Banaccy Szwabowie

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Szwabowie z Banatu to etniczna ludność niemiecka w Europie Środkowo-Południowo-Wschodniej, część mieszkańców Dunaju. W XVIII wieku wyemigrowali do ówczesnej prowincji Banat of Temeswar w Cesarstwie Austriackim, później włączonej do Habsburgów, prowincji, która pozostała słabo zaludniona w wyniku wojen z Turcją. Pod koniec I wojny światowej w 1918 r. Mniejszość Szwabska pracowała nad utworzeniem niezależnej wieloetnicznej Republiki Banatu; prowincja została jednak podzielona traktatem wersalskim z 1919 r. i traktatem z Trianon z 1920 r. Większa część została zaanektowana przez Rumunię, mniejsza przez Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców (od 1929 r. Jugosławia), a niewielka region wokół Szeged pozostał częścią Węgier. The Banat Swabians are an ethnic German population in Central-Southeast Europe, part of the Danube Swabians. They emigrated in the 18th century to what was then the Austrian Empire's Banat of Temeswar province, later included in the Habsburg Kingdom of Hungary, a province which had been left sparsely populated by the wars with Turkey. At the end of World War I in 1918, the Swabian minority worked to establish an independent multi-ethnic Banat Republic; however, the province was divided by the Treaty of Versailles of 1919, and the Treaty of Trianon of 1920. The greater part was annexed by Romania, a smaller part by the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes (since 1929 Yugoslavia) and a small region around Szeged remained part of Hungary. Po II wojnie światowej większość mieszkańców Banat Szwabów została wypędzona na Zachód przez Związek Radziecki i jego filie, a po 1990 roku i upadku Związku Radzieckiego i jego republik wielu z nich pozostało z powodów ekonomicznych i emocjonalnych. Following World War II most Banat Swabians were expelled to the West by the Soviet Union and its subsidiaries, and after 1990 and the fall of the Soviet Union and its republics many of those remaining left for economic and emotional reasons. Banat i Szwabowie z Dunaju Koloniści z Banatu są często zgrupowani z innymi niemieckojęzycznymi grupami etnicznymi na obszarze pod nazwą Szwabów z Dunaju. Oprócz Banatu, grupy te mieszkały w pobliskiej zachodniej Bačce w Wojwodinie w Serbii, w szwabskiej Turcji (dzisiejsze południowe Węgry), w Slawonii (obecna Chorwacja) oraz w Satu Mare w Rumunii. Wszystkie te obszary znajdowały się pod panowaniem austriackim, kiedy Korona rekrutowała niemieckich imigrantów, zwłaszcza rolników. Chciała ponownie zaludnić ziemie nowo odzyskane po tureckiej okupacji i ożywić rolnictwo na obszarze często opanowanym przez wojnę. The Banat colonists are often grouped with other German-speaking ethnic groups in the area under the name Danube Swabians. Besides the Banat, these groups lived in nearby western Bačka in Vojvodina, Serbia, in Swabian Turkey (present-day southern Hungary), in Slavonia, (present-day Croatia), and in Satu Mare, Romania. All of these areas were under Austrian rule, when the Crown recruited German immigrants, particularly farmers. It wanted to repopulate the lands newly recovered from Turkish occupation and to revive agriculture in an area that had been frequently overrun by war. Origins and recruitment Plik:Deutschsieben bürgen.svg Traditionally German (Saxon or Swabian) territories in Banat and Transylvania Imigranci byli zachęcani do osiedlania się w Banacie przez austriackich cesarzy w XVIII wieku w celu ponownego zaludnienia prowincji granicznej graniczącej z imperium tureckim i dodania etnicznych europejskich chrześcijan do populacji nowo okupowanego regionu. Niemcy otrzymali wolną ziemię i przywilej zachowania języka i religii. Korona poszukiwała imigrantów rzymskokatolickich, podobnie jak koloniści włoscy i hiszpańscy, którzy przybyli do tego regionu. [1] Większość osadników niemieckich pochodziła z Alzacji i Lotaryngii, Austrii, Bawarii, Frankonii i Palatynatu. Niewielką grupę można prześledzić do środkowych Niemiec. Jednak stosunkowo niewielu pochodziło z regionów Szwabii, które były wtedy znane jako Dalsza Austria. Nie jest jasne, w jaki sposób grupa została nazwana Szwabami z Banatu, ale prawdopodobnie dlatego, że większość zarejestrowała się i wyruszyła ze szwabskiego miasta Ulm. Zostali przetransportowani Ulmer Schachteln (barkami) w dół Dunaju do Budapesztu lub Belgradu, skąd wyruszyli pieszo do swoich nowych domów. Immigrants were encouraged to settle in the Banat by the Austrian emperors in the 18th century to repopulate a frontier province bordering the Turkish empire, and to add an ethnic European Christians to the population of the newly occupied region. The Germans were offered free land and the privilege of keeping their language and religion. The Crown was seeking Roman Catholic immigrants, as were the Italian and the Spanish colonists who had come to the region. Most of the German settlers came from Alsace-Lorraine, Austria, Bavaria, Franconia, and the Palatinate. A small group can be traced to Middle Germany. However, comparatively few came from the Swabian regions of what was then known as Further Austria. It is unclear how the group came to be called the Banat Swabians, but it is probably because the majority registered and embarked from the Swabian city of Ulm. They were transported on the Ulmer Schachteln (barges) down the Danube to Budapest or Belgrade, whence they set off on foot for their new homes. Koloniści byli na ogół młodszymi synami z biednych rodzin rolniczych, którzy nie widzieli szans powodzenia w domu. Za Marii Teresy otrzymali wsparcie finansowe i wieloletnią ulgę podatkową. Wielu z najwcześniejszych imigrantów nigdy się nie ożenił, ponieważ podróżowało wśród nich niewiele Niemek. Zachęcano finansowo rzemieślników, nauczycieli, lekarzy i innych specjalistów. Na przestrzeni dziesięcioleci niemiecki, którym mówili ci koloniści, oddzielił się od niemieckiego rozwijającego się, zwłaszcza po ich zjednoczeniu. Stał się znany jako dunajsko-szwabski, archaiczna forma języka. The colonists were generally the younger sons of poor farming families, who saw little chance of success at home. Under Maria Theresa, they received financial support and long-term tax relief. Many of the earliest immigrants never married, since few German women traveled among them. Craftsmen were financially encouraged, as were teachers, doctors, and other professionals. Over the decades and more, the German spoken by these colonists became separate from that developing in Germany, particularly after its unification. It became known as Donau-Swabian, an archaic form of the language. Ci, którzy pochodzili z francuskojęzycznych lub mieszanych językowo gmin w Lotaryngii, zachowali język francuski (oznaczony jako Banat French lub Français du Banat), a także odrębną tożsamość etniczną przez kilka pokoleń. [2] Those who came from French-speaking or linguistically mixed communes in Lorraine maintained the French language (labelled Banat French or Français du Banat), as well as a separate ethnic identity for several generations. Począwszy od 1893 r., Ze względu na politykę madzaryzacji nacjonalistycznego państwa węgierskiego, część Banatów Szwabów zaczęła przenosić się do Bułgarii, gdzie osiedlili się we wsi Bardarski Geran w prowincji Wratsa, założonej wcześniej przez Bułgarów Banata. Ostatecznie ich liczba przekroczyła 90 rodzin. W 1929 roku po nieporozumieniach z bułgarskimi katolikami zbudowali oddzielny kościół rzymskokatolicki. Niektóre z tych niemieckojęzycznych rodzin przeniosły się później do Carewa Brodu w prowincji Szumen wraz z garstką bułgarskich rodzin z Banatu, które udały się do innej bułgarskiej wioski Gostilya w prowincji Pleven. Beginning with 1893, because of the Magyarisation policies of the nationalistic Hungarian State, some Banat Swabians began to move to Bulgaria, where they settled in the village of Bardarski Geran, Vratsa Province, founded earlier by Banat Bulgarians. Their number eventually exceeded 90 families. In 1929 they built a separate Roman Catholic church after disagreements with Bulgarian Catholics. Some of these German-speaking families later moved to Tsarev Brod, Shumen Province along with a handful of Banat Bulgarian families who went to another Banat Bulgarian village, Gostilya, Pleven Province. W latach 1941–1943 2150 etnicznych bułgarskich obywateli niemieckich zostało przesiedlonych do Niemiec w ramach polityki Hitlera Heim ins Reich. Wśród nich było 164 Szwabów z Banatu z Bardarskiego Geranu i 33 z Gostilyi. Between 1941 and 1943, 2,150 ethnic German Bulgarian citizens were relocated to Germany as part of Hitler's Heim ins Reich policy. These included 164 Banat Swabians from Bardarski Geran and 33 from Gostilya. Przypisy