Alvise Gritti: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 31: Linia 31:
 
W 1527 roku Gritti wspierał króla Węgier Jana I przeciwko [[Ferdynand I|Ferdynandowi I Habsburgowi]], który chciał korony dla siebie. Wkrótce stał się jednym z najważniejszych sojuszników króla Jana i pełnił funkcję ambasadora między monarchą a sułtanem tureckim. W 1528 r. Wielki wezyr, według doniesień, planował zabrać go na planowaną wyprawę na Węgry, gdzie Gritti miał zdobyć „ważne arcybiskupstwo i część arcyksięstwa austriackiego po zajęciu ich przez Turków”.<ref>Sutton, The Papacy and the Levant, Volume 3, str. 301</ref> Lodovico przebywał w Budzie najpierw jako doradca króla Jana, a następnie w latach 1530-1534 jako [[regent Węgier]].
 
W 1527 roku Gritti wspierał króla Węgier Jana I przeciwko [[Ferdynand I|Ferdynandowi I Habsburgowi]], który chciał korony dla siebie. Wkrótce stał się jednym z najważniejszych sojuszników króla Jana i pełnił funkcję ambasadora między monarchą a sułtanem tureckim. W 1528 r. Wielki wezyr, według doniesień, planował zabrać go na planowaną wyprawę na Węgry, gdzie Gritti miał zdobyć „ważne arcybiskupstwo i część arcyksięstwa austriackiego po zajęciu ich przez Turków”.<ref>Sutton, The Papacy and the Levant, Volume 3, str. 301</ref> Lodovico przebywał w Budzie najpierw jako doradca króla Jana, a następnie w latach 1530-1534 jako [[regent Węgier]].
  
== Attempted coup ==
+
== Próba zamachu stanu ==
  
 +
9 listopada 1533 r. gubernator Marano napisał do [[Karol V|Karola V]], cesarza rzymskiego, „''Kilka dni temu słyszałem, że kapitan generalny Chorwacji zatrzymał i wysłał do Lublany (miasta twojego brata) dwóch szpiegów Grittiego. Wyznali oni, że Gritti, w imieniu sułtana tureckiego, zawarł sojusz z królami Anglii i Francji, a także z kilkoma innymi książętami przeciwko Jego Cesarskim i Królewskim Mościom (Karol i jego brat Ferdynand, ówczesny król Czech) i reszcie Chrześcijaństwo. Konsekwencją tego jest to, że armie Turków, składające się z około 1.500 lekkich koni i 22.000 hackbutierów − cała siła, którą ma opłacić król Francji − mają zaatakować chrześcijaństwo. I taka jest opinia jednego ze szpiegów, że sam Gritti wraz ze swoimi sprzymierzeńcami najedzie Chorwację, Slawonię i Węgry i spróbuje podbić te kraje. W międzyczasie książęta Bawarii i Wirtembergii oraz [https://pl.wikipedia.org/wiki/Filip_Wielkoduszny Filip], hrabia (landgraf) Hesji, spowodują zamieszki w Niemczech i tak podrażnią chrześcijaństwo, że Jego Cesarska Mość znajdzie się w tarapatach”<ref>Calendar of State Papers, Spain, Volume 4 Part 2: 1531-1533 (1882), str. 858-868</ref>.
  
9 listopada 1533 r. Gubernator Marano napisał do Karola V, cesarza rzymskiego, „Kilka dni temu słyszałem, że kapitan generalny Chorwacji zatrzymał i wysłał do Lublany (miasta twojego brata) dwóch szpiegów Grittiego. wyznał, że Gritti, w imieniu cesarza tureckiego, zawarł sojusz z królami Anglii i Francji, a także z kilkoma innymi książętami przeciwko Jego Cesarskim i Królewskim Mościom (Karol i jego brat Ferdynand, ówczesny król Czech i reszta Chrześcijaństwo. Konsekwencją tego jest to, że armie Turków, składające się z około 1500 lekkich koni i 22 000 hackbutierów - cała siła, którą ma zapłacić król Francji - mają zaatakować chrześcijaństwo. I taka jest opinia jednego ze szpiegów że sam Gritti wraz ze swoimi sprzymierzeńcami najedzie Chorwację, Slawonię i Węgry i spróbuje podbić te kraje. dręczy chrześcijaństwo, że Jego Cesarska Mość znajdzie się w kłopotach ”[7].
+
Próba przejęcia [[Siedmiogród|Siedmiogrodu]] przez Grittiego spowodowała powstanie generalne w końcu został zabity wraz ze swoimi dwoma synami podczas oblężenia [[Mediaș]].<ref>Lybyer, str. 62</ref> Jego szczątki zostały pochowane w kościele św. Franciszka w Media we współczesnej Rumunii <ref>"[https://www.treccani.it/enciclopedia/alvise-gritti_(Dizionario-Biografico)/ GRITTI, Alvise]". ''[https://en.wikipedia.org/wiki/Dizionario_Biografico_degli_Italiani Dizionario Biografico degli Italiani]'' (po włosku). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana. 1960–2018.</ref>.
 
 
<small><small><small><small>On 9 November 1533, the governor of Marano wrote to [[Charles V, Holy Roman Emperor]], "I heard a few days ago that the Captain-General of Croatia apprehended and sent to (your brother's city of) Ljubljana two of Gritti's spies.  They have confessed that Gritti, in the name of the Turkish Emperor, has made an alliance with the kings of England and France and also with several other princes against His Imperial and Royal Majesties (Charles and his brother [[Ferdinand I, Holy Roman Emperor|Ferdinand, then King of Bohemia]] and the rest of Christendom.  In consequence of this the armies of the Turk, consisting of about 1,500 light horse and 22,000 hackbutiers—the whole force to be paid by the king of France—are about to invade Christendom. And it is the opinion of one of the spies that Gritti himself with his confederates will invade Croatia, [[Slavonia]], and Hungary, and try if he can conquer those countries. Meanwhile the dukes of Bavaria and Wurtemberg and [[Philip I, Landgrave of Hesse|the count (landgrave) of Hesse]] will create disturbances in Germany, and so distress Christendom that His Imperial Majesty will find himself in trouble."<ref>Calendar of State Papers, Spain, Volume 4 Part 2: 1531-1533 (1882), pp. 858-868</ref> </small></small></small></small>
 
 
 
Próba przejęcia Transylwanii przez Grittiego spowodowała powstanie generalne, ale w końcu został zabity wraz ze swoimi dwoma synami podczas oblężenia Medgyes. [8] Jego szczątki zostały pochowane w kościele św. Franciszka w Media we współczesnej Rumunii [9].
 
 
 
<small><small><small><small>Gritti's attempt to take over Transylvania caused a general uprising but in the end he was killed along with his two sons at the siege of [[Mediaș|Medgyes]].<ref>Lybyer, p 62</ref> His remains were buried in the church of St. Francis in Mediaș in modern-day Romania.<ref>{{Cite web|url=http://www.treccani.it/enciclopedia/alvise-gritti_(Dizionario-Biografico)/|title=GRITTI, Alvise in "Dizionario Biografico"|website=www.treccani.it|language=it-IT|access-date=2020-02-27}}</ref> </small></small></small></small>
 
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==

Wersja z 14:55, 27 wrz 2020

Plik:Lodovico Gritti.jpg
Lodovico Gritti

Alvise (Aloisio, Lodovico, Ludovico, Luigi) Gritti (węg. Lajos) (* 29 września 1480, † 1534), wenecki polityk. Wpływowa osoba w Królestwie Węgier pod panowaniem króla Wegier Jana I. Był także ministrem sułtana osmańskiego i regentem Węgier od 1530 do 1534 roku.[1] Naturalny syn Andrei Grittiego, weneckiego bailo[2] w Konstantynopola za panowania sułtana Bajazyda II, który w 1523 roku został dożą Wenecji.

Młodość

Ojciec Grittiego mieszkał w Stambule jako handlarz zbożem przez około dwadzieścia lat, zanim powrócił jako dyplomata w imieniu Wenecji.[3] W tym czasie miał wielu synów z grecką, być może turecką konkubiną. Powszechnie cytowana liczba to czterech synów: Pietro, Alvise, Lorenzo i Zorzi; jednakże Eric Dursteler wspomina tylko o trzech, cytując jednego z przeciwników politycznych ojca Grittiego, który argumentował, że „ten, który ma trzech synów-bękartów w Turcji nie powinien być uznawany za Dożę”.[3] Biorąc pod uwagę, że istnieją imiona dla czterech synów, wydaje się bardziej prawdopodobne, że ten fragment politycznej inwektywy pomijał syna, niż że historycy dodali czwartego. Niezależnie od tego Gritti spędził dzieciństwo w Konstantynopolu. Gritti studiował na Uniwersytecie w Padwie, prawdopodobnie po podróży ze Stambułu z ojcem w 1502 roku.[4] Jako nieślubne dziecko Gritti nie był w stanie zajmować wysokich stanowisk w Wenecji, ale bariera ta nie istniała w Stambule, do którego powrócił w 1506 roku.

Wczesna kariera

Stacjonując w dzielnicy Galata, po drugiej stronie Złotego Rogu, Gritti zaangażował się w bankowość i handel, zwłaszcza z Wenecją. Handel różnymi towarami, takimi jak saletra, słone mleko, ubrania, szafran, cyna i wino, zboża i klejnoty, były jednymi z najważniejszych przedsięwzięć Grittiego. Towary sprowadzał do Wenecji, na miejscu patrona w sułtanie. Gritti był więc zaangażowany w stworzenie i prezentację złotej korony weneckiego hełmu Sulejmana Wspaniałego.[5] O jego sukcesie świadczy jego luksusowy pałac z rozległymi ogrodami, stajniami i licznymi służącymi, a także ekstrawagancką odzieżą i biżuterią. Na jego dworze odbywały się uczty i zabawy, a także przebywali włoscy kupcy i humaniści.

Początki relacji Grittiego z İbrahimem Paszą, który został mianowany Wielkim Wezyrem Sulejmana w 1523 r., są niejasne, ale Gritti zyskał przychylność Ibrahima, który powierzył mu wielkie obowiązki, czyniąc go partnerem biznesowym[6]. Możliwe, że Ibrahim Pasza był pod wpływem swoich dziecięcych związków z Wenecją, ponieważ urodził się na weneckiej wyspie Parga.[3] Niezależnie od tego, wydaje się, że Ibrahim Pasha zasięgnął opinii Grittiego w sprawach dotyczących polityki zagranicznej, a on i sułtan odwiedzili dom Grittiego w Galata. Również w 1523 r. ojciec Grittiego objął stanowisko doży weneckiej, co wzmocniło polityczną potęgę Grittiego[4]. Gritti był znany jako „syn księcia” i prawdopodobnie był częściowo odpowiedzialny za korzystną politykę Ibrahima Paszy wobec Wenecji.[5]

W 1527 roku Gritti wspierał króla Węgier Jana I przeciwko Ferdynandowi I Habsburgowi, który chciał korony dla siebie. Wkrótce stał się jednym z najważniejszych sojuszników króla Jana i pełnił funkcję ambasadora między monarchą a sułtanem tureckim. W 1528 r. Wielki wezyr, według doniesień, planował zabrać go na planowaną wyprawę na Węgry, gdzie Gritti miał zdobyć „ważne arcybiskupstwo i część arcyksięstwa austriackiego po zajęciu ich przez Turków”.[7] Lodovico przebywał w Budzie najpierw jako doradca króla Jana, a następnie w latach 1530-1534 jako regent Węgier.

Próba zamachu stanu

9 listopada 1533 r. gubernator Marano napisał do Karola V, cesarza rzymskiego, „Kilka dni temu słyszałem, że kapitan generalny Chorwacji zatrzymał i wysłał do Lublany (miasta twojego brata) dwóch szpiegów Grittiego. Wyznali oni, że Gritti, w imieniu sułtana tureckiego, zawarł sojusz z królami Anglii i Francji, a także z kilkoma innymi książętami przeciwko Jego Cesarskim i Królewskim Mościom (Karol i jego brat Ferdynand, ówczesny król Czech) i reszcie Chrześcijaństwo. Konsekwencją tego jest to, że armie Turków, składające się z około 1.500 lekkich koni i 22.000 hackbutierów − cała siła, którą ma opłacić król Francji − mają zaatakować chrześcijaństwo. I taka jest opinia jednego ze szpiegów, że sam Gritti wraz ze swoimi sprzymierzeńcami najedzie Chorwację, Slawonię i Węgry i spróbuje podbić te kraje. W międzyczasie książęta Bawarii i Wirtembergii oraz Filip, hrabia (landgraf) Hesji, spowodują zamieszki w Niemczech i tak podrażnią chrześcijaństwo, że Jego Cesarska Mość znajdzie się w tarapatach”[8].

Próba przejęcia Siedmiogrodu przez Grittiego spowodowała powstanie generalne − w końcu został zabity wraz ze swoimi dwoma synami podczas oblężenia Mediaș.[9] Jego szczątki zostały pochowane w kościele św. Franciszka w Media we współczesnej Rumunii [10].

Przypisy

  1. The Papacy and the Levant, Volume 3 (Philadelphia, 1984) by Kenneth M. Setton, p 89
  2. Bailo, pisane również jako baylo (pl. Baili/bailos) − dyplomata nadzorujący sprawy Republiki Weneckiej w Konstantynopolu, stolicy Imperium Osmańskiego.
  3. 3,0 3,1 3,2 Dursteler, Eric (2006). Venetians in Constantinople. Baltimore: The Johns Hopkins University Press. str. 128, 176.
  4. 4,0 4,1 Turan, Ebru (2007). The Sultan's Favorite. str. 280–88.
  5. 5,0 5,1 Necipoğlu, Gülru (1989). "Süleyman the Magnificent and the Representation of Power in the Context of Ottoman-Hapsburg-Papal Rivalry". The Art Bulletin. Vol. 71, No. 3: str. 404–405.
  6. Government of the Ottoman Empire in the Time of Suleiman the Magnificent by Albert Lybyer, str. 197
  7. Sutton, The Papacy and the Levant, Volume 3, str. 301
  8. Calendar of State Papers, Spain, Volume 4 Part 2: 1531-1533 (1882), str. 858-868
  9. Lybyer, str. 62
  10. "GRITTI, Alvise". Dizionario Biografico degli Italiani (po włosku). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana. 1960–2018.

Kultura popularna

  • Alvise Gritti is a character in Seasons 1-3 of the 2011–14 Turkish TV series Muhtesem Yuzyil

Dalsze czytanie

  • Peter G. Bietenholz, Thomas B. Deutscher (2003). Contemporaries of Erasmus: a biographical register.
  • Albert Lybyer (1913). Government of the Ottoman Empire in the Time of Suleiman the Magnificent.
  • Ferenc Szakaly (1995). Lodovico Gritti in Hungary: 1529-1534: a historical insight.