Stjepan I. Lacković: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| (Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:1]] |
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 52: | Linia 52: | ||
'''Lackfi I. István''', '''''Lackfy''''' (pol. ''Stefan I Lackfi'', chor. ''Stjepan I. Lacković'') (* nieznana, † 1353), węgierski szlachcic, [[ban Dalmacji i Chorwacji]] (1350–53), [[wojewoda Siedmiogrodu]] (1344–50), członek arystokratycznego rodu [[Lacković]]. | '''Lackfi I. István''', '''''Lackfy''''' (pol. ''Stefan I Lackfi'', chor. ''Stjepan I. Lacković'') (* nieznana, † 1353), węgierski szlachcic, [[ban Dalmacji i Chorwacji]] (1350–53), [[wojewoda Siedmiogrodu]] (1344–50), członek arystokratycznego rodu [[Lacković]]. | ||
| − | == | + | == Biografia == |
| − | Stjepan I. | + | Stjepan I. był synem założyciela linii rodzinnej - Ladislava ([[Lack]]a). Miał tytuł [[Książę Siedmiogrodu|księcia Siedmiogrodu]], władcy prowincji, która w tym czasie (XIV wiek) była integralną częścią królestwa węgierskiego. |
| − | + | W 1350 r. został wybrany [[Ban Dalmacji i Chorwacji|banem Dalmacji i Chorwacji]] i pełnił tę funkcję do 1352 r. 30 października 1350 r. Król [[I. Lajos|Ludowik I]] podarował mu [[Međimurje]] wraz z fortem Čakovec i [https://en.wikipedia.org/wiki/Sveta_Jelena Svetom Jelenom], gdzie jego syn jest [[Lackfi II. István|Stefan II]] założył później klasztor) i przez następne 47 lat, aż do 1397 r., ten najbardziej wysunięty na północ koniec Chorwacji był własnością rodziny Lackovic. | |
| − | + | Podczas dowodzenia brał udział w licznych bitwach i wojnach prowadzonych przez króla Ludwika w połowie XIV wieku, w tym w bitwach z miastami Averse i Neapolem we współczesnych Włoszech. | |
| − | + | == Rodzina == | |
| − | + | Stjepan miał sześcioro dzieci, w tym Stjepan II, również wpływowego bana Chorwackiego. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | Stjepan | ||
| | | | ||
| Linia 106: | Linia 98: | ||
|3. następca = [[Gönyüi Tamás]] | |3. następca = [[Gönyüi Tamás]] | ||
| − | |4. tytuł = [[Ban Chorwacji | + | |4. tytuł = [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] |
|4. od = 1350 | |4. od = 1350 | ||
|4. do = 1353 lub 1352 | |4. do = 1353 lub 1352 | ||
Aktualna wersja na dzień 13:57, 21 sty 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Lackfi I. István, Lackfy (pol. Stefan I Lackfi, chor. Stjepan I. Lacković) (* nieznana, † 1353), węgierski szlachcic, ban Dalmacji i Chorwacji (1350–53), wojewoda Siedmiogrodu (1344–50), członek arystokratycznego rodu Lacković. BiografiaStjepan I. był synem założyciela linii rodzinnej - Ladislava (Lacka). Miał tytuł księcia Siedmiogrodu, władcy prowincji, która w tym czasie (XIV wiek) była integralną częścią królestwa węgierskiego. W 1350 r. został wybrany banem Dalmacji i Chorwacji i pełnił tę funkcję do 1352 r. 30 października 1350 r. Król Ludowik I podarował mu Međimurje wraz z fortem Čakovec i Svetom Jelenom, gdzie jego syn jest Stefan II założył później klasztor) i przez następne 47 lat, aż do 1397 r., ten najbardziej wysunięty na północ koniec Chorwacji był własnością rodziny Lackovic. Podczas dowodzenia brał udział w licznych bitwach i wojnach prowadzonych przez króla Ludwika w połowie XIV wieku, w tym w bitwach z miastami Averse i Neapolem we współczesnych Włoszech. RodzinaStjepan miał sześcioro dzieci, w tym Stjepan II, również wpływowego bana Chorwackiego. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
