Лев I Данилович: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 17: | Linia 17: | ||
'''Lew I Halicki''' vel '''Lew Daniłowicz''' ([[język ukraiński|ukr.]] ''Лев I Данилович''), (ur. ok. [[1228]], zm. ok. [[1301]] w [[Spas (rejon starosamborski)|Spasie]]) – książę [[Księstwo halicko-wołyńskie|halicko-włodzimierski]] w latach [[1293]]-[[1301]], książę [[Halicz (miasto)|Halicza]] i [[Przemyśl]]a [[1264]]-[[1269]], [[Księstwo bełskie|książę bełski]] ([[1245]]-[[1264]]). | '''Lew I Halicki''' vel '''Lew Daniłowicz''' ([[język ukraiński|ukr.]] ''Лев I Данилович''), (ur. ok. [[1228]], zm. ok. [[1301]] w [[Spas (rejon starosamborski)|Spasie]]) – książę [[Księstwo halicko-wołyńskie|halicko-włodzimierski]] w latach [[1293]]-[[1301]], książę [[Halicz (miasto)|Halicza]] i [[Przemyśl]]a [[1264]]-[[1269]], [[Księstwo bełskie|książę bełski]] ([[1245]]-[[1264]]). | ||
| − | Był synem króla [[Daniel Halicki|Daniela I Halickiego]]. Po śmierci [[Bolesław V Wstydliwy|Bolesława V Wstydliwego]] zgłosił pretensje do tronu krakowskiego (jako potomek [[Bolesław III Krzywousty|Bolesława III Krzywoustego]] po kądzieli) i próbował zbrojnie opanować [[ziemia krakowska|dzielnicę krakowską]] | + | Był synem króla [[Daniel Halicki|Daniela I Halickiego]]. Po śmierci [[Bolesław V Wstydliwy|Bolesława V Wstydliwego]] zgłosił pretensje do tronu krakowskiego (jako potomek [[Bolesław III Krzywousty|Bolesława III Krzywoustego]] po kądzieli) i próbował zbrojnie opanować [[ziemia krakowska|dzielnicę krakowską]]<sup>[[potrzebne źródło]]</sup>. |
W [[1272]] przeniósł stolicę królestwa z [[Chełm]]a do założonego przez ojca [[Lwów|Lwowa]] (nazwanego tak na jego cześć). | W [[1272]] przeniósł stolicę królestwa z [[Chełm]]a do założonego przez ojca [[Lwów|Lwowa]] (nazwanego tak na jego cześć). | ||
Aktualna wersja na dzień 11:50, 15 sty 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Lew I Halicki vel Lew Daniłowicz (ukr. Лев I Данилович), (ur. ok. 1228, zm. ok. 1301 w Spasie) – książę halicko-włodzimierski w latach 1293-1301, książę Halicza i Przemyśla 1264-1269, książę bełski (1245-1264). Był synem króla Daniela I Halickiego. Po śmierci Bolesława V Wstydliwego zgłosił pretensje do tronu krakowskiego (jako potomek Bolesława III Krzywoustego po kądzieli) i próbował zbrojnie opanować dzielnicę krakowskąpotrzebne źródło. W 1272 przeniósł stolicę królestwa z Chełma do założonego przez ojca Lwowa (nazwanego tak na jego cześć). W 1280 na czele wojsk tatarsko-ruskich uderzył na Leszka II Czarnego, lecz został pobity w bitwie pod Goźlicami i pod Koprzywnicą, po czym Leszek Czarny uderzył na ziemie pogranicza zdobywając m.in. Przeworsk. W 1299 roku Lew Halicki spotkał się w Brnie z Wacławem II, od którego otrzymał liczne dary. Około 1301 roku Lew zmarł i wkrótce jego syn Jerzy I, będący w sojuszu z Łokietkiem, najechał ziemię sandomierską i z tym można łączyć wyprawę odwetową sandomierskiego stronnictwa Wacława II, które w 1302 roku zdobyło Lublin. Rusią Halicko-Wołyńską rządził ze swej stolicy i rezydencji w Chełmie. Wywód przodków |
| |||||||||||||||||||||||||
