Стефан Владислав II: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "Kategoria:1a {{Uwaga| |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Stefan_Vladislav_II |autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Stefan_Vladislav_II&action=h...")
 
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej")
 
(Nie pokazano 13 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:1a]]
+
[[Kategoria:0]]
 +
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Stefan_Vladislav_II
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Stefan_Vladislav_II
Linia 29: Linia 30:
 
|}
 
|}
  
−
'''Vladislav''' (pol. ''Stefan II Władysław'', serb. ''Владислав'', węg. ''II. István Ulászló'') (*1280, † 1326), król [[Syrmia|Syrmii]] w latach 1316–1325, pretendent do serbskiego tronu.
+
'''Стефан Владислав II''' (pol. ''Stefan II Władysław'', węg. ''II. István Ulászló'', chr. ''Stefan Vladislav II.'') (* 1280, † 1326), król [[Syrmia|Syrmii]] w latach 1316–1325, pretendent do serbskiego tronu.
  
−
<small>'''Vladislav''' (serb. ''Владислав'', węg. ''II. István Ulászló'') (1280–1326) was the [[Kingdom of Syrmia|King of Syrmia]] from 1316 to 1325, and claimant to the [[Kingdom of Serbia (medieval)|Serbian Kingdom]]. </small>
+
Syn [[Stefan Dragutin|Stefana Dragutina]], który rządził [[Serbia|Serbią]] do [[1282]] r. i gdy zachorował i abdykował, dając pierwszeństwo swojemu młodszemu bratu [[Stefan Urosz II Milutin|Stefanowi Milutinowi]], Dragutin pozostawił sobie rządzenie królewską domeną Syrmii, którą później odziedziczył jego syn Vladislav II.
  
−
Syn [[Stefan Dragutin|Stefana Dragutina]], który rządził [[Serbia|Serbią]] do 1282 r. i gdy zachorował i abdykował, dając pierwszeństwo swojemu młodszemu bratu [[Stefan Urosz II Milutin|Stefanowi Milutin]], Dragutin nadal rządził królewską domeną Syrmii, którą później odziedziczył jego syn Vladislav II.
 
−
 
−
<small>He was the son of [[Stefan Dragutin]], who had ruled Serbia until 1282, when he became ill and abdicated, giving the superior rule to his younger brother [[Stefan Milutin]]. Stefan Dragutin continued to rule the royal domain of Syrmia, which was later inherited by Vladislav. </small>
 
  
 
==Dzieciństwo==
 
==Dzieciństwo==
  
−
Urodzony około 1270 roku, Vladislav był najstarszym synem księcia Serbii, Stefana Dragutina i [[Katarzyna Węgierska|Katarzyny Węgierskiej]]. [1] Krótko przed narodzinami Vladislava Dragutin otrzymał od [[Stefan Uroš I.|Stefana Uroša]] tytuł „młodszego króla” jako dowód jego prawa do zastąpienia ojca. [2] Vladislav został nowym spadkobiercą serbskiego tronu po tym, jak Dragutin zdetronizował ojca z pomocą Węgier w 1276 r. [3] Wypadek na drodze zmusił Dragutina do abdykacji na rzecz swojego młodszego brata [[Stefan Urosz II Milutin|Milutina]] wiosną 1282 r., ale mógł zatrzymać północne regiony Serbii jako odrębne królestwo. [4] Historyk bizantyjski, [[Jerzy Pachymeres]] odnotował, że prawo jednego z dwóch synów Dragutina (Vladislav lub Urošica) do sukcesji po Milutinie również zostało potwierdzone [5].
+
Urodzony około 1270 roku, Vladislav (Владислав) był najstarszym synem księcia Serbii, Stefana Dragutina i [[Katarzyna Węgierska|Katarzyny Węgierskiej]].<ref name="Krstić">Krstić, Aleksandar (2016). "The rival and the vassal of Charles Robert of Anjou: King Vladislav II Nemanjić". ''Banatica''. '''26''' (II): str. 33-34, 36-37, 39-41. ISSN 1222-0612.</ref> Krótko przed narodzinami Vladislava Dragutin otrzymał od [[Stefan Uroš I.|Stefana Uroša]] tytuł „młodszego króla”, jako dowód jego prawa do zastąpienia ojca.<ref name="Krstić" /> Vladislav został nowym spadkobiercą serbskiego tronu po tym, jak Dragutin zdetronizował ojca z pomocą Węgier w [[1276]] r.<ref name="Krstić" /> Wypadek na drodze zmusił Dragutina do abdykacji na rzecz swojego młodszego brata [[Stefan Urosz II Milutin|Milutina]] wiosną 1282 r., ale mógł zatrzymać północne regiony Serbii jako odrębne królestwo.<ref name="Krstić" /> Historyk bizantyjski, [[Jerzy Pachymeres]] odnotował, że prawo jednego z dwóch synów Dragutina (Vladislav lub Urošica) do sukcesji po Milutinie również zostało potwierdzone<ref name="Krstić" />.
−
 
 
−
<small>Born around 1270, Vladislav was the eldest son of the Crown Prince of Serbia, [[Stefan Dragutin]], and [[Catherine of Hungary, Queen of Serbia|Catherine of Hungary]].{{sfn|Krstić|2016|p=33}} Shortly before Vladislav's birth, Dragutin was awarded with the title of "junior king" in token of his right to succeed his father, [[Stefan Uroš I of Serbia|Stefan Uroš I]].{{sfn|Krstić|2016|pp=33–34}} Vladislav became the new heir to the Serbian throne after Dragutin dethroned his father with Hungarian assistance in 1276.{{sfn|Krstić|2016|p=34}} A riding accident forced Dragutin to abdicate in favor of his younger brother, [[Milutin]],  in the spring of 1282, but he could retain the northern regions of Serbia as a [[Realm of Stefan Dragutin|separate realm]].{{sfn|Krstić|2016|pp=34, 37}} The Byzantine historian, [[George Pachymeres]], recorded that the right of one of Dragutin's two sons (Vladislav or [[Urošica]]) to succeed Milutin was also confirmed.{{sfn|Krstić|2016|p=36}} </small>
 
−
 
 
−
Kuzyn Vladislava zes trony matki, [[Karol Martel Andegaweński]], który zgłosił roszczenia wobec Węgier, przyznał Vladislavowi [[Slawonia|Slawonię]] i nadał mu tytuł księcia, co sugeruje, że Vladislav i jego ojciec poparli Karola Martela przeciwko węgierskiemu [[III. András|Andrzejowi III]] na początku lat 90. [6] Ojciec Karola Martela, król Neapolu [[Karol II Andegaweński|Karol II]], potwierdził dotację 19 sierpnia 1292 r. [6] Dragutin i Vladislav dążyli do pojednania z Andrzejem III. [6] W 1293 r. Vladislav poślubił Konstancję, która była wnuczką '''wuja matczynego króla''', Albertino Morosiniego [7].
 
−
 
 
−
<small>Vladislav's maternal cousin, [[Charles Martel of Anjou]], who had laid claim to Hungary, awarded Vladislav with [[Slavonia]] and granted him the title of duke, implying that Vladislav and his father supported Charles Martel against [[Andrew III of Hungary]] in the early 1290s.{{sfn|Krstić|2016|p=39}} Charles Martel's father, [[Charles II of Naples]], confirmed the grant on 19 August 1292.{{sfn|Krstić|2016|p=39}} Dragutin and Vladislav sought reconciliation with Andrew III.{{sfn|Krstić|2016|p=39}} In 1293, Vladislav married Constance who was a granddaughter of the king's maternal uncle, [[Albertino Morosini]].{{sfn|Krstić|2016|pp=39–40}} </small>
 
−
 
 
−
Milutin podjął kroki, aby wyznaczyć swojego najstarszego syna, [[Stefan Konstantyn|Stefana Konstantyna]], na swojego spadkobiercę z ok. 1306 r. [8] Zwrócił się nawet do papieża [[Klemens V|Klemensa V]] i zaoferował unię serbskiego Kościoła prawosławnego z Rzymem w zamian za potwierdzenie prawa Stefana Konstantyna do zastąpienia go [9].
 
−
 
 
−
<small>Milutin made steps to appoint his eldest son, [[Stefan Konstantin]], as his heir from around 1306.{{sfn|Krstić|2016|p=40}} He even approached [[Pope Clement V]] and offered the [[church union|union]] of the [[Serbian Orthodox Church]] with Rome in return for the confirmation of Stefan Konstantin's right to succeed him.{{sfn|Krstić|2016|p=41}} </small>
 
−
 
 
−
Podczas walki o tron węgierski między Árpádem (Andrzej III) a Andegawenami w latach 1290–91 Dragutin i jego syn Vladislav dołączyli do Karola Martela, który był tytularnym królem Węgier od 1292 r. [10] W tym samym roku Vladislav za wierną służbę Andegawenm otrzymał [[Banat Slawonii]], z wyjątkiem majątków należących do rodzin [[Frankopan]] i [[Babonić]] [10]. Jednak wsparcie dla Karola Martela zakończyło się w 1293 roku po tym, jak Vladislav poślubił [[Konstancja Morosini|Konstancję Morosini]], siostrzenicę Andrzeja III [10]. Andrzej III zmarł w 1301 r., a jego następcą został [[I. Károly|Karol Robert]], jednak walka o tron węgierski trwała nadal [10].
 
−
 
 
−
<small>During the Hungarian throne fight between the [[Árpád dynasty|Árpád]] ([[Andrew III of Hungary|Andrew III]]) and [[Capetian House of Anjou|Anjou]] in 1290–91, Dragutin and his son Vladislav joined [[Charles Martel of Anjou]], who was the titular Hungarian king since 1292.{{sfn|Fajfrić|2000|loc=26. Помирење са Византијом}} That year Vladislav, for faithful service to Anjou, was given the [[Banate of Slavonia]], except estates held by the Frankopan and Babonić families.{{sfn|Fajfrić|2000|loc=26. Помирење са Византијом}} However, support to Charles Martel ended in 1293 after Vladislav married [[Morosini family|Costanza Morosini]], the niece of Andrew III.{{sfn|Fajfrić|2000|loc=26. Помирење са Византијом}} Andrew III died in 1301 and was succeeded by [[Charles I of Hungary|Charles Robert]], however, the Hungarian throne fight continued.{{sfn|Fajfrić|2000|loc=26. Помирење са Византијом}} </small>
 
  
−
Po śmierci króla Dragutina w 1316 r. Vladislav zastąpił go władcą królestwa Syrii, ale król Serbii, jego '''stryj''' Stefan Milutin, pokonał go i uwięził.
+
Kuzyn Vladislava ze strony matki, [[Karol Martel Andegaweński]], który zgłosił roszczenia Węgier, przyznał Vladislavowi [[Slawonia|Slawonię]] i nadał mu tytuł księcia, co sugeruje, że Vladislav i jego ojciec poparli Karola Martela przeciwko węgierskiemu [[III. András|Andrzejowi III]] na początku lat 90.<ref name="Krstić" /> Ojciec Karola Martela, król Neapolu [[Karol II Andegaweński|Karol II]], potwierdził donację 19 sierpnia 1292 r.<ref name="Krstić" /> Dragutin i Vladislav dążyli do pojednania z Andrzejem III.<ref name="Krstić" /> W 1293 r. Vladislav poślubił Konstancję, która była wnuczką ''wuja matczynego króla''Andrzeja , Albertino Morosiniego<ref name="Krstić" />.
  
−
<small>After King Dragutin died in 1316, Vladislav succeeded him as ruler of the [[Kingdom of Syrmia]], but the king of Serbia, [[Stefan Milutin]], his uncle, defeated him and imprisoned him. </small>
+
Milutin podjął ok. 1306 roku kroki, aby wyznaczyć swojego najstarszego syna, [[Stefan Konstantyn|Stefana Konstantyna]], na swojego spadkobiercę.<ref name="Krstić" /> Zwrócił się nawet do papieża [[Klemens V|Klemensa V]] i zaoferował unię serbskiego Kościoła prawosławnego z Rzymem w zamian za potwierdzenie prawa Stefana Konstantyna do zastąpienia go na tronie<ref name="Krstić" />.
  
−
[[Image:King Stefan Vladislav II.jpeg|thumb|left|200px|Wizerunke Władysłąwa II na monecie.]]
+
Podczas walki o tron węgierski między Arpadami (Andrzejem III) a Andegawenami w latach 1290–91 Dragutin i jego syn Vladislav dołączyli do Karola Martela, który był tytularnym królem Węgier od 1292 r.<ref name="Fajfrić">Fajfrić, Željko (2000) [1998], [http://www.rastko.rs/istorija/loza_nemanjica/index.html ''Sveta loza Stefana Nemanje''], Belgrade: Janus; Rastko</ref> W tym samym roku Vladislav za wierną służbę Andegawenom otrzymał [[Banowie całej Slawonii|banat Slawonii]], z wyjątkiem majątków należących do rodzin: [[Frankopan]] i [[Babonić]]<ref name="Fajfrić" />. Jednak wsparcie dla Karola Martela zakończyło się w 1293 roku po tym, jak Vladislav poślubił [[Konstancja Morosini|Konstancję Morosini]], siostrzenicę Andrzeja III<ref name="Fajfrić" />. Andrzej III zmarł w 1301 r., a jego następcą został [[I. Károly|Karol Robert]], jednak walka o tron węgierski trwała nadal<ref name="Fajfrić" />.
  
−
Gdy Milutin zmarł w 1321 r., uwolniony Vladislav mógł rządzić ziemiami swojego ojca, z pomocą Węgrów, Bułgarów, bośniackiego Bana i rodziny [[Šubić]]ów. [Potrzebne źródło] Zgodnie z prawem, zasadą było zostać przekazane Vladislavowi. [11]
+
Po śmierci króla Dragutina w 1316 r. Vladislav zastąpił go jako władca królestwa Syrmii, ale król Serbii, jego stryj Stefan Milutin, pokonał go i uwięził.
  
−
  <small>When Milutin died in 1321, the newly freed Vladislav got to rule the lands of his father, with the help of the Hungarians, the Bulgarians, the Bosnian Ban and the [[Šubić family]].{{citation needed|date=July 2015}} The rule, according to law, was to be given to Vladislav.<ref>{{cite book|title=Spomenik|volume=36|url=https://books.google.com/books?id=VU4LAAAAIAAJ|year=1900|page=104|quote=Од краља Драгутина чији син Владислав требао је по закону да на “ следи престо краља Милутина, Владислав син Драгутинов, а не слепи искључени из наследства Стефан Урош Дечански, који је прогнао законитог краља ...}}</ref> </small>
+
  [[Image:King Stefan Vladislav II.jpeg|thumb|left|200px|Wizerunek Władysłąwa II na monecie.]]
  
−
Car Michał Asen III z Bułgarii, niedawno w konflikcie z kuzynem Vladislava, Stefanem Dečańskim, następcą Milutina, zaczął popierać Vladislava jako prawego monarchę całej Serbii, ale poparcie to okazało się niewystarczające. Po tym, jak zostali ponownie pobici przez zwolenników Stefana Decańskiego, wycofali się do Królestwa Węgier w 1324 r. Bratanek Vladislava [[Stefan II Kotromanić|Stefan II]], [[ban Bośni]], następnie zaczął rządzić ziemiami Vladislava w Bośni (Soli i Usora), a także w Dolnej Syrmii, gdzie częste były bitwy między Serbami i Węgrami.
+
Gdy Milutin zmarł w 1321 r., uwolniony Vladislav mógł rządzić ziemiami swojego ojca, z pomocą Węgrów, Bułgarów, bośniackiego bana i rodziny [[Šubić]]ów. <sup>[[potrzebne źródło]]</sup> Zgodnie z prawem, zasadą było przekazanie Vladislavowi.<ref>[https://books.google.com/books?id=VU4LAAAAIAAJ Spomenik]. 36. 1900. p. 104. "Од краља Драгутина чији син Владислав требао је по закону да на “ следи престо краља Милутина, Владислав син Драгутинов, а не слепи искључени из наследства Стефан Урош Дечански, који је прогнао законитог краља ..."</ref>
  
−
<small>Tsar [[Michael Asen III of Bulgaria]], newly in conflict with Vladislav's cousin [[Stefan Dečanski]], the successor of Milutin, started to support Vladislav as the rightful monarch of whole Serbia, but this support showed insufficient. After having been beaten again by supporters of Stefan Dečanski, he retreated to the Kingdom of Hungary in 1324. Vladislav's sororal nephew [[Stephen II, Ban of Bosnia]], then started to rule Vladislav's lands in Bosnia (Soli and Usora), and around [[Syrmia|Lower Syrmia]] where long battles between Serbs and Hungarians were frequent.
+
Car Bułgarii Michał Asen III, do niedawno w konflikcie z kuzynem Vladislava, Stefanem Dečańskim (następcą Milutina), zaczął popierać Vladislava jako prawego monarchę całej Serbii, ale poparcie to okazało się niewystarczające. Po tym, jak zostali ponownie pobici przez zwolenników Stefana Decańskiego, wycofali się do Królestwa Węgier w 1324 r. Bratanek Vladislava [[Stefan II Kotromanić|Stefan II]], [[ban Bośni]], następnie zaczął rządzić ziemiami Vladislava w Bośni ([[Soli]] i [[Usora]]), a także w Dolnej Syrmii, gdzie częste były bitwy między Serbami i Węgrami.
  
−
Vladislav był żonaty z Constanzą Morosini, siostrzenicą węgierskiego Andrzeja III.
+
== Rodzina ==
  
−
<small>Vladislav was married to Constanza [[Morosini]], niece of [[Andrew III of Hungary]]. </small>
+
Vladislav był żonaty z Konstancją Morosini, siostrzenicą węgierskiego Andrzeja III.
  
 
==Przodkowie==
 
==Przodkowie==
Linia 102: Linia 86:
 
|27= 27. [[Anna Angelina]]
 
|27= 27. [[Anna Angelina]]
 
}}
 
}}
−
 
−
==Annotations==
 
−
{{Cnote2 Begin|liststyle=upper-alpha}}
 
−
{{Cnote2|a|He is sometimes numbered as ''Vladislav II'' or ''Stefan Vladislav II'' (Стефан Владислав II).}}
 
−
{{Cnote2 End}}
 
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
Linia 121: Linia 100:
  
 
== Dalsze czytanie ==
 
== Dalsze czytanie ==
−
* Fajfrić, Željko (2000) [1998], [[http://www.rastko.rs/istorija/loza_nemanjica/index.html ''Sveta loza Stefana Nemanje''], Belgrade: Janus; Rastko
+
* Fajfrić, Željko (2000) [1998], [http://www.rastko.rs/istorija/loza_nemanjica/index.html ''Sveta loza Stefana Nemanje''], Belgrade: Janus; Rastko
  
 
* Stanojević, Stanoje (1936). ''Kralj Dragutin''. Belgrade: Geca Kon.
 
* Stanojević, Stanoje (1936). ''Kralj Dragutin''. Belgrade: Geca Kon.
Linia 130: Linia 109:
  
 
* Младен Лесковац; Александар Форишковић; Чедомир Попов (2004). [https://books.google.pl/books?id=ozYYAQAAIAAJ&redir_esc=y ''Српски биографски речник'']. Будућност.
 
* Младен Лесковац; Александар Форишковић; Чедомир Попов (2004). [https://books.google.pl/books?id=ozYYAQAAIAAJ&redir_esc=y ''Српски биографски речник'']. Будућност.
−
 
−
==External links==
 
−
{{Commons category|Vladislav of Syrmia}}
 
  
 
|
 
|
Linia 193: Linia 169:
 
[[Kategoria:Królestwo Serbii]]
 
[[Kategoria:Królestwo Serbii]]
 
[[Kategoria:Syrmia]]
 
[[Kategoria:Syrmia]]
 +
[[Kategoria:Urodzeni w 1280]]
 +
[[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1325]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1325]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]
−
[[Kategoria:Urodzeni w 1280]]
 
−
[[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]]
 

Aktualna wersja na dzień 14:46, 7 mar 2021

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Poprzednik: Ban Maczwy
(1316-1317) 		Następca:
Dragutin István II. István Uroš
Poprzednik: Król Syrmii
(1316-1325) 		Następca:
Stefan Dragutin III. István Uroš

Стефан Владислав II (pol. Stefan II Władysław, węg. II. István Ulászló, chr. Stefan Vladislav II.) (* 1280, † 1326), król Syrmii w latach 1316–1325, pretendent do serbskiego tronu.

Syn Stefana Dragutina, który rządził Serbią do 1282 r. i gdy zachorował i abdykował, dając pierwszeństwo swojemu młodszemu bratu Stefanowi Milutinowi, Dragutin pozostawił sobie rządzenie królewską domeną Syrmii, którą później odziedziczył jego syn Vladislav II.


Dzieciństwo

Urodzony około 1270 roku, Vladislav (Владислав) był najstarszym synem księcia Serbii, Stefana Dragutina i Katarzyny Węgierskiej.[1] Krótko przed narodzinami Vladislava Dragutin otrzymał od Stefana Uroša tytuł „młodszego króla”, jako dowód jego prawa do zastąpienia ojca.[1] Vladislav został nowym spadkobiercą serbskiego tronu po tym, jak Dragutin zdetronizował ojca z pomocą Węgier w 1276 r.[1] Wypadek na drodze zmusił Dragutina do abdykacji na rzecz swojego młodszego brata Milutina wiosną 1282 r., ale mógł zatrzymać północne regiony Serbii jako odrębne królestwo.[1] Historyk bizantyjski, Jerzy Pachymeres odnotował, że prawo jednego z dwóch synów Dragutina (Vladislav lub Urošica) do sukcesji po Milutinie również zostało potwierdzone[1].

Kuzyn Vladislava ze strony matki, Karol Martel Andegaweński, który zgłosił roszczenia Węgier, przyznał Vladislavowi Slawonię i nadał mu tytuł księcia, co sugeruje, że Vladislav i jego ojciec poparli Karola Martela przeciwko węgierskiemu Andrzejowi III na początku lat 90.[1] Ojciec Karola Martela, król Neapolu Karol II, potwierdził donację 19 sierpnia 1292 r.[1] Dragutin i Vladislav dążyli do pojednania z Andrzejem III.[1] W 1293 r. Vladislav poślubił Konstancję, która była wnuczką wuja matczynego królaAndrzeja , Albertino Morosiniego[1].

Milutin podjął ok. 1306 roku kroki, aby wyznaczyć swojego najstarszego syna, Stefana Konstantyna, na swojego spadkobiercę.[1] Zwrócił się nawet do papieża Klemensa V i zaoferował unię serbskiego Kościoła prawosławnego z Rzymem w zamian za potwierdzenie prawa Stefana Konstantyna do zastąpienia go na tronie[1].

Podczas walki o tron węgierski między Arpadami (Andrzejem III) a Andegawenami w latach 1290–91 Dragutin i jego syn Vladislav dołączyli do Karola Martela, który był tytularnym królem Węgier od 1292 r.[2] W tym samym roku Vladislav za wierną służbę Andegawenom otrzymał banat Slawonii, z wyjątkiem majątków należących do rodzin: Frankopan i Babonić[2]. Jednak wsparcie dla Karola Martela zakończyło się w 1293 roku po tym, jak Vladislav poślubił Konstancję Morosini, siostrzenicę Andrzeja III[2]. Andrzej III zmarł w 1301 r., a jego następcą został Karol Robert, jednak walka o tron węgierski trwała nadal[2].

Po śmierci króla Dragutina w 1316 r. Vladislav zastąpił go jako władca królestwa Syrmii, ale król Serbii, jego stryj Stefan Milutin, pokonał go i uwięził.

Plik:King Stefan Vladislav II.jpeg
Wizerunek Władysłąwa II na monecie.

Gdy Milutin zmarł w 1321 r., uwolniony Vladislav mógł rządzić ziemiami swojego ojca, z pomocą Węgrów, Bułgarów, bośniackiego bana i rodziny Šubićów. potrzebne źródło Zgodnie z prawem, zasadą było przekazanie Vladislavowi.[3]

Car Bułgarii Michał Asen III, do niedawno w konflikcie z kuzynem Vladislava, Stefanem Dečańskim (następcą Milutina), zaczął popierać Vladislava jako prawego monarchę całej Serbii, ale poparcie to okazało się niewystarczające. Po tym, jak zostali ponownie pobici przez zwolenników Stefana Decańskiego, wycofali się do Królestwa Węgier w 1324 r. Bratanek Vladislava Stefan II, ban Bośni, następnie zaczął rządzić ziemiami Vladislava w Bośni (Soli i Usora), a także w Dolnej Syrmii, gdzie częste były bitwy między Serbami i Węgrami.

Rodzina

Vladislav był żonaty z Konstancją Morosini, siostrzenicą węgierskiego Andrzeja III.

Przodkowie

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Stefan Nemanja
 
 
 
 
 
 
 
8. Stefan the First-Crowned
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Ana
 
 
 
 
 
 
 
4. Stefan Uroš I of Serbia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Rainero Dandolo
 
 
 
 
 
 
 
9. Anna Dandolo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Stefan Dragutin of Serbia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5. Helen of Anjou
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Vladislav
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Andrew II of Hungary
 
 
 
 
 
 
 
12. Béla IV of Hungary
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Gertrude of Merania
 
 
 
 
 
 
 
6. Stephen V of Hungary
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Theodore I Laskaris
 
 
 
 
 
 
 
13. Maria Laskarina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. Anna Angelina
 
 
 
 
 
 
 
3. Catherine of Hungary
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
7. Elizabeth the Cuman
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Przypisy

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Krstić, Aleksandar (2016). "The rival and the vassal of Charles Robert of Anjou: King Vladislav II Nemanjić". Banatica. 26 (II): str. 33-34, 36-37, 39-41. ISSN 1222-0612.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Fajfrić, Željko (2000) [1998], Sveta loza Stefana Nemanje, Belgrade: Janus; Rastko
  3. ↑ Spomenik. 36. 1900. p. 104. "Од краља Драгутина чији син Владислав требао је по закону да на “ следи престо краља Милутина, Владислав син Драгутинов, а не слепи искључени из наследства Стефан Урош Дечански, који је прогнао законитог краља ..."

Źródła

  • Ćirković, Sima (2004). [The Serbs]. Blackwell Publishing. ISBN 0-631-20471-7.
  • Krstić, Aleksandar (2016). "The rival and the vassal of Charles Robert of Anjou: King Vladislav II Nemanjić". Banatica. 26 (II): 33–51. ISSN 1222-0612.
  • Vásáry, István (2005). Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185–1365. Cambridge University Press. ISBN 0-521-83756-1.

Dalsze czytanie

  • Stanojević, Stanoje (1936). Kralj Dragutin. Belgrade: Geca Kon.

Stefan Vladislav II. (chor.)
II. István Ulászló (węg.)
Владислав (serb.)
Stefan II Władysław (pol.)

— Król Syrmii
Ban Maczwy		 —
Vladislav at Dečani (frescoes finished in 1350).
Vladislav at Dečani (frescoes finished in 1350).
Król Syrmii
Okres od 1316
do 1325
Powołanie 1316
Poprzednik Stefan Dragutin
Następca III. István Uroš
Ban Maczwy
Okres od 1316
do 1317
Poprzednik Dragutin István
Następca II. István Uroš
Dane biograficzne
Klan Nemanicze
Pochodzenie serbskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny 1280
Śmierć 1325
Ojciec Stefan Dragutin
Matka Katalin
Żona Constanza Morosini
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Стефан_Владислав_II&oldid=51787”