Ojtozi-szoros

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Plik:Pasul Oituz.jpg Widok w 3D Ojtozi-szoros (pol. przełęcz Ojtoz, rum. Pasul Oituz) to przełęcz górska w Keleti-Kárpátok (Karpatach Wschodnich) w Rumunii. Przebiega tu główna droga DN11 między Siedmiogrodem a Mołdawią, Kézdivásárhely (rum. Târgu Secuiesc) i Ónfalva (rum. Ónfalva). Pochodzenie nazwy Swoją nazwę zawdzięcza małej osadzie, na której granicy się znajduje, a także od potoku Ojtoz-patak (Ojtoz. Dawni Turcy ottuz (= trzydzieści) mogli pierwotnie być prawdopodobnie nazwą plemienia. Według innego wyjaśnienia pochodzi od tureckich słów al (= czerwony) i tuz (= sól) i nosi nazwę czerwonawych złóż soli. Nevét arról a kistelepülésről kapta, melynek határában fekszik, az pedig az Ojtoz-patakról. Az ótörök ottuz (= harminc) eredetileg valószínűleg egy törzs neve lehetett. Más magyarázat szerint a török al (= vörös) és tuz (= só) szavakból ered, és vöröses színű sótelepeiről kapta nevét. Historia W 1241 r. dotarł do wsi czambuł Tatarów. W 1466 roku tędy król Maciej wyruszył przeciwko zbuntowanym Mołdawianom. W 1550 r. wojska mołdawskie pod dowództwem Stafana Raresza wdarły się przez przełęcz do Siedmiogrodu, lecz zostały pokonane przez Seklerów w bitwie o Saksonię 13 listopada. W 1576 r. tędy Stefan Batory wycofał się z Siedmiogrodu, by objąć tron ​​polski, a tu z pomocą Gáborowi Bethlenowi przybył wojewoda Thomsa. W 1707 r. wojska Seklerów wycofały się do Mołdawii przed cesarską armią Rabutina. W 1788 r. do wąwozu przedarły się wojska tureckie, które w wyniku zdrady siały ogromne spustoszenie w strzegącej wąwozu armii Seklerów. W lipcu 1849 roku tędy Józef Bem przemaszerował tu do Mołdawii ze swoją armią Szeklerów. Podczas pierwszej wojny światowej wybuchły tu krwawe bitwy między wojskami węgierskimi i rumuńskimi (zob. Bitwa pod Ojtozi (1916) i Bitwa pod Ojtozi (1917)). Pomnika 18. Pułku Piechoty Sopron już nie ma, w Sopronie można zobaczyć jego kopię. W sierpniu 1944 r. 24 Batalion Łowców Pogranicza bronił wąwozu przed potężnymi wojskami rosyjskimi i rumuńskimi załogą twierdzy Szekler. Zamek Rákóczi wzniesiony został w wąwozie na zboczu Máglyakő. Choć już w XVI wieku, to tradycja przypisuje jego budowę Jerzemu II Rakoczemu. W rzeczywistości został zbudowany przez komitat Háromszék. W 1788 roku został zajęty i zdewastowany przez Turków. W XIX wiekuzZostał uderzony piorunem i od tego czasu jest ruiną. Ma tylko małą resztkę. Wiejska droga w cieśninie powstała w latach 1850-54. Galeria Képek az Ojtozi-szorosról, Csomakőrösről és Zágonról

Ojtozi-szoros (węg.) Pasul Oituz (rum.) Wjazd do wioski Oituz (Covasna) Wjazd do wioski Oituz (Covasna) Państwo Románia Wysokość 866 m n.p.m. Pasmo Keleti-Kárpátok Lokalizacja Góry Plik:Relief Map of Romania.png 7px