Kézdiszék: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 28: | Linia 28: | ||
Jest to najbardziej wysunięte na wschód miasto z większością wegierska w [[Kotlina|Kotlinie Karpackie]], centrum dawnego Kézdiszék. W 1849 r. połączyła się z [[Kantą]], a w 1949 r. przyłączono Kézdioroszfalu. Dziś należą do niej również [[Nyújtód]] i dołączone [[Kézdisárfalva]] i [[Kézdiszászfalu]]. | Jest to najbardziej wysunięte na wschód miasto z większością wegierska w [[Kotlina|Kotlinie Karpackie]], centrum dawnego Kézdiszék. W 1849 r. połączyła się z [[Kantą]], a w 1949 r. przyłączono Kézdioroszfalu. Dziś należą do niej również [[Nyújtód]] i dołączone [[Kézdisárfalva]] i [[Kézdiszászfalu]]. | ||
| − | Już w czasach rzymskich istniała tu osada ''Praetoria Augusta''. Na wschodnich '''tarasach''' miasta znaleziono ślady epoki brązu, osadnictwa z III wieku i osadnictwa z VII wieku. Od czasów rzymskich była to dość zbywalna osada, czasami niszczona przez najazdy z kierunku przełęczy [[Ojtozi-szoros]] (''Ojtozi''). W średniowieczu ponownie stał się miejscem targowym, a w 1427 r. król [[Zygmunt]] nadał mu status miasta królewskiego zwanego ''Torjavása''. W 1567 roku było to już znaczące miasto zwane [[Kézdivásárhely]]. W wielkim pożarze w 1834 r. spłonęło 421 z 558 domów. Podczas wojny o niepodległość w latach 1848-49, w centrum obrony Seklerów, Áron Gábor rozlał tu swoje armaty, a jego pomnik stoi na głównym placu od 1971 roku. W 1910 r. liczyło 5.892 mieszkańców, głównie Węgrów. Do czasu podpisania [[Trianon|traktatu w Trianon]] komitat [[Háromszék]] należało do okręgu [[Kézdi járás|Kézdi]. | + | Już w czasach rzymskich istniała tu osada ''Praetoria Augusta''. Na wschodnich '''tarasach''' miasta znaleziono ślady epoki brązu, osadnictwa z III wieku i osadnictwa z VII wieku. Od czasów rzymskich była to dość zbywalna osada, czasami niszczona przez najazdy z kierunku przełęczy [[Ojtozi-szoros]] (''Ojtozi''). W średniowieczu ponownie stał się miejscem targowym, a w 1427 r. król [[Zygmunt]] nadał mu status miasta królewskiego zwanego ''Torjavása''. W 1567 roku było to już znaczące miasto zwane [[Kézdivásárhely]]. W wielkim pożarze w 1834 r. spłonęło 421 z 558 domów. Podczas wojny o niepodległość w latach 1848-49, w centrum obrony Seklerów, Áron Gábor rozlał tu swoje armaty, a jego pomnik stoi na głównym placu od 1971 roku. W 1910 r. liczyło 5.892 mieszkańców, głównie Węgrów. Do czasu podpisania [[Trianon|traktatu w Trianon]] komitat [[Háromszék]] należało do okręgu [[Kézdi járás|Kézdi]]. |
| | | | ||
Wersja z 11:25, 14 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Szeklerland-planned seats.png Kézdiszék - kolor niebieski Kézdiszék (pol. lokacja Kézd, rum. ?) − jedna z siedmiu historycznych lokacji Seklerów. W 1562 roku połączyła się z Sepsiszék i Orbaiszék jako Háromszék. Znajdowałoa się w północno-wschodniej części historycznego Háromszék i dzisiejszego okręgu Kovászna megye Covasna. Jego siedzibą było Kézdivásárhely, które jest dziś jedynym miastem, a także kulturalnym, politycznym i gospodarczym centrum. KézdivásárhelyPlik:Kezdi eglise.JPG Kościół reformowany Jest to najbardziej wysunięte na wschód miasto z większością wegierska w Kotlinie Karpackie, centrum dawnego Kézdiszék. W 1849 r. połączyła się z Kantą, a w 1949 r. przyłączono Kézdioroszfalu. Dziś należą do niej również Nyújtód i dołączone Kézdisárfalva i Kézdiszászfalu. Już w czasach rzymskich istniała tu osada Praetoria Augusta. Na wschodnich tarasach miasta znaleziono ślady epoki brązu, osadnictwa z III wieku i osadnictwa z VII wieku. Od czasów rzymskich była to dość zbywalna osada, czasami niszczona przez najazdy z kierunku przełęczy Ojtozi-szoros (Ojtozi). W średniowieczu ponownie stał się miejscem targowym, a w 1427 r. król Zygmunt nadał mu status miasta królewskiego zwanego Torjavása. W 1567 roku było to już znaczące miasto zwane Kézdivásárhely. W wielkim pożarze w 1834 r. spłonęło 421 z 558 domów. Podczas wojny o niepodległość w latach 1848-49, w centrum obrony Seklerów, Áron Gábor rozlał tu swoje armaty, a jego pomnik stoi na głównym placu od 1971 roku. W 1910 r. liczyło 5.892 mieszkańców, głównie Węgrów. Do czasu podpisania traktatu w Trianon komitat Háromszék należało do okręgu Kézdi. |
| |||||||||||||||||||||||||
