Keglevići (ród): Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
(Usunięto przekierowanie do Keglevich (ród)) Znacznik: Usunięto przekierowanie |
|||
| Linia 19: | Linia 19: | ||
[[Plik:Bratislava erb na Rudnayovej ulici.jpg|250px|left]] | [[Plik:Bratislava erb na Rudnayovej ulici.jpg|250px|left]] | ||
| − | Pierwszy znany przodek - około 1300 r. - Piotr, władca zamku Buzini, jest tym, z którego pochodzi przodek. Synem Piotra był Kegel, a ich potomkowie nazywali siebie synami Kegla (Keglevich, | + | '''Keglevići''' − chorwacko-węgierski ród szlachecki. Pierwszy znany przodek - około 1300 r. - Piotr, władca zamku Buzini, jest tym, z którego pochodzi przodek. Synem Piotra był Kegel, a ich potomkowie nazywali siebie synami Kegla (Keglevich, Keglegics lub Keglevics) Do połowy XVII wieku mieli więcej chorwackich przynależności. Założyciel węgierskij gałęzi Mikołąj II był kapitanem Onod. Rodzina dała wielu komitatom urzędników, członków izby wyższej. II. Wielu potomków Miklósa miało powiązania z komitatem [[Szolnok]]. |
| − | + | == Zacni członkowie rodu == | |
| − | |||
* [[Péter Keglevich (chorwacki zakaz) | Péter Keglevich]] (? 1485-1554/55) [[Lista chorwackich zakazów | chorwackich zakazów]] | * [[Péter Keglevich (chorwacki zakaz) | Péter Keglevich]] (? 1485-1554/55) [[Lista chorwackich zakazów | chorwackich zakazów]] | ||
* [[Ferenc Keglevich]] [[topuszko]] opat | * [[Ferenc Keglevich]] [[topuszko]] opat | ||
| Linia 40: | Linia 39: | ||
* [[Keglevich István (intendáns)|Keglevich István]] (1840-1905) színházi és operaházi intendáns, politikus | * [[Keglevich István (intendáns)|Keglevich István]] (1840-1905) színházi és operaházi intendáns, politikus | ||
| − | + | [[Plik:Pétervására - Palace.jpg|250px|left|Zamek Keglevich w Pétervásárad]] | |
Stephanos Keglevich de Porychane został wspomniany w 1386 r. jako „''Stephanus Maurus prokurator kościoła świętego Zbawiciela (St. Salvator) w Szybeniku''”, w 1413 r. odziedziczył „''terra Porychan''” jako „''Stephanus Maurus''”, a w 1435 r. wspomniany jako „Stephanos Keglevich de Porychane, syn Kegal ''de genere'' Percal.”<ref name="Starine 1952"/><ref name="Magyar Országos Levéltár 1994"/> Kościół Świętego Zbawiciela (Sveti Spas, St. Salvator) w Szibeniku został zbudowany do 1390 r., należał do konwencji benedyktyńskiej i był od 1807 r. do 1810 r. prawosławnym kościołem parafialnym, ale nie jest obecnym kościołem Świętego Zbawiciela w Szibeniku, ponieważ został zbudowany w 1778 roku jako Kościół Wniebowstąpienia Chrystusa, a później zmienił nazwę. To jest od 1810 roku Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny<ref>Treasures of Yugoslavia: an encyclopedic touring guide, page 233, Nebojša Tomašević, translated by Madge Tomašević and Karin Radovanović, Yugoslaviapublic 1982.</ref> Prokuratorzy ściśle współpracują z architektami i inżynierami, aby zapewnić budowę kościoła. Papież Bonifacy IX założył w 1391 r. klasztor św. Klary w Szybeniku i nakazał zbudować dla niego kolejny kościół, ponieważ, jak napisali, w nowo wybudowanym kościele św. Salvatora było kilka zakonnic, ale najwyraźniej nie przestrzegały zasad.<ref>[http://www.arcanum.hu/mol/lpext.dll/fejer/3237/3269/32ef/32f4?f=templates&fn=document-frame.htm&2.0 Pope Boniface IX about the wives in Šibenik]</ref> | Stephanos Keglevich de Porychane został wspomniany w 1386 r. jako „''Stephanus Maurus prokurator kościoła świętego Zbawiciela (St. Salvator) w Szybeniku''”, w 1413 r. odziedziczył „''terra Porychan''” jako „''Stephanus Maurus''”, a w 1435 r. wspomniany jako „Stephanos Keglevich de Porychane, syn Kegal ''de genere'' Percal.”<ref name="Starine 1952"/><ref name="Magyar Országos Levéltár 1994"/> Kościół Świętego Zbawiciela (Sveti Spas, St. Salvator) w Szibeniku został zbudowany do 1390 r., należał do konwencji benedyktyńskiej i był od 1807 r. do 1810 r. prawosławnym kościołem parafialnym, ale nie jest obecnym kościołem Świętego Zbawiciela w Szibeniku, ponieważ został zbudowany w 1778 roku jako Kościół Wniebowstąpienia Chrystusa, a później zmienił nazwę. To jest od 1810 roku Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny<ref>Treasures of Yugoslavia: an encyclopedic touring guide, page 233, Nebojša Tomašević, translated by Madge Tomašević and Karin Radovanović, Yugoslaviapublic 1982.</ref> Prokuratorzy ściśle współpracują z architektami i inżynierami, aby zapewnić budowę kościoła. Papież Bonifacy IX założył w 1391 r. klasztor św. Klary w Szybeniku i nakazał zbudować dla niego kolejny kościół, ponieważ, jak napisali, w nowo wybudowanym kościele św. Salvatora było kilka zakonnic, ale najwyraźniej nie przestrzegały zasad.<ref>[http://www.arcanum.hu/mol/lpext.dll/fejer/3237/3269/32ef/32f4?f=templates&fn=document-frame.htm&2.0 Pope Boniface IX about the wives in Šibenik]</ref> | ||
| Linia 48: | Linia 47: | ||
[[Petar Keglević]] z Bužim (* ok.1485, † ok.1555) był kapitanem, a później [[ban Jajce|banem Jajce]] (1521−22) r. W 1526 r., na kilka miesięcy przed [[Mohacz|bitwą pod Mohaczem]], otrzymał ''[[ius gladii]]''. Nie brał jednak udziału w bitwie pod Mohaczem (przybył za późno). W latach 1533–1537 był królewskim komisarzem ds. Chorwacji i Slawonii jako prokurator generalny. W latach 1537–1542 był [[Ban Chorwacji|banem Chorwacji i Slawonii]]. | [[Petar Keglević]] z Bužim (* ok.1485, † ok.1555) był kapitanem, a później [[ban Jajce|banem Jajce]] (1521−22) r. W 1526 r., na kilka miesięcy przed [[Mohacz|bitwą pod Mohaczem]], otrzymał ''[[ius gladii]]''. Nie brał jednak udziału w bitwie pod Mohaczem (przybył za późno). W latach 1533–1537 był królewskim komisarzem ds. Chorwacji i Slawonii jako prokurator generalny. W latach 1537–1542 był [[Ban Chorwacji|banem Chorwacji i Slawonii]]. | ||
| − | == | + | == Herby == |
| − | + | {| style="float: left; margin-left:0.2em; border: 1px solid #BBB;" | |
| − | + | |- style="font-size: 87%;" | |
| − | + | | valign="top" |[[File:Keglevich de Porychane.JPG<!-- | |
| − | + | -->|150px]]<br /><small>Coat of arms of the House of <!-- | |
| + | --><br />Keglević de Porychane until 1490.<!-- | ||
| + | --><br />''de gueules à deux fasces d'argent''.<!-- | ||
| + | --><br />''Gules, two bars argent''.<!-- | ||
| + | --><br />with a lion holding a sun,<ref>cit: ''Hunc iste, postquam Dalmatae pacto hoc a Hungaria separati se non tulissent, revocatum contra [[Emeric, King of Hungary|Emericum]] armis vindicavit, ac [[Livno#History|Chelmensi Ducatu]], ad mare sito, parteque [[Macedonia (theme)|Macedoniae]] auxit.'' AD 1199. Luc. lib. IV. cap. III. Diplomata [[Béla IV of Hungary|Belae IV.]] AD 1269.</ref><!-- | ||
| + | --><br />see also:</small> '''[[Lion and Sun]]''' | ||
| + | |} | ||
| + | {| style="float: left; margin-left:0.2em; border: 1px solid #BBB;" | ||
| + | |- style="font-size: 87%;" | ||
| + | | valign="top" |[[File:Bratislava erb na Rudnayovej ulici.jpg<!-- | ||
| + | -->|150px]]<br /><small>Coat of arms of the<!-- | ||
| + | --><br />House of Keglević de Buzin<!-- | ||
| + | --><br />since 1494.<ref>cit: [[Leopold I, Holy Roman Emperor|Leopold I, King of Hungary]] in 1687 in [[Bratislava]]: ''"[[Count]]s in [[Hungary]]"'', ''"Invictus est."'', Der Adel von Kroatien und Slawonien, Nürnberg 1899, Nachdruck Neustadt and d. Aisch, Bauer & Raspe, 1986, {{ISBN|3-87947-035-9}}</ref></small> | ||
| + | |} | ||
| + | {| style="float: left; margin-left:0.2em; border: 1px solid #BBB;" | ||
| + | |- style="font-size: 87%;" | ||
| + | | valign="top" |[[File:Keglevich.JPG<!-- | ||
| + | -->|150px]]<br /><small>Coat of arms of the<!-- | ||
| + | --><br />House of Keglević de Buzin<!-- | ||
| + | --><br />since 1687.<ref>Deutsche Grafenhäuser der Gegenwart: in heraldischer, historischer und genealogischer Beziehung. A - Z, Band 3, Ernst Heinrich Kneschke, Weigel, 1854.</ref></small> | ||
| + | |} | ||
| + | {{clear}} | ||
| + | |||
==Forrás== | ==Forrás== | ||
Wersja z 10:47, 31 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
 Keglevići − chorwacko-węgierski ród szlachecki. Pierwszy znany przodek - około 1300 r. - Piotr, władca zamku Buzini, jest tym, z którego pochodzi przodek. Synem Piotra był Kegel, a ich potomkowie nazywali siebie synami Kegla (Keglevich, Keglegics lub Keglevics) Do połowy XVII wieku mieli więcej chorwackich przynależności. Założyciel węgierskij gałęzi Mikołąj II był kapitanem Onod. Rodzina dała wielu komitatom urzędników, członków izby wyższej. II. Wielu potomków Miklósa miało powiązania z komitatem Szolnok. Zacni członkowie rodu
 Stephanos Keglevich de Porychane został wspomniany w 1386 r. jako „Stephanus Maurus prokurator kościoła świętego Zbawiciela (St. Salvator) w Szybeniku”, w 1413 r. odziedziczył „terra Porychan” jako „Stephanus Maurus”, a w 1435 r. wspomniany jako „Stephanos Keglevich de Porychane, syn Kegal de genere Percal.”[1][2] Kościół Świętego Zbawiciela (Sveti Spas, St. Salvator) w Szibeniku został zbudowany do 1390 r., należał do konwencji benedyktyńskiej i był od 1807 r. do 1810 r. prawosławnym kościołem parafialnym, ale nie jest obecnym kościołem Świętego Zbawiciela w Szibeniku, ponieważ został zbudowany w 1778 roku jako Kościół Wniebowstąpienia Chrystusa, a później zmienił nazwę. To jest od 1810 roku Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny[3] Prokuratorzy ściśle współpracują z architektami i inżynierami, aby zapewnić budowę kościoła. Papież Bonifacy IX założył w 1391 r. klasztor św. Klary w Szybeniku i nakazał zbudować dla niego kolejny kościół, ponieważ, jak napisali, w nowo wybudowanym kościele św. Salvatora było kilka zakonnic, ale najwyraźniej nie przestrzegały zasad.[4] Petar Keglević z Bužim (* ok.1485, † ok.1555) był kapitanem, a później banem Jajce (1521−22) r. W 1526 r., na kilka miesięcy przed bitwą pod Mohaczem, otrzymał ius gladii. Nie brał jednak udziału w bitwie pod Mohaczem (przybył za późno). W latach 1533–1537 był królewskim komisarzem ds. Chorwacji i Slawonii jako prokurator generalny. W latach 1537–1542 był banem Chorwacji i Slawonii. Herby
Forrás |
| |||||||||||||||||||||||||
.JPG)
Kategória:Magyar történelmi családok Kategória:Horvát történelmi családok
- ↑ Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni elementu
<ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwieStarine 1952 - ↑ Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni elementu
<ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwieMagyar Országos Levéltár 1994 - ↑ Treasures of Yugoslavia: an encyclopedic touring guide, page 233, Nebojša Tomašević, translated by Madge Tomašević and Karin Radovanović, Yugoslaviapublic 1982.
- ↑ Pope Boniface IX about the wives in Šibenik
- ↑ cit: Hunc iste, postquam Dalmatae pacto hoc a Hungaria separati se non tulissent, revocatum contra Emericum armis vindicavit, ac Chelmensi Ducatu, ad mare sito, parteque Macedoniae auxit. AD 1199. Luc. lib. IV. cap. III. Diplomata Belae IV. AD 1269.
- ↑ cit: Leopold I, King of Hungary in 1687 in Bratislava: "Counts in Hungary", "Invictus est.", Der Adel von Kroatien und Slawonien, Nürnberg 1899, Nachdruck Neustadt and d. Aisch, Bauer & Raspe, 1986,
- ↑ Deutsche Grafenhäuser der Gegenwart: in heraldischer, historischer und genealogischer Beziehung. A - Z, Band 3, Ernst Heinrich Kneschke, Weigel, 1854.
