Radó: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 64: | Linia 64: | ||
|} | |} | ||
| − | + | Rado (; zmarł 1057) był arystokratą w Królestwie Węgier, służył jako palatyn () około 1057 r. Za panowania Andrzeja I na Węgrzech [1]. | |
| − | + | <small><small>'''Rado''' ({{lang-hu|Radó}}; died 1057) was a noble in the [[Kingdom of Hungary (1000–1526)|Kingdom of Hungary]], who served as [[Palatine of Hungary|palatine]] ({{lang-la|comes palatii}}) around 1057, during the reign of [[Andrew I of Hungary]].<ref name='Zsoldos_15'>{{harvnb|Zsoldos|2011|p=15}}</ref> </small></small> | |
| − | His name is Slavic.<ref name="Tuzson2002">{{cite book|author=John Tuzson|title=István II (1116-1131): A Chapter in Medieval Hungarian History|url=https://books.google.com/books?id=_99nAAAAMAAJ|year=2002|publisher=Eastern European Monographs|isbn=978-0-88033-500-3|page=50}}</ref> It is possible that Rado was a descendant of [[Gavril Radomir of Bulgaria|Gabriel Radomir]], a son of Bulgar Emperor [[Samuel of Bulgaria|Samuel]] (r. 997–1014).<ref name="Tuzson2002"/> | + | Jako podniebienie Rado podarował część majątków ziemskich opactwu Suazi (dziś Sremska Mitrovica, Serbia) w 1057 r. Zmarł w tym samym roku. Później wdowa Lucia upamiętniła w osadzie jej osieroconych krewnych. [2] |
| + | |||
| + | <small><small>As palatine, Rado donated some land estates to the Abbey of [[Sremska Mitrovica|Szávaszentdemeter]] ({{lang-la|Sirmium}}; today Sremska Mitrovica, [[Serbia]]) in 1057. He died in that same year. Later his widow, Lucia commemorated her orphaned relatives in a charter.<ref name='Markó_249'>{{harvnb|Markó|2006|p=249}}</ref> </small></small> | ||
| + | |||
| + | Nazywa się słowiański. [3] Możliwe, że Rado był potomkiem Gabriela Radomira, syna bułgarskiego cesarza Samuela (r. 997-1014). [3] | ||
| + | |||
| + | <small><small>His name is Slavic.<ref name="Tuzson2002">{{cite book|author=John Tuzson|title=István II (1116-1131): A Chapter in Medieval Hungarian History|url=https://books.google.com/books?id=_99nAAAAMAAJ|year=2002|publisher=Eastern European Monographs|isbn=978-0-88033-500-3|page=50}}</ref> It is possible that Rado was a descendant of [[Gavril Radomir of Bulgaria|Gabriel Radomir]], a son of Bulgar Emperor [[Samuel of Bulgaria|Samuel]] (r. 997–1014).<ref name="Tuzson2002"/> </small></small> | ||
==Źródła== | ==Źródła== | ||
Wersja z 14:08, 31 paź 2019
Rado (palatine). Zobacz
| Poprzednik: | Palatyn Królestwa Węgier (ok.1057) |
Następca: |
| Zache | Győr Ottó |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Rado (; zmarł 1057) był arystokratą w Królestwie Węgier, służył jako palatyn () około 1057 r. Za panowania Andrzeja I na Węgrzech [1].
Rado (; died 1057) was a noble in the Kingdom of Hungary, who served as palatine () around 1057, during the reign of Andrew I of Hungary.[1]
Jako podniebienie Rado podarował część majątków ziemskich opactwu Suazi (dziś Sremska Mitrovica, Serbia) w 1057 r. Zmarł w tym samym roku. Później wdowa Lucia upamiętniła w osadzie jej osieroconych krewnych. [2]
As palatine, Rado donated some land estates to the Abbey of Szávaszentdemeter (; today Sremska Mitrovica, Serbia) in 1057. He died in that same year. Later his widow, Lucia commemorated her orphaned relatives in a charter.[2]
Nazywa się słowiański. [3] Możliwe, że Rado był potomkiem Gabriela Radomira, syna bułgarskiego cesarza Samuela (r. 997-1014). [3]
His name is Slavic.[3] It is possible that Rado was a descendant of Gabriel Radomir, a son of Bulgar Emperor Samuel (r. 997–1014).[3]
Źródła
- (Po węgiersku) Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon ("The High Officers of the Hungarian State from Saint Stephen to the Present Days – A Biographical Encyclopedia") (2nd edition); Helikon Kiadó Kft., Budapest; .
- (Po węgiersku) Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 ("Secular Archontology of Hungary, 1000–1301"). História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest.
Przypisy
{{#invoke:Asbox|main}}
- ↑
- ↑
- ↑ 3,0 3,1 John Tuzson (2002). István II (1116-1131): A Chapter in Medieval Hungarian History. Eastern European Monographs. str. 50. ISBN 978-0-88033-500-3. https://books.google.com/books?id=_99nAAAAMAAJ.
