Lackfi II. István

Za: [1]

Lackfi II. István — Koniuszy królewski Skarbnik królewski Wojewoda Siedmiogrodu Przywódca Seklerów Ban Chorwacji i Dalmacji — Koniuszy królewski Okres od : (1) 1326, (2) 1368, (3) 1387 do : (1) 1343, (2) 1387, (3) 1395 Poprzednik 1. Fónyi Balázs 2. Lackfi I. Imre 3. Lackfi II. István Następca 1. Lackfi II. Dénes 2. Lackfi II. István 3. Perényi Miklós Skarbnik królewski Okres od : (1) 1342, (2) 1343, (3) 1353 do : (1) 1342, (2) 1344, (3) 1353 Poprzednik 1. Sirokai Miklós 2. Szécsényi I. Tamás 3. Paksi Olivér Następca 1. Szécsényi I. Tamás 2. Tót Lőrinc 3. Pomázi Cikó Wojewoda Siedmiogrodu Okres od : (1) 1344, (2) 1372, (3) 1385 do : (1) 1350, (2) 1376, (3) 1386 Poprzednik 1. Sirokai Miklós 2. Lackfi I. Imre 3. Losonci I. László Następca 1. Gönyüi Tamás 2. Losonci I. László 3. Losonci I. László Przywódca Seklerów Okres od 1367 do 1371 Poprzednik Lackfi II. Miklós Następca Losonci I. László Ban Chorwacji i Dalmacji Okres od : (1) 1371, (2) 1383, (3) 1385 do : (1) 1372, (2) 1384, (3) 1385 Poprzednik 1. Šimun Mauricijev 2. Bebek Imre 3. Szentgyörgyi Tamás Następca 1. Karlo II. Drački 2. Szentgyörgyi Tamás 3. Ivan od Paližne i Ivan Horvat Dane biograficzne Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Chorwacji w unii personalnej z Królestwem Węgier Urodziny data nieznana Śmierć 27 veljače 1397 ?

Stjepan II. Lacković (mađ. Lackfy ili Lackfi István II), (? - Križevci, 27. veljače 1397.), hrvatski velikaš, hrvatski ban (1371.-1372., 1383.-1384. i 1385.), erdeljski vojvoda (1372.–1376., 1385.–1386.) i ugarski palatin (1387.-1392.) iz velikaške obitelji Lacković.

Životopis

Stjepan II. Lacković, u historiografiji poznat i kao Stjepan Lacković Čakovečki, potomak je obitelji Lacković, koja vuče porijeklo od njemačkog plemenitog roda Hermán, a vladala je u 14. stoljeću ondašnjom mađarskom pokrajinom Erdelj (danas Transilvanija u Rumunjskoj). Njegovo prezime dolazi od osobnog imena osnivača obitelji, koji se zvao Ladislav (mađar. László), skraćeno Lack, Laczk ili Lacko, a njegovi su potomci uzeli prezime Lacković.

Stjepan je bio sin Stjepana I. Lackovića, hrvatsko-slavonsko-dalmatinskog bana u razdoblju 1350.-1352. godine, a unuk osnivača obiteljske loze Ladislava. Imao je niz titula, odnosno obnašao mnoge dužnosti, među kojima su, uz naslov bana Hrvatske i Dalmacije, bile: erdeljski (transilvanski) vojvoda (1372.-1376.), ugarski palatin (1387.-1397.), knez Zadra (1383., 1387.-88., 1391-92.), gospodar Međimurja i Čakovca, Zagorja, Lendave (Slovenija), Keszthelyja (Mađarska), zatim župan mađarskih županija Zala, Veszprém i Győr, te južnoslovačke pokrajine Komarno uz rijeku Dunav.

Hrvatskim banom bio je u tri navrata, i to u razdoblju 1371.-1372. godine, 1383.-1384. te 1385. godine.

Dana 27. kolovoza 1376. godine Stjepan II. Lacković, tadašnji vlasnik Međimurja, zajedno sa svojim bratom Dionizijem (mađ. Dénes) osniva poznati pavlinski samostan u Svetoj Jeleni (današnji Šenkovec kod Čakovca), posvećen Uznesenju blažene djevice Marije i Svim svetima. U sklopu tog samostana nalazili su se, između ostalog, i grobovi u koje su sljedećih stoljeća sahranjivani mnogi članovi velikaške obitelji Zrinski.

U političkim previranjima toga doba, nakon smrti kralja Ludovika I. Anžuvinca 1382. godine, Lacković je bio pristaša kralja Karla Dračkoga i stao uz nezadovoljnike koji su bili protiv kneza Nikole I. Gorjanskog i kraljice Elizabete. Podržavao je bosanskog kralja Tvrtka I. Nakon Karlova ubojstva pomirio se s kraljicom Elizabetom te je imenovan palatinom.

Kralj Žigmund Luksemburški postavio ga je za jednog od vojskovođa svoje vojske 1396. godine u bitci protiv Osmanlija kod Nikopolja. Poslije tog poraza, kojem je i sam pridonio bijegom s bojnog polja, postao je veliki protivnik kralja Žigmunda te je podržao Ladislava Napuljskoga za novoga kralja. Međutim, nakon što mu je kralj poslao pismeno jamstvo (salvum conductum) te ga taktički pozvao, Lacković je došao na zasjedanje Hrvatskog sabora u Križevce, na kojemu je predsjedao sam kralj. Nakon žestoke svađe o krivnji oko Nikopolja, kraljevi pristaše su mačevima sasjekli Stjepana i njegova sinovca Andriju. U povijesti je taj događaj zabilježen kao Krvavi križevački sabor.

Vanjske poveznice

• Stjepan II. Lacković - Hrvatska enciklopedija
• Lacković - Hrvatska enciklopedija
• Stjepan II. Lacković - Hrvatski biografski leksikon
• Lackovići iz plemićkog roda Herman
• Obitelj Lacković s češko-mađarskom varijantom imena
• Uzroci i posljedice Krvavog sabora u Križevcima
• Spomenik Stjepanu II. Lackoviću Čakovečkom u središtu grada Keszthelyja, Mađarska
• Natpis na postolju spomenika (u prijevodu): Stjepan II. Lacković Čakovečki, (ugarski) palatin, osnivač grada

Poprzednik:	Koniuszy królewski (1326-1343)	Następca:
Fónyi Balázs		Lackfi II. Dénes

Poprzednik:	Skarbnik królewski (1342)	Następca:
Sirokai Miklós		Szécsényi I. Tamás

Poprzednik:	Skarbnik królewski (1343-1344)	Następca:
Szécsényi I. Tamás		Tót Lőrinc

Poprzednik:	Wojewoda Siedmiogrodu (1344-1350)	Następca:
Sirokai Miklós		Gönyüi Tamás

Poprzednik:	Skarbnik królewski (1353)	Następca:
Paksi Olivér		Pomázi Cikó

Poprzednik:	Przywódca Seklerów (1367-1371)	Następca:
Lackfi II. Miklós		Losonci I. László

Poprzednik:	Koniuszy królewski (1368-1387) z przerwami	Następca:
Lackfi I. Imre		Lackfi II. István

Poprzednik:	Ban Chorwacji i Dalmacji (1371-1372)	Następca:
Šimun Mauricijev		Karlo II. Drački

Poprzednik:	Wojewoda Siedmiogrodu (1372-1376)	Następca:
Lackfi I. Imre		Losonci I. László

Poprzednik:	Ban Chorwacji i Dalmacji (1383-1384)	Następca:
Bebek Imre		Szentgyörgyi Tamás

Poprzednik:	Ban Chorwacji i Dalmacji (1385)	Następca:
Szentgyörgyi Tamás		Ivan od Paližne i Ivan Horvat ???

Poprzednik:	Wojewoda Siedmiogrodu (1385-1386)	Następca:
Losonci I. László		Losonci I. László

Poprzednik:	Koniuszy królewski (1387-1395)	Następca:
Lackfi II. István		Perényi Miklós