Zewnętrzne Karpaty Wschodnie: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 52: | Linia 52: | ||
Grupa północna (rum. ''Carpaţii Maramureşului şi al Bucovinei) składa się z gór [[Radnai-havasok]], [[Borgói-hegység]] i [[Bukovinai-Kárpátok]]. | Grupa północna (rum. ''Carpaţii Maramureşului şi al Bucovinei) składa się z gór [[Radnai-havasok]], [[Borgói-hegység]] i [[Bukovinai-Kárpátok]]. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
* '''Linia zewnętrzna''' – [[Bukovinai-Kárpátok]] (rum. ''Munții Bucovinei'') | * '''Linia zewnętrzna''' – [[Bukovinai-Kárpátok]] (rum. ''Munții Bucovinei'') | ||
Wersja z 08:56, 19 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Bieszczady1.jpg Bieszczady Plik:Czarnohora.jpg Czarnohora Zewnętrzne Karpaty Wschodnie (522, 524–526) – wschodnia część zewnętrznego łuku Karpat fliszowych, położona na terenie Polski, Słowacji, Ukrainy i Rumunii. Najwyższym szczytem jest Howerla (2061 m n.p.m.) w Czarnohorze. Wyższe partie gór w plejstocenie uległy lokalnemu zlodowaceniu. Zewnętrzne Karpaty Wschodnie są przedłużeniem Zewnętrznych Karpat Zachodnich. Jedną z różnic między tymi częściami łuku Karpat jest to, że we wschodniej części brak zrównanego pogórza – jego przedłużeniem są Góry Sanocko-Turczańskie, a następnie Beskidy Brzeżne, które zwężają się i zanikają. W południowo-wschodniej części tej jednostki ruchy górotwórcze objęły też podkarpackie serie młodszych (neogeńskich) skał. Tak powstałe góry określa się mianem Subkarpat i podobną jednostkę wyróżnia się w Karpatach Południowych. Spis treściPodział Zewnętrznych Karpat Wschodnich
Karpaty Wschodnie to wschodnia część Karpat od przełęczy Borsai-hágó (rum. Pasul Prislop) przez dolinę Prahova (folyó) (rum. Râul Prahova) do przełęczy Tömösi-szoros (rum. Pasul Timiș lub Pasul Predeal), będące kontynuacją Északkeleti-Kárpátok (Karpat północno-wschodnich. Obejmują całą Rumunię. Bardzo zróżnicowany geologicznie, dokładnie podzielony, średniej wysokości odcinek Karpat. Tutaj wznosi się najwyższa pozostałość wulkaniczna w Karpatach, Nagy-Pietrosz (2303 metry), ale alpejskie szczyty Radnai-havasok (Gór Rodniańskich) również wznoszą się ponad gęsto zalesione pasma. Grupa północnaGrupa północna (rum. Carpaţii Maramureşului şi al Bucovinei) składa się z gór Radnai-havasok, Borgói-hegység i Bukovinai-Kárpátok.
Grupa środkowaŚrodkowa grupa (rum. Carpații Moldo-Transilvani) rozciąga się od doliny Beszterce (rum. Bistrița) do przełęczy Ojtozi-szoros (rum. Ojtozi). Jego główne części to:
Plik:2009 0706sac0121.JPG Hagymás-hegység Plik:Harghita.JPG Hargita Plik:Rodna (17).jpg Radnai-havasok
Grupa południowa (Kárpátkanyar)Grupą południową jest Kárpátkanyar (Zakole Karpackie) (rum. Carpații de Curbură), które od środkowej grupy Karpat Wschodnich oddziela przełęcz Ojtozi-szoros Ojtozi. Plik:Kommando1.jpg Háromszéki-havasok
Plik:Muntii Piatra Mare.jpg Nagykőhavas
Linia zewnętrzna
Bibliografia
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||