Stjepan III. Frankapan: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 44: | Linia 44: | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodził się w rodzinie księcia Mikołaja IV | + | Urodził się w rodzinie księcia Mikołaja IV Frankapana i Blanki Sforzy.<ref>[http://genealogy.euweb.cz/balkan/frangep2.html Rodoslovno stablo Frankapana (drugi dio) - genealogy.euweb.cz]</ref> Niewiele wiadomo o jego życiu aż do śmierci ojca w 1432 roku, poza tym, że wstąpił do służby u króla chorwacko-węgierskiego [[Zygmunt]]a i był jednym z jego najwybitniejszych dworzan, którzy towarzyszyli mu w podróżach po Europie. Po śmierci Mikołaja IV król Zygmunt zatwierdził Stefana III 1 sierpnia 1432 roku i jego brata Jana VI. jako banów chorwacko-dalmatyńskich i na początku 1434 r. potwierdził im miasta, które przekazał ich ojcu. W tym samym roku książę Jan VI. przekazał miasta Senj, Modruš i Bihać swemu bratu.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=6307 Frankapan, Stjepan III. (II.) - Hrvatski biografski leksikon]</ref> |
| − | + | W 1436 roku austriaccy arcyksiążę [[Fryderyk III]] i [[Albert VI]] wyznaczyli go na kapitana ziemskiego [[Kraina|Krainy]]. Gdy jego brat Jan VI walczył w 1436 r. z Zygmuntem, Stjepan III nie przyłączył się do niego i zachował tytuł bana. Dzięki uzależnieniu od Habsburgów udało mu się zachować swoje majątki, a nawet dodał do nich Dubovac, własność książąt [[Blagaj]], a w 1443 roku otrzymał prawo bicia pieniędzy. | |
| − | + | Wraz z niektórymi szlachcicami chorwackimi i węgierskimi poparł przybycie [[Alfonsa V Aragońskiego]] na tron chorwacko-węgierski, a gdy partia [[Ivan Hunjadi|Janoša Hunyadiego]] wygrała w 1446 r., przystał do niej, przez co stracił poparcie Fryderyka III, a wraz z nim Krainy. Jednak od 1453 roku był ponownie na łasce Fryderyka III który mianował go ponownie kapitanem Krainy. | |
| − | + | Brał udział w wyborze [[:aciej|Macieja Korwina]] na króla chorwacko-węgierskiego w 1458 r., a w 1463 r. został ponownie mianowany chorwacko-dalmatyńskim banem. Po upadku [[Bośnia|Bośni]] brał udział w kampanii Korwina przeciwko Turkom w latach 1463-1464. Po 1464 r. nie nosił już tytułu bana i powrócił do cesarza niemieckiego Fryderyka III i z tego powodu król Maciej odebrał miasto Senj w 1469 roku.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=6307 Frankapan, Stjepan III. (II.) - Hrvatski biografski leksikon]</ref> | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
=== Rodzina === | === Rodzina === | ||
| − | + | Stjepan III (II.) był żonaty od 1446 r. z Ižot (Elizbet) d'Este, córka margrabiego Mikołaja III d'Este, pana Ferrary, Modeny i Reggio. Miał z nią syna Bernardina Frankopana Ozaljskiego. | |
| − | |||
| − | |||
== Zobacz więcej == | == Zobacz więcej == | ||
Wersja z 12:55, 18 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Stjepan III. (II.) Frankapan Modruški (pol. Stefan III Frankapan, łac. Stephan de Frangepan lub Stephanus de Frangepanibus) (* ok.1416, † 1481÷84), chorwacki kniaź i ban chorwacko-dalmatyński, z wielkiego rodu Frankapan. son of Nikola IV Frankopan. Co-ruled with Ban Ivan VI Frankopan. Spis treściŻyciorysUrodził się w rodzinie księcia Mikołaja IV Frankapana i Blanki Sforzy.[1] Niewiele wiadomo o jego życiu aż do śmierci ojca w 1432 roku, poza tym, że wstąpił do służby u króla chorwacko-węgierskiego Zygmunta i był jednym z jego najwybitniejszych dworzan, którzy towarzyszyli mu w podróżach po Europie. Po śmierci Mikołaja IV król Zygmunt zatwierdził Stefana III 1 sierpnia 1432 roku i jego brata Jana VI. jako banów chorwacko-dalmatyńskich i na początku 1434 r. potwierdził im miasta, które przekazał ich ojcu. W tym samym roku książę Jan VI. przekazał miasta Senj, Modruš i Bihać swemu bratu.[2] W 1436 roku austriaccy arcyksiążę Fryderyk III i Albert VI wyznaczyli go na kapitana ziemskiego Krainy. Gdy jego brat Jan VI walczył w 1436 r. z Zygmuntem, Stjepan III nie przyłączył się do niego i zachował tytuł bana. Dzięki uzależnieniu od Habsburgów udało mu się zachować swoje majątki, a nawet dodał do nich Dubovac, własność książąt Blagaj, a w 1443 roku otrzymał prawo bicia pieniędzy. Wraz z niektórymi szlachcicami chorwackimi i węgierskimi poparł przybycie Alfonsa V Aragońskiego na tron chorwacko-węgierski, a gdy partia Janoša Hunyadiego wygrała w 1446 r., przystał do niej, przez co stracił poparcie Fryderyka III, a wraz z nim Krainy. Jednak od 1453 roku był ponownie na łasce Fryderyka III który mianował go ponownie kapitanem Krainy. Brał udział w wyborze Macieja Korwina na króla chorwacko-węgierskiego w 1458 r., a w 1463 r. został ponownie mianowany chorwacko-dalmatyńskim banem. Po upadku Bośni brał udział w kampanii Korwina przeciwko Turkom w latach 1463-1464. Po 1464 r. nie nosił już tytułu bana i powrócił do cesarza niemieckiego Fryderyka III i z tego powodu król Maciej odebrał miasto Senj w 1469 roku.[3] RodzinaStjepan III (II.) był żonaty od 1446 r. z Ižot (Elizbet) d'Este, córka margrabiego Mikołaja III d'Este, pana Ferrary, Modeny i Reggio. Miał z nią syna Bernardina Frankopana Ozaljskiego. Zobacz więcejUwagiLinki zewnętrzne |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 1h
- Strony skompilowane
- Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii
- Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii
- Banowie Dalmacji i Chorwacji
- Chorwaccy szlachcice
- Rody
- Ród Frankapan
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Nieznana data śmierci
- Zmarli w XV wieku
