Familiaris

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

W średniowieczu, famelis (liczba mnoga familiares), bardziej formalnie famis regis („famil króla”) lub familis curiae („dwór”), ​​według słów historyka WL Warrena, „kameralny, znajomy mieszkaniec lub gość w [królewskim] gospodarstwie domowym, członek rodziny, tej szerszej rodziny, która obejmuje sługi, powierników i bliskich współpracowników.” Warren dodaje, że termin „wymyka się odpowiedniemu tłumaczeniu”, ale różni się od dworzanina, „ponieważ król zatrudniał rodzinę do różnych zadań administracyjnych”. In the Middle Ages, a familiaris (plural familiares), more formally a familiaris regis ("familiar of the king") or familiaris curiae ("of the court"), was, in the words of the historian W. L. Warren, "an intimate, a familiar resident or visitor in the [royal] household, a member of the familia, that wider family which embraces servants, confidents, and close associates."{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Warren adds that the term "defies adequate translation", but is distinct from courtier, "for the king employed his familiares on a variety of administrative tasks."{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Rodziny króla są wspólnie określane jako familia regis, która przekształciła się w prywatną radę królewską – w Anglii za panowania Henryka III (1216–72) i we Francji za Filipa V (1316–22). W Anglii był znany jako concilium familiare lub concilium privatum (Tajna Rada), a we Francji jako magnum consilium (Wielka Rada, Conseil du Roi). Familiares regis mogła już utworzyć wewnętrzną radę królewską na Sycylii za panowania Rogera II (1130–54). The familiares of a king are collectively referred to as the familia regis, which evolved into a private royal council—in England during the reign of Henry III (1216–72) and in France during that of Philip V (1316–22). In England, it was known as the concilium familiare or concilium privatum (Privy Council) and in France as the magnum consilium (great council, the Conseil du Roi).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The familiares regis may have already formed an inner royal council in Sicily during the reign of Roger II (1130–54).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Uwagi Źródła Takayama, Hiroshi (1989). "Familiares Regis and the Royal Inner Council in Twelfth-Century Sicily". The English Historical Review. 104 (411): 357–72. doi:10.1093/ehr/civ.ccccxi.357. Prestwich, J. O. (1981). "The Military Household of the Norman Kings". The English Historical Review. 96 (378): 1–35. doi:10.1093/ehr/xcvi.ccclxxviii.1. Prestwich, J. O. (1963). "Anglo-Norman Feudalism and the Problems of Continuity". Past and Present. 26: 39–57. doi:10.1093/past/26.1.39. Hollister, C. W.; Baldwin, J. W. (1978). "The Rise of Administrative Kingship: Henry I and Philip Augustus". The American Historical Review. 83 (4): 867–905. doi:10.2307/1867650. Dalsza lektura Bournazel, Eric. Le Gouvernement Capétien au XIIe siècle, 1108–1180: Structures sociales et mutations institutionelles. Paris: 1975. Chalandon, F. Histoire de la domination normande en Italie et Sicile. 2 vols. Paris: 1907. Chibnall, M. "Mercenaries and the Familia regis under Henry I". History 62 (1977), 15–23. Garufi, C. A. "Sull'ordinamento amministrativo normanno in Sicilia, Exchiquier o diwan? Studi storico diplomatici". Archivio storico italiano, 5th series, 27 (1901), 225–63. Green, Judith A. The Government of England under Henry I. Cambridge: 1986. Hollister, C. W. The Military Organization of Norman England. Oxford: 1965. Jolliffe, J. E. A. Angevin Kingship. New York: 1955. Olivier-Martin, François. Histoire du droit français des origines à la Révolution. 2nd ed. Paris: 1951. Warren, W. L. Henry II. Berkeley: 1973. Warren, W. L. The Governance of Norman and Angevin England, 1086–1272. London: 1987.