I. Mária: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 31: | Linia 31: | ||
|miejsce urodzenia = | |miejsce urodzenia = | ||
|data śmierci = [[17 maja]] [[1395]] | |data śmierci = [[17 maja]] [[1395]] | ||
| − | |miejsce śmierci = | + | |miejsce śmierci = Buda |
| − | |przyczyna śmierci = | + | |przyczyna śmierci = poronienie |
|miejsce spoczynku = | |miejsce spoczynku = | ||
|ojciec = [[I. Lajos]]<br>([[Ludwik Węgierski]]) | |ojciec = [[I. Lajos]]<br>([[Ludwik Węgierski]]) | ||
Wersja z 13:31, 9 wrz 2019
Za: [1]
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Maria Andegaweńska (węg. Mária, chor. Marija, ur. w 1371, zm. 17 maja 1395) – królowa Węgier i Chorwacji od 1382.
Życiorys
Była córką króla Polski i Węgier Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki. Już w dzieciństwie ojciec zaaranżował jej małżeństwo z Zygmuntem Luksemburskim, jej siostra Jadwiga Andegaweńska miała poślubić Wilhelma Habsburga[1].
W 1382 po śmierci Ludwika została królową Węgier, rzeczywista władza spoczęła jednak w ręku jej matki Elżbiety Bośniaczki. Po władzę sięgnął wtedy najstarszy żyjący potomek Andegawenów - król Neapolu Karol III z Durazzo. W grudniu 1385 strącił Marię z tronu i koronował się na króla Węgier jako Karol II[2]. W wyniku spisku Elżbiety Bośniaczki i palatyna Mikołaja z Gary nowy król został w lutym 1386 zamordowany. Władzę w wewnętrznie osłabionym kraju ponownie objęły Elżbieta z córką[2]. W obawie przed zwolennikami zamordowanego monarchy obie kobiety schroniły się w posiadłości rodu z Gary w południowych Węgrzech. Wkrótce zostały napadnięte i uwięzione w zamku Nowy Grod nad Adriatykiem z polecenia męża Marii - Zygmunta Luksemburskiego. Elżbieta nie doczekała się pomocy od zięcia, który dążył do przejęcia korony węgierskiej. Została uduszona na oczach córki przed 15 stycznia 1387[3]. Z niewoli Marię wyzwolił dopiero Zygmunt Luksemburski, za cenę przyjęcia korony węgierskiej w czerwcu 1387[3]. Od tej pory Węgry miały formalnie dwoje równoprawnych władców, Marię i Zygmunta. Królowa na co dzień nie brała udziału w rządach. Sprawowała władzę w trakcie pobytów męża za granicą. Maria zmarła w Budzie 17 maja 1395 roku podczas polowania na skutek upadku z konia, który spowodował poronienie. Została pochowana w katedrze w Wielkim Waradynie (obecnie Oradea).[4]
| 4. Karol Robert | ||||||
| 2. Ludwik Węgierski | ||||||
| 5. Elżbieta Łokietkówna | ||||||
| 1. Maria Andegaweńska | ||||||
| 6. Stefan II Kotromanić | ||||||
| 3. Elżbieta Bośniaczka | ||||||
| 7. Elżbieta kujawska | ||||||
Przypisy
Bibliografia
- Dąbrowski J., Ostatnie lata Ludwika Wielkiego. 1370-1382, Wydawnictwo Universitas, Kraków 2009, .
- Nikodem J., Jadwiga król Polski, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław 2009, .
