Kont Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "[[podczaszy|" na "[[stolnik|") |
m (Zastępowanie tekstu - "podczaszym królewskim" na "stolnikiem królewskim") |
||
| Linia 45: | Linia 45: | ||
Syn [[Tót Lőrinc|Wawrzyńca Tóta]], królewskiego [[mistrz skarbu|mistrza skarbu]] i [[Ban Slawonii|bana slawońskiego]].<ref name="Fedeles">Fedeles Tamás: Egy középkori főúri család vallásossága: Az Újlakiak példája. Századok, CXLV. évf. 2. sz. (2011) str. 377–418.</ref> Jego braćmi byli I. Bertalan (Bartol I.) [[stolnik królewski]] i Lökös (Lenkus), [[stolnik królewski]].<ref name="Markó"/> | Syn [[Tót Lőrinc|Wawrzyńca Tóta]], królewskiego [[mistrz skarbu|mistrza skarbu]] i [[Ban Slawonii|bana slawońskiego]].<ref name="Fedeles">Fedeles Tamás: Egy középkori főúri család vallásossága: Az Újlakiak példája. Századok, CXLV. évf. 2. sz. (2011) str. 377–418.</ref> Jego braćmi byli I. Bertalan (Bartol I.) [[stolnik królewski]] i Lökös (Lenkus), [[stolnik królewski]].<ref name="Markó"/> | ||
| − | Miklós był rycerzem dworskim (od 1343), [[stolnik| | + | Miklós był rycerzem dworskim (od 1343), [[stolnik|stolnikiem królewskim]] (1345-51) i ''[[ispán]]em'' komitatu [[Bars]] (1345-50). W 1347 r. był najważniejszym dyplomatą króla [[I. Lajos|Ludwika Wielkiego]]. W 1349 roku otrzymał [[Galgóc]] (obecnie Hlohovec), gdzie zbudował zamek. Także w tym roku został ''[[ispán]]em'' komitatów: [[Sopron]], [[Varaždin]] i [[Vas]]. W latach 1349–1350 był ''[[ispán]]em'' komitatu [[Nyitra]], a w latach 1349–1351 ''[[ispán]]em'' komitatu [[Pozsony]] (obecnie Bratysława). W latach 1351–1352, jako wysłannik Ludwika Wielkiego, negocjował na Litwie. W latach 1351–1356 był [[Wojewoda Siedmiogrodu|wojewodą Siedmiogrodu]], ''[[ispán]]em'' komitatów: [[Arad]] i [[Szolnok]], a w 1352 r. ''[[ispán]]em'' komitatu [[Brassó]]. W latach 1356–1367 był [[palatyn]]em, a jednocześnie ''[[ispán]]em'' komitatów: [[Bihar]], [[Nyitra]], [[Sáros]], [[Sopron]], [[Szepes]] (Spisz), [[Trencsén]] i [[Vas]]. W 1361 r. założył klasztor paulinów w [[Csatkán]]. W 1362 uczestniczył w negocjacjach między cesarzem niemiecko-rzymskim [[Karol IV Luksemburski|Karolem IV]] a [[I. Lajos|Ludwikiem Wielkim]]. Był jednym z dowódców kampanii bośniackiej w 1363 r.<ref name="Markó"/> |
W 1364 r. otrzymał miasto [[Újlak]]/Ilok w komitacie [[Valkó]], wraz z jego posiadłościami, który stał się centrum majątku rodziny w [[Srem]]ie. Od nazwy tego miasta jego ród wziął nazwę.<ref name="Fedeles"/> | W 1364 r. otrzymał miasto [[Újlak]]/Ilok w komitacie [[Valkó]], wraz z jego posiadłościami, który stał się centrum majątku rodziny w [[Srem]]ie. Od nazwy tego miasta jego ród wziął nazwę.<ref name="Fedeles"/> | ||
Wersja z 20:58, 27 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kont Miklós Raholcai (* nieznana, † koniec kwietnia 1367), węgierski szlachcic, palatyn, wojewoda Siedmiogrodu, stolnik królewski, przodek rodziny Újlaki.[1] Spis treściŻyciorysSyn Wawrzyńca Tóta, królewskiego mistrza skarbu i bana slawońskiego.[2] Jego braćmi byli I. Bertalan (Bartol I.) stolnik królewski i Lökös (Lenkus), stolnik królewski.[1] Miklós był rycerzem dworskim (od 1343), stolnikiem królewskim (1345-51) i ispánem komitatu Bars (1345-50). W 1347 r. był najważniejszym dyplomatą króla Ludwika Wielkiego. W 1349 roku otrzymał Galgóc (obecnie Hlohovec), gdzie zbudował zamek. Także w tym roku został ispánem komitatów: Sopron, Varaždin i Vas. W latach 1349–1350 był ispánem komitatu Nyitra, a w latach 1349–1351 ispánem komitatu Pozsony (obecnie Bratysława). W latach 1351–1352, jako wysłannik Ludwika Wielkiego, negocjował na Litwie. W latach 1351–1356 był wojewodą Siedmiogrodu, ispánem komitatów: Arad i Szolnok, a w 1352 r. ispánem komitatu Brassó. W latach 1356–1367 był palatynem, a jednocześnie ispánem komitatów: Bihar, Nyitra, Sáros, Sopron, Szepes (Spisz), Trencsén i Vas. W 1361 r. założył klasztor paulinów w Csatkán. W 1362 uczestniczył w negocjacjach między cesarzem niemiecko-rzymskim Karolem IV a Ludwikiem Wielkim. Był jednym z dowódców kampanii bośniackiej w 1363 r.[1] W 1364 r. otrzymał miasto Újlak/Ilok w komitacie Valkó, wraz z jego posiadłościami, który stał się centrum majątku rodziny w Sremie. Od nazwy tego miasta jego ród wziął nazwę.[2] Miklós był jednym z liderów bułgarskiej kampanii w 1365 r.[1] RodzinaZ małżeństwa z Klarą Zsámboki miał troje dzieci: Miklósa, Bertalana i Katalinę.[2] Źródło
Przypisy |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
