Keglevići (ród): Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
(→Herby) |
|||
| (Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0r]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Keglevich_csal%C3%A1d | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Keglevich_csal%C3%A1d | ||
| Linia 16: | Linia 16: | ||
| | | | ||
|} | |} | ||
| − | |||
| − | |||
'''Keglevići''' − chorwacko-węgierski ród szlachecki. Pierwszy znany przodek - około 1300 r. - Piotr, władca zamku Buzini, jest tym, z którego pochodzi przodek. Synem Piotra był Kegel, a ich potomkowie nazywali siebie synami Kegla (Keglevich, Keglegics lub Keglevics) Do połowy XVII wieku mieli więcej chorwackich przynależności. Założyciel węgierskij gałęzi Mikołąj II był kapitanem Onod. Rodzina dała wielu komitatom urzędników, członków izby wyższej. II. Wielu potomków Miklósa miało powiązania z komitatem [[Szolnok]]. | '''Keglevići''' − chorwacko-węgierski ród szlachecki. Pierwszy znany przodek - około 1300 r. - Piotr, władca zamku Buzini, jest tym, z którego pochodzi przodek. Synem Piotra był Kegel, a ich potomkowie nazywali siebie synami Kegla (Keglevich, Keglegics lub Keglevics) Do połowy XVII wieku mieli więcej chorwackich przynależności. Założyciel węgierskij gałęzi Mikołąj II był kapitanem Onod. Rodzina dała wielu komitatom urzędników, członków izby wyższej. II. Wielu potomków Miklósa miało powiązania z komitatem [[Szolnok]]. | ||
| Linia 23: | Linia 21: | ||
== Zacni członkowie rodu == | == Zacni członkowie rodu == | ||
| − | * [[ | + | * [[Petar Keglević]] (* 1478, † 1554) [[ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]] |
| − | * [[Ferenc Keglevich | + | * [[Ferenc Keglevich]] opat |
* [[Károly Keglevich]] (1739–1804) | * [[Károly Keglevich]] (1739–1804) | ||
| − | * [[ | + | * [[Gábor Keglevich]] (1784 - 1854), ''[[főispán]]'' Buzini, [[mistrz skarbu]] |
| − | + | * [[János Keglevich]] (1786–1856)m ''[[főispán]]'', poseł | |
| − | + | * [[István Keglevich]] (1840-1905) kurator teatru i opery, polityk | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | * [[Keglevich | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | * [[ | ||
| − | |||
| − | |||
[[Plik:Pétervására - Palace.jpg|250px|left|Zamek Keglevich w Pétervásárad]] | [[Plik:Pétervására - Palace.jpg|250px|left|Zamek Keglevich w Pétervásárad]] | ||
| − | [[File:Petar II. Keglević (1478-1554).JPG|thumb|160px |[[Petar Keglević]] (1478–1554), [[ban Chorwacji i Slawonii]]]] | + | [[File:Petar II. Keglević (1478-1554).JPG|thumb|160px |[[Petar Keglević]] (1478–1554), [[ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]]]] |
| − | Stephanos Keglevich de Porychane został wspomniany w 1386 r. jako „''Stephanus Maurus prokurator kościoła świętego Zbawiciela (St. Salvator) w Szybeniku''”, w 1413 r. odziedziczył „''terra Porychan''” jako „''Stephanus Maurus''”, a w 1435 r. wspomniany jako „Stephanos Keglevich de Porychane, syn Kegal ''de genere'' Percal.”<ref name="Starine 1952"/><ref name="Magyar Országos Levéltár 1994"/> Kościół Świętego Zbawiciela (Sveti Spas, St. Salvator) w Szibeniku został zbudowany do 1390 r., należał do konwencji benedyktyńskiej i był od 1807 r. do 1810 r. prawosławnym kościołem parafialnym, ale nie jest obecnym kościołem Świętego Zbawiciela w Szibeniku, ponieważ został zbudowany w 1778 roku jako Kościół Wniebowstąpienia Chrystusa, a później zmienił nazwę. To jest od 1810 roku Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny<ref>Treasures of Yugoslavia: an encyclopedic touring guide, page 233, Nebojša Tomašević, translated by Madge Tomašević and Karin Radovanović, Yugoslaviapublic 1982.</ref> Prokuratorzy ściśle współpracują z architektami i inżynierami, aby zapewnić budowę kościoła. Papież Bonifacy IX założył w 1391 r. klasztor św. Klary w Szybeniku i nakazał zbudować dla niego kolejny kościół, ponieważ, jak napisali, w nowo wybudowanym kościele św. Salvatora było kilka zakonnic, ale najwyraźniej nie przestrzegały zasad.<ref>[http://www.arcanum.hu/mol/lpext.dll/fejer/3237/3269/32ef/32f4?f=templates&fn=document-frame.htm&2.0 Pope Boniface IX about the wives in Šibenik]</ref> | + | Stephanos Keglevich de Porychane został wspomniany w 1386 r. jako „''Stephanus Maurus prokurator kościoła świętego Zbawiciela (St. Salvator) w Szybeniku''”, w 1413 r. odziedziczył „''terra Porychan''” jako „''Stephanus Maurus''”, a w 1435 r. wspomniany jako „Stephanos Keglevich de Porychane, syn Kegal ''de genere'' Percal.”<ref name="Starine 1952">Starine, svezak 44, stranica 250, Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti, Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti. Razred za društvene znanosti, Akademija, 1952.</ref><ref name="Magyar Országos Levéltár 1994">Zsigmondkori oklevéltár: 1413-1414, Volume 25 of Publicationes archivi nationalis Hungarici / 2, page 287, Magyar Országos Levéltár (Budapest), Magyar Országos Levéltár kiadványai: Forráskiadványok Volume 4 of Zsigmondkori oklevéltár, Elemér Mályusz, Iván Borsa, Akadémiai Kiadó, 1994, ISBN 978-963-05-7026-8</ref> Kościół Świętego Zbawiciela (Sveti Spas, St. Salvator) w Szibeniku został zbudowany do 1390 r., należał do konwencji benedyktyńskiej i był od 1807 r. do 1810 r. prawosławnym kościołem parafialnym, ale nie jest obecnym kościołem Świętego Zbawiciela w Szibeniku, ponieważ został zbudowany w 1778 roku jako Kościół Wniebowstąpienia Chrystusa, a później zmienił nazwę. To jest od 1810 roku Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny<ref>Treasures of Yugoslavia: an encyclopedic touring guide, page 233, Nebojša Tomašević, translated by Madge Tomašević and Karin Radovanović, Yugoslaviapublic 1982.</ref> Prokuratorzy ściśle współpracują z architektami i inżynierami, aby zapewnić budowę kościoła. Papież Bonifacy IX założył w 1391 r. klasztor św. Klary w Szybeniku i nakazał zbudować dla niego kolejny kościół, ponieważ, jak napisali, w nowo wybudowanym kościele św. Salvatora było kilka zakonnic, ale najwyraźniej nie przestrzegały zasad.<ref>[http://www.arcanum.hu/mol/lpext.dll/fejer/3237/3269/32ef/32f4?f=templates&fn=document-frame.htm&2.0 Pope Boniface IX about the wives in Šibenik]</ref> |
[[Petar Keglević]] z Bužim (* ok.1485, † ok.1555) był kapitanem, a później [[ban Jajce|banem Jajce]] (1521−22) r. W 1526 r., na kilka miesięcy przed [[Mohacz|bitwą pod Mohaczem]], otrzymał ''[[ius gladii]]''. Nie brał jednak udziału w bitwie pod Mohaczem (przybył za późno). W latach 1533–1537 był królewskim komisarzem ds. Chorwacji i Slawonii jako prokurator generalny. W latach 1537–1542 był [[Ban Chorwacji|banem Chorwacji i Slawonii]]. | [[Petar Keglević]] z Bužim (* ok.1485, † ok.1555) był kapitanem, a później [[ban Jajce|banem Jajce]] (1521−22) r. W 1526 r., na kilka miesięcy przed [[Mohacz|bitwą pod Mohaczem]], otrzymał ''[[ius gladii]]''. Nie brał jednak udziału w bitwie pod Mohaczem (przybył za późno). W latach 1533–1537 był królewskim komisarzem ds. Chorwacji i Slawonii jako prokurator generalny. W latach 1537–1542 był [[Ban Chorwacji|banem Chorwacji i Slawonii]]. | ||
| Linia 51: | Linia 39: | ||
<gallery> | <gallery> | ||
| − | File:Keglevich de Porychane.JPG|<small>Herb Domu im Keglević de Porychane do 1490 roku. de gueules à deux fasces d'argent. Gules, dwa słupki argent. z lwem trzymającym słońce,<ref>cit: ''Hunc iste, postquam Dalmatae pacto hoc a Hungaria separati se non tulissent, revocatum contra [[Emeric, King of Hungary|Emericum]] armis vindicavit, ac [[Livno#History|Chelmensi Ducatu]], ad mare sito, parteque [[Macedonia (theme)|Macedoniae]] auxit.'' AD 1199. Luc. lib. IV. cap. III. Diplomata [[Béla IV of Hungary|Belae IV.]] AD 1269.</ref> zobacz także: [https://en.wikipedia.org/wiki/Lion_and_Sun Lew i Słońce]< small> | + | File:Keglevich de Porychane.JPG|<small>Herb Domu im Keglević de Porychane do 1490 roku. de gueules à deux fasces d'argent. Gules, dwa słupki argent. z lwem trzymającym słońce,<ref>cit: ''Hunc iste, postquam Dalmatae pacto hoc a Hungaria separati se non tulissent, revocatum contra [[Emeric, King of Hungary|Emericum]] armis vindicavit, ac [[Livno#History|Chelmensi Ducatu]], ad mare sito, parteque [[Macedonia (theme)|Macedoniae]] auxit.'' AD 1199. Luc. lib. IV. cap. III. Diplomata [[Béla IV of Hungary|Belae IV.]] AD 1269.</ref> zobacz także: [https://en.wikipedia.org/wiki/Lion_and_Sun Lew i Słońce]</small> |
File:Bratislava erb na Rudnayovej ulici.jpg|Herb Dom Keglević de Buzin od 1494 r.<ref>cit: [[Leopold I, Holy Roman Emperor|Leopold I, King of Hungary]] in 1687 in [[Bratislava]]: ''"[[Count]]s in [[Hungary]]"'', ''"Invictus est."'', Der Adel von Kroatien und Slawonien, Nürnberg 1899, Nachdruck Neustadt and d. Aisch, Bauer & Raspe, 1986, ISBN 3-87947-035-9.</ref> | File:Bratislava erb na Rudnayovej ulici.jpg|Herb Dom Keglević de Buzin od 1494 r.<ref>cit: [[Leopold I, Holy Roman Emperor|Leopold I, King of Hungary]] in 1687 in [[Bratislava]]: ''"[[Count]]s in [[Hungary]]"'', ''"Invictus est."'', Der Adel von Kroatien und Slawonien, Nürnberg 1899, Nachdruck Neustadt and d. Aisch, Bauer & Raspe, 1986, ISBN 3-87947-035-9.</ref> | ||
| Linia 62: | Linia 50: | ||
== Źródło == | == Źródło == | ||
| − | * Nagy Iván: '' | + | * Nagy Iván: ''[http://mek.oszk.hu/09300/09379/pdf/ Magyarország családai czímerekkel és nemzékrendi táblákkal]''. Pest: Ráth Mór. 1857–1868. |
| | | | ||
{{Rodzina Infobox | {{Rodzina Infobox | ||
| − | |rodzina_1 = | + | |rodzina_1 = Keglević |
|herb = Bratislava erb na Rudnayovej ulici.jpg | |herb = Bratislava erb na Rudnayovej ulici.jpg | ||
|kraj = [[Królestwo Węgier]] | |kraj = [[Królestwo Węgier]] | ||
|tytulatura = | |tytulatura = | ||
| − | |pierwszy = | + | |pierwszy = Piotr |
| − | |ostatni = | + | |ostatni = |
| − | |obecny władca = | + | |obecny władca = |
| − | |początek = | + | |początek = ok.1300 |
|koniec = | |koniec = | ||
| − | |rok złożenia z funkcji = | + | |rok złożenia z funkcji = |
|pochodzenie = chorwacka | |pochodzenie = chorwacka | ||
|klan = | |klan = | ||
Aktualna wersja na dzień 11:18, 31 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Keglevići − chorwacko-węgierski ród szlachecki. Pierwszy znany przodek - około 1300 r. - Piotr, władca zamku Buzini, jest tym, z którego pochodzi przodek. Synem Piotra był Kegel, a ich potomkowie nazywali siebie synami Kegla (Keglevich, Keglegics lub Keglevics) Do połowy XVII wieku mieli więcej chorwackich przynależności. Założyciel węgierskij gałęzi Mikołąj II był kapitanem Onod. Rodzina dała wielu komitatom urzędników, członków izby wyższej. II. Wielu potomków Miklósa miało powiązania z komitatem Szolnok. Spis treściZacni członkowie rodu
Stephanos Keglevich de Porychane został wspomniany w 1386 r. jako „Stephanus Maurus prokurator kościoła świętego Zbawiciela (St. Salvator) w Szybeniku”, w 1413 r. odziedziczył „terra Porychan” jako „Stephanus Maurus”, a w 1435 r. wspomniany jako „Stephanos Keglevich de Porychane, syn Kegal de genere Percal.”[1][2] Kościół Świętego Zbawiciela (Sveti Spas, St. Salvator) w Szibeniku został zbudowany do 1390 r., należał do konwencji benedyktyńskiej i był od 1807 r. do 1810 r. prawosławnym kościołem parafialnym, ale nie jest obecnym kościołem Świętego Zbawiciela w Szibeniku, ponieważ został zbudowany w 1778 roku jako Kościół Wniebowstąpienia Chrystusa, a później zmienił nazwę. To jest od 1810 roku Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny[3] Prokuratorzy ściśle współpracują z architektami i inżynierami, aby zapewnić budowę kościoła. Papież Bonifacy IX założył w 1391 r. klasztor św. Klary w Szybeniku i nakazał zbudować dla niego kolejny kościół, ponieważ, jak napisali, w nowo wybudowanym kościele św. Salvatora było kilka zakonnic, ale najwyraźniej nie przestrzegały zasad.[4] Petar Keglević z Bužim (* ok.1485, † ok.1555) był kapitanem, a później banem Jajce (1521−22) r. W 1526 r., na kilka miesięcy przed bitwą pod Mohaczem, otrzymał ius gladii. Nie brał jednak udziału w bitwie pod Mohaczem (przybył za późno). W latach 1533–1537 był królewskim komisarzem ds. Chorwacji i Slawonii jako prokurator generalny. W latach 1537–1542 był banem Chorwacji i Slawonii. Herby
Przypisy
Źródło
|
| ||||||||||||||||||
.JPG){kind=link}
