Scaunul Șeica: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 21: | Linia 21: | ||
Na znak prawa do sądu wzniesiono na placu kwadratową wieżę o wysokości około 6 m, na której szczycie umieszczono wiatrowskaz z wpisanym rokiem 1525. Wiatrowskaz trzymany był w lewej ręce, z trzema uniesionymi palcami, jak na przysięgę, stał się herbem. | Na znak prawa do sądu wzniesiono na placu kwadratową wieżę o wysokości około 6 m, na której szczycie umieszczono wiatrowskaz z wpisanym rokiem 1525. Wiatrowskaz trzymany był w lewej ręce, z trzema uniesionymi palcami, jak na przysięgę, stał się herbem. | ||
| + | |||
| + | {{clear}} | ||
== Należące do domen == | == Należące do domen == | ||
Wersja z 11:46, 11 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku rumuńskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku rumuńskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Schelker Stuhl.svg „Scaunul Şeica” w XV wieku Schelker Stuhl (pol. lokacja Schelker, rum. Scaunul Șeica) została po raz pierwszy wymieniona w 1336 r. jako lokacja niższa (niem. Unterer Stuhl) jako położona między dwoma przewodniczącymi prowincji Mediascher (Mediascher Provinz) i obejmowała wówczas tylko miejscowości: Marktschelken, Kleinschelken, Arbegen, Frauendorf., Wurmloch, Mardisch, Schaal, Haschagen i Kleinkopisch. Kierownictwo lokacji zostało przypisane sędziemu królewskiemu (niem. Königrichter) z siedzibą w Marktschelken (rum. Șeica Mare) Na znak prawa do sądu wzniesiono na placu kwadratową wieżę o wysokości około 6 m, na której szczycie umieszczono wiatrowskaz z wpisanym rokiem 1525. Wiatrowskaz trzymany był w lewej ręce, z trzema uniesionymi palcami, jak na przysięgę, stał się herbem. Należące do domen
Scaunul Șeica (Schelker Stuhl) avea în componență următoarele localități:
(Była to miejscowość potwierdzona pisemnie w 1267 r. Pod łacińską nazwą Predium Nicolai, która zniknęła około 1476 r., Kiedy wspomniano o podziale ziem między Medias i Mosna. Zmarł ostatni ksiądz, który służył w kościele pod wezwaniem św. Mikołaja z Furkeschdorfu w 1487 r. Ognisko wsi i kościół nie zostały jeszcze zidentyfikowane w terenie. [2] W dialekcie saksońskim miejscowość nazywała się Furkešdref, po rumuńsku Fucușdorf lub Fucășdorf, a po węgiersku Farkastelke [3]) Przypisy |