Menumorut: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "Kategoria:1ban Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii {{Uwaga polska| |strona = https://pl.wikipedia.org/wiki/Menumorut |autorzy = https://pl.wikiped...") |
|||
| (Nie pokazano 3 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga polska| | {{Uwaga polska| | ||
| Linia 16: | Linia 16: | ||
[[Plik:Gesta hungarorum map.jpg|thumb|250px|Mapa przedstawiająca Węgry w czasach opisywanych przez ''[[Gesta Hungarorum]]''.]] | [[Plik:Gesta hungarorum map.jpg|thumb|250px|Mapa przedstawiająca Węgry w czasach opisywanych przez ''[[Gesta Hungarorum]]''.]] | ||
| − | |||
| − | + | '''Menumorut''' (węg. ''Ménmarót'') – rzekomy władca słowiański, wymieniany w najstarszej kronice węgierskiej ''[[Gesta Hungarorum]]'', potomek Morouta. Miał panować na obszarze [[Masyw Biharu|Biharu]], w dorzeczu [[Cisa|Cisy]], [[Marusza|Maruszy]] i [[Samosz]]y (północno-wschodnie [[Węgry]] na pograniczu z [[Rumunia|Rumunią]]) w czasie najazdu [[Węgrzy|Madziarów]] pod wodzą [[Arpad]]<ref name=Strzelczyk>Jerzy Strzelczyk: ''Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian''. Poznań: Rebis, 2007, str. 129.</ref><ref name=Słownik>''Słownik starożytności słowiańskich''. T. 8. Cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, str. 439-440.</ref> | |
| − | Krytycy autentyczności przekazu zawartego w ''[[Gesta Hungarorum]]'' wskazują, że imię ''Menumorut'' jest stworzoną przez kronikarza na bazie nazwy geograficznej ogólną personifikacją [[Państwo wielkomorawskie|państwa wielkomorawskiego]], a nie imieniem historycznego władcy | + | Wkraczający na teren [[Kotlina Panońska|Niziny Węgierskiej]] Arpad miał wysłać do Menumoruta poselstwo z prośbą o odstąpienie mu ziem na których mogliby osiedlić się Madziarowie. Gdy ten odmówił, został przez Madziarów najechany i wyparty z Biharu, pomimo że jego wojska pobiły najeźdźców w bitwie pod [[Szeghalom]] nad rzeką [[Keresz]]. Menumorut próbował szukać schronienia w Grecji, ale na wieść o pokonaniu przez Madziarów Panończyków, Karantańczyków i Morawian zawarł pokój z Arpadem i oddał swoją córkę za mąż synowi Arpada, [[Zoltán]]owi. Sam władał księstwem biharskim jeszcze przez dwa lata, a gdy zmarł, jego dziedzicem został Zoltán<ref name=Strzelczyk/>. |
| + | |||
| + | Krytycy autentyczności przekazu zawartego w ''[[Gesta Hungarorum]]'' wskazują, że imię ''Menumorut'' jest stworzoną przez kronikarza na bazie nazwy geograficznej ogólną personifikacją [[Państwo wielkomorawskie|państwa wielkomorawskiego]], a nie imieniem historycznego władcy<ref name=Słownik/>. | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
| Linia 28: | Linia 29: | ||
[[Kategoria:Średniowieczne Węgry]] | [[Kategoria:Średniowieczne Węgry]] | ||
[[Kategoria:Historia Rumunii]] | [[Kategoria:Historia Rumunii]] | ||
| + | [[Kategoria:Historia Węgier]] | ||
Aktualna wersja na dzień 17:39, 23 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Gesta hungarorum map.jpg Mapa przedstawiająca Węgry w czasach opisywanych przez Gesta Hungarorum. Menumorut (węg. Ménmarót) – rzekomy władca słowiański, wymieniany w najstarszej kronice węgierskiej Gesta Hungarorum, potomek Morouta. Miał panować na obszarze Biharu, w dorzeczu Cisy, Maruszy i Samoszy (północno-wschodnie Węgry na pograniczu z Rumunią) w czasie najazdu Madziarów pod wodzą Arpad[1][2] Wkraczający na teren Niziny Węgierskiej Arpad miał wysłać do Menumoruta poselstwo z prośbą o odstąpienie mu ziem na których mogliby osiedlić się Madziarowie. Gdy ten odmówił, został przez Madziarów najechany i wyparty z Biharu, pomimo że jego wojska pobiły najeźdźców w bitwie pod Szeghalom nad rzeką Keresz. Menumorut próbował szukać schronienia w Grecji, ale na wieść o pokonaniu przez Madziarów Panończyków, Karantańczyków i Morawian zawarł pokój z Arpadem i oddał swoją córkę za mąż synowi Arpada, Zoltánowi. Sam władał księstwem biharskim jeszcze przez dwa lata, a gdy zmarł, jego dziedzicem został Zoltán[1]. Krytycy autentyczności przekazu zawartego w Gesta Hungarorum wskazują, że imię Menumorut jest stworzoną przez kronikarza na bazie nazwy geograficznej ogólną personifikacją państwa wielkomorawskiego, a nie imieniem historycznego władcy[2]. Przypisy |
