Tót Lőrinc: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:2]]
+
[[Kategoria:0]]
 +
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/T%C3%B3t_L%C5%91rinc
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/T%C3%B3t_L%C5%91rinc
Linia 31: Linia 32:
 
Po wymarciu dynastii [[Arpadowie|Arpadów]], wraz z Csákami: [[Csák III. Ugrin|Ugrinem III]] i [[Csák III. Máté|Mateuszem III]], natychmiast dołączył do [[Karol Robert|Karola Roberta]], jednego z pretendentów do tronu Węgier. Lőrinc należał do pierwszego dworu  Karola funkcjonującego w [[Temesvár]]<ref>Kristó Gyula: ''A rozgonyi csata''. Akadémiai Kiadó, Budapest, 1978. str. 15. ISBN 963-05-1461-3</ref> i nie opuścił króla w najtrudniejszych chwilach.
 
Po wymarciu dynastii [[Arpadowie|Arpadów]], wraz z Csákami: [[Csák III. Ugrin|Ugrinem III]] i [[Csák III. Máté|Mateuszem III]], natychmiast dołączył do [[Karol Robert|Karola Roberta]], jednego z pretendentów do tronu Węgier. Lőrinc należał do pierwszego dworu  Karola funkcjonującego w [[Temesvár]]<ref>Kristó Gyula: ''A rozgonyi csata''. Akadémiai Kiadó, Budapest, 1978. str. 15. ISBN 963-05-1461-3</ref> i nie opuścił króla w najtrudniejszych chwilach.
  
W latach 1344–1346 był u [[Karol Robert|Karola Roberta]] [[skarbnik|skarbnikiem królewski]] i jednocześnie kasztelanem [[Sempte]]. W latach 1343–1349 był ''[[ispán]]''em komitatów: [[Nyitra]], [[Bars]], [[Sopron]], [[Vas]] i [[Varasd]]. Był również '''chorążym królewskim''' (''zászlótartó'').
+
Od 1312 r. był chorążym króla (''zászlótartó'') [[Karol Robert|Karola Roberta]], od 1328 r. kasztelanem królewskiej fortecy [[Sempte]], od 1340 r. ''[[ispán]]em'' komitatów" [[Nyitra]], następnie [[mistrz skarbu|mistrzem skarbu]] (1344–1346) oraz [[ispán]]em komitatów: [[Varaždin]], [[Sopron]] i [[Vas]] (1347-1348).
 
 
== Obowiązki, które wykonywał ==
 
 
 
Od 1312 r. był chorążym króla [[Karol Robert|Karola Roberta]], od 1328 r. kasztelanem królewskiej fortecy [[Sintava]], od 1340 r. ''[[ispán]]em'' komitatu [[Nyitra]], następnie [[mistrz skarbu|mistrzem skarbu]] (1344–1346) oraz [[ispán]]em komitatów: [[Varaždin]], [[Sopron]] i [[Vas]] (1347-1348) .
 
 
 
<small><small>Od 1312. godine bio je [[zastavnik]]om [[Hrvatska u personalnoj uniji s Ugarskom|hrvatsko-ugarskog]] kralja [[Karlo I. Robert|Karla Roberta]], od 1328. [[kaštelan]] kraljeve tvrđave [[Šintava|Šintave]], od 1340. [[Nitra (grad)|nitranski]] župan, zatim glavni [[kraljevski tavernik]], odnosno rizničar (1344.-1346.), te [[varaždin]]ski, [[šopron]]ski i [[Sambotel|vaški]] župan (1347.-1348.).{{pojasniti|naći poveznice na ugarske povijesne županije}} </small></small>
 
  
 
== Powiązane artykuły ==
 
== Powiązane artykuły ==

Wersja z 08:06, 30 gru 2020

Tót Lőrinc (węg. Újlaki I. Lőrinc, chor. Lovro I. Iločki) (* nieznana, † 1349), węgierski szlachcic z klanu Csák mieszkającego na Zadunaju i Slawonii.

Życiorys

Po wymarciu dynastii Arpadów, wraz z Csákami: Ugrinem III i Mateuszem III, natychmiast dołączył do Karola Roberta, jednego z pretendentów do tronu Węgier. Lőrinc należał do pierwszego dworu Karola funkcjonującego w Temesvár[1] i nie opuścił króla w najtrudniejszych chwilach.

Od 1312 r. był chorążym króla (zászlótartó) Karola Roberta, od 1328 r. kasztelanem królewskiej fortecy Sempte, od 1340 r. ispánem komitatów" Nyitra, następnie mistrzem skarbu (1344–1346) oraz ispánem komitatów: Varaždin, Sopron i Vas (1347-1348).

Powiązane artykuły

Linki zewnętrzne

  • Pór Antal: Tót Lőrinc (Századok, 1891. 5. sz.)

Przypisy

  1. Kristó Gyula: A rozgonyi csata. Akadémiai Kiadó, Budapest, 1978. str. 15. ISBN 963-05-1461-3

Źródło

Tót Lőrinc (węg.)
Újlaki I. Lőrinc (węg.)
Lovro I Iločki (chor.)

Mistrz skarbu
Mistrz skarbu
Okres od 1344
do 1346
Poprzednik Lackfi II. István
Następca Paksi Olivér
Dane biograficzne
Klan Csák
Rodzina Újlaki
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny data nieznana
Śmierć 1349
Ojciec Ivan
Matka nieznana
Dzieci Miklós