Zwei Stühle: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 7 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:3n]]
+
[[Kategoria:1s]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z niemieckiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z niemieckiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
[[Plik:Zwei Stühle.svg|mini|hochkant=1.7|Zwei Stühle an der Großen Kokel]]
+
[[Plik:Zwei-Stühle-Siegel-1492.jpg|thumb|200px|left|Pieczęć Zwei Stühle (1492)]]
 +
[[Plik:Zwei Stühle.svg|thumb|700px|right|Zwei Stühle an der Großen Kokel]]
 +
[[Plik:Mediascher Stuhl-Josephinische Landesaufnahme 1769-1773.jpg|thumb|right|700px|Mediascher Stuhl (1770)]]
  
Die '''Zwei Stühle''', manchmal auch mit Zusatz ''die Zwei Stühle Mediasch und Schelk'', später nur noch '''Mediascher Stuhl''', bezeichnet die historischen Gebiete der Stühle [[Mediasch]] (''Oberer Stuhl'') und [[Marktschelken|Schelk]] (''Unterer Stuhl'') auf dem [[Königsboden]] in [[Siebenbürgen]] sowie die Gerichts- und Verwaltungsbezirke der [[Nationsuniversität]] der [[Siebenbürger Sachsen]] für diese Gebiete.
+
'''???''' (pol. ''Dwie Lokacje'', niem. ''Zwei Stühle'', czasami z dodatkiem ''die Zwei Stühle Mediasch und Schelk'' (pol. Dwie lokacje Mediasch i Schelk), później tylko ''Mediascher Stuhl'' − pol. ''[[Lokac]]ja Mediasch''), wyznaczają historyczne obszary lokacji: '''Mediasch''' ([[lokac]]ja nadrzędna) i '''Schelk''' ([[lokac]]ja podrzędna) na [[Királyföld]] w [[Siedmiogrod]]zie, a także sąd oraz okręgi administracyjne ''[[Universitas Saxonum]]'' [[Sas]]ów siedmiogrodzkich dla tych obszarów.
  
 
== Historia ==
 
== Historia ==
  
Tereny Zwei Stühle, wówczas jeszcze powiatowe, zostały zasiedlone od połowy XIII wieku przez osadników transylwańsko-saksońskich z „Altlandu” prowincji Sibiu w drodze wewnętrznej kolonizacji.
+
[[Plik:Scaunul Mediasului CoA.svg|thumb|left|150px|Herb Mediasch]]
 +
[[Plik:Scaunul Seica CoA.svg|thumb|left|150px|Herb Marktschelken]]
  
Die Gebiete der ''Zwei Stühle'', damals noch ''Grafschaften'', wurden ab Mitte des 13. Jahrhunderts von siebenbürgisch-sächsischen Siedlern aus dem „Altland“ der [[Sieben Stühle|Hermannstädter Provinz]] durch Binnenkolonisation besiedelt.
+
Tereny lokacji, wówczas jeszcze '''powiatowe''', zostały zasiedlone od połowy XIII wieku przez osadników siedmiogrodzko-saskich z „Altlandu” − prowincji [[Sieben Stühle]] (rum. ''Sibiu'') w drodze wewnętrznej kolonizacji.
  
Pierwotnie położony na ziemi powiatowej i podlegający jurysdykcji Szeklergrafen, węgierski król Karol Robert przyznał „Sasom Medias, Schelk i Biertan” w 1315 r. „Te same wolności”, co prowincji Sybin. W kolejnym dokumencie z 1318 roku król wydał „Sasom z Mediasch, Marktschelken i Kleinschelken” następstwo wojskowe i królewską gościnność za roczną wypłatą 400 marek srebra Martinszins. Przywilej ten był później kilkakrotnie odnawiany, ale obie katedry pozostawały pod zwierzchnictwem Szeklergrave, któremu jednak przydzielono wybranych sędziów. Po powstaniu Sasów przeciwko królowi Karolowi Robertowi, w latach 1325-1329 saskie powiaty zostały przekształcone w okręgi i katedry - typowe wówczas obszary sądownicze i administracyjne autonomicznych grup ludności. W 1402 roku Mediascher Hann Kunz (villicus Cuncz) i hrabia Kleinkopischer (come de parva Kabaz) Michael uzyskali zwolnienie dwóch katedr spod jurysdykcji hrabiego Szeklerów od króla Zygmunta. Odtąd mogli swobodnie wybierać swojego sędziego i „mówić dobrze, jak to się dzieje na siedmiu krzesłach”.
+
Pierwotnie położona na ziemi powiatowej i podlegający jurysdykcji [[Hrabia Seklerów|hrabiego Seklerów]], węgierski król [[Karol Robert]] przyznał „''Sasom a Mediasch, Schelk i Birthälm''” w 1315 r. „''te same wolności''”, co '''prowincji''' Sybin. W kolejnym dokumencie z 1318 roku król wydał „''Sasom z Mediasch, Marktschelken i Kleinschelken''” następstwo wojskowe i królewską gościnność za roczną wypłatą 400 marek srebra ''Martinszins''. Przywilej ten był później kilkakrotnie odnawiany, ale obie ''[[lokac]]je'' pozostawały pod zwierzchnictwem hrabiego Sekleróœ, któremu jednak przydzielono wybieranych sędziów. Po powstaniu [[Sas]]ów przeciwko królowi Karolowi Robertowi, w latach 1325-1329 saskie '''powiaty''' zostały przekształcone w '''okręgi''' i '''katedry''' − typowe wówczas obszary sądownicze i administracyjne autonomicznych grup ludności. W 1402 roku Mediascher Hann Kunz (''villicus Cuncz'') i '''hrabia''' Kleinkopischer (''comes de parva Kabaz'') Michael od króla [[Zygmunt]]a uzyskali zwolnienie dwóch lokacji spod jurysdykcji hrabiego Szeklerów. Odtąd mogli swobodnie wybierać swojego sędziego i „mówić dobrze, jak to się dzieje w ''Siedmiu '; Lokacjach''”.
  
Ursprünglich auf [[Komitatsboden]] gelegen und der Gerichtsbarkeit des [[Szeklergraf]]en unterstellt, gestand der ungarische König [[Karl I. (Ungarn)|Karl Robert]] ''„den Sachsen von Mediasch, Schelk und Birthälm“'' 1315 die ''„gleichen Freiheiten“'' zu, wie denen der Hermannstädter Provinz. In einer weiteren Urkunde von 1318 erließ der König „den Sachsen von Mediasch, Marktschelken und Kleinschelken“ die Heeresfolge und königliche Bewirtung gegen eine jährliche Zahlung von 400 Silbermark ''Martinszins''. Dieses Privileg wurde danach etliche Male erneuert, aber die ''Zwei Stühle'' verblieben weiterhin unter der Hoheit des Szeklergrafen, dem jedoch gewählte Stuhlsrichter beigeordnet waren. Nach einem Aufstand der Sachsen gegen König Karl Robert erfolgte zwischen 1325 und 1329 eine Reform der sächsischen Grafschaften in Distrikte und Stühle – damals typische Gerichts- und Verwaltungsgebiete autonomer Bevölkerungsgruppen. Im Jahr 1402 erwirkten der Mediascher Hann Kunz (''villicus Cuncz'') und der Kleinkopischer Gräf (''comes de parva Kabaz'') Michael bei König [[Sigismund (HRR)|Sigismund]] die Befreiung der ''Zwei Stühle'' von der Gerichtsbarkeit des Szeklergrafen. Fortan konnten sie ihren gemeinsamen Richter frei wählen und „Recht sprechen, wie es in den Sieben Stühlen geschieht“.
+
W 1487 roku ''Dwie Lokacje'' (niem ''[[Zwei Stühle]]'') połączyły się z prowincją Sybin (''Siedem Lokacji'') (niem. ''[[Sieben Stühle]]''), dystryktami: [[Kronstädter Distrikt|Kronsztadzkim]] i [[Bistritzer Distrikt|Bistritz]], tworząc ''[[Universitas Saxonum]]'' (pol. ''Powszechność Saska''), po tym jak król [[Macieja Korwin]] rozszerzył przywileje [[Aranybulla|Złotej Bulli]] na wszystkie wolne osady [[Siedmiogrod]]u.
  
[[Plik:Zwei-Stühle-Siegel-1492.jpg|thumb|Pieczęć Zwei Stühle (1492)]]
+
Po uzyskaniu praw miejskich w 1534 roku Mediasch ostatecznie uzyskał dominację w Dwóch Lokacjach, dla których przyjęła się nazwa ''Mediasch''. Te dwie lokacje (''Mediascher Stuhl'') utworzyły również prowincję Mediascher, obok Sibiu, Bistritz i Kronstadt, jedną z czterech niezależnych prowincji '''Sachsenlandu''' w Siedmiogrodzie.
  
W 1487 roku Dwie Katedry połączyły się z Prowincją Sybin (Siedem Katedr), Okręgiem Kronsztadzkim i Okręgiem Bistritz, tworząc Saksoński Uniwersytet Narodów, po tym jak król Macieja Korwinus rozszerzył przywileje Złotej Karty na wszystkie wolne osady Siedmiogrodu.
+
Po kompromisie austro-węgierskim i ponownej integracji Siedmiogrodu z Królestwem Węgier, ''Mediascher Stuhl'' (dawniej ''Dwie Lokacje'') został rozwiązany w 1876 roku i przeniesiony i włączony do nowo powstałych komitatów: Groß-Kokelburg (Nagy-Küküllő vármegye) i Klein-Kokelburg (Kis-Küküllő vármegye).
  
Im Jahr 1487 schlossen sich die Zwei Stühle mit der [[Sieben Stühle|Hermannstädter Provinz]] (Sieben Stühle), dem [[Kronstädter Distrikt]] und dem [[Bistritzer Distrikt]] zur [[Sächsische Nationsuniversität in Siebenbürgen|Sächsischen Nationsuniversität]] zusammen, nachdem König [[Matthias Corvinus]] die Privilegien des [[Goldener Freibrief|Goldenen Freibriefs]] auf alle freien siebenbürgisch-sächsischen Siedlungen ausgedehnt hatte.
+
=== Miejscowości ''Mediascher Stuhl'' ===
  
Po uzyskaniu praw miejskich w 1534 roku Mediasch ostatecznie uzyskał dominację w dwóch krzesłach, dla których przyjęła się nazwa Mediasch. Te dwie katedry lub Mediascher Stuhl utworzyły również Prowincję Mediascher, obok Sibiu, Bistritz i Kronstadt, jedną z czterech niezależnych prowincji Sachsenlandu w Siedmiogrodzie.
+
W 1359 roku do ''lokacji Mediasch'' należały następujące miejscowości:
  
Nach der Erlangung der Stadtrechte im Jahr 1534 gewann Mediasch schließlich die Vorherrschaft in den Zwei Stühlen, für die sich dann die Bezeichnung ''Mediascher Stuhl'' durchsetzte. Die Zwei Stühle bzw. der Mediascher Stuhl bildeten gleichzeitig die ''Mediascher Provinz'', neben der ''Hermannstädter'', ''Bistritzer'' und ''Kronstädter'' eine der vier selbständigen Provinzen des Siebenbürger Sachsenlandes.
+
{{clear}}
 
 
Po kompromisie austro-węgierskim i ponownej integracji Siedmiogrodu z Królestwem Węgier, Mediascher Stuhl (dawniej Dwie Katedry) został rozwiązany w 1876 roku i przeniesiony do nowo powstałych powiatów Groß-Kokelburg (Nagy-Küküllő vármegye) i Klein-Kokelburg (Kis-Küküllő vármegye) włączone.
 
 
 
Nach dem [[Österreichisch-Ungarischer Ausgleich|Österreichisch-Ungarischen Ausgleich]] und der  Wiedereingliederung Siebenbürgens in das [[Königreich Ungarn]] wurde der Mediascher Stuhl (vormals die Zwei Stühle) 1876 aufgelöst und in die neu gegründeten Komitate [[Komitat Groß-Kokelburg|Groß-Kokelburg]] (''Nagy-Küküllő vármegye'') und [[Komitat Klein-Kokelburg|Klein-Kokelburg]] (''Kis-Küküllő vármegye'') eingegliedert.
 
 
 
== Miejscowości ==
 
 
 
[[Plik:Scaunul Mediasului CoA.svg|thumb|Mediasch]]
 
[[Plik:Mediascher Stuhl-Josephinische Landesaufnahme 1769-1773.jpg|thumb|Mediascher Stuhl (1770)]]
 
 
 
1359 gehörten zum Mediascher Stuhl die Ortschaften:
 
 
 
W 1359 roku do katedry Mediasch należały następujące miejscowości:
 
  
 
{| {{széptáblázat}}
 
{| {{széptáblázat}}
Linia 100: Linia 90:
 
|}
 
|}
  
* [[Alma Vii|Almen]]
+
Furkeschdorf (po raz pierwszy udokumentowany w 1268 jako ;;praedium Nicolai;; i 1359 jako Furkasi/Spurbasi; położony między [[Moșna (Sibiu)|Meschen]] und [[Mediasch]]), został opuszczony po dewastacji przez Turków w 1470 roku. Pozostali mieszkańcy przenieśli się do Meschen. Gmina Hattert została podzielona między Meschen i Mediasch na polecenie króla Macieja.
* [[Bazna|Baaßen]]
 
* [[Biertan|Birthälm]]
 
* [[Băgaciu (Mureș)|Bogeschdorf]]
 
* [[Buzd|Bußd]]
 
* [[Ighișu Nou|Eibesdorf]]
 
* Furkeschdorf
 
* [[Copșa Mare|Großkopisch]]
 
* [[Ațel|Hetzeldorf]]
 
* [[Curciu|Kirtsch]]
 
* [[Mediaș|Mediasch]]
 
* [[Moșna (Sibiu)|Meschen]]
 
* [[Nemșa|Nimesch]]
 
* [[Brateiu|Pretai]]
 
* [[Richiș|Reichesdorf]]
 
* [[Șaroș pe Târnave|Scharosch]]
 
* [[Dupuș|Tobsdorf]]
 
* [[Valchid|Waldhütten]]
 
* Weißdorf
 
* [[Velț|Wölz]]
 
 
 
Furkeschdorf (po raz pierwszy udokumentowany w 1268 jako praedium Nicolai i 1359 jako Furkasi / Spurbasi; położony między Meschen i Mediasch), został opuszczony po dewastacji przez Turków w 1470 roku. Pozostali mieszkańcy przenieśli się do Meschen. Gmina Hattert została podzielona między Meschen i Mediasch na polecenie króla Macieja.
 
 
 
''Furkeschdorf'' (urkundlich erstmals 1268 erwähnt als ''praedium Nicolai'' und 1359 als ''Furkasi/Spurbasi''; zwischen [[Moșna (Sibiu)|Meschen]] und [[Mediasch]] gelegen), wurde nach Verwüstungen durch die Türken 1470 aufgegeben. Die verbliebenen Bewohner zogen nach Meschen um. Der Gemeindehattert wurde auf Anweisung von König Matthias zwischen Meschen und Mediasch aufgeteilt.
 
 
 
 
 
Weißdorf (pierwsza wzmianka w dokumencie jako Viszdorff w 1359 r.) Została rozwiązana uchwałą Siedmiu Katedr w 1521 r. I podzielona między społeczności Almen, Meschen, Mortesdorf i Martinsdorf.
 
 
 
''Weißdorf'' (urkundlich erstmals 1359 als ''Viszdorff'' erwähnt) wurde auf Beschluss der Sieben Stühle 1521 aufgelöst und an die Gemeinden Almen, Meschen, [[Motiș (Sibiu)|Mortesdorf]] und [[Metiș|Martinsdorf]] aufgeteilt.
 
  
Zum Schelker Stuhl gehörten (so belegt 1510) die Ortschaften:
+
Weißdorf (pierwsza wzmianka w dokumencie jako ''Viszdorff'' w 1359 r.) została rozwiązana uchwałą Siedmiu Lokacji (''Sieben Stühle'') w 1521 r. i podzielona między społeczności Almen, Meschen, [[Motiș (Sibiu)|Mortesdorf]] i [[Metiș|Martinsdorf]].
  
[[Plik:Scaunul Seica CoA.svg|thumb|Marktschelken]]
+
=== Miejscowości ''Schelker Stuhl'' ===
  
Następujące miejscowości należały do ​​Schelker Stuhl (o czym świadczy 1510):
+
W 1510 roku do ''lokacji Schelker'' należały następujące miejscowości:
  
 
{| {{széptáblázat}}
 
{| {{széptáblázat}}
 
! Nazwa niemiecka
 
! Nazwa niemiecka
! Nawa lokalnaref name="SS"/>
+
! Nawa lokalna<ref name="SS"/>
 
! Nazwa rumuńska
 
! Nazwa rumuńska
 
! Nazwa węgierska
 
! Nazwa węgierska

Aktualna wersja na dzień 15:56, 19 mar 2021

Plik:Zwei-Stühle-Siegel-1492.jpg
Pieczęć Zwei Stühle (1492)
Plik:Zwei Stühle.svg
Zwei Stühle an der Großen Kokel

??? (pol. Dwie Lokacje, niem. Zwei Stühle, czasami z dodatkiem die Zwei Stühle Mediasch und Schelk (pol. Dwie lokacje Mediasch i Schelk), później tylko Mediascher Stuhl − pol. Lokacja Mediasch), wyznaczają historyczne obszary lokacji: Mediasch (lokacja nadrzędna) i Schelk (lokacja podrzędna) na Királyföld w Siedmiogrodzie, a także sąd oraz okręgi administracyjne Universitas Saxonum Sasów siedmiogrodzkich dla tych obszarów.

Historia

Plik:Scaunul Seica CoA.svg
Herb Marktschelken

Tereny lokacji, wówczas jeszcze powiatowe, zostały zasiedlone od połowy XIII wieku przez osadników siedmiogrodzko-saskich z „Altlandu” − prowincji Sieben Stühle (rum. Sibiu) w drodze wewnętrznej kolonizacji.

Pierwotnie położona na ziemi powiatowej i podlegający jurysdykcji hrabiego Seklerów, węgierski król Karol Robert przyznał „Sasom a Mediasch, Schelk i Birthälm” w 1315 r. „te same wolności”, co prowincji Sybin. W kolejnym dokumencie z 1318 roku król wydał „Sasom z Mediasch, Marktschelken i Kleinschelken” następstwo wojskowe i królewską gościnność za roczną wypłatą 400 marek srebra Martinszins. Przywilej ten był później kilkakrotnie odnawiany, ale obie lokacje pozostawały pod zwierzchnictwem hrabiego Sekleróœ, któremu jednak przydzielono wybieranych sędziów. Po powstaniu Sasów przeciwko królowi Karolowi Robertowi, w latach 1325-1329 saskie powiaty zostały przekształcone w okręgi i katedry − typowe wówczas obszary sądownicze i administracyjne autonomicznych grup ludności. W 1402 roku Mediascher Hann Kunz (villicus Cuncz) i hrabia Kleinkopischer (comes de parva Kabaz) Michael od króla Zygmunta uzyskali zwolnienie dwóch lokacji spod jurysdykcji hrabiego Szeklerów. Odtąd mogli swobodnie wybierać swojego sędziego i „mówić dobrze, jak to się dzieje w Siedmiu '; Lokacjach”.

W 1487 roku Dwie Lokacje (niem Zwei Stühle) połączyły się z prowincją Sybin (Siedem Lokacji) (niem. Sieben Stühle), dystryktami: Kronsztadzkim i Bistritz, tworząc Universitas Saxonum (pol. Powszechność Saska), po tym jak król Macieja Korwin rozszerzył przywileje Złotej Bulli na wszystkie wolne osady Siedmiogrodu.

Po uzyskaniu praw miejskich w 1534 roku Mediasch ostatecznie uzyskał dominację w Dwóch Lokacjach, dla których przyjęła się nazwa Mediasch. Te dwie lokacje (Mediascher Stuhl) utworzyły również prowincję Mediascher, obok Sibiu, Bistritz i Kronstadt, jedną z czterech niezależnych prowincji Sachsenlandu w Siedmiogrodzie.

Po kompromisie austro-węgierskim i ponownej integracji Siedmiogrodu z Królestwem Węgier, Mediascher Stuhl (dawniej Dwie Lokacje) został rozwiązany w 1876 roku i przeniesiony i włączony do nowo powstałych komitatów: Groß-Kokelburg (Nagy-Küküllő vármegye) i Klein-Kokelburg (Kis-Küküllő vármegye).

Miejscowości Mediascher Stuhl

W 1359 roku do lokacji Mediasch należały następujące miejscowości:

Nazwa niemiecka Nawa lokalna[1] Nazwa rumuńska Nazwa węgierska
Almen Alma Vii Szászalmád
Baaßen
Baassen
Baußen Bazna Bázna
Felsőbajom
Birthälm Biertan Berethalom
Bogeschdorf Bogeschdref Băgaciu (Mureș) Szászbogács
Bogács
Bußd
bei Mediasch
Buss Buzd Szászbuzd
Eibesdorf Ebesdref Ighișu Nou Szászivánfalva
Furkeschdorf
Großkopisch
Groß-Kopisch
Copșa Mare Nagykapus
Hetzeldorf Ațel
Oțel
Ecel
Kirtsch Kiertsch Curciu Küküllőkőrös
Szászkőrös
Mediasch
wcześniej Medwisch
Medwesch
Meddesch
Mediaș Medgyes
Meschen Mäschen Moșna (Sibiu) Muzsna
Szászmuzsna
Nimesch Nimesch Nemșa Nemes
Pretai Pretoa Brateiu
Bratei
Baráthely
Reichesdorf
Reichersdorf
Rechesdref
Reχestref
Richiș Riomfalva
Scharosch Schuersch Șaroș pe Târnave
Șaroșul Săsesc
Szászsáros
Tobsdorf Dupuș
Dupușul
Táblás
Waldhütten Valchid Válthid
Weißdorf
Wölz Welz Velț Velc
Völc

Furkeschdorf (po raz pierwszy udokumentowany w 1268 jako ;;praedium Nicolai;; i 1359 jako Furkasi/Spurbasi; położony między Meschen und Mediasch), został opuszczony po dewastacji przez Turków w 1470 roku. Pozostali mieszkańcy przenieśli się do Meschen. Gmina Hattert została podzielona między Meschen i Mediasch na polecenie króla Macieja.

Weißdorf (pierwsza wzmianka w dokumencie jako Viszdorff w 1359 r.) została rozwiązana uchwałą Siedmiu Lokacji (Sieben Stühle) w 1521 r. i podzielona między społeczności Almen, Meschen, Mortesdorf i Martinsdorf.

Miejscowości Schelker Stuhl

W 1510 roku do lokacji Schelker należały następujące miejscowości:

Nazwa niemiecka Nawa lokalna[1] Nazwa rumuńska Nazwa węgierska
Arbegen Arbäjen Agârbiciu (Sibiu) Szászegerbegy
Frauendorf Axente Sever
Frâua
Asszonyfalva
Haschagen Hașag Hasság
Kleinkopisch Copșa Mică Kiskapus
Kleinschelken Șeica Mică Kisselyk
Mardisch Muardesch Moardăș Mardos
Marktschelken Șeica Mare Nagyselyk
Schaal
wcześniej
Schael
Schaalendorf
Schuel
Schuuaal
Șoala
wcześniej Șalea
Sálya
Wurmloch Valea Viilor Nagybaromlak

Źródła

  • Hans Gerhard Pauer, Zur Entstehungsgeschichte der zwei Stühle Mediasch und Schelk, in Zeitschrift für Siebenbürgische Landeskunde, 1/1985, Szablon:ISSN
  • Thomas Nägler, Die Ansiedlung der Siebenbürger Sachsen (Colonizarea sașilor transilvăneni), Kriterion Verlag, Bukarest 1992, ISBN 973-26-0288-0
  • Franz Zimmermann et al., Urkundenbuch zur Geschichte der Deutschen in Siebenbürgen, Erster Band: 1191 bis 1342, Hermannstadt 1892.
  • Franz Zimmermann et al., Urkundenbuch zur Geschichte der Deutschen in Siebenbürgen, Zweiter Band: 1342 bis 1390, Hermannstadt 1897.
  • Georg Eduard Müller, Wann sind Mediasch, Furkeschdorf und Tobsdorf kolonisiert worden?, Korrespondenzblatt des Vereins für siebenbürgische Landeskunde, Vol. 1-53, 1884–1929
  • Rudolf Theil, Gehörten die „zwei Stühle“ seit dem Jahre 1224 zur Hermannstädter Provinz?, Archiv des Vereins für siebenbürgische Landeskunde, Vol. 12, 1875, S. 257–269
  • Franz Michaelis, Beiträge zur siebenbürgisch-deutschen Siedlungsgeschichte, Deutsche Forschungen im Südosten, Vol. 1-3, Hermannstadt, 1942–1944