Rákos-mező: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - " r]]" na " r.]]") |
|||
| (Nie pokazano 9 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/R%C3%A1kos-mez%C5%91 | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/R%C3%A1kos-mez%C5%91 | ||
| Linia 15: | Linia 15: | ||
| | | | ||
| − | [[Plik:Mikovinyi Buda és Pest Fossa Magna 1737.jpg|thumb|[[Mikoviny Sámuel]], mapa opublikowana w 1737 r]] | + | [[Plik:Mikovinyi Buda és Pest Fossa Magna 1737.jpg|thumb|[[Mikoviny Sámuel]], mapa opublikowana w 1737 r.]] |
'''Rákosmező''' (pol. ''Pole Rákos'' lub ''Rákos'') to miejsce wielu [[dieta wegierska|diet]] narodowych i działań wojennych w średniowiecznych Węgrzech, co w szerokim znaczeniu oznaczało całą piaszczystą równinę po wschodniej stronie Pesztu.<ref>Hunfalvy János [https://books.google.hu/books?id=FVQ_AAAAcAAJ&pg=PA155&q=%22r%C3%A1kos%20mezeje%22%20homokos&f=false#v=onepage&q=%22r%C3%A1kos%20mezeje%22%20homokos&f=false Magyarország és Erdély eredeti képekben: Rajzolta Rohbock Lajos. Történelmi és helyirati szöveggel], 1. kötet, 1. kiadás; Ludwig Rohbock Gusztav György Lange, books.google.hu – 1856</ref> Później, w kronikach [[Anonymus]]a i [[Szymon Keza|Szymona Kezy]], ''pole Rákos'' zostało określone jako centrum Węgier<ref>Podhradczky József, Anonymus Belae Regis Notarius: [https://books.google.hu/books?id=j09GAAAAYAAJ&pg=PA330&q=R%C3%A1kos%20mez%C5%91%20Pesthez&ved=0ahUKEwirl_HfzITZAhUFDiwKHdxoALwQ6AEIOzAE#v=onepage& Béla király névtelen jegyzőjének idegenkora és hitelessége: oklevelek, egykorú és közelkorú kútfők szerint], Bagó Mártonnál, books.google.hu - 1861</ref>. Później między Angyalföld i Kőbánya za murami miejskimi Pestu (Kiskörút), według innego źródła rozciągało się on od Ogrodu Orczy<ref>Podhradczky József, Anonymus Belae Regis Notarius: [https://books.google.hu/books?id=j09GAAAAYAAJ&pg=PA330&q=R%C3%A1kos%20mez%C5%91%20Pesthez&ved=0ahUKEwirl_HfzITZAhUFDiwKHdxoALwQ6AEIOzAE#v=onepage& Béla király névtelen jegyzőjének idegenkora és hitelessége: oklevelek, egykorú és közelkorú kútfők szerint], Bagó Mártonnál, books.google.hu - 1861</ref> do potoku Rákos, od którego pochodzi nazwa obszaru. W tym samym czasie w pracy [[Salamon Ferenc|Ferenca Salamona]] „''Historia Budapesztu''”, opartej na mapie [[Mikoviny Sámuel|Sámuela Mikoviny]], opublikowanej w 1737 r., „Campi Rakos” rozciągał się nad strumieniem naprzeciw [[Wyspa Królików|Wyspy Małgorzaty]] w Budapeszcie XIII.<ref name=media13-07>Gellért Lajos–Juhász Katalin–Pappné Vőneki Erzsébet: [http://media13.hu/kiadvanyok/diszkonyv.pdf A XIII. kerület. Kezdetektől napjainkig] 2. bőv. kiad., media13.hu – 2007.</ref><ref name=media13-00>[http://media13.hu/kiadvanyok/bp13%20beliv.pdf XIII. kerület - Angyalföld, Újlipótváros, Vizafogó], media13.hu – 2000</ref> | '''Rákosmező''' (pol. ''Pole Rákos'' lub ''Rákos'') to miejsce wielu [[dieta wegierska|diet]] narodowych i działań wojennych w średniowiecznych Węgrzech, co w szerokim znaczeniu oznaczało całą piaszczystą równinę po wschodniej stronie Pesztu.<ref>Hunfalvy János [https://books.google.hu/books?id=FVQ_AAAAcAAJ&pg=PA155&q=%22r%C3%A1kos%20mezeje%22%20homokos&f=false#v=onepage&q=%22r%C3%A1kos%20mezeje%22%20homokos&f=false Magyarország és Erdély eredeti képekben: Rajzolta Rohbock Lajos. Történelmi és helyirati szöveggel], 1. kötet, 1. kiadás; Ludwig Rohbock Gusztav György Lange, books.google.hu – 1856</ref> Później, w kronikach [[Anonymus]]a i [[Szymon Keza|Szymona Kezy]], ''pole Rákos'' zostało określone jako centrum Węgier<ref>Podhradczky József, Anonymus Belae Regis Notarius: [https://books.google.hu/books?id=j09GAAAAYAAJ&pg=PA330&q=R%C3%A1kos%20mez%C5%91%20Pesthez&ved=0ahUKEwirl_HfzITZAhUFDiwKHdxoALwQ6AEIOzAE#v=onepage& Béla király névtelen jegyzőjének idegenkora és hitelessége: oklevelek, egykorú és közelkorú kútfők szerint], Bagó Mártonnál, books.google.hu - 1861</ref>. Później między Angyalföld i Kőbánya za murami miejskimi Pestu (Kiskörút), według innego źródła rozciągało się on od Ogrodu Orczy<ref>Podhradczky József, Anonymus Belae Regis Notarius: [https://books.google.hu/books?id=j09GAAAAYAAJ&pg=PA330&q=R%C3%A1kos%20mez%C5%91%20Pesthez&ved=0ahUKEwirl_HfzITZAhUFDiwKHdxoALwQ6AEIOzAE#v=onepage& Béla király névtelen jegyzőjének idegenkora és hitelessége: oklevelek, egykorú és közelkorú kútfők szerint], Bagó Mártonnál, books.google.hu - 1861</ref> do potoku Rákos, od którego pochodzi nazwa obszaru. W tym samym czasie w pracy [[Salamon Ferenc|Ferenca Salamona]] „''Historia Budapesztu''”, opartej na mapie [[Mikoviny Sámuel|Sámuela Mikoviny]], opublikowanej w 1737 r., „Campi Rakos” rozciągał się nad strumieniem naprzeciw [[Wyspa Królików|Wyspy Małgorzaty]] w Budapeszcie XIII.<ref name=media13-07>Gellért Lajos–Juhász Katalin–Pappné Vőneki Erzsébet: [http://media13.hu/kiadvanyok/diszkonyv.pdf A XIII. kerület. Kezdetektől napjainkig] 2. bőv. kiad., media13.hu – 2007.</ref><ref name=media13-00>[http://media13.hu/kiadvanyok/bp13%20beliv.pdf XIII. kerület - Angyalföld, Újlipótváros, Vizafogó], media13.hu – 2000</ref> | ||
| Linia 29: | Linia 29: | ||
Obszar ten stawał się coraz bardziej odpowiedni do zasiedlenia, częściowo poprzez naturalne uzupełnianie, a następnie interwencję człowieka (odwadnianie, budowa zapory, rów, uprawa ziemi).<ref name=media13-07>Gellért Lajos–Juhász Katalin–Pappné Vőneki Erzsébet: [http://media13.hu/kiadvanyok/diszkonyv.pdf A XIII. kerület. Kezdetektől napjainkig] 2. bőv. kiad., media13.hu – 2007.</ref><ref name=media13-00>[http://media13.hu/kiadvanyok/bp13%20beliv.pdf XIII. kerület - Angyalföld, Újlipótváros, Vizafogó], media13.hu – 2000</ref> | Obszar ten stawał się coraz bardziej odpowiedni do zasiedlenia, częściowo poprzez naturalne uzupełnianie, a następnie interwencję człowieka (odwadnianie, budowa zapory, rów, uprawa ziemi).<ref name=media13-07>Gellért Lajos–Juhász Katalin–Pappné Vőneki Erzsébet: [http://media13.hu/kiadvanyok/diszkonyv.pdf A XIII. kerület. Kezdetektől napjainkig] 2. bőv. kiad., media13.hu – 2007.</ref><ref name=media13-00>[http://media13.hu/kiadvanyok/bp13%20beliv.pdf XIII. kerület - Angyalföld, Újlipótváros, Vizafogó], media13.hu – 2000</ref> | ||
| − | Już w czasach rzymskich i poprzez dolinę Rákos przemieszczano się z Buda, Pestu i ich okolice ku dolinom [https://hu.wikipedia.org/wiki/T%C3%A1pi%C3%B3 Tapio] i [https://pl.wikipedia.org/wiki/Galga Galgi do regionu Tisza. Wiele armii starło się w tym regionie, m.in. bitwa między królem [[Salamon]]em oraz [[I. Géza|Gejzą I]] i [[I. | + | Już w czasach rzymskich i poprzez dolinę Rákos przemieszczano się z Buda, Pestu i ich okolice ku dolinom [https://hu.wikipedia.org/wiki/T%C3%A1pi%C3%B3 Tapio] i [https://pl.wikipedia.org/wiki/Galga Galgi do regionu Tisza. Wiele armii starło się w tym regionie, m.in. bitwa między królem [[Salamon]]em oraz [[I. Géza|Gejzą I]] i [[I. László|Władysławem I]] w [[Mogyoródi csata|bitwie pod Mogyoródem]] i Cinkota w 1074 r., która dała koronę synom [[I. Béla|Beli I]], o czym relacjonuje ''„Kép“'' i wspomina o ''„descendit in Racus“''.<ref>Marczali Henrik: ''Gödöllő és vidéke''. Az Osztrák–Magyar Monarchia írásban és képben Az Osztrák–Magyar Monarchia térképe (''Monarchia austro-węgierska na piśmie i na zdjęciach Mapa monarchii austro-węgierskiej''). Arcanum Adatbázis Kft.</ref><ref>Bánlaky József: A magyar nemzet hadtörténelme – [http://mek.oszk.hu/09400/09477/html/0003/187.html#note1 2. A mogyoródi csata 1074. március 14-én].</ref> |
Według Leksykonu Katolickiego ''Rákos-mező'' wspomniany został w 1289 r. jako centrum kraju.Od XII-XIII wieku stał się głównym miejscem operacji wojskowych i [[dieta węgiersk|diet]] (parlamentów), na których czasem gromadziły się dziesiątki tysięcy ludzi. Szlachta obozowała po obu stronach Kerepesi út, wzdłuż którego od końca XV wieku na terenie późniejszego dzielnicy [https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zsefv%C3%A1ros Józsefa] i częściowo dzielnicy [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ferencv%C3%A1ros Ferencváros] stworzono dla nich przedmieście dla większej wygody. | Według Leksykonu Katolickiego ''Rákos-mező'' wspomniany został w 1289 r. jako centrum kraju.Od XII-XIII wieku stał się głównym miejscem operacji wojskowych i [[dieta węgiersk|diet]] (parlamentów), na których czasem gromadziły się dziesiątki tysięcy ludzi. Szlachta obozowała po obu stronach Kerepesi út, wzdłuż którego od końca XV wieku na terenie późniejszego dzielnicy [https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zsefv%C3%A1ros Józsefa] i częściowo dzielnicy [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ferencv%C3%A1ros Ferencváros] stworzono dla nich przedmieście dla większej wygody. | ||
| Linia 47: | Linia 47: | ||
W części pola pomiędzy [https://hu.wikipedia.org/wiki/Kerepesi_%C3%BAt Kerepesi úti Éles-sarok, na dawnym poligonie kawalerii, na powierzchni około dziesięciu kilometrów kwadratowych rozpoczął się historia lotnictwa na Węgrzech. Pionierzy lotnictwa położyli podwaliny pod lotnictwo krajowe w latach 1909–1914<ref>Tóth Bálint: [https://index.hu/tudomany/tortenelem/2017/10/28/rablo_aviatikusok_-_epizod_a_magyar_repules_hoskorabol/ Amikor a magyar aviatikusok repülőmotort raboltak maguknak], index.hu - 2017. október 28.</ref>. Budowa hangarów do montażu i przechowywania maszyn rozpoczęła się latem 1909 roku. Pierwszy hangar postawił dr. Ágoston Kutassy. W rejestrze Węgierskiego Stowarzyszenia Lotniczego, posiadaczem identyfikatora pilota nr 1 jest również Kutassy.<ref>Szentesi Csaba: A magyar repülés a hőskorától 1920-ig, 14 sierpnia 2002 14. Zarchiwizowano z oryginału 2013-08-24.</ref><ref>A „rákosmenti repülők” rövid életrajzai Zarchiwizowano 29 stycznia 2012 z oryginału na Wayback Machine-ben, Rákosmente.hu. [dostęp:2018-10-25].</ref> W 1910 r. dzielnica VII złożyła wniosek o przyznanie mu prawa do organizowania dużych międzynarodowych zawodów lotniczych i to bez szczególnego lobbingu. Upamiętnia to również statua na głównym placu w [https://hu.wikipedia.org/wiki/%C3%96rs_vez%C3%A9r_tere Örs]<ref>[https://mult-kor.hu/cikk.php?id=12179&pIdx=2 Ferihegy régóta a régió első számú reptere lehetne], mult-kor.hu - 2006. február 3.</ref>. Do 1912 r. wybudowano 17 hangarów. Były wykonane z desek i zostały wyposażone w rolowane drzwi przesuwne. Z wyjątkiem pierwszych dwóch, miały 20 metrów szerokości, 12 metrów głębokości i 6 metrów wysokości.<ref>Harangozó Tamás: [http://www.haif.org/archiv/Presentations/100_eves_a_magyar_repules.pdf 100 éves a magyar repülés] prezentációs anyag, haif.org - 2010.</ref> | W części pola pomiędzy [https://hu.wikipedia.org/wiki/Kerepesi_%C3%BAt Kerepesi úti Éles-sarok, na dawnym poligonie kawalerii, na powierzchni około dziesięciu kilometrów kwadratowych rozpoczął się historia lotnictwa na Węgrzech. Pionierzy lotnictwa położyli podwaliny pod lotnictwo krajowe w latach 1909–1914<ref>Tóth Bálint: [https://index.hu/tudomany/tortenelem/2017/10/28/rablo_aviatikusok_-_epizod_a_magyar_repules_hoskorabol/ Amikor a magyar aviatikusok repülőmotort raboltak maguknak], index.hu - 2017. október 28.</ref>. Budowa hangarów do montażu i przechowywania maszyn rozpoczęła się latem 1909 roku. Pierwszy hangar postawił dr. Ágoston Kutassy. W rejestrze Węgierskiego Stowarzyszenia Lotniczego, posiadaczem identyfikatora pilota nr 1 jest również Kutassy.<ref>Szentesi Csaba: A magyar repülés a hőskorától 1920-ig, 14 sierpnia 2002 14. Zarchiwizowano z oryginału 2013-08-24.</ref><ref>A „rákosmenti repülők” rövid életrajzai Zarchiwizowano 29 stycznia 2012 z oryginału na Wayback Machine-ben, Rákosmente.hu. [dostęp:2018-10-25].</ref> W 1910 r. dzielnica VII złożyła wniosek o przyznanie mu prawa do organizowania dużych międzynarodowych zawodów lotniczych i to bez szczególnego lobbingu. Upamiętnia to również statua na głównym placu w [https://hu.wikipedia.org/wiki/%C3%96rs_vez%C3%A9r_tere Örs]<ref>[https://mult-kor.hu/cikk.php?id=12179&pIdx=2 Ferihegy régóta a régió első számú reptere lehetne], mult-kor.hu - 2006. február 3.</ref>. Do 1912 r. wybudowano 17 hangarów. Były wykonane z desek i zostały wyposażone w rolowane drzwi przesuwne. Z wyjątkiem pierwszych dwóch, miały 20 metrów szerokości, 12 metrów głębokości i 6 metrów wysokości.<ref>Harangozó Tamás: [http://www.haif.org/archiv/Presentations/100_eves_a_magyar_repules.pdf 100 éves a magyar repülés] prezentációs anyag, haif.org - 2010.</ref> | ||
| − | == Główne diety == | + | == Główne [[dieta węgierska|diety]] == |
| − | * [[1277]], w maju, z pomocą [[biskup Zagrzebia|biskupa Zagrzebia]] [[Timót]a, zwołano dietę w terenie obok potoku [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%A1kos-patak Rákos]. | + | * [[1277]], w maju, z pomocą [[biskup Zagrzebia|biskupa Zagrzebia]] [[Timót]]a, zwołano dietę w terenie obok potoku [https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%A1kos-patak Rákos]. ''Dieta'' ogłosiła, że król [[IV. László|László Kun]] jest pełnoletni i przekazała mu władzę nad krajem oraz zatwierdziła również traktat sojuszniczy z [[Rudolf I. (Böhmen)|Rudolfem Habsburgiem]]. |
| − | * [[1278]] zebrała się latem na polu Rákos | + | * [[1278]] zebrała się latem na polu Rákos przeciwko armii króla Czech [[Ottokar II|Ottokara II]]. |
| − | * Po | + | * Po wymarciu dynastii [[Arpadowie|Arpadów]] tradycyjnym stało się organizowanie diet na polu Rákos. Dobrym tego przykładem jest 10 października [[1307]], gdy dieta wybrała królem Wegier [[I. Károly|Karola Roberta]]. |
| − | * [[1490]] | + | * [[1490]] na polu Rákos wybrano królem [[II. Ulászló|Władysław II Jagiellończyk]] |
| − | * W [[1505]], pod naciskiem | + | * W [[1505]], pod naciskiem szlachty, dieta przyjęła następującą rezolucję: jeśli król II. Ulászló umrze bez spadkobiercy, tylko Węgier zostanie wybrany królem. Powodem tej decyzji było to, że Ulászló nie zajmował się interesami Węgrów. Ten wymóg stała się nieaktualny w następnym roku wraz z narodzinami syna Ulászló [[II. Lajos|Ludwika]] |
| − | * [[1526]] | + | * [[1526]], 24 kwietnia szlachta węgierska rozstrzygnęła konflikt między arystokratą i ludem, postanowiła o wyposażeniu fortec granicznych i rozmieszczeniu wojsk. Potrzebna była tylko wola i pieniądze. |
| − | * [[1540]] | + | * [[1540]], wrzesień – królem Węgier wybrano [[Szapolyai János Zsigmond|Jana II Szapolayia]], syna [[I. János|Jana I Szapolyai]] i [[Izabela Jagiellonka|Izabeli Jagiellonki]] |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
== Jegyzetek == | == Jegyzetek == | ||
Aktualna wersja na dzień 13:38, 4 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Mikovinyi Buda és Pest Fossa Magna 1737.jpg Mikoviny Sámuel, mapa opublikowana w 1737 r. Rákosmező (pol. Pole Rákos lub Rákos) to miejsce wielu diet narodowych i działań wojennych w średniowiecznych Węgrzech, co w szerokim znaczeniu oznaczało całą piaszczystą równinę po wschodniej stronie Pesztu.[1] Później, w kronikach Anonymusa i Szymona Kezy, pole Rákos zostało określone jako centrum Węgier[2]. Później między Angyalföld i Kőbánya za murami miejskimi Pestu (Kiskörút), według innego źródła rozciągało się on od Ogrodu Orczy[3] do potoku Rákos, od którego pochodzi nazwa obszaru. W tym samym czasie w pracy Ferenca Salamona „Historia Budapesztu”, opartej na mapie Sámuela Mikoviny, opublikowanej w 1737 r., „Campi Rakos” rozciągał się nad strumieniem naprzeciw Wyspy Małgorzaty w Budapeszcie XIII.[4][5] Nazwę Rákosmező nazywano również Rákosfalva w XIX wieku[6], a w 1935 r. w Budapeszcie Okręg XIV ubiegał się również o tę nazwę (ostatecznie do 1949 r.[7] była Rákosváros)[8][9], a niegdyś piaszczyste lotnisko graniczy z Kerepesi út – Fehér út – Keresztúri út[10]. Spis treściHistoriaPrzed średniowieczem obszar potoku Rákos i jego dopływów był podmokłym obszarem pokrytym luźnym piaskiem czwartorzędowym odkładającym się podczas powodzi Dunaju nad dolną warstwą żwiru. Z powodu nanoszonego piasku strumień, który kiedyś skręcał znacznie dalej na południe, ciągle zmieniał swój bieg. Plik:Gurk-Hofbauer View of Pest and Buda from the Field Rákos.jpg Widok miasta Pest i Budy z pola Rákos (1829 rajzoló: Hofbauer János, metsző: Gurk Eduard) Obszar ten stawał się coraz bardziej odpowiedni do zasiedlenia, częściowo poprzez naturalne uzupełnianie, a następnie interwencję człowieka (odwadnianie, budowa zapory, rów, uprawa ziemi).[4][5] Już w czasach rzymskich i poprzez dolinę Rákos przemieszczano się z Buda, Pestu i ich okolice ku dolinom Tapio i [https://pl.wikipedia.org/wiki/Galga Galgi do regionu Tisza. Wiele armii starło się w tym regionie, m.in. bitwa między królem Salamonem oraz Gejzą I i Władysławem I w bitwie pod Mogyoródem i Cinkota w 1074 r., która dała koronę synom Beli I, o czym relacjonuje „Kép“ i wspomina o „descendit in Racus“.[11][12] Według Leksykonu Katolickiego Rákos-mező wspomniany został w 1289 r. jako centrum kraju.Od XII-XIII wieku stał się głównym miejscem operacji wojskowych i diet (parlamentów), na których czasem gromadziły się dziesiątki tysięcy ludzi. Szlachta obozowała po obu stronach Kerepesi út, wzdłuż którego od końca XV wieku na terenie późniejszego dzielnicy Józsefa i częściowo dzielnicy Ferencváros stworzono dla nich przedmieście dla większej wygody. Stracił na znaczeniu w czasach tureckich, a od XVIII wieku rozwijający się Peszt pozyskiwał z lasów drewno potrzebne do ogrzewania i budowy.potrzebne źródło Utóélete / życie pozagroboweNa terenach rolniczych usługi użyteczności publicznej i wzmożone prace budowlane rozpoczęły się w latach 80. XIX wieku, ale nadal w XIX i XX wieku. Na przełomie XIX i XX wieku obszar ten charakteryzował się ogrodnictwem i zabudową wiejską. Obecnie tylko kilka przestrzeni publicznych nosi nazwy z przeszłości (np. Bolgárkertész utca).[13] Plik:Rákosmező 1909 emléktábla.JPG Tablica pamiątkowa upamiętniająca pierwszy węgierski port lotniczy, Budapeszt XIV. Dzielnica, park miejski, muzeum transportu Károly Kisfaludy napisał także wiersz o polu Rákos[14]. W czerwcu 1827 r. odbył się tutaj pierwszy wyścig koni dzięki Stefanowi Széchenyiemu. Zostało to również opisane przez Dániela Berzsenyiego w jego poemacie pt. Hrabia János Mailáth w 1830 roku.[15][16] Od utworzenia Budapesztu (1873) należy do miasta. Początkowo w VI, VII, VIII, X., a później w 1930 r. XIV. część dzielnicy[17]. W części pola pomiędzy Kerepesi úti Éles-sarok, na dawnym poligonie kawalerii, na powierzchni około dziesięciu kilometrów kwadratowych rozpoczął się historia lotnictwa na Węgrzech. Pionierzy lotnictwa położyli podwaliny pod lotnictwo krajowe w latach 1909–1914[18]. Budowa hangarów do montażu i przechowywania maszyn rozpoczęła się latem 1909 roku. Pierwszy hangar postawił dr. Ágoston Kutassy. W rejestrze Węgierskiego Stowarzyszenia Lotniczego, posiadaczem identyfikatora pilota nr 1 jest również Kutassy.[19][20] W 1910 r. dzielnica VII złożyła wniosek o przyznanie mu prawa do organizowania dużych międzynarodowych zawodów lotniczych i to bez szczególnego lobbingu. Upamiętnia to również statua na głównym placu w [https://hu.wikipedia.org/wiki/%C3%96rs_vez%C3%A9r_tere Örs[21]. Do 1912 r. wybudowano 17 hangarów. Były wykonane z desek i zostały wyposażone w rolowane drzwi przesuwne. Z wyjątkiem pierwszych dwóch, miały 20 metrów szerokości, 12 metrów głębokości i 6 metrów wysokości.[22] Główne diety
Jegyzetek
Források
Więcej informacji
|
