Kanizsai I. István: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z chorwackiej" na "przetłumaczone z chorwackiej")
 
(Nie pokazano 25 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:Nieprzetłumaczone z chorwackiego]]
+
[[Kategoria:0]]
 +
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://hr.wikipedia.org/wiki/Stjepan_Kani%C5%A1ki
 
|strona  = https://hr.wikipedia.org/wiki/Stjepan_Kani%C5%A1ki
|autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Stjepan_Kani%C5%A1ki&action=history
+
|autorzy = https://hr.wikipedia.org/w/index.php?title=Stjepan_Kani%C5%A1ki&action=history
 
|nota    = chorwacki
 
|nota    = chorwacki
 
}}
 
}}
Linia 15: Linia 16:
  
 
{{Redoslijed|
 
{{Redoslijed|
|prethodnik = [[Nikola I., zagrebački biskup|Nikola I. (1350.-1356.)]]
+
|poprzednik = [[Frankó Miklós]]<br>(Nikola I.)
 
|gl_članak_funkcija=[[Biskup Zagrzebia]]<br>1356-1376
 
|gl_članak_funkcija=[[Biskup Zagrzebia]]<br>1356-1376
|nasljednik= [[Demetrije I. (biskup)|Demetrije I. (1376.-1378.)]]
+
|następca= [[Demeter]]<br>(Demetrij)
 
}}
 
}}
  
 
{{Redoslijed|
 
{{Redoslijed|
|poprzednik        = [[Rátót V. Leusták]]
+
|poprzednik        = [[Paksi Leusták]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Ban całej Slawonii]]<br />namiestnik<br>(1362-1366)
 
|gl_članak_funkcija = [[Ban całej Slawonii]]<br />namiestnik<br>(1362-1366)
 
|następca          = [[Szécsi I. Miklós]]
 
|następca          = [[Szécsi I. Miklós]]
Linia 31: Linia 32:
  
 
[[Plik:Coa Hungary Family Kanizsay.svg|150px|left|Grb velikaške obitelji Kaniški]]
 
[[Plik:Coa Hungary Family Kanizsay.svg|150px|left|Grb velikaške obitelji Kaniški]]
'''Stjepan Kaniški (Kanižaj)''' ([[Latinski jezik|lat.]] ''Stephanus de Kanisa de genere Ossl'', [[mađarski jezik|mađ.]] ''Kanizsai István'') (? — [[Zagreb]], 1375.), [[Mađari|ugarski]] velikaš iz [[plemstvo|plemićkog roda]] Osl, [[Dodatak:Popis zagrebačkih biskupa i nadbiskupa|zagrebački biskup]] (1356.-1375.) kao '''Stjepan III.''' i [[ban|banski namjesnik]] (1362.-1366.).
 
  
== Životopis ==
+
'''Kanizsai I. István''' (pol. ''Stefan I Kanizaj'', chor. ''Stjepan Kaniški (Kanižaj)'',  łac. ''Stephanus de Kanisa de genere Ossl'') (*&nbsp;nieznana,&nbsp;† 1375 w Zagrzebiu), węgierski  szlachcic z '''klanu''' [[Osl]], [[biskup Zagrzebia]] (1356-1375) jako Stjepan III. oraz [[ban całej Slawonii]] (1362–1366).
  
Bio je sin Lovre († 1330.), [[varaždin]]skog [[županija|župana]] i kaštelana [[Nagykanizsa|Nagykanizse]]. Spominje se u izvorima od [[1330.]] godine. Godine [[1343.]] spominje se kao [[kanonik]] lektor Bačkoga kaptola i kao pratitelj kralja [[Ludovik I. Anžuvinac|Ludovika I.]] (1342.-1382.) na putu u [[Italija|Italiju]], a [[1347.]] godine kao [[prepozit|prepošt]] u [[Budim]]u. Za zagrebačkog biskupa izabran je i potvrđen [[1356.]], a posvećen [[1357.]] godine.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9578 Stjepan Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]</ref>
+
<small><small>'''Stjepan Kaniški (Kanižaj)''' ([[Latinski jezik|lat.]] ''Stephanus de Kanisa de genere Ossl'', [[mađarski jezik|mađ.]] ''Kanizsai István'') (? — [[Zagreb]], 1375.), [[Mađari|ugarski]] velikaš iz [[plemstvo|plemićkog roda]] Osl, [[Dodatak:Popis zagrebačkih biskupa i nadbiskupa|zagrebački biskup]] (1356.-1375.) kao '''Stjepan III.''' i [[ban|banski namjesnik]] (1362.-1366.). </small></small>
  
Bio je [[1358.]] godine u [[Zadar|Zadru]] među odličnicima koji su prisegnuli na mir s [[Mletačka Republika|Mlečanima]], a išao je i kao kraljev izaslanik, zajedno sa sucem kraljevskoga dvora [[Nikola Széchy|Nikolom Széchyjem]] u [[Venecija|Veneciju]] kako bi od [[dužd]]a i [[Mlečani|mletačkih građana]] ishodio prisegu na mir. Imenovan je [[1362.]] banskim namjesnikom u [[Slavonija|Slavoniji]] te je [[1364.]] godine predsjedao [[Hrvatski sabor|Hrvatskom saboru]] u [[Zagreb]]u i županijskoj skupštini u [[Križevci]]ma. Za zasluge kralj mu je darovao posjede Ebergőc i Dág u Županiji Sopron, a [[1366.]] godine dodijelio je Stjepanu i njegovu bratu ''Ivanu'' († 1369./70.) posjed [[Gostović]] s crkvom sv. Lovre u [[Križevačka županija|Križevačkoj županiji]]. Iste godine je uhićen po nalogu [[papa|pape]] [[Urban V.|Urbana V.]] (1362.-1370.) i odveden u [[Avignon]]. Sljedeće je godine oslobođen svih optužbi i vraćena mu je biskupska čast, ali ne i položaj banskog namjesnika. Punu kraljevu milost stekao je do [[1370.]] godine, kad mu je Ludovik I. potvrdio sve posjede.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9578 Stjepan Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]</ref>
+
== Biografia ==
 +
 
 +
Był synem [[Kanizsai Lőrinc|Lovry]] († 1330), burmistrza [[Varaždin]]a i zamku [[Nagykanizsa]]. Jest wspomniany w źródłach z 1330 roku. W 1343 r. został wymieniony jako kanonik kapituły Bačkog oraz jako towarzysz króla [[I. Lajos|Ludwika I]] (1342–1382) w drodze do Włoch, a w 1347 r. jako prepozyt w Budzie. Został wybrany i zatwierdzony [[Biskup Zagrzebia|biskupem Zagrzebia]] w 1356 r. i konsekrowany w 1357 r. [1]
 +
 
 +
<small><small>Bio je sin Lovre († 1330.), [[varaždin]]skog [[županija|župana]] i kaštelana [[Nagykanizsa|Nagykanizse]]. Spominje se u izvorima od [[1330.]] godine. Godine [[1343.]] spominje se kao [[kanonik]] lektor Bačkoga kaptola i kao pratitelj kralja [[Ludovik I. Anžuvinac|Ludovika I.]] (1342.-1382.) na putu u [[Italija|Italiju]], a [[1347.]] godine kao [[prepozit|prepošt]] u [[Budim]]u. Za zagrebačkog biskupa izabran je i potvrđen [[1356.]], a posvećen [[1357.]] godine.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9578 Stjepan Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small>
 +
 
 +
Był w [[Zadar]]ze w 1358 r. wśród wybitnych ludzi, którzy poprzysięgli [[Traktat z Zadaru|pokój z Wenecjanami]] i dalej służył jako wysłannik króla wraz z sędzią królewskim [[Szécsi I. Miklós|Mikołajem I Széchym]] w Wenecji, aby złożyć przysięgę pokoju u weneckich obywateli. W 1362 został mianowany namiestnikiem w Slawonii,  a w 1364 r. przewodniczył parlamentowi chorwackiemu w Zagrzebiu i zgromadzeniu powiatowemu w Kriżewcu. Za swoje zasługi król nadał mu majątki Ebergőc i Dág w komitacie [[Sopron]], a w 1366 r. przyznał Istvánowi i jego bratu [[Kanizsai I. János|Janowi I]] († 1369/70) majątek Gostović z kościołem św. Laurentego w żupanii [[Križevc]]. W tym samym roku został aresztowany na rozkaz papieża [[Urban V|Urbana V]] (1362–1370) i ​​przewieziony do Awinionu. W następnym roku został uniewinniony ze wszystkich zarzutów i otrzymał tytuł biskupa, ale nie stanowisko gubernatora Slawonii. Zyskał pełne uniewinnienie od króla w 1370 r., kiedy to jego majątek potwierdził[[I. Lajos| Ludwik I]]. [2]
 +
 
 +
<small><small>Bio je [[1358.]] godine u [[Zadar|Zadru]] među odličnicima koji su prisegnuli na mir s [[Mletačka Republika|Mlečanima]], a išao je i kao kraljev izaslanik, zajedno sa sucem kraljevskoga dvora [[Nikola Széchy|Nikolom Széchyjem]] u [[Venecija|Veneciju]] kako bi od [[dužd]]a i [[Mlečani|mletačkih građana]] ishodio prisegu na mir. Imenovan je [[1362.]] banskim namjesnikom u [[Slavonija|Slavoniji]] te je [[1364.]] godine predsjedao [[Hrvatski sabor|Hrvatskom saboru]] u [[Zagreb]]u i županijskoj skupštini u [[Križevci]]ma. Za zasluge kralj mu je darovao posjede Ebergőc i Dág u Županiji Sopron, a [[1366.]] godine dodijelio je Stjepanu i njegovu bratu ''Ivanu'' († 1369./70.) posjed [[Gostović]] s crkvom sv. Lovre u [[Križevačka županija|Križevačkoj županiji]]. Iste godine je uhićen po nalogu [[papa|pape]] [[Urban V.|Urbana V.]] (1362.-1370.) i odveden u [[Avignon]]. Sljedeće je godine oslobođen svih optužbi i vraćena mu je biskupska čast, ali ne i položaj banskog namjesnika. Punu kraljevu milost stekao je do [[1370.]] godine, kad mu je Ludovik I. potvrdio sve posjede.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9578 Stjepan Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small>
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
Linia 47: Linia 55:
 
|
 
|
 
{{Urzędnik infobox
 
{{Urzędnik infobox
  |urzędnik          = Kanizsai I. István<br>Stjepan I. Kaniški
+
  |urzędnik          = Kanizsai I. István (węg.)<br>Stjepan I. Kaniški (chor.)
 
  |imiona            =  
 
  |imiona            =  
 
  |tytulatura        = Biskup Zagrzebia<br>Ban całej Slawonii<br>
 
  |tytulatura        = Biskup Zagrzebia<br>Ban całej Slawonii<br>
Linia 58: Linia 66:
 
  |dewiza            =  
 
  |dewiza            =  
  
  |1. tytuł          = [[Zagrebačka biskupija]]
+
  |1. tytuł          = [[Biskup Zagrzebia]]
 
  |1. od            = 1356
 
  |1. od            = 1356
 
  |1. do            = 1376
 
  |1. do            = 1376
 
  |1. powołanie      =  
 
  |1. powołanie      =  
  |1. poprzednik    = [[Nikola I., zagrebački biskup|Nikola I. (1350.-1356.)]]
+
  |1. poprzednik    = [[Frankó Miklós]] (Nikola I.)
  |1. następca      = [[Demetrije I. (biskup)|Demetrije I. (1376.-1378.)]]
+
  |1. następca      = [[Demeter]] (Demerij)
  
  
Linia 70: Linia 78:
 
  |2. do            = 1366
 
  |2. do            = 1366
 
  |2. powołanie      =  
 
  |2. powołanie      =  
  |2. poprzednik    = [[Rátót V. Leusták]]
+
  |2. poprzednik    = [[Paksi Leusták]]
  |2. następca      = [[Szécsi Miklós]]
+
  |2. następca      = [[Szécsi I. Miklós]]
  
  
Linia 78: Linia 86:
 
  |rodzina          =  
 
  |rodzina          =  
 
  |pochodzenie      = węgierskie
 
  |pochodzenie      = węgierskie
  |państwo          = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]]
+
  |państwo          = [[Królestwo Węgier]]
 
  |data urodzenia    = data nieznana
 
  |data urodzenia    = data nieznana
 
  |miejsce urodzenia =  
 
  |miejsce urodzenia =  
Linia 102: Linia 110:
 
{{SORTUJ:Kanizsai, Istvan 01}}
 
{{SORTUJ:Kanizsai, Istvan 01}}
  
 +
[[Kategoria:Kanizsai]]
 
[[Kategoria:Banowie całej Slawonii]]
 
[[Kategoria:Banowie całej Slawonii]]
 
[[Kategoria:Biskupi Zagrzebia]]
 
[[Kategoria:Biskupi Zagrzebia]]
 
[[Kategoria:Chorwaccy biskupi]]
 
[[Kategoria:Chorwaccy biskupi]]
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
 
[[Kategoria:Rody]]
 
[[Kategoria:Ród Kanizsai]]
 
[[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]]
 
 
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
 
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
 
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]]
 
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]]
 
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]]
 
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]]
 +
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
 +
[[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1375]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1375]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]

Aktualna wersja na dzień 19:20, 7 mar 2021

Kanizsai I. István (pol. Stefan I Kanizaj, chor. Stjepan Kaniški (Kanižaj), łac. Stephanus de Kanisa de genere Ossl) (* nieznana, † 1375 w Zagrzebiu), węgierski szlachcic z klanu Osl, biskup Zagrzebia (1356-1375) jako Stjepan III. oraz ban całej Slawonii (1362–1366).

Stjepan Kaniški (Kanižaj) (lat. Stephanus de Kanisa de genere Ossl, mađ. Kanizsai István) (? — Zagreb, 1375.), ugarski velikaš iz plemićkog roda Osl, zagrebački biskup (1356.-1375.) kao Stjepan III. i banski namjesnik (1362.-1366.). 

Biografia

Był synem Lovry († 1330), burmistrza Varaždina i zamku Nagykanizsa. Jest wspomniany w źródłach z 1330 roku. W 1343 r. został wymieniony jako kanonik kapituły Bačkog oraz jako towarzysz króla Ludwika I (1342–1382) w drodze do Włoch, a w 1347 r. jako prepozyt w Budzie. Został wybrany i zatwierdzony biskupem Zagrzebia w 1356 r. i konsekrowany w 1357 r. [1]

Bio je sin Lovre († 1330.), varaždinskog župana i kaštelana Nagykanizse. Spominje se u izvorima od 1330. godine. Godine 1343. spominje se kao kanonik lektor Bačkoga kaptola i kao pratitelj kralja Ludovika I. (1342.-1382.) na putu u Italiju, a 1347. godine kao prepošt u Budimu. Za zagrebačkog biskupa izabran je i potvrđen 1356., a posvećen 1357. godine.[1] 

Był w Zadarze w 1358 r. wśród wybitnych ludzi, którzy poprzysięgli pokój z Wenecjanami i dalej służył jako wysłannik króla wraz z sędzią królewskim Mikołajem I Széchym w Wenecji, aby złożyć przysięgę pokoju u weneckich obywateli. W 1362 został mianowany namiestnikiem w Slawonii, a w 1364 r. przewodniczył parlamentowi chorwackiemu w Zagrzebiu i zgromadzeniu powiatowemu w Kriżewcu. Za swoje zasługi król nadał mu majątki Ebergőc i Dág w komitacie Sopron, a w 1366 r. przyznał Istvánowi i jego bratu Janowi I († 1369/70) majątek Gostović z kościołem św. Laurentego w żupanii Križevc. W tym samym roku został aresztowany na rozkaz papieża Urbana V (1362–1370) i ​​przewieziony do Awinionu. W następnym roku został uniewinniony ze wszystkich zarzutów i otrzymał tytuł biskupa, ale nie stanowisko gubernatora Slawonii. Zyskał pełne uniewinnienie od króla w 1370 r., kiedy to jego majątek potwierdził Ludwik I. [2]

Bio je 1358. godine u Zadru među odličnicima koji su prisegnuli na mir s Mlečanima, a išao je i kao kraljev izaslanik, zajedno sa sucem kraljevskoga dvora Nikolom Széchyjem u Veneciju kako bi od dužda i mletačkih građana ishodio prisegu na mir. Imenovan je 1362. banskim namjesnikom u Slavoniji te je 1364. godine predsjedao Hrvatskom saboru u Zagrebu i županijskoj skupštini u Križevcima. Za zasluge kralj mu je darovao posjede Ebergőc i Dág u Županiji Sopron, a 1366. godine dodijelio je Stjepanu i njegovu bratu Ivanu († 1369./70.) posjed Gostović s crkvom sv. Lovre u Križevačkoj županiji. Iste godine je uhićen po nalogu pape Urbana V. (1362.-1370.) i odveden u Avignon. Sljedeće je godine oslobođen svih optužbi i vraćena mu je biskupska čast, ali ne i položaj banskog namjesnika. Punu kraljevu milost stekao je do 1370. godine, kad mu je Ludovik I. potvrdio sve posjede.[2] 

Przypisy

Vanjske poveznnice

Kanizsai I. István (węg.)
Stjepan I. Kaniški (chor.)

Biskup Zagrzebia
Ban całej Slawonii
Plik:Coa Hungary Family Kanizsay.svg
Biskup Zagrzebia
Okres od 1356
do 1376
Poprzednik Frankó Miklós (Nikola I.)
Następca Demeter (Demerij)
Ban całej Slawonii
Okres od 1362
do 1366
Poprzednik Paksi Leusták
Następca Szécsi I. Miklós
Dane biograficzne
Ród Kanizsai
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
Urodziny data nieznana
Śmierć 1375
Sukcesy {{{dokonania}}}