Bitwa pod Kapuą: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 7 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| − | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/ | + | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Capua_(1348) |
| − | |autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title= | + | |autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Battle_of_Capua_(1348)&action=history |
|nota = angielski | |nota = angielski | ||
}} | }} | ||
| Linia 15: | Linia 15: | ||
| | | | ||
| − | Bitwa pod Kapuą rozegrała się w dniach 11–15 stycznia 1348 r. | + | '''Bitwa pod Kapuą''' rozegrała się w dniach 11–15 stycznia 1348 r. między wojskami króla Węgier [[I. Lajos|Ludwika I]] i Królestwa Neapolu, w trakcie [[Neapolitańska kampania Ludwika Wielkiego|inwazji na Neapol]]. |
| − | + | Wojska neapolitańskie, dowodzone przez drugiego męża królowej [[Giovanna I di Napoli|Joanny]], [[Luigi d'Angiò|Ludwika z Tarentu]], znajdowały się w ufortyfikowanym mieście Kapua. Większość żołnierzy króla Ludwika stanowili włoscy i niemieccy najemnicy oraz angielscy łucznicy, których uważano za niepewnych; jego bardziej lojalni węgierscy rycerze nie nadawali się do oblężenia twierdz. Dlatego król Ludwik uniknął Kapui i udał się ze swoimi wojskami do Benewentu. Aby zabezpieczyć ten manewr, rozkazał [[Niccolò Gaetano]], hrabiemu Fondi, zaatakować przyczółek rzeki Volturno z węgierską i niemiecką kawalerią oraz piechotą lombardzką. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | Wojska neapolitańskie, dowodzone przez drugiego męża królowej Joanny, Ludwika z Tarentu, znajdowały się w ufortyfikowanym mieście | ||
| − | |||
| − | |||
Hrabia Gaetano nie wykonał frontalnego ataku na przyczółek: wysłał część swoich sił wzdłuż rzeki Volturno w kierunku Orticella, gdzie przekroczyli rzekę i przypuścili niespodziewany atak na prawe skrzydło i tył armii neapolitańskiej. Oddziały atakujące składały się głównie z kawalerii i trochę piechoty. | Hrabia Gaetano nie wykonał frontalnego ataku na przyczółek: wysłał część swoich sił wzdłuż rzeki Volturno w kierunku Orticella, gdzie przekroczyli rzekę i przypuścili niespodziewany atak na prawe skrzydło i tył armii neapolitańskiej. Oddziały atakujące składały się głównie z kawalerii i trochę piechoty. | ||
| − | + | Około godziny 15:00 lekka kawaleria węgierska zmęczyła się początkowymi potyczkami, które miały miejsce, i wypuściła niszczycielskie strzały na kawalerię neapolitańską; większość z nich straciła konie i musiała walczyć pieszo. Ludwik z Taranto zarządził kontrmarsz, ale ten nagle się rozpadł. | |
| − | |||
| − | Około godziny 15:00 lekka kawaleria węgierska zmęczyła się początkowymi potyczkami, które miały miejsce, i wypuściła | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | Mniejsza część armii neapolitańskiej uciekła w kierunku Teano, a za nią podążyła kawaleria Gaetano. Większość z nich została zabita lub schwytana. Większa część armii neapolitańskiej wycofała się w złych warunkach do Neapolu będącego pod kontrolą Ludwika z Tarentu. | |
Po upadku neapolitańscy najemnicy zaczęli uciekać z Kapui, zmuszając dowódcę Kapui do kapitulacji. Kilka dni później królowa Joanna popłynęła do Prowansji, a za nią jej mąż; następnie Królestwo Neapolu przypadło królowi Ludwikowi. | Po upadku neapolitańscy najemnicy zaczęli uciekać z Kapui, zmuszając dowódcę Kapui do kapitulacji. Kilka dni później królowa Joanna popłynęła do Prowansji, a za nią jej mąż; następnie Królestwo Neapolu przypadło królowi Ludwikowi. | ||
| − | |||
| − | |||
== Włoska armia Ludwika == | == Włoska armia Ludwika == | ||
| Linia 93: | Linia 79: | ||
{{izvori}} | {{izvori}} | ||
| − | == | + | == Bibliografia == |
| − | + | * Bánlaky, József (1929). "2. Az első nápolyi hadjárat 1347–1348-ban" [''2. Pierwsza kampania neapolitańska w 1347-1348'']. ''[http://mek.oszk.hu/09400/09477/html/0008/577.html A magyar nemzet hadtörténelme]'' [''Wojskowa historia narodu węgierskiego'']. Budapest, Hungary: Grill Károly Könyvkiadó vállalata. ISBN 963-86118-7-1. [dostęp:2011-06-27]. | |
| − | |||
| − | |||
| − | Bánlaky, József (1929). "2. Az első nápolyi hadjárat 1347–1348-ban" [2. Pierwsza kampania neapolitańska w 1347-1348]. ''[http://mek.oszk.hu/09400/09477/html/0008/577.html A magyar nemzet hadtörténelme]'' [''Wojskowa historia narodu węgierskiego'']. Budapest, Hungary: Grill Károly Könyvkiadó vállalata. ISBN 963-86118-7-1. [dostęp:2011-06-27]. | ||
== Referencje == | == Referencje == | ||
| Linia 105: | Linia 88: | ||
[[Kategoria:Bitwy]] | [[Kategoria:Bitwy]] | ||
| − | [[Kategoria:Bitwy Królestwa Neapolu]] | + | [[Kategoria:Bitwy w historii Królestwa Neapolu]] |
| − | [[Kategoria:Bitwy Królestwa Węgier]] | + | [[Kategoria:Bitwy w historii Królestwa Węgier]] |
| + | [[Kategoria:Historia Królestwa Węgier]] | ||
| + | [[Kategoria:Historia Królestwa Neapolu]] | ||
Aktualna wersja na dzień 06:21, 17 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Bitwa pod Kapuą rozegrała się w dniach 11–15 stycznia 1348 r. między wojskami króla Węgier Ludwika I i Królestwa Neapolu, w trakcie inwazji na Neapol. Wojska neapolitańskie, dowodzone przez drugiego męża królowej Joanny, Ludwika z Tarentu, znajdowały się w ufortyfikowanym mieście Kapua. Większość żołnierzy króla Ludwika stanowili włoscy i niemieccy najemnicy oraz angielscy łucznicy, których uważano za niepewnych; jego bardziej lojalni węgierscy rycerze nie nadawali się do oblężenia twierdz. Dlatego król Ludwik uniknął Kapui i udał się ze swoimi wojskami do Benewentu. Aby zabezpieczyć ten manewr, rozkazał Niccolò Gaetano, hrabiemu Fondi, zaatakować przyczółek rzeki Volturno z węgierską i niemiecką kawalerią oraz piechotą lombardzką. Hrabia Gaetano nie wykonał frontalnego ataku na przyczółek: wysłał część swoich sił wzdłuż rzeki Volturno w kierunku Orticella, gdzie przekroczyli rzekę i przypuścili niespodziewany atak na prawe skrzydło i tył armii neapolitańskiej. Oddziały atakujące składały się głównie z kawalerii i trochę piechoty. Około godziny 15:00 lekka kawaleria węgierska zmęczyła się początkowymi potyczkami, które miały miejsce, i wypuściła niszczycielskie strzały na kawalerię neapolitańską; większość z nich straciła konie i musiała walczyć pieszo. Ludwik z Taranto zarządził kontrmarsz, ale ten nagle się rozpadł. Mniejsza część armii neapolitańskiej uciekła w kierunku Teano, a za nią podążyła kawaleria Gaetano. Większość z nich została zabita lub schwytana. Większa część armii neapolitańskiej wycofała się w złych warunkach do Neapolu będącego pod kontrolą Ludwika z Tarentu. Po upadku neapolitańscy najemnicy zaczęli uciekać z Kapui, zmuszając dowódcę Kapui do kapitulacji. Kilka dni później królowa Joanna popłynęła do Prowansji, a za nią jej mąż; następnie Królestwo Neapolu przypadło królowi Ludwikowi. Spis treściWłoska armia LudwikaArmia włoska Ludwika składała się z niemieckiej piechoty najemnej, węgierskich ciężkich rycerzy i lekkiej kawalerii z Węgier oraz wybitnych angielskich łuczników. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Przypisy
Bibliografia
- Bánlaky, József (1929). "2. Az első nápolyi hadjárat 1347–1348-ban" [2. Pierwsza kampania neapolitańska w 1347-1348]. A magyar nemzet hadtörténelme [Wojskowa historia narodu węgierskiego]. Budapest, Hungary: Grill Károly Könyvkiadó vállalata. ISBN 963-86118-7-1. [dostęp:2011-06-27].
Referencje
- Bellér, Béla (1986). Magyarok Nápolyban. Budapest: Móra Ferenc Könyvkiadó. str. 96–98.