Hédervári III. Lőrinc: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 5: | Linia 5: | ||
|nota = węgierski | |nota = węgierski | ||
}} | }} | ||
| − | |||
{| | {| | ||
| | | | ||
|} | |} | ||
| − | |||
{| | {| | ||
|-style="vertical-align:top;" | |-style="vertical-align:top;" | ||
| | | | ||
| − | + | {{Redoslijed| | |
| − | + | |poprzednik = [[xxx]] | |
| − | + | |gl_članak_funkcija = [[Koniuszy królewski]][7]<br>(1428–143) | |
| − | + | |współrządzący = | |
| + | |następca = [[xx]] | ||
| + | }} | ||
| + | {| | ||
| + | | | ||
| + | |} | ||
{{Redoslijed| | {{Redoslijed| | ||
|poprzednik = [[Pálóci Máté]] | |poprzednik = [[Pálóci Máté]] | ||
| − | |gl_članak_funkcija = [[Palatyn Królestwa Węgier]]<br>(marzec | + | |gl_članak_funkcija = [[Palatyn Królestwa Węgier]]<br>(marzec 1437 – lipiec 1447) |
|współrządzący = | |współrządzący = | ||
|następca = [[Garai László]] | |następca = [[Garai László]] | ||
}} | }} | ||
| − | |||
{| | {| | ||
| | | | ||
|} | |} | ||
| − | '''Hédervári III. Lőrinc''' (* nieznana, | + | '''Hédervári III. Lőrinc''' (* nieznana, † lipiec 1447), węgierski szlachcic z rodu [[Hédervári]], [[palatyn]] w latach 1437-1447 za panowania króla [[Zygmunt|Zygmunta Luksemburskiego]]. Hrabia Jassów i Kumanów (1429–1430) |
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| Linia 40: | Linia 42: | ||
W 1432 r. od króla Zygmunta otrzymał darowiznę Kocsa wraz ze jej przywilejami, które król dokupił do zamku Hunyad od rodziny [[Bánffy]] ''de Losoncz''. Lőrinc pozostał właścicielem wsi aż do śmierci w 1447 r., potem odziedziczyli ją synowie ([[Hédervári II. Imre|Imre II]], ([[ban Maczwy]] w 1450 r.) i [[Hédervári VI. Miklós|Miklós IV]]<ref>Csánki D. Magyaro. historyk, ''Hunyadiak Kor. III''. 1897.</ref>. | W 1432 r. od króla Zygmunta otrzymał darowiznę Kocsa wraz ze jej przywilejami, które król dokupił do zamku Hunyad od rodziny [[Bánffy]] ''de Losoncz''. Lőrinc pozostał właścicielem wsi aż do śmierci w 1447 r., potem odziedziczyli ją synowie ([[Hédervári II. Imre|Imre II]], ([[ban Maczwy]] w 1450 r.) i [[Hédervári VI. Miklós|Miklós IV]]<ref>Csánki D. Magyaro. historyk, ''Hunyadiak Kor. III''. 1897.</ref>. | ||
| − | + | ''[[Ispán]]'' komitatu [[Szolnok]] (1429–1436) , w 1433 roku Lőrinc otrzymał od króla osady Igmánd, Csicsó, Kéthely, Kendertó i Császár oraz zamek Gönyű z jego uposażeniem. 7 marca 1437 r. król Zygmunt mianował go [[palatyn]]em. Od 1445 do 1447 był ''[[ispán]]em'' komitatu [[Pozsega]]. Pełnił ten urząd aż do śmierci w lipcu 1447 roku. | |
== Rodzina == | == Rodzina == | ||
Wersja z 19:09, 2 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Hédervári III. Lőrinc (* nieznana, † lipiec 1447), węgierski szlachcic z rodu Hédervári, palatyn w latach 1437-1447 za panowania króla Zygmunta Luksemburskiego. Hrabia Jassów i Kumanów (1429–1430) ŻyciorysRodzina Hédervári wzięła swoją nazwę od Hédervárár zbudowanego przez Hedrika, jednego z dwóch braci, którzy przybyli do kraju za panowania króla Gejzy II, W roku 1415 Lőrinc został koniuszym królowej, a od 1418 do 1419 był jej odźwiernym. W latach 1421-1447 był ispánem komitatu Moson, zaś od 1428 do 1437 r. był koniuszym króla Zygmunta, czyli przygotowującym jego podróże. Od 1427 do 1429 był gubernatorem komitatu Keve i komendantem zamku. W 1429 r. był ispánem komitatu Külső-Szolnok, w latach 1429-1430 był sędzią Kumanów. Posiadał majątek w kilku komitatach, m.in. w komitatach Győr i Komárom. W 1432 r. od króla Zygmunta otrzymał darowiznę Kocsa wraz ze jej przywilejami, które król dokupił do zamku Hunyad od rodziny Bánffy de Losoncz. Lőrinc pozostał właścicielem wsi aż do śmierci w 1447 r., potem odziedziczyli ją synowie (Imre II, (ban Maczwy w 1450 r.) i Miklós IV[1]. Ispán komitatu Szolnok (1429–1436) , w 1433 roku Lőrinc otrzymał od króla osady Igmánd, Csicsó, Kéthely, Kendertó i Császár oraz zamek Gönyű z jego uposażeniem. 7 marca 1437 r. król Zygmunt mianował go palatynem. Od 1445 do 1447 był ispánem komitatu Pozsega. Pełnił ten urząd aż do śmierci w lipcu 1447 roku. RodzinaPierwszą żoną była Orsolya Szentgyörgyi és Bazini, z którą miał dwóch synów:
Drugą żoną była Blagay Margit, córka Antala, z którą miał dzieci:
Zasoby
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- ↑ Csánki D. Magyaro. historyk, Hunyadiak Kor. III. 1897.
