Mýto pod Ďumbierom: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 132: Linia 132:
 
image:Mýto pod Ďumbierom - katolícky kostol.JPG|Kostol sv. Matúša
 
image:Mýto pod Ďumbierom - katolícky kostol.JPG|Kostol sv. Matúša
 
</gallery>
 
</gallery>
 +
 +
== Osobowości wioski ==
 +
=== Tubylcy ===
 +
* [[Eduard Ličko]] (* [[1821]] - † [[1890]]), [[nauczyciel | nauczyciel]] i [[publicysta]]
 +
* [[Jozef Ľupták]] (* [[1916]] - † [[1944]]), [[nauczyciel]], uczestnik [[SNP]]
 +
* [[Ľubomír Dropčo]] (* [[1928]] - † [[1991]]), nauczyciel akademicki, urzędnik sportowy i [[trener]].
 +
* [[Božena Bobáková]] (* [[1929]]), [[pisarz]]
 +
* [[Peter Habovčík]] (* [[1929]] - † [[2005]]), [[pedagog uniwersytetu]], [[technik]].
 +
* [[Ján Števček]] (* [[1929]] - † [[1996]]), literaturoznawca, teoretyk, historyk, [[tłumacz]], pedagog.
 +
 +
=== Pracowali tutaj ===
 +
* [[Štefan Kátlovský]] (* [[1906]] - † [[1968]]), [[ksiądz ewangelicki]], pisarz religijny i dostojnik kościelny.
 +
* [[František Švantner]] (* [[1912]] - † [[1950]]), prozaik
 +
* [[Vladimír Kozlík]] (* [[1917]] - † [[1969]]), hydrolog
 +
* [[Tibor Andrašovan]] (* [[1917]] - † [[2001]]), [[kompozytor]] i [[dyrygent]].
 +
 +
  
 
== Osobnosti obce ==
 
== Osobnosti obce ==

Wersja z 15:14, 4 kwi 2021

Mýto pod Ďumbierom (nem. Mauth, maď. Vámos, ang. Toll)[1] je obec na Slovensku v okrese Brezno. Leží na južnom svahu strednej časti Nízkych Tatier v doline Štiavničky. Na severovýchode a východe hraničí obec s katastrom mesta Brezno, na juhu s obcou Valaská a na západe s obcou Bystrá.

Mýto pod Ďumbierom (węg. Vámos) – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Brezno. Znajduje się w Niżnych Tatrach, na dnie doliny Štiavnička. Przez wieś biegnie droga krajowa nr 72 z Podbrezovej w dolinie górnego Hronu do Liptowskiego Gródka na Liptowie[2].

Zarys historii i demografia

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1696[3]. Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 518 osób, w tym 259 kobiet i 259 mężczyzn[4].

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco[5]:

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco[5]:

Topografia

Mýto pod Ďumbierom znajduje się poniżej Ďumbier (2043 m npm). m. (Stupka). Od strony zachodniej Horný Diel (842 m npm) opada w kierunku Mýto. Na południu znajduje się Mały Gápeľ, który kończy się zalesioną powierzchnią Zingoty (1170 m npm). Poniżej szczytu Šánske (847 m npm), które należy do Tatr Kráľovohoľskich, znajduje się najbardziej płaska część całego obszaru - Pohansko. Na południu należy również wspomnieć o zalesionej miejscowości Diel (900 m npm), która z nadajnikiem telewizyjnym wpada do wsi wąską doliną Frlajzovej i wznosi się po zboczach łąk do Skałki (946 m npm). W dolinie Szczawnickiej znajduje się źródło mineralne o podwyższonej zawartości żelaza.

Mýto pod Ďumbierom sa nachádza pod Ďumbierom (2043 m n. m.), zo severnej strany, smerom k Mýtu, vybieha z nízkotatranského hrebeňa lesnatý Veľký Gápeľ, ktorý nad obcou klesá na výšku 936 m n. m. (Stupka). Zo západnej strany sa k Mýtu skláňa Horný Diel (842 m n. m.). Južným smerom je to Malý Gápeľ, ktorý končí zalesneným povrchom Zingoty (1170 m n. m.). Pod vrchom Šánske (847 m n. m.), ktorý patrí do Kráľovohoľských Tatier, sa nachádza najrovinatejšia časť celého chotára – Pohansko. Na juhu ešte treba spomenúť zalesnený Diel (900 m n. m.), ktorý úzkou Frlajzovou dolinou ústi do obce a cez lúčnaté svahy sa dvíha až ku Skalke (946 m n. m.) s televíznym vysielačom. V doline Štiavničky je minerálny prameň so zvýšeným obsahom železa.

Historia

Osada została założona przez górników, którzy wydobywali metale szlachetne dla miasta królewskiego Brezno i ​​Mennicy Kremnickiej oraz żelazo dla hut. Wieś wymieniana jest w zabytkach pisanych jako osada należąca do Brezna. Umożliwiło to zbudowanie drewnianego domu w wąskiej dolinie wokół potoku Štiavnička, w którym ludzie zatrzymywali się, odpoczywali i płacili miejskiemu poborcy opłat za wejście na teren. Na poczęstunek przyjeżdżali tu również miejscowi górnicy, którzy w Žlebie wyrzucali złoto ze strumienia lub spalali węgiel w Uhlisku. Osadnicy ci stopniowo zaczęli przygotowywać warunki do stałego zamieszkania. Zbudowali domy i zaczęli uprawiać ziemię wokół siebie, stając się chłopami. Choć historia miejscowości sięga 1696 roku, 40 lat przed tą datą stwierdzono, że osada liczyła „40 dusz”. Kilka innych dowodów również potwierdza, że ​​Mýto znajdowało się tutaj, zanim stało się gminą. Na przykład w 1683 r., Gdy rektor gimnazjum w Breznie Ján Simonides i poeta Ján Milchovský wracali z wygnania w środku zimy, byli serdeczni i przyjaźni. Rok wcześniej wojska Tököli przetaczały się przez Mýto. Rok 1694 był na belce domu, który został zburzony w 1956 roku. Tak więc mieszkańcy byli naprawdę długo przed oficjalnym uznaniem miejscowości.

Osadu založili baníci, ktorí pre kráľovské mesto Brezno a pre kremnickú mincovňu ťažili drahé kovy a pre huty železo. Obec sa v písomných pamiatkach spomína ako osada, ktorá patrila Breznu. To dalo v úzkom údolí okolo potoka Štiavnička postaviť drevený domček, kde sa ľudia zastavili, oddýchli si a mestskému mýtnikovi zaplatili poplatok za vstup do chotára. Chodili sa sem občerstvovať aj miestni baníci, ktorí v Žlebe vymývali potočné zlato, alebo pálili uhlie v Uhlisku. Títo osadníci si postupne začali pripravovať podmienky aj pre svoje trvalé bývanie. Postavili si domy a okolo nich začali obrábať pôdu a stávali sa tak aj roľníkmi. Hoci sa história obce datuje od roku 1696, už 40 rokov pred týmto dátumom sa uvádzalo, že osada má „40 duší“. Aj viacero iných dôkazov potvrdzuje, že Mýto tu bolo skôr, ako sa stalo obcou. Napríklad v roku 1683, keď sa uprostred zimy z vyhnanstva vracali rektor breznianskeho gymnázia Ján Simonides a básnik Ján Milchovský, tu boli vľúdne a priateľsky privítaní. Ešte o rok skôr sa cez Mýto valili Tököliho vojská. Na tráme domu, ktorý v roku 1956 zvalili, sa nachádzal letopočet 1694. Takže obyvatelia tu už boli skutočne dávno pred oficiálnym uznaním obce.

Najwięcej mieszkańców było w 1940 roku, prawie 1200. Po wojnie wieś przeżyła największy rozwój, kiedy to wyremontowano prawie 88% domów rodzinnych. Wybudowano szkołę, remizę, 8 internatów, 2 hotele, 8 obiektów rekreacyjnych i rozbudowano szereg domków letniskowych. Obecnie wieś liczy 536 mieszkańców.

Najväčší počet obyvateľov bol v roku 1940, takmer 1200. Po vojne obec zaznamenala najmarkantnejší rozmach, keď sa zrekonštruovalo takmer 88 percent rodinných domov. Postavila sa škola, požiarna zbrojnica, 8 penziónov, 2 hotely, 8 rekreačných zariadení a vyrástlo množstvo chát. V súčasnosti žije v obci 536 obyvateľov.

Kultura i atrakcje

Pomniki

  • Kościół ewangelicki, jednonawowa budowla klasycystyczna z półkolistym prezbiterium i wieżą z lat 1823-1825. Budynek został odnowiony w 1932 roku, wieża pochodzi z XX wieku. Wnętrze jest sklepione sklepieniami pruskimi. Ołtarz jest klasycystyczny z wizerunkiem Jezusa w Ogrodzie Getsemani z 1905 r. Autorstwa A. Štollmanna [1] Zabytkiem objęty jest również budynek parafii ewangelickiej i szkoły ewangelickiej.
  • Kościół rzymskokatolicki św. Matúša, jednonawowa budowla klasycystyczna z prostokątnym zamknięciem prezbiterium i wieżą wchodzącą w skład masy kościelnej z 1840 r. [2] Wieża kościoła, przedzielona lizynowymi pasmami, jest zakończona piramidalnym hełmem. Nad portalem znajduje się okno termiczne. Kościół jest sklepiony sklepieniami pruskimi.
  • Kaplica w części Bystrá z 1816 roku.
  • Kováčska vyhňa, jednopokojowy budynek ludowy z początku XX wieku. [3]


Osobowości wioski

Tubylcy

Pracowali tutaj


Osobnosti obce

Rodáci

Pôsobili tu

Linki zewnętrzne

Mýto pod Ďumbierom
wieś
Mýto pod Ďumbierom z balóna
Państwo Słowacja Słowacja
Kraj Banskobystrický kraj
Okres Brezno
Region Horehronie
Vodný tok Štiavnička
Powierzchnia 10,39 km² (1039 ha) [9]
Populacja 529 (31. 12. 2020) [10]
Gęstość 50,91 os./km²
Pierwsza pisemna
wzmianka
1260[5]/1696[6]
Starosta Roman Švantner[11] (DOMA DOBRE)
PSČ 976 44
ŠÚJ 508811
EČV BR
Tel. kierunkowy +421-48
Adres
siedziby urzędu
Mýto pod Ďumbierom 64
Adres e-mail [email protected]
Telefón 048/619 51 06
Położenie gminy na Słowacji
Położenie gminy w granicach Banskobystrického kraja
Wikimedia Commons: Mýto pod Ďumbierom
Strona: mytopoddumbierom.sk
Portal mapowy GKU: mapa katastralna
18px 48°51′09″S 19°37′56″V

Przypisy

  1. MAJTÁN, Milan. Názvy obcí Slovenskej republiky (Vývin v rokoch 1773 – 1997). Bratislava : [s.n.], 1998.
  2. Niżne Tatry – zachód. Mapa turystyczna 1:50, Banská Bystrica: Tatraplan, 2013
  3. Statystyki ogólne miejscowości (ang.). Statistical Office of the Slovak Republic. [dostęp 2013-09-09].
  4. Dane statystyczne dotyczące liczby mieszkańców (słow.). Štatistický úrad Slovenskej republiky. [dostęp 2013-09-09]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  5. 5,0 5,1 Statystyki mieszkańców na podstawie spisu statystycznego z roku 2001 (ang.). Statistical Office of the Slovak Republic. [dostęp 2013-09-09].
  6. Mýto pod Ďumbierom - Evanjelický kostol [online]. Pamiatky na Slovensku. Dostupné online.
  7. Mýto pod Ďumbierom - Kostol sv. Matúša [online]. Pamiatky na Slovensku. Dostupné online.
  8. Register nehnuteľných národných kultúrnych pamiatok [online]. Pamiatkový úrad Slovenskej republiky. Dostupné online.
  9. Registre obnovenej evidencie pozemkov [online]. Bratislava : ÚGKK SR, [cit. 2011-12-31]. Dostupné online.
  10. Počet obyvateľov podľa pohlavia – obce (ročne) [online]. Bratislava : Štatistický úrad SR, rev. 2021-03-21, [cit. 2021-03-30]. Dostupné online.
  11. Voľby do orgánov samosprávy obcí 2018 : Zoznam zvolených starostov [online]. Bratislava : Štatistický úrad SR, 2018-11-13. Dostupné online.