Kanizsai I. István: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z chorwackiej" na "przetłumaczone z chorwackiej") |
|||
| (Nie pokazano 13 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Stjepan_Kani%C5%A1ki | |strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Stjepan_Kani%C5%A1ki | ||
| Linia 21: | Linia 22: | ||
{{Redoslijed| | {{Redoslijed| | ||
| − | |poprzednik = [[ | + | |poprzednik = [[Paksi Leusták]] |
|gl_članak_funkcija = [[Ban całej Slawonii]]<br />namiestnik<br>(1362-1366) | |gl_članak_funkcija = [[Ban całej Slawonii]]<br />namiestnik<br>(1362-1366) | ||
|następca = [[Szécsi I. Miklós]] | |następca = [[Szécsi I. Miklós]] | ||
| Linia 32: | Linia 33: | ||
[[Plik:Coa Hungary Family Kanizsay.svg|150px|left|Grb velikaške obitelji Kaniški]] | [[Plik:Coa Hungary Family Kanizsay.svg|150px|left|Grb velikaške obitelji Kaniški]] | ||
| − | ''Kanizsai I. István''' ( | + | '''Kanizsai I. István''' (pol. ''Stefan I Kanizaj'', chor. ''Stjepan Kaniški (Kanižaj)'', łac. ''Stephanus de Kanisa de genere Ossl'') (* nieznana, † 1375 w Zagrzebiu), węgierski szlachcic z '''klanu''' [[Osl]], [[biskup Zagrzebia]] (1356-1375) jako Stjepan III. oraz [[ban całej Slawonii]] (1362–1366). |
<small><small>'''Stjepan Kaniški (Kanižaj)''' ([[Latinski jezik|lat.]] ''Stephanus de Kanisa de genere Ossl'', [[mađarski jezik|mađ.]] ''Kanizsai István'') (? — [[Zagreb]], 1375.), [[Mađari|ugarski]] velikaš iz [[plemstvo|plemićkog roda]] Osl, [[Dodatak:Popis zagrebačkih biskupa i nadbiskupa|zagrebački biskup]] (1356.-1375.) kao '''Stjepan III.''' i [[ban|banski namjesnik]] (1362.-1366.). </small></small> | <small><small>'''Stjepan Kaniški (Kanižaj)''' ([[Latinski jezik|lat.]] ''Stephanus de Kanisa de genere Ossl'', [[mađarski jezik|mađ.]] ''Kanizsai István'') (? — [[Zagreb]], 1375.), [[Mađari|ugarski]] velikaš iz [[plemstvo|plemićkog roda]] Osl, [[Dodatak:Popis zagrebačkih biskupa i nadbiskupa|zagrebački biskup]] (1356.-1375.) kao '''Stjepan III.''' i [[ban|banski namjesnik]] (1362.-1366.). </small></small> | ||
| Linia 38: | Linia 39: | ||
== Biografia == | == Biografia == | ||
| − | Był synem [[Kanizsai Lőrinc|Lovry]] († 1330), burmistrza [[Varaždin]]a i zamku Nagykanizsa. Jest wspomniany w źródłach z 1330 roku. W 1343 r. został wymieniony jako kanonik kapituły Bačkog oraz jako towarzysz króla [[I. Lajos|Ludwika I]] (1342–1382) w drodze do Włoch, a w 1347 r. jako prepozyt w Budzie. Został wybrany i zatwierdzony biskupem Zagrzebia w 1356 r. i konsekrowany w 1357 r. [1] | + | Był synem [[Kanizsai Lőrinc|Lovry]] († 1330), burmistrza [[Varaždin]]a i zamku [[Nagykanizsa]]. Jest wspomniany w źródłach z 1330 roku. W 1343 r. został wymieniony jako kanonik kapituły Bačkog oraz jako towarzysz króla [[I. Lajos|Ludwika I]] (1342–1382) w drodze do Włoch, a w 1347 r. jako prepozyt w Budzie. Został wybrany i zatwierdzony [[Biskup Zagrzebia|biskupem Zagrzebia]] w 1356 r. i konsekrowany w 1357 r. [1] |
<small><small>Bio je sin Lovre († 1330.), [[varaždin]]skog [[županija|župana]] i kaštelana [[Nagykanizsa|Nagykanizse]]. Spominje se u izvorima od [[1330.]] godine. Godine [[1343.]] spominje se kao [[kanonik]] lektor Bačkoga kaptola i kao pratitelj kralja [[Ludovik I. Anžuvinac|Ludovika I.]] (1342.-1382.) na putu u [[Italija|Italiju]], a [[1347.]] godine kao [[prepozit|prepošt]] u [[Budim]]u. Za zagrebačkog biskupa izabran je i potvrđen [[1356.]], a posvećen [[1357.]] godine.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9578 Stjepan Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small> | <small><small>Bio je sin Lovre († 1330.), [[varaždin]]skog [[županija|župana]] i kaštelana [[Nagykanizsa|Nagykanizse]]. Spominje se u izvorima od [[1330.]] godine. Godine [[1343.]] spominje se kao [[kanonik]] lektor Bačkoga kaptola i kao pratitelj kralja [[Ludovik I. Anžuvinac|Ludovika I.]] (1342.-1382.) na putu u [[Italija|Italiju]], a [[1347.]] godine kao [[prepozit|prepošt]] u [[Budim]]u. Za zagrebačkog biskupa izabran je i potvrđen [[1356.]], a posvećen [[1357.]] godine.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9578 Stjepan Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small> | ||
| − | Był w | + | Był w [[Zadar]]ze w 1358 r. wśród wybitnych ludzi, którzy poprzysięgli [[Traktat z Zadaru|pokój z Wenecjanami]] i dalej służył jako wysłannik króla wraz z sędzią królewskim [[Szécsi I. Miklós|Mikołajem I Széchym]] w Wenecji, aby złożyć przysięgę pokoju u weneckich obywateli. W 1362 został mianowany namiestnikiem w Slawonii, a w 1364 r. przewodniczył parlamentowi chorwackiemu w Zagrzebiu i zgromadzeniu powiatowemu w Kriżewcu. Za swoje zasługi król nadał mu majątki Ebergőc i Dág w komitacie [[Sopron]], a w 1366 r. przyznał Istvánowi i jego bratu [[Kanizsai I. János|Janowi I]] († 1369/70) majątek Gostović z kościołem św. Laurentego w żupanii [[Križevc]]. W tym samym roku został aresztowany na rozkaz papieża [[Urban V|Urbana V]] (1362–1370) i przewieziony do Awinionu. W następnym roku został uniewinniony ze wszystkich zarzutów i otrzymał tytuł biskupa, ale nie stanowisko gubernatora Slawonii. Zyskał pełne uniewinnienie od króla w 1370 r., kiedy to jego majątek potwierdził[[I. Lajos| Ludwik I]]. [2] |
<small><small>Bio je [[1358.]] godine u [[Zadar|Zadru]] među odličnicima koji su prisegnuli na mir s [[Mletačka Republika|Mlečanima]], a išao je i kao kraljev izaslanik, zajedno sa sucem kraljevskoga dvora [[Nikola Széchy|Nikolom Széchyjem]] u [[Venecija|Veneciju]] kako bi od [[dužd]]a i [[Mlečani|mletačkih građana]] ishodio prisegu na mir. Imenovan je [[1362.]] banskim namjesnikom u [[Slavonija|Slavoniji]] te je [[1364.]] godine predsjedao [[Hrvatski sabor|Hrvatskom saboru]] u [[Zagreb]]u i županijskoj skupštini u [[Križevci]]ma. Za zasluge kralj mu je darovao posjede Ebergőc i Dág u Županiji Sopron, a [[1366.]] godine dodijelio je Stjepanu i njegovu bratu ''Ivanu'' († 1369./70.) posjed [[Gostović]] s crkvom sv. Lovre u [[Križevačka županija|Križevačkoj županiji]]. Iste godine je uhićen po nalogu [[papa|pape]] [[Urban V.|Urbana V.]] (1362.-1370.) i odveden u [[Avignon]]. Sljedeće je godine oslobođen svih optužbi i vraćena mu je biskupska čast, ali ne i položaj banskog namjesnika. Punu kraljevu milost stekao je do [[1370.]] godine, kad mu je Ludovik I. potvrdio sve posjede.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9578 Stjepan Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small> | <small><small>Bio je [[1358.]] godine u [[Zadar|Zadru]] među odličnicima koji su prisegnuli na mir s [[Mletačka Republika|Mlečanima]], a išao je i kao kraljev izaslanik, zajedno sa sucem kraljevskoga dvora [[Nikola Széchy|Nikolom Széchyjem]] u [[Venecija|Veneciju]] kako bi od [[dužd]]a i [[Mlečani|mletačkih građana]] ishodio prisegu na mir. Imenovan je [[1362.]] banskim namjesnikom u [[Slavonija|Slavoniji]] te je [[1364.]] godine predsjedao [[Hrvatski sabor|Hrvatskom saboru]] u [[Zagreb]]u i županijskoj skupštini u [[Križevci]]ma. Za zasluge kralj mu je darovao posjede Ebergőc i Dág u Županiji Sopron, a [[1366.]] godine dodijelio je Stjepanu i njegovu bratu ''Ivanu'' († 1369./70.) posjed [[Gostović]] s crkvom sv. Lovre u [[Križevačka županija|Križevačkoj županiji]]. Iste godine je uhićen po nalogu [[papa|pape]] [[Urban V.|Urbana V.]] (1362.-1370.) i odveden u [[Avignon]]. Sljedeće je godine oslobođen svih optužbi i vraćena mu je biskupska čast, ali ne i položaj banskog namjesnika. Punu kraljevu milost stekao je do [[1370.]] godine, kad mu je Ludovik I. potvrdio sve posjede.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9578 Stjepan Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small> | ||
| Linia 54: | Linia 55: | ||
| | | | ||
{{Urzędnik infobox | {{Urzędnik infobox | ||
| − | |urzędnik = Kanizsai I. István<br>Stjepan I. Kaniški | + | |urzędnik = Kanizsai I. István (węg.)<br>Stjepan I. Kaniški (chor.) |
|imiona = | |imiona = | ||
|tytulatura = Biskup Zagrzebia<br>Ban całej Slawonii<br> | |tytulatura = Biskup Zagrzebia<br>Ban całej Slawonii<br> | ||
| Linia 77: | Linia 78: | ||
|2. do = 1366 | |2. do = 1366 | ||
|2. powołanie = | |2. powołanie = | ||
| − | |2. poprzednik = [[ | + | |2. poprzednik = [[Paksi Leusták]] |
|2. następca = [[Szécsi I. Miklós]] | |2. następca = [[Szécsi I. Miklós]] | ||
| Linia 85: | Linia 86: | ||
|rodzina = | |rodzina = | ||
|pochodzenie = węgierskie | |pochodzenie = węgierskie | ||
| − | |państwo = [[Królestwo Węgier | + | |państwo = [[Królestwo Węgier]] |
|data urodzenia = data nieznana | |data urodzenia = data nieznana | ||
|miejsce urodzenia = | |miejsce urodzenia = | ||
| Linia 109: | Linia 110: | ||
{{SORTUJ:Kanizsai, Istvan 01}} | {{SORTUJ:Kanizsai, Istvan 01}} | ||
| + | [[Kategoria:Kanizsai]] | ||
[[Kategoria:Banowie całej Slawonii]] | [[Kategoria:Banowie całej Slawonii]] | ||
[[Kategoria:Biskupi Zagrzebia]] | [[Kategoria:Biskupi Zagrzebia]] | ||
[[Kategoria:Chorwaccy biskupi]] | [[Kategoria:Chorwaccy biskupi]] | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]] | [[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]] | ||
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]] | [[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]] | ||
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]] | [[Kategoria:Węgierscy szlachcice]] | ||
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]] | [[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]] | ||
| + | [[Kategoria:Nieznana data urodzenia]] | ||
| + | [[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]] | ||
[[Kategoria:Zmarli w 1375]] | [[Kategoria:Zmarli w 1375]] | ||
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]] | [[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]] | ||
Aktualna wersja na dzień 19:20, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kanizsai I. István (pol. Stefan I Kanizaj, chor. Stjepan Kaniški (Kanižaj), łac. Stephanus de Kanisa de genere Ossl) (* nieznana, † 1375 w Zagrzebiu), węgierski szlachcic z klanu Osl, biskup Zagrzebia (1356-1375) jako Stjepan III. oraz ban całej Slawonii (1362–1366). Stjepan Kaniški (Kanižaj) (lat. Stephanus de Kanisa de genere Ossl, mađ. Kanizsai István) (? — Zagreb, 1375.), ugarski velikaš iz plemićkog roda Osl, zagrebački biskup (1356.-1375.) kao Stjepan III. i banski namjesnik (1362.-1366.). BiografiaBył synem Lovry († 1330), burmistrza Varaždina i zamku Nagykanizsa. Jest wspomniany w źródłach z 1330 roku. W 1343 r. został wymieniony jako kanonik kapituły Bačkog oraz jako towarzysz króla Ludwika I (1342–1382) w drodze do Włoch, a w 1347 r. jako prepozyt w Budzie. Został wybrany i zatwierdzony biskupem Zagrzebia w 1356 r. i konsekrowany w 1357 r. [1] Bio je sin Lovre († 1330.), varaždinskog župana i kaštelana Nagykanizse. Spominje se u izvorima od 1330. godine. Godine 1343. spominje se kao kanonik lektor Bačkoga kaptola i kao pratitelj kralja Ludovika I. (1342.-1382.) na putu u Italiju, a 1347. godine kao prepošt u Budimu. Za zagrebačkog biskupa izabran je i potvrđen 1356., a posvećen 1357. godine.[1] Był w Zadarze w 1358 r. wśród wybitnych ludzi, którzy poprzysięgli pokój z Wenecjanami i dalej służył jako wysłannik króla wraz z sędzią królewskim Mikołajem I Széchym w Wenecji, aby złożyć przysięgę pokoju u weneckich obywateli. W 1362 został mianowany namiestnikiem w Slawonii, a w 1364 r. przewodniczył parlamentowi chorwackiemu w Zagrzebiu i zgromadzeniu powiatowemu w Kriżewcu. Za swoje zasługi król nadał mu majątki Ebergőc i Dág w komitacie Sopron, a w 1366 r. przyznał Istvánowi i jego bratu Janowi I († 1369/70) majątek Gostović z kościołem św. Laurentego w żupanii Križevc. W tym samym roku został aresztowany na rozkaz papieża Urbana V (1362–1370) i przewieziony do Awinionu. W następnym roku został uniewinniony ze wszystkich zarzutów i otrzymał tytuł biskupa, ale nie stanowisko gubernatora Slawonii. Zyskał pełne uniewinnienie od króla w 1370 r., kiedy to jego majątek potwierdził Ludwik I. [2] Bio je 1358. godine u Zadru među odličnicima koji su prisegnuli na mir s Mlečanima, a išao je i kao kraljev izaslanik, zajedno sa sucem kraljevskoga dvora Nikolom Széchyjem u Veneciju kako bi od dužda i mletačkih građana ishodio prisegu na mir. Imenovan je 1362. banskim namjesnikom u Slavoniji te je 1364. godine predsjedao Hrvatskom saboru u Zagrebu i županijskoj skupštini u Križevcima. Za zasluge kralj mu je darovao posjede Ebergőc i Dág u Županiji Sopron, a 1366. godine dodijelio je Stjepanu i njegovu bratu Ivanu († 1369./70.) posjed Gostović s crkvom sv. Lovre u Križevačkoj županiji. Iste godine je uhićen po nalogu pape Urbana V. (1362.-1370.) i odveden u Avignon. Sljedeće je godine oslobođen svih optužbi i vraćena mu je biskupska čast, ali ne i položaj banskog namjesnika. Punu kraljevu milost stekao je do 1370. godine, kad mu je Ludovik I. potvrdio sve posjede.[2] PrzypisyVanjske poveznnice |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 0
- Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Kanizsai
- Banowie całej Slawonii
- Biskupi Zagrzebia
- Chorwaccy biskupi
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIII wieku
- Zmarli w 1375
- Zmarli w XIV wieku