Стефан Владислав II: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej") |
|||
| (Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 41: | Linia 41: | ||
Kuzyn Vladislava ze strony matki, [[Karol Martel Andegaweński]], który zgłosił roszczenia Węgier, przyznał Vladislavowi [[Slawonia|Slawonię]] i nadał mu tytuł księcia, co sugeruje, że Vladislav i jego ojciec poparli Karola Martela przeciwko węgierskiemu [[III. András|Andrzejowi III]] na początku lat 90.<ref name="Krstić" /> Ojciec Karola Martela, król Neapolu [[Karol II Andegaweński|Karol II]], potwierdził donację 19 sierpnia 1292 r.<ref name="Krstić" /> Dragutin i Vladislav dążyli do pojednania z Andrzejem III.<ref name="Krstić" /> W 1293 r. Vladislav poślubił Konstancję, która była wnuczką ''wuja matczynego króla''Andrzeja , Albertino Morosiniego<ref name="Krstić" />. | Kuzyn Vladislava ze strony matki, [[Karol Martel Andegaweński]], który zgłosił roszczenia Węgier, przyznał Vladislavowi [[Slawonia|Slawonię]] i nadał mu tytuł księcia, co sugeruje, że Vladislav i jego ojciec poparli Karola Martela przeciwko węgierskiemu [[III. András|Andrzejowi III]] na początku lat 90.<ref name="Krstić" /> Ojciec Karola Martela, król Neapolu [[Karol II Andegaweński|Karol II]], potwierdził donację 19 sierpnia 1292 r.<ref name="Krstić" /> Dragutin i Vladislav dążyli do pojednania z Andrzejem III.<ref name="Krstić" /> W 1293 r. Vladislav poślubił Konstancję, która była wnuczką ''wuja matczynego króla''Andrzeja , Albertino Morosiniego<ref name="Krstić" />. | ||
| − | Milutin podjął kroki, aby wyznaczyć swojego najstarszego syna, [[Stefan Konstantyn|Stefana Konstantyna]], na swojego spadkobiercę | + | Milutin podjął ok. 1306 roku kroki, aby wyznaczyć swojego najstarszego syna, [[Stefan Konstantyn|Stefana Konstantyna]], na swojego spadkobiercę.<ref name="Krstić" /> Zwrócił się nawet do papieża [[Klemens V|Klemensa V]] i zaoferował unię serbskiego Kościoła prawosławnego z Rzymem w zamian za potwierdzenie prawa Stefana Konstantyna do zastąpienia go na tronie<ref name="Krstić" />. |
| − | Podczas walki o tron węgierski między Arpadami (Andrzejem III) a Andegawenami w latach 1290–91 Dragutin i jego syn Vladislav dołączyli do Karola Martela, który był tytularnym królem Węgier od 1292 r.<ref name="Fajfrić">Fajfrić, Željko (2000) [1998], [http://www.rastko.rs/istorija/loza_nemanjica/index.html ''Sveta loza Stefana Nemanje''], Belgrade: Janus; Rastko</ref> W tym samym roku Vladislav za wierną służbę Andegawenom otrzymał | + | Podczas walki o tron węgierski między Arpadami (Andrzejem III) a Andegawenami w latach 1290–91 Dragutin i jego syn Vladislav dołączyli do Karola Martela, który był tytularnym królem Węgier od 1292 r.<ref name="Fajfrić">Fajfrić, Željko (2000) [1998], [http://www.rastko.rs/istorija/loza_nemanjica/index.html ''Sveta loza Stefana Nemanje''], Belgrade: Janus; Rastko</ref> W tym samym roku Vladislav za wierną służbę Andegawenom otrzymał [[Banowie całej Slawonii|banat Slawonii]], z wyjątkiem majątków należących do rodzin: [[Frankopan]] i [[Babonić]]<ref name="Fajfrić" />. Jednak wsparcie dla Karola Martela zakończyło się w 1293 roku po tym, jak Vladislav poślubił [[Konstancja Morosini|Konstancję Morosini]], siostrzenicę Andrzeja III<ref name="Fajfrić" />. Andrzej III zmarł w 1301 r., a jego następcą został [[I. Károly|Karol Robert]], jednak walka o tron węgierski trwała nadal<ref name="Fajfrić" />. |
Po śmierci króla Dragutina w 1316 r. Vladislav zastąpił go jako władca królestwa Syrmii, ale król Serbii, jego stryj Stefan Milutin, pokonał go i uwięził. | Po śmierci króla Dragutina w 1316 r. Vladislav zastąpił go jako władca królestwa Syrmii, ale król Serbii, jego stryj Stefan Milutin, pokonał go i uwięził. | ||
| Linia 49: | Linia 49: | ||
[[Image:King Stefan Vladislav II.jpeg|thumb|left|200px|Wizerunek Władysłąwa II na monecie.]] | [[Image:King Stefan Vladislav II.jpeg|thumb|left|200px|Wizerunek Władysłąwa II na monecie.]] | ||
| − | Gdy Milutin zmarł w 1321 r., uwolniony Vladislav mógł rządzić ziemiami swojego ojca, z pomocą Węgrów, Bułgarów, bośniackiego bana i rodziny [[Šubić]]ów. <sup>[[potrzebne źródło]]</sup> | + | Gdy Milutin zmarł w 1321 r., uwolniony Vladislav mógł rządzić ziemiami swojego ojca, z pomocą Węgrów, Bułgarów, bośniackiego bana i rodziny [[Šubić]]ów. <sup>[[potrzebne źródło]]</sup> Zgodnie z prawem, zasadą było przekazanie Vladislavowi.<ref>[https://books.google.com/books?id=VU4LAAAAIAAJ Spomenik]. 36. 1900. p. 104. "Од краља Драгутина чији син Владислав требао је по закону да на “ следи престо краља Милутина, Владислав син Драгутинов, а не слепи искључени из наследства Стефан Урош Дечански, који је прогнао законитог краља ..."</ref> |
Car Bułgarii Michał Asen III, do niedawno w konflikcie z kuzynem Vladislava, Stefanem Dečańskim (następcą Milutina), zaczął popierać Vladislava jako prawego monarchę całej Serbii, ale poparcie to okazało się niewystarczające. Po tym, jak zostali ponownie pobici przez zwolenników Stefana Decańskiego, wycofali się do Królestwa Węgier w 1324 r. Bratanek Vladislava [[Stefan II Kotromanić|Stefan II]], [[ban Bośni]], następnie zaczął rządzić ziemiami Vladislava w Bośni ([[Soli]] i [[Usora]]), a także w Dolnej Syrmii, gdzie częste były bitwy między Serbami i Węgrami. | Car Bułgarii Michał Asen III, do niedawno w konflikcie z kuzynem Vladislava, Stefanem Dečańskim (następcą Milutina), zaczął popierać Vladislava jako prawego monarchę całej Serbii, ale poparcie to okazało się niewystarczające. Po tym, jak zostali ponownie pobici przez zwolenników Stefana Decańskiego, wycofali się do Królestwa Węgier w 1324 r. Bratanek Vladislava [[Stefan II Kotromanić|Stefan II]], [[ban Bośni]], następnie zaczął rządzić ziemiami Vladislava w Bośni ([[Soli]] i [[Usora]]), a także w Dolnej Syrmii, gdzie częste były bitwy między Serbami i Węgrami. | ||
| Linia 169: | Linia 169: | ||
[[Kategoria:Królestwo Serbii]] | [[Kategoria:Królestwo Serbii]] | ||
[[Kategoria:Syrmia]] | [[Kategoria:Syrmia]] | ||
| + | [[Kategoria:Urodzeni w 1280]] | ||
| + | [[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]] | ||
[[Kategoria:Zmarli w 1325]] | [[Kategoria:Zmarli w 1325]] | ||
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]] | [[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]] | ||
| − | |||
| − | |||
Aktualna wersja na dzień 14:46, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Стефан Владислав II (pol. Stefan II Władysław, węg. II. István Ulászló, chr. Stefan Vladislav II.) (* 1280, † 1326), król Syrmii w latach 1316–1325, pretendent do serbskiego tronu. Syn Stefana Dragutina, który rządził Serbią do 1282 r. i gdy zachorował i abdykował, dając pierwszeństwo swojemu młodszemu bratu Stefanowi Milutinowi, Dragutin pozostawił sobie rządzenie królewską domeną Syrmii, którą później odziedziczył jego syn Vladislav II.
DzieciństwoUrodzony około 1270 roku, Vladislav (Владислав) był najstarszym synem księcia Serbii, Stefana Dragutina i Katarzyny Węgierskiej.[1] Krótko przed narodzinami Vladislava Dragutin otrzymał od Stefana Uroša tytuł „młodszego króla”, jako dowód jego prawa do zastąpienia ojca.[1] Vladislav został nowym spadkobiercą serbskiego tronu po tym, jak Dragutin zdetronizował ojca z pomocą Węgier w 1276 r.[1] Wypadek na drodze zmusił Dragutina do abdykacji na rzecz swojego młodszego brata Milutina wiosną 1282 r., ale mógł zatrzymać północne regiony Serbii jako odrębne królestwo.[1] Historyk bizantyjski, Jerzy Pachymeres odnotował, że prawo jednego z dwóch synów Dragutina (Vladislav lub Urošica) do sukcesji po Milutinie również zostało potwierdzone[1]. Kuzyn Vladislava ze strony matki, Karol Martel Andegaweński, który zgłosił roszczenia Węgier, przyznał Vladislavowi Slawonię i nadał mu tytuł księcia, co sugeruje, że Vladislav i jego ojciec poparli Karola Martela przeciwko węgierskiemu Andrzejowi III na początku lat 90.[1] Ojciec Karola Martela, król Neapolu Karol II, potwierdził donację 19 sierpnia 1292 r.[1] Dragutin i Vladislav dążyli do pojednania z Andrzejem III.[1] W 1293 r. Vladislav poślubił Konstancję, która była wnuczką wuja matczynego królaAndrzeja , Albertino Morosiniego[1]. Milutin podjął ok. 1306 roku kroki, aby wyznaczyć swojego najstarszego syna, Stefana Konstantyna, na swojego spadkobiercę.[1] Zwrócił się nawet do papieża Klemensa V i zaoferował unię serbskiego Kościoła prawosławnego z Rzymem w zamian za potwierdzenie prawa Stefana Konstantyna do zastąpienia go na tronie[1]. Podczas walki o tron węgierski między Arpadami (Andrzejem III) a Andegawenami w latach 1290–91 Dragutin i jego syn Vladislav dołączyli do Karola Martela, który był tytularnym królem Węgier od 1292 r.[2] W tym samym roku Vladislav za wierną służbę Andegawenom otrzymał banat Slawonii, z wyjątkiem majątków należących do rodzin: Frankopan i Babonić[2]. Jednak wsparcie dla Karola Martela zakończyło się w 1293 roku po tym, jak Vladislav poślubił Konstancję Morosini, siostrzenicę Andrzeja III[2]. Andrzej III zmarł w 1301 r., a jego następcą został Karol Robert, jednak walka o tron węgierski trwała nadal[2]. Po śmierci króla Dragutina w 1316 r. Vladislav zastąpił go jako władca królestwa Syrmii, ale król Serbii, jego stryj Stefan Milutin, pokonał go i uwięził. Plik:King Stefan Vladislav II.jpeg Wizerunek Władysłąwa II na monecie. Gdy Milutin zmarł w 1321 r., uwolniony Vladislav mógł rządzić ziemiami swojego ojca, z pomocą Węgrów, Bułgarów, bośniackiego bana i rodziny Šubićów. potrzebne źródło Zgodnie z prawem, zasadą było przekazanie Vladislavowi.[3] Car Bułgarii Michał Asen III, do niedawno w konflikcie z kuzynem Vladislava, Stefanem Dečańskim (następcą Milutina), zaczął popierać Vladislava jako prawego monarchę całej Serbii, ale poparcie to okazało się niewystarczające. Po tym, jak zostali ponownie pobici przez zwolenników Stefana Decańskiego, wycofali się do Królestwa Węgier w 1324 r. Bratanek Vladislava Stefan II, ban Bośni, następnie zaczął rządzić ziemiami Vladislava w Bośni (Soli i Usora), a także w Dolnej Syrmii, gdzie częste były bitwy między Serbami i Węgrami. RodzinaVladislav był żonaty z Konstancją Morosini, siostrzenicą węgierskiego Andrzeja III. Przodkowie
Przypisy
Źródła
Dalsze czytanie
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
