Corvin Erzsébet: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "Strony importowane z węgierskiej Wikipedii" na "Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii") |
|||
| (Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Corvin_Erzs%C3%A9bet | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Corvin_Erzs%C3%A9bet | ||
Aktualna wersja na dzień 09:52, 4 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Corvin Erzsébet (pol. Elżbieta Korwin, chor. Elizabeta Hunyadi, łac. Elisabeth Corvina, rum. Elisabeta Corvin) (* 21 grudnia 1496, † po 5 stycznia/przed 25 maja 1508), wnuczka króla Macieja I Hunyadiego i wnuczka króla Alfonsa V Hojnego, później króla Neapolu Alfreda I (Alfonso I), spokrewnionego w 11 pokoleniu z królem Węgier Stefanem V. Ostatnia z rodziny Hunyadich. Spis treściŻyciorysJej ojcem był Jan Korwin, matką jest zaś Beatrycze Frankopan. Erzsébet urodziła się w Bihácsu.[1] Imię otrzymała na cześć swojej prababki ze strony ojca, Elżbiety Szilágyi.[1] Miała dwóch młodszych braci, najstarszego Krzysztofa i pogrobowca króla Macieja, który przyszedł na świat w 1504 r. i zmarł w niemowlęctwie przed bratem w 1505 r.[2] Tibor Neumann zakłada, że ten chłopiec nie był zapamiętany przez księcia Jánosa Corvina[3] 11 września 1504 r., gdy aktem nadawał imiona swoim dzieci, Krzysztofa i Erzsébet, ponieważ jeszcze się nie urodził.[3] Dyplom z 1505 r. „Działał w imieniu Christophera Matthiasa, syna dostojnego księcia Johna Corvina”[4], na wniosek obywatela Budy im. Angelo kanclerza Tamása Bakócza, arcybiskupa Ostrzyhomia, który chciał Jánosa Mezőberény w twoim umyśle, aby zainstalować go dla siebie. Krótko po przyznaniu tego dyplomu (12 stycznia 1505 r.) młodszy syn Jánosa Corvina zmarł na krótko przed śmiercią swojego brata Kristófa (17 marca 1505 r.)[3]. Z inicjatywy księżniczki Jadwigi Cieszyńskiej, wdowy po palatynie Stefanie Zápolyai, który za życia najstarszego syna Beatricy, Krzysztofa, obiecał wspierać Beatricę, jeśli ten syn (także)[5] umrze i że zadba o to, by jej córka Erzsébet, odziedziczyła majątki Hunyadich, Erzsébet została zaręczona w Budzie w lutym 1505 r. z młodszym synem księżniczki Jadwigi, Jerzym, który, zgodnie z umową, odziedziczyby majątek Hunyadich po swojej przyszłej żonie.[6] Niestety Jerzy zginął na polu bitwy pod Mohaczem w 1526 roku. Pomimo tego, że Beatrca Frangepán potwierdził te zaręczyny po śmierci syna (17 marca 1505 r.), 25 sierpnia 1505 r. w Rakolnok[7], ale węgierski król II. Ulászló dokumentem datowany na 31 sierpnia 1506 r. podarował majątek wdowie i córce ze względu na pamięć Jana Korwina[8]. Beatrica jednak zerwała zaręczyny swojej córki i uczyniła Erzsébet jedyną dziedziczką Hunyadich i W Boże Narodzenie 1507 r. zaręczyła ją z Michałem Pálóczim, prawnukiem palatyna Mateusza, co król potwierdził odpowiednim dokumentem z 5 stycznia 1508 r.[8] Niestety Erzsébet zmarła wkrótce po zaręczynach, na początku 1508 r., po święceniach królewskich w Gyula[9], według innych źródeł, po 25 maja[10]. Erzsébet była ostatnim członkiem rodziny Hunyadi. Posiadłości Hunyadi przeszły na jej matkę, Frangepán Beatrix.[9] Erzsébet została pochowana w kościele franciszkańskim w Gyula. [9] Przypisy
Zaasoby
Więcej informacji
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||