Szécsi I. Miklós

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Stolnik królewski (1342-1346) Następca: Szécsi Dénes Szécsi Ivánka Poprzednik: Ban całej Slawonii (1346-1349) Następca: Lendvai Miklós Ugali Pál István Poprzednik: Ban Severin (1350-1355) Następca: Losonci I. István Lackfi Dénes Poprzednik: Sędzia królewski (1355-1359) Następca: Drugeth Miklós Csák Miklós Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji (1358/59-1366) Następca: Csúz János Szécsényi Kónya Poprzednik: Ban całej Slawonii (1366-1368) Następca: Kanizsai I. István Petar Cudar Poprzednik: Sędzia królewski (1369-1372) Następca: Bebek István Szepesi Jakab Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji (1374-1380) Współrządzący: II. Károly (do 1374) Następca: II. Károly Bebek I. Imre Poprzednik: Sędzia królewski (1381-1384) Następca: Szepesi Jakab Szentgyörgyi Tamás Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1385-1386) Następca: Garai I. Miklós Lackfi V. István Szécsi I. Miklós (pol. Mikołaj I Szécsi, chor. Nikola I. Széchy) (* ok.1320, † czerwiec÷lipiec 1387), węgierski arystokrata z wpływowego rodu Szécsi. ban całej Slawonii (totius Sclauoniae banus) (1346-1349), ban Severin (1350-1355), ban Dalmacji i Chorwacji (1359-1366 i 1374–1380) oraz ponownie ban całej Slawonii (1366–1368 i 1372–1373), ispán komitatów: Szepes, Sáros i Nógrád. Z Ludwikiem I uczestniczył w wyprawie do Neapolu, za co król nagrodził go za potwierdzenie posiadania starożytnego zamku Balogh. Ambasador na dworze papieża Urbana w Rzymie (1370). Wybitny rycerz, obrońca Krakowa przed Janem Luksemburskim, ratując Polskę przed okupacją Czechów. Sędzia królewski (1381-1384), palatyn (1384-86). Przodek gałęzi rodziny Szécsi w górnej części Lindawy. Życiorys Syn Piotra, ispána Nógrád i Sebe Debrői. Miklós poślubił Małgorzatę, córkę Pawła, a wnuczkę palatyna Doży Debreceniego, z którą miał czterech synów: Jana, Franciszka, Mikołaja i Piotra. Po raz pierwszy pojawił się w dokumentach w roku 1336. W latach 1343–1346 był ispánem Nógrád, Sáros i Szepes. Miklós był jednym z najważniejszych stronników króla Ludwika I. Andegaweńskiego, od który otrzymał wiele prerogatyw na terytorium Chorwacji, Dalmacji i Slawonii. Po tym, jak król Ludwik I w 1343 r. ustanowił przywileje dla niższej slawońskiej szlachty i wyzwoleńców, został tam wysłany z zadaniem wykonania decyzji króla jako „ban całej Slawonii”. Później w 1345 r. został wysłany do Polski przez króla Ludwika I, gdy Czesi oblegli Kraków. W latach 1346–1349 służył jako ban chorwacki ban. Brał udział w drugiej kampanii neapolitańskiej króla Ludwika, a także nieudanej kampanii w roku 1352 przeciwko litewskim poganom, gdzie podczas oblegania zamku w Haliczu sam został ranny. Po powrocie w 1354 r. został ispánnem Krassó i był nim przez jeden rok. Jako „ban Dalmacji i Chorwacji” brał czynny udział w wydarzeniach politycznych i wojskowych w Dalmacji, gdzie pogodził szlachtę i ludność miasta Trogir, po zamieszkach w latach 1357–1588. W ostatnich latach panowania król Ludwik rządził żelazną ręką. W 1370 r. Miklós podążył za królem do Rzymu. Później, w latach 1377–1380, został mianowany banem Dalmacji i Chorwacji. W 1378 r. uczestniczył w wojnie między królem Ludwikiem a Wenecjanami, podczas której wraz z flotą z Genui uczestniczył w bitwie morskiej i zwycięstwie nad Wenecjanami pod Trogirem. W latach 1381–1382 był ispánem komitatów Vas i Pozsony. Trzykrotnie był sędzią królewskim i za panowania córki Ludwika, Marii zakończył karierę jako palatyn. Po śmierci Ludwika poparł Zygmunta Luksemburskiego i został szefem rady zarządzającej krajem. Za swoje usługi Zygmunt podarował mu Górną Lindę z jej majątkiem, tworząc w ten sposób rodzinę Szécs z Górnej Lindy. Po jego śmierci synowie otrzymali również opactwo Saint-Gothard. Źródła Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN 963-8312-44-0. Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon str. 253. [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., 2006, Budapest; ISBN 963-547-085-1. Referencje Markó László: A Magyar Állam Főméltóságai Szent Istvántól napjainkig, Bp., Magyar Könyvklub, 1999. ISBN 963-547-085-1.

Szécsi I. Miklós (węg.) Mikołaj I Szécsi (pol.) Nikola I. Széchy (chor.) — Stolnik królewski Ban całej Slawonii Ban Severin Sędzia królewski Ban Dalmacji i Chorwacji Palatyn Królestwa Węgier — Pieczęć sędziego Miklósa I Szécsiego Pieczęć sędziego Miklósa I Szécsiego Herb rodu Herb rodu Stolnik królewski Okres od 1342 do 1346 Poprzednik Szécsi Dénes Następca Szécsi Ivánka Ban całej Slawonii Okres od (1) 1346, (2) 1366 do (1) 1349, (2) 1368 Poprzednik 1. Lendvai Miklós 2. Kanizsai I. István Następca 1. Ugali Pál István 2. Petar Cudar Ban Severin Okres od 1350 do 1355 Poprzednik Losonci I. István Następca Lackfi Dénes Sędzia królewski Okres od : (1) 1355, (2) 1369, (3) 1381 do : (1) 1359, (2) 1372, (3) 1384 Poprzednik 1. Drugeth Miklós 2. Bebek István 3. Szepesi Jakab Następca 1. Csák Miklós 2. Szepesi Jakab 3. Szentgyörgyi Tamás Ban Dalmacji i Chorwacji Okres od : (1) 1359, (2) 1374 do : (1) 1366, (2) 1380 Poprzednik 1. Csúz János 2. Lackfi Imre Następca 1. Szécsényi Kónya 2. Bebek Imre Palatyn Królestwa Węgier Okres od wrzesień 1385 do październik 1386 Poprzednik Garai I. Miklós Następca Lackfi V. István Dane biograficzne Ród Szécsi Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny ok.1320 Śmierć czerwiec lub lipiec 1387 Ojciec Péter Matka Debrői Sebe Żona Debreceni Margit Dzieci II. Miklós Frank córka (żona bana Bánffy I. Jánosa)