Szécsényi Kónya: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej")
 
(Nie pokazano 17 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:1]]
+
[[Kategoria:0]]
 +
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/K%C3%B3nya_Sz%C3%A9cs%C3%A9nyi
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/K%C3%B3nya_Sz%C3%A9cs%C3%A9nyi
Linia 25: Linia 26:
 
|}
 
|}
  
−
'''Szécsényi Kónya''' lub ''Konya'' (chor. ''Konja Széchényi'') († 1367), węgierski szlachcic, [[ban Dalmacji i Chorwacji]] (1366-1367) za panowania króla Węgier [[I. Lajos|Ludwika I]].
+
'''Szécsényi Kónya''' lub ''Konya'' (chor. ''Konja Széchényi'') (* nieznana, † 1367), węgierski szlachcic, [[ban Dalmacji i Chorwacji]] (1366-1367) za panowania króla Węgier [[I. Lajos|Ludwika I]].
−
 
 
−
<small><small>'''Kónya Szécsényi''' (or ''Konya''; {{lang-hu|Szécsényi Kónya}}, {{lang-hr|Konja Széchényi}}; died 1367), was a Hungarian baron, who served as [[Ban of Croatia and Dalmatia]] from 1366 until his death, during the reign of King [[Louis I of Hungary]]. </small></small>
 
  
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==
  
−
Nazywał się Mikołaj, ale współcześni (nawet w oficjalnych dokumentach) nazywali go wyłącznie „Kónya” po opadających uszach. Urodził się w potężnej rodzinie [[Szécsényi]] jako najmłodszy syn [[Szécsényi Tamás|Tomasza Szécsényi]], [[wojewoda|wojewody Siedmiogrodu]] i jego pierwszej żony, nieznanej z imienia córki szlachcica [[Visontai Péter|Piotra Visontai'a]] z klanu [[Aba]]. Jego bracćmi byli: [[Szécsényi Mihály|Michał]], [[biskup Vác]], a następnie [[biskup Egeru]] i Stefan, o którym wspomniano tylko raz w 1331 r. Po śmierci matki Tomasz Szécsényi poślubił Annę, księżną oświęcimską. W małżeństwie urodziło się troje dzieci, ale wszystkie z nich (przyrodnie rodzeństwo Kónyi: Kaspar, Władysław I i Anna) zmarły w dzieciństwie. [2]
+
Nazywał się Mikołaj, ale współcześni (nawet w oficjalnych dokumentach) nazywali go wyłącznie „Kónya” po opadających uszach. Urodził się w potężnej rodzinie [[Szécsényi]] jako najmłodszy syn [[Szécsényi I. Tamás|Tomasza I Szécsényi]], [[wojewoda|wojewody Siedmiogrodu]] i jego pierwszej żony, nieznanej z imienia córki szlachcica [[Visontai Péter|Piotra Visontaia]] z klanu [[Aba]]. Jego braćmi byli: [[Szécsényi Mihály|Michał]], [[biskup Vác]], a następnie [[biskup Egeru]] i Stefan, o którym wspomniano tylko raz w 1331 r. Po śmierci matki Tomasz Szécsényi poślubił Annę, księżną oświęcimską. W małżeństwie urodziło się troje dzieci, ale wszystkie z nich (przyrodnie rodzeństwo Kónyi: Kaspar, Władysław I i Anna) zmarły w dzieciństwie.<ref name="gen">Engel: ''Genealógia'' (Genus Kacsics, 4. Szécsényi - gałąź)</ref>
  
−
<small><small>His birth name was '''Nicholas''', but contemporaries (even in official documents) exclusively called him "Kónya" after his drooping ears (lit. "lekonyuló").{{sfn|Markó|2006|p=463}} He was born into the powerful [[Szécsényi family]] as the eldest son of [[Thomas Szécsényi]], [[Voivode of Transylvania]] and his first wife, an unidentified daughter of nobleman Paul Visontai from the [[Aba (genus)|''gens'' Aba]]. His brothers were prelate [[Michael Szécsényi|Michael]], [[Bishop of Vác]] then [[Bishop of Eger|Eger]], and Stephen, who was mentioned only once in 1331. After their mother's death, Thomas Szécsényi married to Anne, Duchess of Auschwitz. The marriage produced further three children, but all of them (Kónya's half-siblings: Caspar, Ladislaus I and Anne) died in their childhood.<ref name="gen">Engel: ''Genealógia'' (Genus Kacsics, 4. Szécsényi branch)</ref> </small></small>
+
Kónya po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach jako młody dworzanin w 1327 r., gdy już pełnił funkcję stolnika królowej [[Elżbieta Łokietkówna|Elżbiety]], małżonki króla Węgier [[I. Károly|Karola I]]<ref name="Engel">Engel, Pál (1996). ''Magyarország világi archontológiája, 1301–1457'', I. [''Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I'']. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 23, 59, 130, 157, 167, 170, 196, 292, 307, 313.</ref>. Pomimo funkcji dworskiej nie był obecny 17 kwietnia 1330 r., gdy [[Záh III. Felicián|Felicjan Záh]] wpadł do jadalni pałacu królewskiego w Wyszehradzie z mieczem w ręku i zaatakował rodzinę królewską. Jednak ''[[familiaris]]'' Kónyi, jego zastępca [[Cselenfi János|János Cselenfi]] dźgnął zabójcę, a przybywający królewscy strażnicy zabili Felicjana.<ref>Bertényi, Iván (1989). ''Nagy Lajos király'' [''Król Ludwik Wielki'']. Kossuth Könyvkiadó. str. 48.</ref> Szécsényi pełnił funkcję podczaszego na dworze królowej do 1340 r.<ref name="Engel" />
−
 
 
−
Kónya po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach jako młody dworzanin w 1327 r., gdy już pełnił funkcję '''[[Master of the stewards]]''' królowej [[Elżbieta Łokietkówna|Elżbiety]], małżonki króla Wegier [[I. Károly|Karola I]] [3]. Pomimo funkcji dworskiej nie był obecny 17 kwietnia 1330 r., gdy [[Záh III. Felicián|Felicjan Záh]] wpadł do jadalni pałacu królewskiego w Wyszehradzie z mieczem w ręku i zaatakował rodzinę królewską. Jednak ''[[Familiaris|familiaris]]'' Kónya, jego zastępca [[Cselenfi János|János Cselenfi]] zadźgał zabójcę, a przybywający królewscy strażnicy zabili Felicjana. [4] Szécsényi pełnił funkcję '''mistrza stewardów''' na dworze królowej do 1340 r. [3]
 
−
 
 
−
<small><small>Kónya first appeared in contemporary documents as a young courtier in 1327, when he already served as Master of the stewards for [[Elizabeth of Poland, Queen of Hungary|Queen Elizabeth]], spouse of [[Charles I of Hungary]].{{sfn|Engel|1996|p=59}} Despite his court function, he was not present on 17 April 1330, when [[Felician Záh]], stormed into the dining room of the royal palace at Visegrád with a sword in his hand and attacked the royal family. However Kónya Szécsényi's ''[[Familiaris|familiar]]'', deputy master [[John Cselenfi]] stabbed the assassin and the arriving royal guards killed Felician.{{sfn|Bertényi|1989|p=48}} Szécsényi functioned as Master of the stewards in the Queen's Court until 1340.{{sfn|Engel|1996|p=59}} </small></small>
 
  
 
[[File:Ecseg légifotó.jpg|thumb|left|Ruiny zamku [[Ecseg]]]]
 
[[File:Ecseg légifotó.jpg|thumb|left|Ruiny zamku [[Ecseg]]]]
  
−
== 1 ==
+
Kónya został wiernym stronnikiem Ludwika I, który wstąpił na tron ​​w 1342 r. po śmierci ojca. Matka króla, Elżbieta „działała jak współregent” przez dziesięciolecia, ponieważ wywierała na syna potężny wpływ, co również podkreślało rosnące wpływy jej dworzanina Szécsényiego. Aktywnie uczestniczył w [[Neapolitańska kampania Ludwika Wielkiego|neapolitańskich kampaniach Ludwika Wielkiego]], mieszkając we Włoszech przez lata. Brał udział w oblężeniu [[Corato]], prowadząc garnizon złożony z żołnierzy węgierskich i "lombardzkich" i „lombardzkich”<ref name="Markó">Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig&nbsp;– Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs&nbsp;– Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 293, 463.</ref>. Służył jako [[ispán]] komitatów: [[Sáros]] i [[Szepes]] od 1346 do 1349 r. oraz komitatu [[Nógrád]] od 1346 do 1350 r. (był również właścicielem zamku Szanda).<ref name="Engel" /> Został wymieniony jako kasztelan zamku [[Csejte]] (obecnie Čachtice na Słowacji) w 1354 r.<ref name="Engel" /> W latach 1354–1360 służył jako [[ispán]] w komitacie [[Gömör]] i kasztelan zamku [[Fülek]] (dziś w Fiľakovo na Słowacji)<ref name="Engel" />. Był [[ispán]]em komitatu [[Pozsony]], zachowując godność od 1360 do 1362 r.<ref name="Engel" /> Skończył karierę jako [[ban Dalmacji i Chorwacji]], pełniąc tę ​​funkcję od 1366 r. do śmierci w następnym roku.<ref name="Engel" />
−
 
 
−
Został wiernym stronnikiem Ludwika I, który wstąpił na tron ​​w 1342 r. po śmierci ojca. Matka króla Elżbieta „działała jak współregent” przez dziesięciolecia, ponieważ wywierała na syna potężny wpływ, co również podkreślało rosnące wpływy jej dworzanina Szécsényiego. Aktywnie uczestniczył w [[Neapolitańska kampania Ludwika Wielkiego|neapolitańskich kampaniach Ludwika Wielkiego]], '''mieszkającego''' od lat we Włoszech. '''Brał udział w oblężeniu czołowego garnizonu Corato złożonego z żołnierzy węgierskich i „lombardzkich”''' [1]. Służył jako [[ispán]] komitatów: [[Sáros]] i [[Szepes]] od 1346 do 1349 r. oraz komitatu [[Nógrád]] od 1346 do 1350 r. (był również właścicielem zamku Szanda) [5] Został wymieniony jako kasztelan zamku [[Csejte]] (obecnie Čachtice na Słowacji) w 1354 r. [6] W latach 1354–1360 służył jako [[ispán]] komitatu Gömör i kasztelan zamku [[Fülek]] (dziś w Fiľakovo na Słowacji) [7]. Był [[ispán]]em komitatu [[Pozsony]], zachowując godność od 1360 do 1362 r. [8] Skończył karierę jako [[ban Dalmacji i Chorwacji]], pełniąc tę ​​funkcję od 1366 r. do śmierci w następnym roku. [9]
 
−
 
 
−
<small><small>He became a staunch supporter of Louis I, who ascended the throne in 1342 after his father's death. The king's mother Elizabeth "acted as a sort of co-regent" for decades, because she exerted a powerful influence on him, which also resulted her courtier Szécsényi's growing influence. He actively participated in the [[Neapolitan campaigns of Louis the Great]], residing in Italy for years. He was involved in the siege of [[Corato]], leading a garrison composed of Hungarian and "Lombard" soldiers.{{sfn|Markó|2006|p=463}} He served as ''[[ispán]]'' of [[Sáros County|Sáros]] and [[Szepes County|Szepes]] Counties from 1346 to 1349, and of [[Nógrád County (former)|Nógrád County]] from 1346 to 1350 (also possessing Szanda Castle as its ''honor'').{{sfn|Engel|1996|pp=157, 170, 196}} He was mentioned as castellan of [[Čachtice Castle|Csejte Castle]] (today Čachtice in [[Slovakia]]) in 1354.{{sfn|Engel|1996|p=292}} Between 1354 and 1360, he served as ''ispán'' of [[Gömör County]] and castellan of Fülek Castle (today in [[Fiľakovo]], Slovakia).{{sfn|Engel|1996|pp=130, 313}} He was made ''ispán'' of [[Pozsony County]], holding the dignity from 1360 to 1362.{{sfn|Engel|1996|p=167}} He finished his career as Ban of Croatia and Dalmatia, serving in this capacity from 1366 until his death in the next year.{{sfn|Engel|1996|p=23}} </small></small>
 
−
 
 
−
Kónya poślubił Elżbietę Haschendorfer, córkę austriackiego szlachcica Wulfinga I Haschendorfera z Haschendorf (obecnie część Neckenmarkt w Austrii). Po tym, jak jej brat Wulfing II zginął podczas oblężenia Zadaru (1346 r.) i nie pozostawił męskich spadkobierców, król Ludwik w 1347 nadał Elżbiecie status syna , upoważniając ją do odziedziczenia majątku ziemskiego ojca. W wyniku tego Szécsényi nabył zamek [[Ecseg]] i inne posiadłości przez swoją żonę, które następnie należały do '''posiadłości''' [[Hollókő]] (i wkrótce została '''zdemolowana''' przez samych Szécsényis). [10] Para miała trzech synów: [[Szécsényi Frank|Franka]], Mikołaja I i [[Szécsényi Simon|Szymona]]. Frank i Simon zostali '''baronami''' za panowania [[Zygmunt]]a Luksemburskiego, który nadal powiększał bogactwo rodzinne i obdarzał ważnymi godnościami [11], podczas gdy Mikołaj, który był właścicielem wsi Cered, został po raz ostatni wspomniany w 1383 roku, prawdopodobnie zmarł około tego roku. [2]
 
  
−
<small><small>Kónya Szécsényi married Elizabeth Haschendorfer, a daughter of Austrian noble Wulfing I Haschendorfer from Haschendorf/Hasfalva (today part of [[Neckenmarkt]] in [[Austria]]). After her brother Wulfing II was killed in the [[Siege of Zadar (1345–46)|Siege of Zadar]] (1346) and left no male heirs, King Louis [[Prefection|granted the status of a son]] to Elizabeth in 1347, authorizing her to inherit her father's landed property. As a result of this, Szécsényi acquired the castle of [[Ecseg]] and other estates through his wife, which after then belonged to the [[Hollókő]] lordship (and soon it was demolished by the Szécsényis themselves).{{sfn|Engel|1996|p=307}} The couple had three sons: [[Frank Szécsényi|Frank]], Nicholas I and [[Simon Szécsényi|Simon]]. Frank and Simon became notable barons during the reign of [[Sigismund of Luxembourg]], who continued to expand family wealth and held important dignities,{{sfn|Markó|2006|p=293}} while Nicholas, who owned the village of [[Cered]], was last mentioned in 1383, possibly died around that year.<ref name="gen"/> </small></small>
+
Kónya poślubił Elżbietę Haschendorfer, córkę austriackiego szlachcica Wulfinga I Haschendorfera z Haschendorf (obecnie część Neckenmarkt w Austrii). Po tym, jak jej brat Wulfing II zginął podczas oblężenia Zadaru (1346 r.) i nie pozostawił męskich spadkobierców, król Ludwik w 1347 nadał Elżbiecie status syna, upoważniając ją do odziedziczenia majątku ziemskiego ojca. W wyniku tego Szécsényi nabył zamek [[Ecseg]] i inne posiadłości przez swoją żonę, które następnie należały do posiadłości [[Hollókő]] (i wkrótce został zburzony przez samych Szécsénych).<ref name="Engel" /> Para miała trzech synów: [[Szécsényi Frank|Franka]], Mikołaja I i [[Szécsényi Simon|Szymona]]. Frank i Szymon zostali baronami za panowania [[Zygmunt]]a Luksemburskiego, który nadal powiększał ich bogactwo rodzinne i obdarzał ważnymi godnościami<ref name="Markó" />, podczas gdy Mikołaj, który był właścicielem wsi Cered, został po raz ostatni wspomniany w 1383 roku, prawdopodobnie zmarł około tego roku.<ref name="gen"/>
  
 
==Przypisy==
 
==Przypisy==
Linia 55: Linia 44:
  
 
==Źródła==
 
==Źródła==
−
* Bertényi, Iván (1989). ''Nagy Lajos király'' [King Louis the Great]. Kossuth Könyvkiadó. ISBN 963-09-3388-8.
+
* Bertényi, Iván (1989). ''Nagy Lajos király'' [''Król Ludwik Wielki'']. Kossuth Könyvkiadó. ISBN 963-09-3388-8.
  
−
* Engel, Pál (1996). ''Magyarország világi archontológiája, 1301–1457'', I. [Secular Archontology of Hungary, 1301–1457, Volume I] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0.
+
* Engel, Pál (1996). ''Magyarország világi archontológiája, 1301–1457'', I. [''Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I'']. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0.
  
−
* Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon'' [Great Officers of State in Hungary from King Saint Stephen to Our Days: A Biographical Encyclopedia] (po węgiersku). Helikon Kiadó. ISBN 963-208-970-7.
+
* Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig&nbsp;– Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs&nbsp;– Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.
  
 
|
 
|
 
{{Urzędnik infobox
 
{{Urzędnik infobox
−
  |urzędnik          = Szécsényi Kónya
+
  |urzędnik          = Szécsényi Kónya (węg.)<br>Konya (węg.)<br>Konja Széchényi (chor.)
 
  |imiona            =  
 
  |imiona            =  
−
  |tytulatura        = Ban Dalmacji i Chorwacji
+
  |tytulatura        = [[Ban Dalmacji i Chorwacji]]
 
  |grafika          =  
 
  |grafika          =  
 
  |opis grafiki      =  
 
  |opis grafiki      =  
Linia 98: Linia 87:
 
  |1. związek od    =  
 
  |1. związek od    =  
 
  |1. związek do    =  
 
  |1. związek do    =  
−
  |1. dzieci        = [[Szécsényi Ferenc]] Frank, Nicholas I, [[Szécsényi Simon]] Simon
+
  |1. dzieci        = [[Szécsényi Ferenc|Frank]]<br>I. Miklós<br>[[Szécsényi Simon|Simon]]  
 +
|dokonania        =
 
  |odznaczenia      =  
 
  |odznaczenia      =  
 
  |commons          =  
 
  |commons          =  
Linia 108: Linia 98:
 
{{SORTUJ:Szecsenyi, Konya}}
 
{{SORTUJ:Szecsenyi, Konya}}
  
 +
[[Kategoria:Szécsényi]]
 +
[[Kategoria:Ród]]
 
[[Kategoria:Banowie Dalmacji i Chorwacji]]
 
[[Kategoria:Banowie Dalmacji i Chorwacji]]
−
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
 
−
[[Kategoria:Nieznana data śmierci]]
 
−
[[Kategoria:Rody]]
 
−
[[Kategoria:Ród Szécsényi]]
 
−
[[Kategoria:Urodzeni w XIV wieku]]
 
 
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
 
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
 
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]]
 
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]]
 
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]]
 
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]]
 +
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
 +
[[Kategoria:Urodzeni w XIV wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1367]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1367]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]

Aktualna wersja na dzień 16:24, 7 mar 2021

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji
(1366-1367) 		Następca:
Szécsi I. Miklós Lackfi I. Imre

Szécsényi Kónya lub Konya (chor. Konja Széchényi) (* nieznana, † 1367), węgierski szlachcic, ban Dalmacji i Chorwacji (1366-1367) za panowania króla Węgier Ludwika I.

Życiorys

Nazywał się Mikołaj, ale współcześni (nawet w oficjalnych dokumentach) nazywali go wyłącznie „Kónya” po opadających uszach. Urodził się w potężnej rodzinie Szécsényi jako najmłodszy syn Tomasza I Szécsényi, wojewody Siedmiogrodu i jego pierwszej żony, nieznanej z imienia córki szlachcica Piotra Visontaia z klanu Aba. Jego braćmi byli: Michał, biskup Vác, a następnie biskup Egeru i Stefan, o którym wspomniano tylko raz w 1331 r. Po śmierci matki Tomasz Szécsényi poślubił Annę, księżną oświęcimską. W małżeństwie urodziło się troje dzieci, ale wszystkie z nich (przyrodnie rodzeństwo Kónyi: Kaspar, Władysław I i Anna) zmarły w dzieciństwie.[1]

Kónya po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach jako młody dworzanin w 1327 r., gdy już pełnił funkcję stolnika królowej Elżbiety, małżonki króla Węgier Karola I[2]. Pomimo funkcji dworskiej nie był obecny 17 kwietnia 1330 r., gdy Felicjan Záh wpadł do jadalni pałacu królewskiego w Wyszehradzie z mieczem w ręku i zaatakował rodzinę królewską. Jednak familiaris Kónyi, jego zastępca János Cselenfi dźgnął zabójcę, a przybywający królewscy strażnicy zabili Felicjana.[3] Szécsényi pełnił funkcję podczaszego na dworze królowej do 1340 r.[2]

Plik:Ecseg légifotó.jpg
Ruiny zamku Ecseg

Kónya został wiernym stronnikiem Ludwika I, który wstąpił na tron ​​w 1342 r. po śmierci ojca. Matka króla, Elżbieta „działała jak współregent” przez dziesięciolecia, ponieważ wywierała na syna potężny wpływ, co również podkreślało rosnące wpływy jej dworzanina Szécsényiego. Aktywnie uczestniczył w neapolitańskich kampaniach Ludwika Wielkiego, mieszkając we Włoszech przez lata. Brał udział w oblężeniu Corato, prowadząc garnizon złożony z żołnierzy węgierskich i "lombardzkich" i „lombardzkich”[4]. Służył jako ispán komitatów: Sáros i Szepes od 1346 do 1349 r. oraz komitatu Nógrád od 1346 do 1350 r. (był również właścicielem zamku Szanda).[2] Został wymieniony jako kasztelan zamku Csejte (obecnie Čachtice na Słowacji) w 1354 r.[2] W latach 1354–1360 służył jako ispán w komitacie Gömör i kasztelan zamku Fülek (dziś w Fiľakovo na Słowacji)[2]. Był ispánem komitatu Pozsony, zachowując godność od 1360 do 1362 r.[2] Skończył karierę jako ban Dalmacji i Chorwacji, pełniąc tę ​​funkcję od 1366 r. do śmierci w następnym roku.[2]

Kónya poślubił Elżbietę Haschendorfer, córkę austriackiego szlachcica Wulfinga I Haschendorfera z Haschendorf (obecnie część Neckenmarkt w Austrii). Po tym, jak jej brat Wulfing II zginął podczas oblężenia Zadaru (1346 r.) i nie pozostawił męskich spadkobierców, król Ludwik w 1347 nadał Elżbiecie status syna, upoważniając ją do odziedziczenia majątku ziemskiego ojca. W wyniku tego Szécsényi nabył zamek Ecseg i inne posiadłości przez swoją żonę, które następnie należały do posiadłości Hollókő (i wkrótce został zburzony przez samych Szécsénych).[2] Para miała trzech synów: Franka, Mikołaja I i Szymona. Frank i Szymon zostali baronami za panowania Zygmunta Luksemburskiego, który nadal powiększał ich bogactwo rodzinne i obdarzał ważnymi godnościami[4], podczas gdy Mikołaj, który był właścicielem wsi Cered, został po raz ostatni wspomniany w 1383 roku, prawdopodobnie zmarł około tego roku.[1]

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Engel: Genealógia (Genus Kacsics, 4. Szécsényi - gałąź)
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I]. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 23, 59, 130, 157, 167, 170, 196, 292, 307, 313.
  3. ↑ Bertényi, Iván (1989). Nagy Lajos király [Król Ludwik Wielki]. Kossuth Könyvkiadó. str. 48.
  4. ↑ 4,0 4,1 Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 293, 463.

Źródła

  • Bertényi, Iván (1989). Nagy Lajos király [Król Ludwik Wielki]. Kossuth Könyvkiadó. ISBN 963-09-3388-8.
  • Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0.
  • Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.

Szécsényi Kónya (węg.)
Konya (węg.)
Konja Széchényi (chor.)

— Ban Dalmacji i Chorwacji —
Ban Dalmacji i Chorwacji
Okres od 1366
do 1367
Poprzednik Szécsi Miklós
Następca Lackfi I. Imre
Dane biograficzne
Ród Szécsényi
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
Urodziny data nieznana
Śmierć 1367
Ojciec Szécsényi Tamás
Matka Visontai ???
Żona Haschendorfer Elizabeth
Dzieci Frank
I. Miklós
Simon
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Szécsényi_Kónya&oldid=51855”