Gesta Hunnorum et Hungarorum: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| (Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Gesta_Hunnorum_et_Hungarorum | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Gesta_Hunnorum_et_Hungarorum | ||
| Linia 14: | Linia 14: | ||
| | | | ||
| − | + | '''''Gesta Hunnorum et Hungarorum'''''<ref>''Reader's encyclopedia of Eastern European literature'', 1993, Robert B. Pynsent, Sonia I. Kanikova, str. 529.</ref> (łac. „''Czyny Hunów i Węgrów''”) to średniowieczna kronika napisana głównie przez [[Szymon Keza|Szymona z Kézy]] około 1282–1285. Jest to jedno ze źródeł wczesnej historii Węgier.<ref name="multkor">[http://www.mult-kor.hu/cikk.php?article=8792 Múlt-kor történelmi portál]</ref> Znany jest również jako ''Gesta Hungarorum'' (II) (łac. „''Deeds of the Hungarians''”), „(II)” wskazuje na jego status jako rozwinięcie oryginalnej Gesta Hungarorum (napisanej około 1200 roku). | |
| − | |||
| − | |||
Dzieło datowane jest na lata 1282-1285, ponieważ obejmuje [[bitwa pod Hódtó|bitwę pod Hódtó]] (1282), ale nie wspomina o inwazji tatarskiej w 1285 roku. | Dzieło datowane jest na lata 1282-1285, ponieważ obejmuje [[bitwa pod Hódtó|bitwę pod Hódtó]] (1282), ale nie wspomina o inwazji tatarskiej w 1285 roku. | ||
| − | + | Praca łączy legendę [https://pl.wikipedia.org/wiki/Hunowie Hunów] z historią. Składa się z dwóch części: legendy Hunów („''Hunnish Chronicle''”), poszerzonej o węgierskie opowieści ustne<ref name="multkor"/> oraz historię Królestwa Węgier od czasu pierwotnej ''Gesta Hungaronum''. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
Szymon z Kézy był nadwornym duchownym króla Węgier [[IV. László|Władysława IV]]. Dużo podróżował we Włoszech, Francji i Niemczech, a swoje epickie i poetyckie materiały wybrał z szerokiego zakresu lektur. | Szymon z Kézy był nadwornym duchownym króla Węgier [[IV. László|Władysława IV]]. Dużo podróżował we Włoszech, Francji i Niemczech, a swoje epickie i poetyckie materiały wybrał z szerokiego zakresu lektur. | ||
| − | + | Jak przyznaje Kéza, korzystał ze współczesnych kronik niemieckich, włoskich i francuskich, ale udowodniono, że swobodnie korzystał również z węgierskich źródeł.<ref name="multkor"/> | |
| − | |||
| − | Jak przyznaje Kéza, korzystał ze współczesnych kronik niemieckich, włoskich i francuskich, ale udowodniono, że swobodnie korzystał również z węgierskich źródeł | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | ''Gesta Hunnorum et Hungarorum'' została zredagowana i przetłumaczona w 1999 r. przez [[Veszprémy László|László Veszprémy]] i [[Frank Schaer|Franka Schaera]] dla [https://pl.wikipedia.org/wiki/Uniwersytet_%C5%9Arodkowoeuropejski Uniwersytetu Środkowoeuropejskiego]. | |
== Linki zewnętrzne == | == Linki zewnętrzne == | ||
Aktualna wersja na dzień 14:44, 9 sty 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Gesta Hunnorum et Hungarorum[1] (łac. „Czyny Hunów i Węgrów”) to średniowieczna kronika napisana głównie przez Szymona z Kézy około 1282–1285. Jest to jedno ze źródeł wczesnej historii Węgier.[2] Znany jest również jako Gesta Hungarorum (II) (łac. „Deeds of the Hungarians”), „(II)” wskazuje na jego status jako rozwinięcie oryginalnej Gesta Hungarorum (napisanej około 1200 roku). Dzieło datowane jest na lata 1282-1285, ponieważ obejmuje bitwę pod Hódtó (1282), ale nie wspomina o inwazji tatarskiej w 1285 roku. Praca łączy legendę Hunów z historią. Składa się z dwóch części: legendy Hunów („Hunnish Chronicle”), poszerzonej o węgierskie opowieści ustne[2] oraz historię Królestwa Węgier od czasu pierwotnej Gesta Hungaronum. Szymon z Kézy był nadwornym duchownym króla Węgier Władysława IV. Dużo podróżował we Włoszech, Francji i Niemczech, a swoje epickie i poetyckie materiały wybrał z szerokiego zakresu lektur. Jak przyznaje Kéza, korzystał ze współczesnych kronik niemieckich, włoskich i francuskich, ale udowodniono, że swobodnie korzystał również z węgierskich źródeł.[2] Gesta Hunnorum et Hungarorum została zredagowana i przetłumaczona w 1999 r. przez László Veszprémy i Franka Schaera dla Uniwersytetu Środkowoeuropejskiego. Linki zewnętrzne
Przypisy
|
