Menumorut: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:1ban]]
+
[[Kategoria:0]]
 
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga polska|
 
{{Uwaga polska|
Linia 16: Linia 16:
  
 
[[Plik:Gesta hungarorum map.jpg|thumb|250px|Mapa przedstawiająca Węgry w czasach opisywanych przez ''[[Gesta Hungarorum]]''.]]
 
[[Plik:Gesta hungarorum map.jpg|thumb|250px|Mapa przedstawiająca Węgry w czasach opisywanych przez ''[[Gesta Hungarorum]]''.]]
'''Menumorut''' ([[język węgierski|węg.]] ''Ménmarót'') – rzekomy władca słowiański, wymieniany w najstarszej kronice węgierskiej ''[[Gesta Hungarorum]]'', potomek Morouta. Miał panować na obszarze [[Masyw Biharu|Biharu]], w dorzeczu [[Cisa|Cisy]], [[Marusza|Maruszy]] i [[Samosz]]y (północno-wschodnie [[Węgry]] na pograniczu z [[Rumunia|Rumunią]]) w czasie najazdu [[Węgrzy|Madziarów]] pod wodzą [[Arpad]]<ref name=Strzelczyk>Jerzy Strzelczyk: ''Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian''. Poznań: Rebis, 2007, str. 129.</ref><ref name=Słownik>''Słownik starożytności słowiańskich''. T. 8. Cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, str. 439-440.</ref>
+
 
 +
'''Menumorut''' (węg. ''Ménmarót'') – rzekomy władca słowiański, wymieniany w najstarszej kronice węgierskiej ''[[Gesta Hungarorum]]'', potomek Morouta. Miał panować na obszarze [[Masyw Biharu|Biharu]], w dorzeczu [[Cisa|Cisy]], [[Marusza|Maruszy]] i [[Samosz]]y (północno-wschodnie [[Węgry]] na pograniczu z [[Rumunia|Rumunią]]) w czasie najazdu [[Węgrzy|Madziarów]] pod wodzą [[Arpad]]<ref name=Strzelczyk>Jerzy Strzelczyk: ''Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian''. Poznań: Rebis, 2007, str. 129.</ref><ref name=Słownik>''Słownik starożytności słowiańskich''. T. 8. Cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, str. 439-440.</ref>
  
 
Wkraczający na teren [[Kotlina Panońska|Niziny Węgierskiej]] Arpad miał wysłać do Menumoruta poselstwo z prośbą o odstąpienie mu ziem na których mogliby osiedlić się Madziarowie. Gdy ten odmówił, został przez Madziarów najechany i wyparty z Biharu, pomimo że jego wojska pobiły najeźdźców w bitwie pod [[Szeghalom]] nad rzeką [[Keresz]]. Menumorut próbował szukać schronienia w Grecji, ale na wieść o pokonaniu przez Madziarów Panończyków, Karantańczyków i Morawian zawarł pokój z Arpadem i oddał swoją córkę za mąż synowi Arpada, [[Zoltán]]owi. Sam władał księstwem biharskim jeszcze przez dwa lata, a gdy zmarł, jego dziedzicem został Zoltán<ref name=Strzelczyk/>.
 
Wkraczający na teren [[Kotlina Panońska|Niziny Węgierskiej]] Arpad miał wysłać do Menumoruta poselstwo z prośbą o odstąpienie mu ziem na których mogliby osiedlić się Madziarowie. Gdy ten odmówił, został przez Madziarów najechany i wyparty z Biharu, pomimo że jego wojska pobiły najeźdźców w bitwie pod [[Szeghalom]] nad rzeką [[Keresz]]. Menumorut próbował szukać schronienia w Grecji, ale na wieść o pokonaniu przez Madziarów Panończyków, Karantańczyków i Morawian zawarł pokój z Arpadem i oddał swoją córkę za mąż synowi Arpada, [[Zoltán]]owi. Sam władał księstwem biharskim jeszcze przez dwa lata, a gdy zmarł, jego dziedzicem został Zoltán<ref name=Strzelczyk/>.
Linia 28: Linia 29:
 
[[Kategoria:Średniowieczne Węgry]]
 
[[Kategoria:Średniowieczne Węgry]]
 
[[Kategoria:Historia Rumunii]]
 
[[Kategoria:Historia Rumunii]]
 +
[[Kategoria:Historia Węgier]]

Aktualna wersja na dzień 17:39, 23 gru 2020

Plik:Gesta hungarorum map.jpg
Mapa przedstawiająca Węgry w czasach opisywanych przez Gesta Hungarorum.

Menumorut (węg. Ménmarót) – rzekomy władca słowiański, wymieniany w najstarszej kronice węgierskiej Gesta Hungarorum, potomek Morouta. Miał panować na obszarze Biharu, w dorzeczu Cisy, Maruszy i Samoszy (północno-wschodnie Węgry na pograniczu z Rumunią) w czasie najazdu Madziarów pod wodzą Arpad[1][2]

Wkraczający na teren Niziny Węgierskiej Arpad miał wysłać do Menumoruta poselstwo z prośbą o odstąpienie mu ziem na których mogliby osiedlić się Madziarowie. Gdy ten odmówił, został przez Madziarów najechany i wyparty z Biharu, pomimo że jego wojska pobiły najeźdźców w bitwie pod Szeghalom nad rzeką Keresz. Menumorut próbował szukać schronienia w Grecji, ale na wieść o pokonaniu przez Madziarów Panończyków, Karantańczyków i Morawian zawarł pokój z Arpadem i oddał swoją córkę za mąż synowi Arpada, Zoltánowi. Sam władał księstwem biharskim jeszcze przez dwa lata, a gdy zmarł, jego dziedzicem został Zoltán[1].

Krytycy autentyczności przekazu zawartego w Gesta Hungarorum wskazują, że imię Menumorut jest stworzoną przez kronikarza na bazie nazwy geograficznej ogólną personifikacją państwa wielkomorawskiego, a nie imieniem historycznego władcy[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007, str. 129.
  2. 2,0 2,1 Słownik starożytności słowiańskich. T. 8. Cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, str. 439-440.