Ojtozi-szoros: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "Kategoria:3w Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii {{Uwaga| |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Ojtozi-szoros |autorzy = https://hu.wiki...") |
|||
| (Nie pokazano 9 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:1w]] |
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 15: | Linia 15: | ||
| | | | ||
| − | + | [[Plik:Pasul_Oituz.jpg|thumb|Widok w 3D]] | |
| − | + | ||
| − | + | '''Ojtozi-szoros''' (pol. ''przełęcz Ojtoz'', rum. ''Pasul Oituz'') to przełęcz górska w [[Keleti-Kárpátok]] (''Karpatach Wschodnich'') w Rumunii. Przebiega tu główna droga DN11 między Siedmiogrodem a Mołdawią, [[Kézdivásárhely]] (rum. ''Târgu Secuiesc'') i [[Ónfalva]] (rum. ''Ónfalva''). | |
| − | + | ||
| − | + | == Pochodzenie nazwy == | |
| − | + | ||
| − | + | Swoją nazwę zawdzięcza małej osadzie, na której granicy się znajduje, a także od potoku [[Ojtoz-patak]] (''Ojtoz''. Dawni Turcy ottuz (= trzydzieści) mogli pierwotnie być prawdopodobnie nazwą plemienia. Według innego wyjaśnienia pochodzi od tureckich słów al (= czerwony) i tuz (= sól) i nosi nazwę czerwonawych złóż soli. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | Az '' | + | Nevét arról a kistelepülésről kapta, melynek határában fekszik, az pedig az Ojtoz-patakról. Az ótörök ''ottuz'' (= harminc) eredetileg valószínűleg egy törzs neve lehetett. Más magyarázat szerint a [[török nyelv|török]] ''al'' (= vörös) és ''tuz'' (= só) szavakból ered, és vöröses színű sótelepeiről kapta nevét. |
| − | == | + | == Historia == |
| − | |||
| − | + | W 1241 r. dotarł do wsi czambuł Tatarów. W 1466 roku tędy król [[Maciej]] wyruszył przeciwko zbuntowanym Mołdawianom. W 1550 r. wojska mołdawskie pod dowództwem [https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_VI_(hospodar_mo%C5%82dawski) Ştefana Rareşa] wdarły się przez przełęcz do Siedmiogrodu, lecz zostały pokonane przez [[Sekler]]ów w bitwie o Saksonię 13 listopada. W 1576 r. tędy [[Báthori IX. István|Stefan Batory]] wycofał się z Siedmiogrodu, by objąć tron polski, a tu z pomocą [https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C3%A1bor_Bethlen Gáborowi Bethlenowi] przybył wojewoda Thomsa. W 1707 r. wojska Seklerów wycofały się do Mołdawii przed cesarską armią [https://hu.wikipedia.org/wiki/Jean_Rabutin Rabutina]. W 1788 r. do wąwozu przedarły się wojska tureckie, które w wyniku zdrady siały ogromne spustoszenie w strzegącej wąwozu armii Seklerów. W lipcu 1849 roku tędy Józef Bem przemaszerował tu do Mołdawii ze swoją armią Szeklerów. | |
| − | |||
| − | + | Podczas pierwszej wojny światowej wybuchły tu krwawe bitwy między wojskami węgierskimi i rumuńskimi (zob. Bitwa pod Ojtozi (1916) i Bitwa pod Ojtozi (1917)). Pomnika 18. Pułku Piechoty Sopron już nie ma, w Sopronie można zobaczyć jego kopię. W sierpniu 1944 r. 24 Batalion Łowców Pogranicza bronił wąwozu przed potężnymi wojskami rosyjskimi i rumuńskimi załogą twierdzy Szekler. | |
| − | + | Zamek Rákóczi wzniesiony został w wąwozie na zboczu Máglyakő. Choć już w XVI wieku, to tradycja przypisuje jego budowę [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_II_Rakoczy Jerzemu II Rakoczemu]. W rzeczywistości został zbudowany przez komitat [[Háromszék]]. W 1788 roku został zajęty i zdewastowany przez Turków. W XIX wiekuzZostał uderzony piorunem i od tego czasu jest ruiną. Ma tylko małą resztkę. Wiejska droga w cieśninie powstała w latach 1850-54. | |
| − | |||
| − | |||
| − | == | + | == Galeria == |
* [http://www.erdely-szep.hu/Ojtoz%20es%20%20Zagon/index.html Képek az Ojtozi-szorosról, Csomakőrösről és Zágonról] | * [http://www.erdely-szep.hu/Ojtoz%20es%20%20Zagon/index.html Képek az Ojtozi-szorosról, Csomakőrösről és Zágonról] | ||
| − | [[ | + | | |
| − | [[ | + | {{Przełęcz infobox |
| + | |nazwa = '''<big><big><center>Ojtozi-szoros</big></big>''' (węg.)<br><big><big>'''Pasul Oituz</big></big> (rum.)'''</center> | ||
| + | |grafika = RO CV Oituz 1.jpg | ||
| + | |opis grafiki = Wjazd do wioski Oituz (Covasna) | ||
| + | |państwo = {{Románia}} | ||
| + | |wysokość = 866 | ||
| + | |pasmo = [[Keleti-Kárpátok]] | ||
| + | |sąsiednie szczyty = | ||
| + | |data zdobycia = | ||
| + | |pierwsze wejście = | ||
| + | |kod mapy = obwód lwowski | ||
| + | |współrzędne = 48°48′52″N 23°10′11″E | ||
| + | |kierunek = S | ||
| + | |commons = Category:Veretskyi Pass | ||
| + | }} | ||
| + | {{Infobox vrch | ||
| + | | názov = Lokalizacja | ||
| + | | zemepisná šírka = 45.8967 | ||
| + | | zemepisná dĺžka = 26.2797 | ||
| + | | lokátor = Románia-reliéf | ||
| + | | commons = | ||
| + | | poznámka = | ||
| + | | popis.mapy = | ||
| + | | popis.mapy1 = | ||
| + | | lokátor1 = | ||
| + | }} | ||
| + | |} | ||
| + | |||
| + | {{SORTUJ:Przełęcz, Ojtozi}} | ||
| + | |||
| + | [[Kategoria:Geografia]] | ||
| + | [[Kategoria:Siedmiogród]] | ||
| + | [[Kategoria:Keleti-Kárpátok]] | ||
Aktualna wersja na dzień 11:29, 8 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Pasul Oituz.jpg Widok w 3D Ojtozi-szoros (pol. przełęcz Ojtoz, rum. Pasul Oituz) to przełęcz górska w Keleti-Kárpátok (Karpatach Wschodnich) w Rumunii. Przebiega tu główna droga DN11 między Siedmiogrodem a Mołdawią, Kézdivásárhely (rum. Târgu Secuiesc) i Ónfalva (rum. Ónfalva). Pochodzenie nazwySwoją nazwę zawdzięcza małej osadzie, na której granicy się znajduje, a także od potoku Ojtoz-patak (Ojtoz. Dawni Turcy ottuz (= trzydzieści) mogli pierwotnie być prawdopodobnie nazwą plemienia. Według innego wyjaśnienia pochodzi od tureckich słów al (= czerwony) i tuz (= sól) i nosi nazwę czerwonawych złóż soli. Nevét arról a kistelepülésről kapta, melynek határában fekszik, az pedig az Ojtoz-patakról. Az ótörök ottuz (= harminc) eredetileg valószínűleg egy törzs neve lehetett. Más magyarázat szerint a török al (= vörös) és tuz (= só) szavakból ered, és vöröses színű sótelepeiről kapta nevét. HistoriaW 1241 r. dotarł do wsi czambuł Tatarów. W 1466 roku tędy król Maciej wyruszył przeciwko zbuntowanym Mołdawianom. W 1550 r. wojska mołdawskie pod dowództwem Ştefana Rareşa wdarły się przez przełęcz do Siedmiogrodu, lecz zostały pokonane przez Seklerów w bitwie o Saksonię 13 listopada. W 1576 r. tędy Stefan Batory wycofał się z Siedmiogrodu, by objąć tron polski, a tu z pomocą Gáborowi Bethlenowi przybył wojewoda Thomsa. W 1707 r. wojska Seklerów wycofały się do Mołdawii przed cesarską armią Rabutina. W 1788 r. do wąwozu przedarły się wojska tureckie, które w wyniku zdrady siały ogromne spustoszenie w strzegącej wąwozu armii Seklerów. W lipcu 1849 roku tędy Józef Bem przemaszerował tu do Mołdawii ze swoją armią Szeklerów. Podczas pierwszej wojny światowej wybuchły tu krwawe bitwy między wojskami węgierskimi i rumuńskimi (zob. Bitwa pod Ojtozi (1916) i Bitwa pod Ojtozi (1917)). Pomnika 18. Pułku Piechoty Sopron już nie ma, w Sopronie można zobaczyć jego kopię. W sierpniu 1944 r. 24 Batalion Łowców Pogranicza bronił wąwozu przed potężnymi wojskami rosyjskimi i rumuńskimi załogą twierdzy Szekler. Zamek Rákóczi wzniesiony został w wąwozie na zboczu Máglyakő. Choć już w XVI wieku, to tradycja przypisuje jego budowę Jerzemu II Rakoczemu. W rzeczywistości został zbudowany przez komitat Háromszék. W 1788 roku został zajęty i zdewastowany przez Turków. W XIX wiekuzZostał uderzony piorunem i od tego czasu jest ruiną. Ma tylko małą resztkę. Wiejska droga w cieśninie powstała w latach 1850-54. Galeria |
| |||||||||||||||||||||