Vilmos: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej")
 
(Nie pokazano 7 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:1]]
+
[[Kategoria:0]]
−
[[Kategoria:Przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
+
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/William_of_Saint_Omer_(son_of_Nicholas_I)
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/William_of_Saint_Omer_(son_of_Nicholas_I)
Linia 25: Linia 25:
 
|}
 
|}
  
−
'''Vilmos''' (pol. ''Wilhelm z Saint Omer'', fr. ''Guillaume de Saint Omer'') (* nieznana, † 1242), francuski rycerz. Pochodził z rodziny Fauquembergues, której członkowie byli kasztelanami tytułowego zamku Saint-Omer.<ref>Longnon, Jean (1969) [1962]. [http://digicoll.library.wisc.edu/cgi-bin/History/History-idx?type=article&did=History.CrusTwo.i0021&id=History.CrusTwo "The Frankish States in Greece, 1204–1311"]]. W Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). ''[http://digital.library.wisc.edu/1711.dl/History.CrusTwo A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311]'' (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. str. 234–275. ISBN 0-299-04844-6.</ref>
+
'''Vilmos''' (pol. ''Wilhelm z Saint Omer'', fr. ''Guillaume de Saint Omer'') (*&nbsp;nieznana, † 1242), francuski rycerz. Pochodził z rodziny Fauquembergues, której członkowie byli kasztelanami tytułowego zamku Saint-Omer.<ref>Longnon, Jean (1969) [1962]. [http://digicoll.library.wisc.edu/cgi-bin/History/History-idx?type=article&did=History.CrusTwo.i0021&id=History.CrusTwo "The Frankish States in Greece, 1204–1311"]]. W Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). ''[http://digital.library.wisc.edu/1711.dl/History.CrusTwo A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311]'' (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. str. 234–275. ISBN 0-299-04844-6.</ref>
  
 
Jego ojciec, Mikołaj I z Saint Omer, otrzymał po [[IV wyprawa krzyżowa|czwartej krucjacie]] ziemie w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jednostka_regionalna_Beocja Beocji].<ref name="Perra">Perra, Foteini (2011). [http://www.ehw.gr/l.aspx?id=12951 Οικογένεια Σεντ Ομέρ]. ''Encyklopedia świata greckiego, Beocja'' (po grecku). Foundation of the Hellenic World.</ref> Później poślubił [[Magyarországi Margit bizánci császárné|Małgorzatę Węgierską]] - córkę [[III. Béla|Beli III]], wdowę po [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bonifacy_z_Montferratu Bonifacym z Montferrat], lordzie Tesaloniki (zm. 1207).<ref name="Bon">Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe]'' [''Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achai''] (po francusku). Paris: De Boccard. s. 707. OCLC 869621129.</ref> Nie jest jasne, kiedy małżeństwo miało miejsce: tradycyjne relacje mówią, że Mikołaj zmarł już w 1212<ref name="Perra" /> lub 1214<ref name="Bon" />, ale F. Van Tricht datuje małżeństwo po 1217 roku.<ref name="Tricht">Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. str. 381–382 uwaga 112. ISBN 978-90-04-20323-5.</ref>
 
Jego ojciec, Mikołaj I z Saint Omer, otrzymał po [[IV wyprawa krzyżowa|czwartej krucjacie]] ziemie w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jednostka_regionalna_Beocja Beocji].<ref name="Perra">Perra, Foteini (2011). [http://www.ehw.gr/l.aspx?id=12951 Οικογένεια Σεντ Ομέρ]. ''Encyklopedia świata greckiego, Beocja'' (po grecku). Foundation of the Hellenic World.</ref> Później poślubił [[Magyarországi Margit bizánci császárné|Małgorzatę Węgierską]] - córkę [[III. Béla|Beli III]], wdowę po [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bonifacy_z_Montferratu Bonifacym z Montferrat], lordzie Tesaloniki (zm. 1207).<ref name="Bon">Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe]'' [''Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achai''] (po francusku). Paris: De Boccard. s. 707. OCLC 869621129.</ref> Nie jest jasne, kiedy małżeństwo miało miejsce: tradycyjne relacje mówią, że Mikołaj zmarł już w 1212<ref name="Perra" /> lub 1214<ref name="Bon" />, ale F. Van Tricht datuje małżeństwo po 1217 roku.<ref name="Tricht">Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. str. 381–382 uwaga 112. ISBN 978-90-04-20323-5.</ref>
Linia 31: Linia 31:
 
Guillaume był młodszym synem pary, miał starszego brata [[Béla z Saint Omer|Belę z Saint Omer]].<ref name="Perra" /><ref name="Tricht" /> Podczas gdy Bela otrzymała połowę Teb jako posag ze swojego małżeństwa,<ref name="Perra" /> Vilmos i jego matka przeprowadzili się do Królestwa Węgier, gdzie królem była [[IV. Béla|Bela IV]], również wnuk Beli III. Po śmierci matki około 1223 r. Vilmos odziedziczył jej majątki w [[Syrmia|Syrmii]] i [[Maczwa|Maczwie]]. Brał udział w [[Mohi|bitwie pod Mohi]], a następnie należał do towarzysza Beli IV, który uciekając przed Mongołami schronił się w Dalmacji. Vilmos był [[ispán]em komitatu [[Kraszna]] w 1241 r. Od 1241 r. aż do śmierci służył [[koniuszy królewski]]<ref>Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. s. 357. ISBN 978-963-9627-38-3.</ref>.
 
Guillaume był młodszym synem pary, miał starszego brata [[Béla z Saint Omer|Belę z Saint Omer]].<ref name="Perra" /><ref name="Tricht" /> Podczas gdy Bela otrzymała połowę Teb jako posag ze swojego małżeństwa,<ref name="Perra" /> Vilmos i jego matka przeprowadzili się do Królestwa Węgier, gdzie królem była [[IV. Béla|Bela IV]], również wnuk Beli III. Po śmierci matki około 1223 r. Vilmos odziedziczył jej majątki w [[Syrmia|Syrmii]] i [[Maczwa|Maczwie]]. Brał udział w [[Mohi|bitwie pod Mohi]], a następnie należał do towarzysza Beli IV, który uciekając przed Mongołami schronił się w Dalmacji. Vilmos był [[ispán]em komitatu [[Kraszna]] w 1241 r. Od 1241 r. aż do śmierci służył [[koniuszy królewski]]<ref>Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. s. 357. ISBN 978-963-9627-38-3.</ref>.
  
−
Bela IV zaręczył Vilmosa ze swoją drugą najstarszą córką [[Małgorzatą]] (nie mylić ze świętą Małgorzatą Węgierską), jednak obie osoby zmarły do ​​1242 roku. Według jego eptafium w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Katedra_w_Splicie katedrze Świętego Domniona] w Splicie, Vilmos zmarł w kwietniu 1242 roku w Trogirze, gdzie rodzina królewska mieszkała do okupacji mongolskiej.
+
[[IV. Béla|Bela IV]] zaręczył Vilmosa ze swoją drugą najstarszą córką [[Małgorzatą]] (nie mylić ze świętą Małgorzatą Węgierską), jednak obie osoby zmarły do ​​1242 roku. Według jego eptafium w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Katedra_w_Splicie katedrze Świętego Domniona] w Splicie, Vilmos zmarł w kwietniu 1242 roku w Trogirze, gdzie rodzina królewska mieszkała do okupacji mongolskiej.
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
Linia 41: Linia 41:
 
* Perra, Foteini (2011). [http://www.ehw.gr/l.aspx?id=12951 Οικογένεια Σεντ Ομέρ]. ''Encyklopedia świata greckiego, Beocja'' (po grecku). Foundation of the Hellenic World.
 
* Perra, Foteini (2011). [http://www.ehw.gr/l.aspx?id=12951 Οικογένεια Σεντ Ομέρ]. ''Encyklopedia świata greckiego, Beocja'' (po grecku). Foundation of the Hellenic World.
 
* Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
 
* Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
−
* Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Secular Archontology of Hungary, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.
+
 
 +
* Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.
  
  
 
|
 
|
 
{{Władca infobox
 
{{Władca infobox
−
  |władca            = Vilmos (węg.)<br>Wilhelm z Saint Omer (pol).
+
  |władca            = Vilmos (węg.)<br>Wilhelm z Saint Omer (pol.0<br>Guillaume de Saint Omer (fr>)
 
  |imiona            =  
 
  |imiona            =  
 
  |tytulatura        =  
 
  |tytulatura        =  
Linia 87: Linia 88:
  
 
[[Kategoria:Saint Omer]]
 
[[Kategoria:Saint Omer]]
 +
[[Kategoria:Ród nieznany]]
 
[[Kategoria:Francuscy emigranci na Węgrzech]]
 
[[Kategoria:Francuscy emigranci na Węgrzech]]
−
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
 
−
[[Kategoria:Nieznana data śmierci]]
 
 
[[Kategoria:Koniuszy królewscy]]
 
[[Kategoria:Koniuszy królewscy]]
−
[[Kategoria:Ród nieznany]]
 
 
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
 
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
Linia 99: Linia 98:
 
[[Kategoria:Zmarli w 1242]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1242]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIII wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIII wieku]]
 +
[[Kategoria:Nieznana data śmierci]]

Aktualna wersja na dzień 16:35, 7 mar 2021

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Poprzednik: Koniuszy królewski
(1241-1242) 		Następca:
Türje II. Dénes Gutkeled I. István

Vilmos (pol. Wilhelm z Saint Omer, fr. Guillaume de Saint Omer) (* nieznana, † 1242), francuski rycerz. Pochodził z rodziny Fauquembergues, której członkowie byli kasztelanami tytułowego zamku Saint-Omer.[1]

Jego ojciec, Mikołaj I z Saint Omer, otrzymał po czwartej krucjacie ziemie w Beocji.[2] Później poślubił Małgorzatę Węgierską - córkę Beli III, wdowę po Bonifacym z Montferrat, lordzie Tesaloniki (zm. 1207).[3] Nie jest jasne, kiedy małżeństwo miało miejsce: tradycyjne relacje mówią, że Mikołaj zmarł już w 1212[2] lub 1214[3], ale F. Van Tricht datuje małżeństwo po 1217 roku.[4]

Guillaume był młodszym synem pary, miał starszego brata Belę z Saint Omer.[2][4] Podczas gdy Bela otrzymała połowę Teb jako posag ze swojego małżeństwa,[2] Vilmos i jego matka przeprowadzili się do Królestwa Węgier, gdzie królem była Bela IV, również wnuk Beli III. Po śmierci matki około 1223 r. Vilmos odziedziczył jej majątki w Syrmii i Maczwie. Brał udział w bitwie pod Mohi, a następnie należał do towarzysza Beli IV, który uciekając przed Mongołami schronił się w Dalmacji. Vilmos był [[ispán]em komitatu Kraszna w 1241 r. Od 1241 r. aż do śmierci służył koniuszy królewski[5].

Bela IV zaręczył Vilmosa ze swoją drugą najstarszą córką Małgorzatą (nie mylić ze świętą Małgorzatą Węgierską), jednak obie osoby zmarły do ​​1242 roku. Według jego eptafium w katedrze Świętego Domniona w Splicie, Vilmos zmarł w kwietniu 1242 roku w Trogirze, gdzie rodzina królewska mieszkała do okupacji mongolskiej.

Przypisy

  1. ↑ Longnon, Jean (1969) [1962]. "The Frankish States in Greece, 1204–1311"]. W Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311 (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. str. 234–275. ISBN 0-299-04844-6.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Perra, Foteini (2011). Οικογένεια Σεντ Ομέρ. Encyklopedia świata greckiego, Beocja (po grecku). Foundation of the Hellenic World.
  3. ↑ 3,0 3,1 Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe] [Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achai] (po francusku). Paris: De Boccard. s. 707. OCLC 869621129.
  4. ↑ 4,0 4,1 Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. str. 381–382 uwaga 112. ISBN 978-90-04-20323-5.
  5. ↑ Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. s. 357. ISBN 978-963-9627-38-3.

Źródła

  • Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe] [Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achaji] (po francusku). Paris: De Boccard. OCLC 869621129.
  • Longnon, Jean (1969) [1962]. "The Frankish States in Greece, 1204–1311"]. W Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311 (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. str. 234–275. ISBN 0-299-04844-6.
  • Perra, Foteini (2011). Οικογένεια Σεντ Ομέρ. Encyklopedia świata greckiego, Beocja (po grecku). Foundation of the Hellenic World.
  • Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Vilmos (węg.)
Wilhelm z Saint Omer (pol.0
Guillaume de Saint Omer (fr>)

Plik:Coa Hungary Country History Imre (1196-1204).svg
koniuszy królewski
Okres od 1241
do 1242
Poprzednik Türje II. Dénes
Następca Gutkeled I. István
Dane biograficzne
Dynastia Arpadowie
Państwo {{{państwo}}}
Urodziny data nieznana
Śmierć data nieznana
Miejsce Trogir
Miejsce spoczynku Split, katedra Świętego Domniona
Żona Małgorzata
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Vilmos&oldid=51882”