Szerdahelyszék: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:2w]]
+
[[Kategoria:1s]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
Linia 14: Linia 14:
 
  |-style="vertical-align:top;"
 
  |-style="vertical-align:top;"
 
  |
 
  |
[[Plik:Stuhl Reußmarkt.svg|Scaunul Miercurea în secolul al XV-lea|right|thumb|500px]]
+
[[Plik:Stuhl Reußmarkt.svg|right|thumb|500px|Szerdahelyszék w XV wieku]]
 
[[Plik:Scaunul Miercurea CoA.png|thumb|left|120px|Herb Szerdahelyszék]]
 
[[Plik:Scaunul Miercurea CoA.png|thumb|left|120px|Herb Szerdahelyszék]]
  
Szerussahelyszék lub Reedmarkter Stuhl (niem. Reussmarkter Stuhl) był specjalną jednostką administracyjną Królestwa Węgier w Transylwanii: jedna z saksońskich katedr w Siedmiogrodzie, która istniała od 1339 do 19 czerwca 1876 na powierzchni 217,4 km².
+
'''Szerdahelyszék''' lub '''''Szeredahelyszék''''' (pol. ''lokacja Reussmark'', niem. ''Reussmarkter Stuhl'' rum. ''Scaunul Miercurea'') − specjalna jednostka administracyjna [[Królestwo|Królestwa Węgier] w [[Siedmiogrod]]zie: jedna z [[sas]]kich lokacji w Siedmiogrodzie, która istniała od 1339 do 19 czerwca 1876. miała powierzchnię 217,4 km².
  
'''Szerdahelyszék''' avagy '''Szeredahelyszék''' ([[német nyelv|németül]] ''Reussmarkter Stuhl'') különleges közigazgatási egység volt a [[Magyar Királyság]]ban, [[Erdély]]ben: az [[Erdélyi szászok|erdélyi szász]] székek egyike, mely 1339-től 1876. június 19-ig állt fenn 217,4 km² területen.
+
== Pochodzenie nazwy ==
 
 
== Pochodzenie twojego imienia ==
 
  
 
Nazwa środowego miejsca nawiązuje do dnia targowego.
 
Nazwa środowego miejsca nawiązuje do dnia targowego.
Linia 27: Linia 25:
 
== Lokalizacja ==
 
== Lokalizacja ==
  
Leżało na północny zachód od Sybina, w węższym rejonie Szerdahely. Jej sąsiadami były: okręg Fehér / Alsó-Fehér na wschodzie i północy, Szászsebesszék na zachodzie, Szebenszék i jedna z wysp w powiecie Fehér / Upper Fehér na południu.
+
Leżało na północny zachód od [[Nagyszeben]] (''Sybina''), w węższym rejonie [[Szerdahely]]. Jej sąsiadami były: okręg [[Fehér vármegye|Fehér]]/[[Alsó-Fehér vármegye]] na wschodzie i północy, [[Szászsebesszék]] na zachodzie, [[Szebenszék]] i jedna z enklaw w komitacie Fehér/[[Felső-Fehér vármegye] na południu.
 
 
[[Nagyszeben|Szebentől]] északnyugatra, [[Szerdahely (Románia)|Szerdahely]] szűkebb környékén feküdt. Szomszédai voltak: keleten  és  északon  [[Fehér vármegye|Fehér]]/[[Alsó-Fehér vármegye]], nyugaton [[Szászsebesszék]], délen [[Szebenszék]] és Fehér/[[Felső-Fehér vármegye]] egyik szigete.
 
  
 
== Historia ==
 
== Historia ==
  
Środa godz. II. Król Geza (1141-62) pochodził z osady saskiej wokół Sybina. W 1224 roku II. Po przywileju Andrása dla Sasów (Andreanum) ludność Szeklerów z regionu Orbó wyjechała, a później krzesła Orbai, Sepsi i Kézdi.
+
Szerdahelyszék II. Król Geza (1141-62) pochodził z osady saskiej wokół Sybina. W 1224 roku po przywileju [[II. András|Andrzeja II]] dla [[Sas]]ów ([[Andreanum]]) ludność [[Sekler]]ów z regionu [[Orbó vidék]] wyjechała, a później krzesła [[Orbaiszék|Orbai-]], [[Sepsiszék|Sepsi-]] i [[Kézdiszék|Kézdi-székeket]]
 
 
Szerdahelyszéket [[II. Géza magyar király|II. Géza]] király (1141-62)[[Nagyszeben|Szeben]] környéki szász telepítéséből eredeztetik. 1224-ben [[II. András magyar király|II. András]] a [[szászok]] számára adott kiváltságlevele ([[Andreanum]]) után az [[Orbó vidék]] [[székelyek|székely]] lakossága elhagyta, utóbb [[Orbaiszék|Orbai-]], [[Sepsiszék|Sepsi-]] és [[Kézdiszék|Kézdi-székeket]].
 
 
 
Jego nazwisko zostało po raz pierwszy wymienione 14 lipca 1339 r., Kiedy ich wysłannik uczestniczył w zebraniu siedmiu saskich krzeseł.
 
  
  Nevét 1339. július 14-én említették először, mikor követük rész vett a hét szász szék gyűlésén.
+
  Szerdahelyszéket [[II. Géza magyar király|II. Géza]] király (1141-62)[[Nagyszeben|Szeben]] környéki szász telepítéséből eredeztetik.
  
W 1486 roku król Maciej rozszerzył przywileje Andreanum na wszystkich Sasów. Tak utworzony Uniwersytet Saksoński Universitas Saxonum jest jednostką publiczno-polityczną Sasów w Siedmiogrodzie, której członkiem był Okręg Środowy. Około 1530 r. Katedra została przeniesiona do luterańskiej gałęzi religii protestanckiej, po której do 1586 r. Pojawiły się wszystkie osady saskie w Transylwanii.
+
Jej nazwa została po raz pierwszy wymieniona 14 lipca 1339 r., gdy jej wysłannik uczestniczył w zebraniu siedmiu saskich lokacji.
  
1486-ban [[I. Mátyás magyar király|Mátyás király]] az [[Andreanum]] kiváltságait valamennyi szászra kiterjesztette. Az ezzel létrehozott [[Erdélyi szász univerzitás|Universitas Saxonum]] szász egyetem az erdélyi szászok közjogi-politikai egysége, melynek Szerdahelyszék is tagja volt. 1530 körül a szék áttért a protestáns vallás lutheri ágára, melyet 1586-ra minden erdélyi szász település követett.  
+
W 1486 roku król [[Maciej]] rozszerzył przywileje [[Andreanum]] na wszystkich [[Sas]]ów. Tak utworzony ''[[Universitas Saxonum]]'' jest jednostką publiczno-polityczną Sasów w Siedmiogrodzie, której członkiem był Szerdahelyszék. Około 1530 r. lokacja została przeniesiona do luterańskiej gałęzi religii protestanckiej, po której do 1586 r. pojawiły się wszystkie osady saskie w Transylwanii.
  
Jesienią 1705 r. Przedmieście Szerdahelyszék zostało spustoszone przez Lőrinc Pekri, ponieważ przewodniczący odmówił przyłączenia się do konfederacji kuruckiej. II. József (1780-1790) wraz ze swoimi przywilejami zniósł gminę Szerdahelyszék i przyłączył ją do powiatu sybańskiego. Jednak po 1790 r. Odzyskał go.
+
Jesienią 1705 r. przedmieście Szerdahelyszék zostało spustoszone przez [[Pekri Lőrinc|Lőrinca Pekriego]], ponieważ przewodniczący odmówił przyłączenia się do konfederacji kuruckiej. Józef II wraz ze swoimi przywilejami zniósł gminę Szerdahelyszék i przyłączył ją do powiatu [[Szeben megye|Szeben megyébe]]. Jednak po 1790 r. odłączył się.
  
 
  1705 őszén Szerdahelyszék külvárosát feldúlta [[Pekri Lőrinc]], mivel a szék megtagadta a [[kurucok|kuruc]] konföderációhoz való csatlakozást. [[II. József magyar király|II. József]] (1780-1790) kiváltságaival együtt eltörölte Szerdahelyszék önkormányzatát és [[Szeben megye|Szeben megyébe]] kebelezte be. 1790 után azonban visszakapta.  
 
  1705 őszén Szerdahelyszék külvárosát feldúlta [[Pekri Lőrinc]], mivel a szék megtagadta a [[kurucok|kuruc]] konföderációhoz való csatlakozást. [[II. József magyar király|II. József]] (1780-1790) kiváltságaival együtt eltörölte Szerdahelyszék önkormányzatát és [[Szeben megye|Szeben megyébe]] kebelezte be. 1790 után azonban visszakapta.  
Linia 51: Linia 43:
 
== 1 ==
 
== 1 ==
  
4 lutego 1849 r., Po przegranej bitwie pod Kopalnią Wodną, ​​generał Bem wysłał rannych i chorych do Szászsebes, aw Szerdahely nie otrzymywali oni za pieniądze żywności od Sasów. II. 5: Miasto okupowane przez wojsko zostało zniszczone przez generała Puchnera. Po bitwie w środę (1 sierpnia) armia pułkownika Steina wycofała się; Utrata 200 zabitych, 1185 więźniów i 2 działa, co oznaczało koniec oblężenia Gyulafehérvár.
+
4 lutego 1849 r., po przegranej bitwie pod [[Vízaknai ütközet|vízaknai csata]], ​​generał Bem wysłał rannych i chorych do Szászsebes, a Szerdahely nie otrzymywali oni za pieniądze żywności od Sasów. 5 lutego miasto okupowane przez wojsko zostało zniszczone przez generała Puchnera. Po bitwie (1 sierpnia) [[szerdahelyi csata|szerdahelyi ütközet]] armia pułkownika Steina wycofała się; Utrata 200 zabitych, 1185 więźniów i 2 działa, co oznaczało koniec oblężenia Gyulafehérvár.
  
1849. február 4-én [[Bem József|Bem]] tábornok (1794-1850) a [[Vízaknai ütközet|vízaknai csata]] elvesztése után a sebesülteket és betegeket [[Szászsebes]]re küldte, Szerdahelyen a szászoktól pénzért sem kaptak élelmet. II. 5: a honvédek megszállta várost [[Puchner Antal Szaniszló|Puchner tábornok]] ágyúztatta. A [[szerdahelyi csata|szerdahelyi ütközet]] után (augusztus 1.) [[Maximilian Eugen von Stein|Stein ezredes]] honvédserege visszavonult; 200 halottat, 1185 foglyot és 2 ágyút veszítve, ami [[Gyulafehérvár]] ostromzárának megszűntét jelentette.  
+
W latach 1849-1860 należał do okręgu wojskowego Gyulafehérvár. 22 sierpnia 1850 roku Fundacja Uniwersytetu Saksońskiego ustanowiła stypendium szkolne, z którego 1–1 '''melyből 1-1 ifjú kapott''' młodych ludzi otrzymało stypendium w wysokości 150 HUF, fundusz Szerdahelyszék otrzymał 600 HUF, a szkoły ludowe 750 HUF.
  
W latach 1849-1860 należał do okręgu wojskowego Gyulafehérvár. 22 sierpnia 1850 roku Fundacja Uniwersytetu Saksońskiego ustanowiła stypendium szkolne, z którego 1–1 młodych ludzi otrzymało stypendium w wysokości 150 HUF, fundusz Szerdahelyszék otrzymał 600 HUF, a szkoły ludowe 750 HUF.
+
7-8 marca 1869 r. siedmiogrodzcy Oláhowie (Rumuni) utworzyli w Szerdahely, sprzeciwiającą się zjednoczeniu, transylwańską Rumuńską Partię Narodową, która zdecydowała o bezczynności politycznej.
  
  1849-1860 között a [[gyulafehérvári katonai kerület]] része volt. 1850. augusztus 22-én a [[Erdélyi szász univerzitás|szász universitas]] [[alapítvány]]t tett iskolai célokra, melyből 1-1 ifjú kapott 150 Ft-os ösztöndíjat, az alapból Szerdahelyszék 600 Ft-tal, a felsőbb népiskolákra 750 Ft-tal részesült.
+
  1869. március 7-8-án az erdélyi oláhok (románok) Szerdahelyen alakították meg az egyesülést ellenző [[Erdélyi Román Nemzeti Párt]]ot, mely a politikai tétlenséget határozta el.  
  
== 2 ==
+
Art. 33 ustawy z 1876 r. podzielił go na powiat [[Szeben vármegye|Szeben vármegyébe]] Sybin jako powiat z siedzibą w Szerdahely.
 +
 +
== Populacja ==
  
7-8 marca 1869 r. Siedmiogrodzcy Oláhowie (Rumuni) utworzyli w Szerdahely, sprzeciwiającą się zjednoczeniu, transylwańską Rumuńską Partię Narodową, która zdecydowała o bezczynności politycznej.
+
W 1870 r. Liczyło 19 345 mieszkańców
  
1869. március 7-8-án az erdélyi oláhok (románok) Szerdahelyen alakították meg az egyesülést ellenző [[Erdélyi Román Nemzeti Párt]]ot, mely a politikai tétlenséget határozta el.
+
=== Skład narodowościowy ===
  
Art. 33 ustawy z 1876 r. Podzielił go na powiat Sybin jako powiat z siedzibą w Szerdahely.
+
* Rumuni − 80%,
+
* Niemcy − 19% i
Az 1876. évi 33. törvénycikk járásként, Szerdahely székhellyel, [[Szeben vármegye|Szeben vármegyébe]] osztotta be.
+
* Węgrzy − 1%.  
  
W 1870 r. Liczyło 19 345 mieszkańców, w tym 14 982 (77,4%) prawosławnych, 3674 (19%) luteran, 473 (2,4%) grekokatolików, 193 (1%) rzymskokatolików i 23 reformowanych. . 80% to Rumuni, 19% Niemcy i 1% Węgrzy.
+
=== Skład wyznaniowy ===
  
1870-ben 19.345 lakosa volt, melyből 14.982 (77,4%) ortodox, 3.674 (19%) evangélikus, 473 (2,4%) görög katolikus, 193 (1%) római katolikus és 23 református vallású volt. 80% román, 19% német és 1% magyar nemzetiségű.
+
* prawosławni − 14 982 (77,4%),
 +
* luteranie − 3674 (19%),
 +
* grekokatolików 473 (2,4%),
 +
* rzymscy katolicy − 193 (1%) i
 +
* reformowani − 23.
  
 
== Rozliczenia ==
 
== Rozliczenia ==

Wersja z 08:50, 12 mar 2021

Plik:Stuhl Reußmarkt.svg
Szerdahelyszék w XV wieku
Plik:Scaunul Miercurea CoA.png
Herb Szerdahelyszék

Szerdahelyszék lub Szeredahelyszék (pol. lokacja Reussmark, niem. Reussmarkter Stuhl rum. Scaunul Miercurea) − specjalna jednostka administracyjna [[Królestwo|Królestwa Węgier] w Siedmiogrodzie: jedna z saskich lokacji w Siedmiogrodzie, która istniała od 1339 do 19 czerwca 1876. miała powierzchnię 217,4 km².

Pochodzenie nazwy

Nazwa środowego miejsca nawiązuje do dnia targowego.

Lokalizacja

Leżało na północny zachód od Nagyszeben (Sybina), w węższym rejonie Szerdahely. Jej sąsiadami były: okręg Fehér/Alsó-Fehér vármegye na wschodzie i północy, Szászsebesszék na zachodzie, Szebenszék i jedna z enklaw w komitacie Fehér/[[Felső-Fehér vármegye] na południu.

Historia

Szerdahelyszék II. Król Geza (1141-62) pochodził z osady saskiej wokół Sybina. W 1224 roku po przywileju Andrzeja II dla Sasów (Andreanum) ludność Seklerów z regionu Orbó vidék wyjechała, a później krzesła Orbai-, Sepsi- i Kézdi-székeket

Szerdahelyszéket II. Géza király (1141-62)Szeben környéki szász telepítéséből eredeztetik.

Jej nazwa została po raz pierwszy wymieniona 14 lipca 1339 r., gdy jej wysłannik uczestniczył w zebraniu siedmiu saskich lokacji.

W 1486 roku król Maciej rozszerzył przywileje Andreanum na wszystkich Sasów. Tak utworzony Universitas Saxonum jest jednostką publiczno-polityczną Sasów w Siedmiogrodzie, której członkiem był Szerdahelyszék. Około 1530 r. lokacja została przeniesiona do luterańskiej gałęzi religii protestanckiej, po której do 1586 r. pojawiły się wszystkie osady saskie w Transylwanii.

Jesienią 1705 r. przedmieście Szerdahelyszék zostało spustoszone przez Lőrinca Pekriego, ponieważ przewodniczący odmówił przyłączenia się do konfederacji kuruckiej. Józef II wraz ze swoimi przywilejami zniósł gminę Szerdahelyszék i przyłączył ją do powiatu Szeben megyébe. Jednak po 1790 r. odłączył się.

1705 őszén Szerdahelyszék külvárosát feldúlta Pekri Lőrinc, mivel a szék megtagadta a kuruc konföderációhoz való csatlakozást. II. József (1780-1790) kiváltságaival együtt eltörölte Szerdahelyszék önkormányzatát és Szeben megyébe kebelezte be. 1790 után azonban visszakapta. 

1

4 lutego 1849 r., po przegranej bitwie pod vízaknai csata, ​​generał Bem wysłał rannych i chorych do Szászsebes, a Szerdahely nie otrzymywali oni za pieniądze żywności od Sasów. 5 lutego miasto okupowane przez wojsko zostało zniszczone przez generała Puchnera. Po bitwie (1 sierpnia) szerdahelyi ütközet armia pułkownika Steina wycofała się; Utrata 200 zabitych, 1185 więźniów i 2 działa, co oznaczało koniec oblężenia Gyulafehérvár.

W latach 1849-1860 należał do okręgu wojskowego Gyulafehérvár. 22 sierpnia 1850 roku Fundacja Uniwersytetu Saksońskiego ustanowiła stypendium szkolne, z którego 1–1 melyből 1-1 ifjú kapott młodych ludzi otrzymało stypendium w wysokości 150 HUF, fundusz Szerdahelyszék otrzymał 600 HUF, a szkoły ludowe 750 HUF.

7-8 marca 1869 r. siedmiogrodzcy Oláhowie (Rumuni) utworzyli w Szerdahely, sprzeciwiającą się zjednoczeniu, transylwańską Rumuńską Partię Narodową, która zdecydowała o bezczynności politycznej.

1869. március 7-8-án az erdélyi oláhok (románok) Szerdahelyen alakították meg az egyesülést ellenző Erdélyi Román Nemzeti Pártot, mely a politikai tétlenséget határozta el. 

Art. 33 ustawy z 1876 r. podzielił go na powiat Szeben vármegyébe Sybin jako powiat z siedzibą w Szerdahely.

Populacja

W 1870 r. Liczyło 19 345 mieszkańców

Skład narodowościowy

  • Rumuni − 80%,
  • Niemcy − 19% i
  • Węgrzy − 1%.

Skład wyznaniowy

  • prawosławni − 14 982 (77,4%),
  • luteranie − 3674 (19%),
  • grekokatolików 473 (2,4%),
  • rzymscy katolicy − 193 (1%) i
  • reformowani − 23.

Rozliczenia

(Niemiecka nazwa jest w nawiasach).

Nazwa rumuńska Nazwa niemiecka Nazwa węgierska
Apoldu de Jos
Apoldu Mic
Kleinapold Kisspold
Apoldu de Sus
Apoldu Mare
Großpold Nagyapold
Cărpiniș Keppelsbach
Kerpenisch
Kerpenyes
Dobârca Dobring Doborka
Gârbova Urwegen Szúszorbó
Ludoș Großlogdes
Ludesch
Nagyludas
Miercurea Sibiului Reußmarkt Szerdahely
Poiana Sibiului Flußau Polyún
Pojúna
Reciu Rätsch Szebenrécse
Rod Rod
Ruiden
Ród
Topârcea Tschapertsch Toporcsa

Céhei

Szerdahelyszék céhei a szász városokkal és székekkel közösen alakultak meg:

  • 1493 (másik 1528, 1540, 1638, 1698): kovács
  • 1535 (másik 1556, 1563, 1585, 1615): takács
  • 1536: esztergályos
  • 1569: fazekas
  • 1539: szabó
  • 1540: kesztyűkészítő
  • 1541: szűcs (a szász városokkal közös)
  • 1540: lakatos
  • 1561: ötvös
  • 1562: seborvos
  • 1568: varga
  • 1568: kannagyártó
  • 1569 (másik 1676): bognár
  • 1570: mészáros
  • 1588: kádár
  • 1588: üstműves
  • 1589: tímár
  • 1595: molnár
  • 1618: gombkötő
  • 1747: késgyártó

A szász városokkal közösen:

  • 1541: szűcs
  • 1569: fazekas

Gildia

Gildie środowego miejsca powstały wraz z saksońskimi miastami i katedrami:

  • 1493 (kolejne 1528, 1540, 1638, 1698): kowal
  • 1535 (kolejne 1556, 1563, 1585, 1615): tkacz
  • 1536: tokarka
  • 1569: garncarz
  • 1539: krawiec
  • 1540: producent rękawic
  • 1541: kuśnierz (popularne miasta saksońskie)
  • 1540: ślusarz
  • 1561: złotnik
  • 1562: Sebor
  • 1568: Kradzież
  • 1568: producent puszek
  • 1569 (kolejny 1676): Bognar
  • 1570: rzeźnik
  • 1588: Cooper
  • 1588: kocioł
  • 1589: garbarz
  • 1595: młynarz
  • 1618: segregator guzikowy
  • 1747: producent noży

Wraz z miastami saksońskimi:

  • 1541: kuśnierz
  • 1569: garncarz

Źróda

  • Tekintő. Erdélyi helynévkönyv. Opracowanie: Vistai András János. [Bez miejsca i roku, publikowane tylko w sieci WWW.] 1–3. kötet.
  • Magyar katolikus lexikon