Szapolyai György: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "Kategoria:Redak {{Uwaga| |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Szapolyai_Gy%C3%B6rgy |autorzy = https://hu.wikipedia.org/w/index.php?title=Szapolyai_Gy%C3%B6rgy&...")
 
 
(Nie pokazano 26 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:Redak]]
+
[[Kategoria:1w]]
 
 
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Szapolyai_Gy%C3%B6rgy
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Szapolyai_Gy%C3%B6rgy
Linia 15: Linia 14:
 
  |
 
  |
  
 +
'''Szapolyai György''' (pol. ''Jerzy Zápolya'') (* luty 1495, † 29 sierpnia 1526), węgierski szlachcic, [[ispán]] komitatu [[Szepes]]. Syn [[Stefan Zápolya|Stefana Zápolyi]] i księżniczki cieszyńskiej [[Jadwiga cieszyńska|Jadwigi]]. W 1504 roku zaręczył się z [[Elżbieta Korwin|Elżbietą]], córką [[Jan Korwin|Jana Korwina]] i wnuczką króla węgierskiego [[Maciej Korwin|Macieja Korwina]], ale ta wkrótce zmarła. György poległ w 1526 roku w [[Bitwa pod Mohaczem|bitwie pod Mohaczem]]. W życiu politycznym [[Królestwo Węgier|królestwa]] został zepchnięty na bok przez swojego brata [[Szapolyai I. János|Jana I]].
  
'''Szapolyai György''' (pol. ''Jerzy Zápolya'') (*luty 1495, † 29 sierpnia 1526) – żupan [[Spisz]]a.
+
== Życiorys ==
 
 
Był synem [[Stefan Zápolya|Stefana Zápolyi]] i [[Jadwiga cieszyńska|Jadwigi cieszyńskiej]]. W 1504 roku zaręczył się z [[Elżbieta Korwin|Elżbietą Korwin]], córką [[Jan Korwin|Jana]] i wnuczką króla węgierskiego [[Maciej Korwin|Macieja]], ale ta wkrótce zmarła. Poległ w 1526 roku w [[Bitwa pod Mohaczem|bitwie pod Mohaczem]].
 
 
 
'''Szapolyai György''', ([[1488]] (körül) – [[Mohács]], [[1526]]. [[augusztus 29.]]) főúr, szepesi gróf, [[Szapolyai István]] nádor és [[Hedvig tescheni hercegnő]] fia, [[I. János magyar király|I. János]] magyar király öccse.
 
  
== Życiorys ==
+
Z inicjatywy księżniczki [[Hedvig tescheni hercegnő|Jadwigi Cieszyńskiej]], wdowy po palatynie [[Szapolyai István|Stefanie Zápolyai]], który za życia najstarszego syna Beatricy, Krzysztofa, obiecał wspierać Beatricę, jeśli ten syn (także)<ref>Przypuszczalnie taka możliwość pojawiła się również po śmierci księcia Macieja.</ref> umrze i że zadba o to, by jej córka Erzsébet, odziedziczyła majątki [[Hunyadi]]ch, Erzsébet została zaręczona w Budzie w lutym 1505 r. z  młodszym synem księżniczki Jadwigi, [[Szapolyai György|Jerzym]], który, zgodnie z umową, odziedziczyby majątek Hunyadich po swojej przyszłej żonie.<ref>Lásd Schönherr (1894: 309).</ref> Niestety Jerzy zginął na polu [[Mohacz|bitwy pod Mohaczem]] w 1526 roku. Pomimo tego, że Beatrca Frangepán potwierdził te zaręczyny po śmierci syna (17 marca 1505 r.), 25 sierpnia 1505 r. w Rakolnok<ref>Lásd Schönherr (1894: 310).</ref>, ale węgierski król [[II. Ulászló]] dokumentem datowany na 31 sierpnia 1506 r. podarował majątek wdowie i córce ze względu na pamięć [[Corvin János|Jana Korwina]]<ref name="Lásd Schönherr 1894: 312">Lásd Schönherr (1894: 312).</ref>. Beatrica jednak zerwała zaręczyny swojej córki i uczyniła Erzsébet jedyną dziedziczką [[Hunyadi]]ch.
  
<small><small>Bátyja mellett a politikai életben háttérbe szorult. </small></small>
+
'''Wraz z zaręczynami Hunyadi-Szapolyai w lutym 1505 r. poproszono jego brata, 18-letniego [[I. János magyar király|Jana]] lub ich matkę, księżniczkę piastowską, Jadwigę Cieszyńską, o poślubienie pary królewskiej córki [[II. Ulászló|Władysława II]] i [[Candale-i Anna|Anny de Foix-Candale]], 19-miesięczna księżniczka [[Anna Jagiellonka|Anna]], która była jedną z matek chrzestnych Jadwigi Cieszyńskiej. Jednak sąd odrzucił tę prośbę w jak najbardziej uprzejmy sposób, uzasadniając to tym, że prawdą jest, że król miał tylko jedną córkę, ale nadal miał nadzieję na urodzenie następcy tronu, a nie córki. jej mąż będzie spadkobiercą.
  
<small><small>[[1504]]-ben eljegyezte [[Corvin János]] herceg leányát, [[Corvin Erzsébet|Erzsébetet]]. </small></small>
+
Równolegle z zaręczynami Hunyadi-Szapolyai, w lutym 1505 r. Jego brat János 18 i ich matka księżna Piast Hedvig w imieniu Cieszyna zażądali małżeństwa pary królewskiej II. Córka Anny z Ulászló i Candale, 19-miesięcznej księżniczki Anny, której Hedvig Teschen był jedną z jej matek chrzestnych. Sąd jednak odrzucił prośbę o córkę w możliwie najbardziej uprzejmej formie, ale na tej podstawie, że choć prawdą jest, że król ma tylko jedną córkę, to wciąż ma nadzieję, że będzie miał syna-spadkobiercę i zasiądzie za nim na tronie, zamiast córki. jej mąż powinien być dziedzicem.
Az anyjának, [[Hedvig tescheni hercegnő]]nek, [[Szapolyai István]] nádor özvegyének a kezdeményezésére, aki még [[Corvin Erzsébet]] idősebbik öccse, [[Corvin Kristóf|Kristóf]] életében megígérte, hogy támogatni fogja Corvin Jáos özvegyét, [[Frangepán Beatrix]]ot, amennyiben ez a fia (is)<ref>Feltételezhetően a kisebbik, utószülött fia, [[Corvin Mátyás (Corvin János fia)|Mátyás]] herceg halála után vetődött fel ez a lehetőség is.</ref> meghalna, hogy az [[ősiség]] törvényével összhangban előállott [[magszakadás]] miatt a lánya, Erzsébet örökölhesse a Hunyadi-birtokokat, Erzsébetet [[1505]]. februárjában [[Buda (történelmi település)|Budán]] eljegyezték Hedvig hercegnő kisebbik fiával, Györggyel, aki a megállapodás szerint a leendő felesége révén szintén a Hunyadi-vagyon örököse lesz.<ref>Lásd Schönherr (1894: 309).</ref> [[Frangepán Beatrix]] ezt az eljegyzést a fia halála ([[1505]]. [[március 17.]]) után, [[1505]]. [[augusztus 25.|augusztus 25]]-én is megerősítette [[Rakovec|Rakolnokon]],<ref>Lásd Schönherr (1894: 310).</ref> de miután [[II. Ulászló magyar király]] [[1506]]. [[augusztus 31.|augusztus 31]]-én kelt adománylevelével [[Corvin János]] érdemeire való tekintettel az özvegyének és a leányának adományozta a birtokokat,<ref name="Lásd Schönherr 1894: 312">Lásd Schönherr (1894: 312).</ref> ezért [[Frangepán Beatrix|Beatrix]] mégis felbontotta a lánya jegyességét. </small></small>
 
  
  <small><small>A Hunyadi–Szapolyai eljegyzéssel párhuzamosan [[1505]]. februárjában a bátyja, a 18 éves [[I. János magyar király|János]], illetőleg az ő nevében az anyjuk, [[Hedvig tescheni hercegnő|Piast Hedvig]] tescheni hercegnő feleségül kérte a királyi pár, II. Ulászló és [[Candale-i Anna magyar királyné|Candale-i Anna]] leányát, a 19 hónapos [[Jagelló Anna magyar királyné|Anna]] hercegnőt, akinek Tescheni Hedvig az egyik keresztanyja volt. Az udvar azonban a leánykérést a lehető legudvariasabb formában, de azzal az indoklással utasította el, hogy igaz ugyan, hogy csak egy leánygyermeke van a királynak, de még minden reménye megvan arra, hogy egy fiúörököse szülessen, és ő kövesse a trónon, semmint hogy leánya férje legyen az örökös. </small></small>
+
  <small><small>A Hunyadi–Szapolyai eljegyzéssel párhuzamosan [[1505]]. februárjában a bátyja, a 18 éves [[I. János magyar király|János]], illetőleg az ő nevében az anyjuk, [[Hedvig tescheni hercegnő|Piast Hedvig]] tescheni hercegnő feleségül kérte a királyi pár, II. Ulászló és [[Candale-i Anna magyar királyné|Candale-i Anna]] leányát, a 19 hónapos [[Jagelló Anna magyar királyné|Anna]] hercegnőt, akinek Tescheni Hedvig az egyik keresztanyja volt. Az udvar azonban a leánykérést a lehető legudvariasabb formában, de azzal az indoklással utasította el, hogy igaz ugyan, hogy csak egy leánygyermeke van a királynak, de még minden reménye megvan arra, hogy egy fiúörököse szülessen, és ő kövesse a trónon, semmint hogy leánya férje legyen az örökös. </small></small>'''
  
<small><small>Györgyöt a [[Mohácsi csata|mohácsi ütközet]] előtt [[Tomori Pál]] mellé a csatából elkésett bátyja helyett fővezérnek választották; a csatában eltűnt. </small></small>
+
Przed bitwą pod Mohaczami György został wybrany na naczelnego wodza obok [[Tomori Pál|Pawła Tomoriego]]. György zginął w bitwie.
  
<small><small>Szerémi György ''Epistola de perdicione regni Hungarorum'' című munkájában idéz egy levelet, amelyben [[Tatai Miklós (udvari káplán)]] Epistola flebis (Siralmas levél) című írásában azzal vádolta Szapolyai György grófot, hogy ő gyilkolta meg a mohácsi csatából menekülő Lajos királyt a dunaszekcsői plébános házában.<ref>Mohács emlékezete, Európa Könyvkiadó, Budapest 1979. 80-81. old. {{ISBN|963 07 14140}}</ref> Tatai Miklós nevű udvari káplánról ez az egyetlen forrásunk, ráadásul az általa írt levél ugyanazzal a kézírással készült, mint Szerémi György tudósítása, így ezt az értesülést a történészek nem fogadják el hitelesnek.<ref>[http://epa.oszk.hu/00000/00021/00028/0006-215.html Farkas Gábor Farkas: II. Lajos rejtélyes halála.] ''Magyar Könyvszemle'' 117. évfolyam (2001) 1. szám</ref> </small></small>
+
W swojej pracy zatytułowanej ''Epistola de perdicione regni Hungarorum'' [[Szerémi György|György Szerém]]i cytuje list, w którym [[[[Tatai Miklós|Mikołaj Tatai]] (kapelan dworski) w liście ''Epistola flebis'' oskarżył hrabiego György o zabicie króla [[II. Lajos|Ludwika II]], uciekiniera z [[Mohacz|bitwy pod Mohaczem]].<ref>Mohács emlékezete, Európa Könyvkiadó, Budapest 1979. 80-81. old. ISBN 963 07 14140.</ref> Jest to nasze jedyne źródło od kapelana dworskiego, Miklósa Tatai, a list, który napisał, został napisany ręcznie jako raport György Szerémi, więc historycy nie uznają go za autentyczny.<ref>[http://epa.oszk.hu/00000/00021/00028/0006-215.html Farkas Gábor Farkas: II. Lajos rejtélyes halála.] ''Magyar Könyvszemle'' 117. évfolyam (2001) 1. szám</ref>
  
 
==Przypisy==
 
==Przypisy==
 
{{izvori}}
 
{{izvori}}
  
==Források==
+
== Zasoby ==
 
*Farbaky Péter, Spekner Enikő, Szende Katalin és Végh András (szerk.): ''Hunyadi Mátyás, a király. Hagyomány és megújulás a királyi udvarban 1458–1490'', Budapesti Történeti Múzeum, Budapest, 2008.
 
*Farbaky Péter, Spekner Enikő, Szende Katalin és Végh András (szerk.): ''Hunyadi Mátyás, a király. Hagyomány és megújulás a királyi udvarban 1458–1490'', Budapesti Történeti Múzeum, Budapest, 2008.
* {{cite book|author=[[Schönherr Gyula]]|last=|first=|title= Hunyadi Corvin János|others=[[Magyar Tudományos Akadémia|MTA]], Magyar Történelmi Társulat|volume=|location=Budapest|publisher= Franklin-Társulat|pages=|year=1894|url=http://mek.oszk.hu/05700/05789/html/ |accessdate=2017-5-10|language= magyar}}
+
* Schönherr Gyula. ''[http://mek.oszk.hu/05700/05789/html/ Hunyadi Corvin János]'', MTA, Magyar Történelmi Társulat (po węgiersku), Budapest: Franklin-Társulat (1894). Hozzáférés ideje: 2017. május 10.
  
==További információk==
+
== Więcej informacji ==
* {{hiv-web |url= http://fmg.ac/Projects/MedLands/HUNGARY.htm#IstvanZapolyadied1499 |cím= Hungary |elérés=2017-5-10 |családnév= Cawley |keresztnév= Charles |munka= Foundation for Medieval Genealogy |nyelv= angol }}
+
* Cawley, Charles: ''[http://fmg.ac/Projects/MedLands/HUNGARY.htm#IstvanZapolyadied1499 Hungary]'' (po angielsku). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp:2017-05-10].
* {{hiv-web |url= http://genealogy.euweb.cz/hung/zapolya.html#J1 |cím= Hunyady family|elérés=2017-5-10 |családnév= Marek |keresztnév= Miroslav |munka= Euweb |nyelv= angol }}
+
* Marek, Miroslav: ''[http://genealogy.euweb.cz/hung/zapolya.html#J1 Hunyady family]'' (po angielsku). Euweb. [dostęp:2017-05-10].
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
 
* [[Stanisław A. Sroka|Sroka S.A.]], ''Jadwiga Zapolya. Piastówna śląska na Węgrzech w dobie panowania Jagiellonów'', Kraków 2005, {{ISBN|83-88385-54-2}}, s. 26–27.
 
* [[Stanisław A. Sroka|Sroka S.A.]], ''Jadwiga Zapolya. Piastówna śląska na Węgrzech w dobie panowania Jagiellonów'', Kraków 2005, {{ISBN|83-88385-54-2}}, s. 26–27.
 +
 +
|
 +
{{Urzędnik infobox
 +
|urzędnik          = Szapolyai György (węg.)<br>Jerzy Zápolya (pol.)
 +
|imiona            =
 +
|tytulatura        =   
 +
|grafika          =
 +
|opis grafiki      =
 +
|herb              = Coa_Hungary_Family_Szapolyai.svg
 +
|opis herbu        = Herb rodu Szapolyai
 +
|faksymile        =
 +
|opis faksymile    =
 +
|dewiza            =
 +
 +
|1. tytuł          =   
 +
|1. od            =
 +
|1. do            =
 +
|1. powołanie      =
 +
|1. poprzednik    =
 +
|1. następca      =
 +
 +
|2. tytuł          =
 +
|2. od            =
 +
|2. do            =
 +
|2. powołanie      =
 +
|2. poprzednik    =
 +
|2. następca      =
 +
 +
|klan              =
 +
|ród              = [[Szapolyai]]
 +
|rodzina          =
 +
|pochodzenie      = węgierskie
 +
|państwo          = [[Królestwo Węgier]]
 +
|data urodzenia    = luty 1495
 +
|miejsce urodzenia =
 +
|data śmierci      = 29 sierpnia 1526
 +
|miejsce śmierci  = Mohacz
 +
|przyczyna śmierci =
 +
|miejsce spoczynku =
 +
|ojciec            = [[Szapolyai István]]
 +
|matka            = [[Jadwiga Cieszyńska]]
 +
|rodzeństwo        = [[Szapolyai János|János]], [[Szapolyai György|György]], [[Szapolyai Borbála|Borbála]], Magdalena
 +
|1. związek        = narzeczona
 +
|1. związek z      = [[Corvin Erzsébet]]
 +
|1. związek od    = lutego 1505
 +
|1. związek do    =
 +
|1. dzieci        =
 +
 +
|2. związek        =
 +
|2. związek z      = 
 +
|2. związek od    =
 +
|2. związek do    =
 +
|2. dzieci        =
 +
|dokonania        =  udział w [[Mohacz|bitwie pod Mohaczem]]
 +
|odznaczenia      =
 +
|commons          =
 +
|wikiźródła        =
 +
|wikicytaty        =
 +
}}
 +
|}
  
 
{{SORTUJ:Szapolyai, Gyorgy}}
 
{{SORTUJ:Szapolyai, Gyorgy}}
  
 +
[[Kategoria:Dynastie]]
 
[[Kategoria:Szapolyai]]
 
[[Kategoria:Szapolyai]]
[[Kategoria:Dynastie]]
 
[[Kategoria:Dynastia Szapolyai]]
 
 
[[Kategoria:Urodzeni w 1495]]
 
[[Kategoria:Urodzeni w 1495]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1526]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1526]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XVI wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XVI wieku]]
 
[[Kategoria:Zginęli pod Mohaczem]]
 
[[Kategoria:Zginęli pod Mohaczem]]

Aktualna wersja na dzień 08:15, 27 sty 2021

Szapolyai György (pol. Jerzy Zápolya) (* luty 1495, † 29 sierpnia 1526), węgierski szlachcic, ispán komitatu Szepes. Syn Stefana Zápolyi i księżniczki cieszyńskiej Jadwigi. W 1504 roku zaręczył się z Elżbietą, córką Jana Korwina i wnuczką króla węgierskiego Macieja Korwina, ale ta wkrótce zmarła. György poległ w 1526 roku w bitwie pod Mohaczem. W życiu politycznym królestwa został zepchnięty na bok przez swojego brata Jana I.

Życiorys

Z inicjatywy księżniczki Jadwigi Cieszyńskiej, wdowy po palatynie Stefanie Zápolyai, który za życia najstarszego syna Beatricy, Krzysztofa, obiecał wspierać Beatricę, jeśli ten syn (także)[1] umrze i że zadba o to, by jej córka Erzsébet, odziedziczyła majątki Hunyadich, Erzsébet została zaręczona w Budzie w lutym 1505 r. z młodszym synem księżniczki Jadwigi, Jerzym, który, zgodnie z umową, odziedziczyby majątek Hunyadich po swojej przyszłej żonie.[2] Niestety Jerzy zginął na polu bitwy pod Mohaczem w 1526 roku. Pomimo tego, że Beatrca Frangepán potwierdził te zaręczyny po śmierci syna (17 marca 1505 r.), 25 sierpnia 1505 r. w Rakolnok[3], ale węgierski król II. Ulászló dokumentem datowany na 31 sierpnia 1506 r. podarował majątek wdowie i córce ze względu na pamięć Jana Korwina[4]. Beatrica jednak zerwała zaręczyny swojej córki i uczyniła Erzsébet jedyną dziedziczką Hunyadich.

Wraz z zaręczynami Hunyadi-Szapolyai w lutym 1505 r. poproszono jego brata, 18-letniego Jana lub ich matkę, księżniczkę piastowską, Jadwigę Cieszyńską, o poślubienie pary królewskiej córki Władysława II i Anny de Foix-Candale, 19-miesięczna księżniczka Anna, która była jedną z matek chrzestnych Jadwigi Cieszyńskiej. Jednak sąd odrzucił tę prośbę w jak najbardziej uprzejmy sposób, uzasadniając to tym, że prawdą jest, że król miał tylko jedną córkę, ale nadal miał nadzieję na urodzenie następcy tronu, a nie córki. jej mąż będzie spadkobiercą.

Równolegle z zaręczynami Hunyadi-Szapolyai, w lutym 1505 r. Jego brat János 18 i ich matka księżna Piast Hedvig w imieniu Cieszyna zażądali małżeństwa pary królewskiej II. Córka Anny z Ulászló i Candale, 19-miesięcznej księżniczki Anny, której Hedvig Teschen był jedną z jej matek chrzestnych. Sąd jednak odrzucił prośbę o córkę w możliwie najbardziej uprzejmej formie, ale na tej podstawie, że choć prawdą jest, że król ma tylko jedną córkę, to wciąż ma nadzieję, że będzie miał syna-spadkobiercę i zasiądzie za nim na tronie, zamiast córki. jej mąż powinien być dziedzicem.

A Hunyadi–Szapolyai eljegyzéssel párhuzamosan 1505. februárjában a bátyja, a 18 éves János, illetőleg az ő nevében az anyjuk, Piast Hedvig tescheni hercegnő feleségül kérte a királyi pár, II. Ulászló és Candale-i Anna leányát, a 19 hónapos Anna hercegnőt, akinek Tescheni Hedvig az egyik keresztanyja volt. Az udvar azonban a leánykérést a lehető legudvariasabb formában, de azzal az indoklással utasította el, hogy igaz ugyan, hogy csak egy leánygyermeke van a királynak, de még minden reménye megvan arra, hogy egy fiúörököse szülessen, és ő kövesse a trónon, semmint hogy leánya férje legyen az örökös. 

Przed bitwą pod Mohaczami György został wybrany na naczelnego wodza obok Pawła Tomoriego. György zginął w bitwie.

W swojej pracy zatytułowanej Epistola de perdicione regni Hungarorum György Szerémi cytuje list, w którym [[Mikołaj Tatai (kapelan dworski) w liście Epistola flebis oskarżył hrabiego György o zabicie króla Ludwika II, uciekiniera z bitwy pod Mohaczem.[5] Jest to nasze jedyne źródło od kapelana dworskiego, Miklósa Tatai, a list, który napisał, został napisany ręcznie jako raport György Szerémi, więc historycy nie uznają go za autentyczny.[6]

Przypisy

  1. Przypuszczalnie taka możliwość pojawiła się również po śmierci księcia Macieja.
  2. Lásd Schönherr (1894: 309).
  3. Lásd Schönherr (1894: 310).
  4. Lásd Schönherr (1894: 312).
  5. Mohács emlékezete, Európa Könyvkiadó, Budapest 1979. 80-81. old. ISBN 963 07 14140.
  6. Farkas Gábor Farkas: II. Lajos rejtélyes halála. Magyar Könyvszemle 117. évfolyam (2001) 1. szám

Zasoby

  • Farbaky Péter, Spekner Enikő, Szende Katalin és Végh András (szerk.): Hunyadi Mátyás, a király. Hagyomány és megújulás a királyi udvarban 1458–1490, Budapesti Történeti Múzeum, Budapest, 2008.
  • Schönherr Gyula. Hunyadi Corvin János, MTA, Magyar Történelmi Társulat (po węgiersku), Budapest: Franklin-Társulat (1894). Hozzáférés ideje: 2017. május 10.

Więcej informacji

  • Cawley, Charles: Hungary (po angielsku). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp:2017-05-10].
  • Marek, Miroslav: Hunyady family (po angielsku). Euweb. [dostęp:2017-05-10].

Bibliografia

  • Sroka S.A., Jadwiga Zapolya. Piastówna śląska na Węgrzech w dobie panowania Jagiellonów, Kraków 2005, , s. 26–27.

Szapolyai György (węg.)
Jerzy Zápolya (pol.)

  
Herb rodu Szapolyai
Herb rodu Szapolyai
  
Dane biograficzne
Ród Szapolyai
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
Urodziny luty 1495
Śmierć 29 sierpnia 1526
Miejsce Mohacz
Ojciec Szapolyai István
Matka Jadwiga Cieszyńska
Rodzeństwo János, György, Borbála, Magdalena
narzeczona Corvin Erzsébet
od lutego 1505
Sukcesy udział w bitwie pod Mohaczem