Urban II: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:1pp]]
+
[[Kategoria:0]]
 +
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga polska|
 
{{Uwaga polska|
 
|strona  = https://pl.wikipedia.org/wiki/Urban_II
 
|strona  = https://pl.wikipedia.org/wiki/Urban_II
Linia 14: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
'''Urban II''' ([[łacina|łac.]] ''Urbanus II'', właśc. '''Odon de Lagery''' '''[[Benedyktyni|OSB]]'''; ur. ok. [[1035]] w [[Châtillon-sur-Marne|Chatillon-sur-Marne]]{{r|Hüls}}, zm. [[29 lipca]] [[1099]] w [[Rzym]]ie{{r|Kelly}}) – [[papież]] w okresie od 12 marca 1088 do 29 lipca 1099{{r|Wollpert}}, [[święci i błogosławieni Kościoła katolickiego|błogosławiony Kościoła katolickiego]]{{r|Kelly}}.
+
'''Urban II''' ([[łacina|łac.]] ''Urbanus II'', właśc. '''Odon de Lagery''' '''[[Benedyktyni|OSB]]''' (* ok.1035 w Chatillon-sur-Marne<ref name="Hüls">Rudolf Hüls: ''Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130.''. Tybinga: Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag., 1977, s. 102. ISBN 978-3-484-80071-7.</ref>, † 29 lipca 1099 w Rzymie<ref name="Kelly">John N. D. Kelly: ''Encyklopedia papieży''. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 222-224. ISBN 83-06-02633-0.</ref>) – [[papież]] w okresie od 12 marca 1088 do 29 lipca 1099<ref name="Wollpert">Rudolf Fischer-Wollpert: ''Leksykon papieży''. Kraków: Znak, 1996, s. 78-79. ISBN 83-7006-437-X.</ref>, [[święci i błogosławieni Kościoła katolickiego|błogosławiony Kościoła katolickiego]]<ref name="Kelly" />.
  
 
== Życiorys ==  
 
== Życiorys ==  
Urban pochodził z francuskiej rodziny szlacheckiej{{r|Kelly}}. Kształcił się w szkole katedralnej w [[Reims]], jego nauczycielem był św. [[Bruno Kartuz|Bruno z Kolonii]], założyciel [[zakon]]u [[kartuzi|kartuzów]]{{r|Kelly}}. Odon de Lagery został kanonikiem i archidiakonem katedry w Reims{{r|Hüls}}; około 1068 wstąpił do zakonu [[benedyktyni|benedyktynów]] (klasztor w [[Cluny]]){{r|Kelly}}, gdzie następnie objął funkcję [[przeor]]a, którą pełnił jeszcze na przełomie 1079/80{{r|Hüls}}. W 1080{{r|Hüls}} został mianowany [[kardynał]]em-[[Biskup Ostii|biskupem Ostii]] przez papieża [[Grzegorz VII (papież)|Grzegorza VII]], którego został bliskim współpracownikiem{{r|Kelly}}. W latach 1082-1085 był [[legat papieski|legatem]] we Francji i Niemczech (w 1083 krótko więziony przez cesarza [[Henryk IV Salicki|Henryka IV]]){{r|Kelly}}{{r|Hüls}}. Koordynował obsadę wakujących stolic biskupich w [[Saksonia|Saksonii]] duchownymi wiernymi Grzegorzowi VII oraz przeprowadził synod w Kwedlinburgu, na którym klątwą obłożony został [[Klemens III (antypapież)|Klemens III]] oraz jego zwolennicy{{r|Kelly}}.
+
Urban pochodził z francuskiej rodziny szlacheckiej<ref name="Kelly" />. Kształcił się w szkole katedralnej w [[Reims]], jego nauczycielem był św. [[Bruno Kartuz|Bruno z Kolonii]], założyciel [[zakon]]u [[kartuzi|kartuzów]]<ref name="Kelly" />. Odon de Lagery został kanonikiem i archidiakonem katedry w Reims<ref name="Hüls" />; około 1068 wstąpił do zakonu [[benedyktyni|benedyktynów]] (klasztor w [[Cluny]])<ref name="Kelly" />, gdzie następnie objął funkcję [[przeor]]a, którą pełnił jeszcze na przełomie 1079/80<ref name="Hüls" />. W 1080<ref name="Hüls" /> został mianowany [[kardynał]]em-[[Biskup Ostii|biskupem Ostii]] przez papieża [[Grzegorz VII (papież)|Grzegorza VII]], którego został bliskim współpracownikiem<ref name="Kelly" />. W latach 1082-1085 był [[legat papieski|legatem]] we Francji i Niemczech (w 1083 krótko więziony przez cesarza [[Henryk IV Salicki|Henryka IV]])<ref name="Kelly" /><ref name="Hüls" />. Koordynował obsadę wakujących stolic biskupich w [[Saksonia|Saksonii]] duchownymi wiernymi Grzegorzowi VII oraz przeprowadził synod w Kwedlinburgu, na którym klątwą obłożony został [[Klemens III (antypapież)|Klemens III]] oraz jego zwolennicy<ref name="Kelly" />.
  
Powrócił do Rzymu z misji legata w 1085, już po śmierci Grzegorza VII. Początkowo był przeciwnikiem wyboru [[Wiktor III|Wiktora III]], ostatecznie uznał go jednak za prawowitego papieża; po śmierci Wiktora (1087) [[papieska elekcja 1088|wybór nowego papieża]] nie mógł odbyć się w Rzymie, opanowanym przez antypapieża Klemensa. 12 marca 1088 w [[Terracina|Terracinie]] wybrany został Odon de Lagery; przyjął imię Urbana II{{r|Kelly}}.
+
Powrócił do Rzymu z misji legata w 1085, już po śmierci Grzegorza VII. Początkowo był przeciwnikiem wyboru [[Wiktor III|Wiktora III]], ostatecznie uznał go jednak za prawowitego papieża; po śmierci Wiktora (1087) [[papieska elekcja 1088|wybór nowego papieża]] nie mógł odbyć się w Rzymie, opanowanym przez antypapieża Klemensa. 12 marca 1088 w [[Terracina|Terracinie]] wybrany został Odon de Lagery; przyjął imię Urbana II<ref name="Kelly" />.
  
 
=== Pontyfikat ===
 
=== Pontyfikat ===
W 1089 roku Urban przeprowadził [[synod]] w [[Melfi]], na którym podtrzymał postanowienia swojego poprzednika, dotyczące [[symonia|symonii]], małżeństw księży i inwestyturze świeckiej{{r|Kelly}}. Ogłosił także utworzenie [[Kuria Rzymska|Kurii Rzymskiej]], zorganizowanej na wzór dworu królewskiego, oraz podniósł znaczenie kolegium kardynalskiego{{r|Kelly}}. Jego działania były jednak znacznie ostrożniejsze niż Grzegorza VII, ponieważ pozycja papieża była wówczas słaba, ze względu na rządy antypapieża Klemensa{{r|Kelly}}. Reformatorzy gregoriańscy sprzeciwili się takim metodom, lecz umocniło to pozycję papiestwa{{r|Kelly}}. W tym samym roku Klemens odbył synod, na którym ekskomunikował Urbana{{r|Wollpert}}. Rok później Urban przyjechał do Rzymu i odbył uroczysty [[ingres]]{{r|Wollpert}}. Jednak wkrótce potem interwencja Henryka IV, skłoniła go do ponownej ucieczki z miasta i chronienia się u [[Normanowie|Normanów]]{{r|Wollpert}}. Gdy w 1093 roku, przeciwko Henrykowi wystąpił jego syn [[Konrad Salicki]], papież mógł bezpiecznie wrócić do Rzymu{{r|Wollpert}}. Prawdopodobnie za pomocą łapownictwa odzyskał [[Lateran]] (w 1094) i [[Zamek Świętego Anioła]] (w 1098){{r|Kelly}}.
+
W 1089 roku Urban przeprowadził [[synod]] w [[Melfi]], na którym podtrzymał postanowienia swojego poprzednika, dotyczące [[symonia|symonii]], małżeństw księży i inwestyturze świeckiej<ref name="Kelly" />. Ogłosił także utworzenie [[Kuria Rzymska|Kurii Rzymskiej]], zorganizowanej na wzór dworu królewskiego, oraz podniósł znaczenie kolegium kardynalskiego<ref name="Kelly" />. Jego działania były jednak znacznie ostrożniejsze niż Grzegorza VII, ponieważ pozycja papieża była wówczas słaba, ze względu na rządy antypapieża Klemensa<ref name="Kelly" />. Reformatorzy gregoriańscy sprzeciwili się takim metodom, lecz umocniło to pozycję papiestwa<ref name="Kelly" />. W tym samym roku Klemens odbył synod, na którym ekskomunikował Urbana<ref name="Wollpert" />. Rok później Urban przyjechał do Rzymu i odbył uroczysty [[ingres]]<ref name="Wollpert" />. Jednak wkrótce potem interwencja Henryka IV, skłoniła go do ponownej ucieczki z miasta i chronienia się u [[Normanowie|Normanów]]<ref name="Wollpert" />. Gdy w 1093 roku, przeciwko Henrykowi wystąpił jego syn [[Konrad Salicki]], papież mógł bezpiecznie wrócić do Rzymu<ref name="Wollpert" />. Prawdopodobnie za pomocą łapownictwa odzyskał [[Lateran]] (w 1094) i [[Zamek Świętego Anioła]] (w 1098)<ref name="Kelly" />.
  
W latach 90. XI wieku, papież pozostawał w konflikcie z królem Francji [[Filip I (król Francji)|Filipem I]] – m.in. ogłosił jego [[Ekskomunika|ekskomunikę]]), w związku ze sprawami matrymonialnymi króla{{r|Kelly}}. W Hiszpanii przywrócił [[archidiecezja Toledo|arcybiskupstwo w Toledo]] i nadał nowemu arcybiskupowi [[paliusz]] i prymat na cały kraj{{r|Kelly}}.
+
W latach 90. XI wieku, papież pozostawał w konflikcie z królem Francji [[Filip I (król Francji)|Filipem I]] – m.in. ogłosił jego [[Ekskomunika|ekskomunikę]]), w związku ze sprawami matrymonialnymi króla<ref name="Kelly" />. W Hiszpanii przywrócił [[archidiecezja Toledo|arcybiskupstwo w Toledo]] i nadał nowemu arcybiskupowi [[paliusz]] i prymat na cały kraj<ref name="Kelly" />.
  
Na synodzie w [[Piacenza|Piacenzy]] w 1095 roku odnowił ekskomunikę Klemensa{{r|Wollpert}}. 27 listopada 1095 na [[Synod w Clermont|synodzie w Clermont]] ogłosił hasło ''wojny świętej'', czym zapoczątkował [[wyprawy krzyżowe]]{{r|Wollpert}}. Podczas tego synodu został także wydany dekret ''[[Pokój i Rozejm Boży|Treuga Dei]]''{{r|Wollpert}}. W związku z udziałem w [[krucjata]]ch, wszyscy uczestnicy wyprawy mieli dostąpić odpustu zupełnego{{r|Wollpert}}. Krzyżowcy zdobyli [[Jerozolima|Jerozolimę]] 15 lipca 1099; papież zmarł dwa tygodnie potem, wiadomość o powodzeniu krucjaty nie zdążyła do niego dotrzeć{{r|Kelly}}. Wśród historyków toczą się spory, na ile [[I wyprawa krzyżowa|pierwsza wyprawa krzyżowa]] była wynikiem umyślnego działania papieża, a na ile nieporozumieniem z cesarzem [[Aleksy I Komnen|Aleksym I Komnenem]].
+
Na synodzie w [[Piacenza|Piacenzy]] w 1095 roku odnowił ekskomunikę Klemensa<ref name="Wollpert" />. 27 listopada 1095 na [[Synod w Clermont|synodzie w Clermont]] ogłosił hasło ''wojny świętej'', czym zapoczątkował [[wyprawy krzyżowe]]<ref name="Wollpert" />. Podczas tego synodu został także wydany dekret ''[[Pokój i Rozejm Boży|Treuga Dei]]''<ref name="Wollpert" />. W związku z udziałem w [[krucjata]]ch, wszyscy uczestnicy wyprawy mieli dostąpić odpustu zupełnego<ref name="Wollpert" />. Krzyżowcy zdobyli [[Jerozolima|Jerozolimę]] 15 lipca 1099; papież zmarł dwa tygodnie potem, wiadomość o powodzeniu krucjaty nie zdążyła do niego dotrzeć<ref name="Kelly" />. Wśród historyków toczą się spory, na ile [[I wyprawa krzyżowa|pierwsza wyprawa krzyżowa]] była wynikiem umyślnego działania papieża, a na ile nieporozumieniem z cesarzem [[Aleksy I Komnen|Aleksym I Komnenem]].
  
Za jego pontyfikatu założony został zakon [[cystersi|cystersów]]. Z pomocą [[Anzelm z Canterbury|Anzelma z Canterbury]] zdołał przekonać przedstawicieli Kościoła wschodniego do doktryny ''[[Filioque]]'', mówiącej o podwójnym pochodzeniu [[Duch Święty|Ducha Świętego]]{{r|Kelly}}.
+
Za jego pontyfikatu założony został zakon [[cystersi|cystersów]]. Z pomocą [[Anzelm z Canterbury|Anzelma z Canterbury]] zdołał przekonać przedstawicieli Kościoła wschodniego do doktryny ''[[Filioque]]'', mówiącej o podwójnym pochodzeniu [[Duch Święty|Ducha Świętego]]<ref name="Kelly" />.
  
 
== Kult ==
 
== Kult ==
Urban został [[beatyfikacja|beatyfikowany]] 14 lipca 1881 przez [[Leon XIII|papieża Leona XIII]], natomiast jego [[wspomnienie liturgiczne]] w Kościele katolickim obchodzone jest 29 lipca (''[[dies natalis]]''){{r|Kelly}}.
+
Urban został [[beatyfikacja|beatyfikowany]] 14 lipca 1881 przez [[Leon XIII|papieża Leona XIII]], natomiast jego [[wspomnienie liturgiczne]] w Kościele katolickim obchodzone jest 29 lipca (''[[dies natalis]]'')<ref name="Kelly" />.
  
 
== Zobacz też ==
 
== Zobacz też ==
Linia 41: Linia 42:
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
{{Przypisy|
+
{{izvori}}
<ref name="Kelly">{{cytuj książkę | nazwisko = Kelly | imię = John N. D. | autor link = John Norman Davidson Kelly | tytuł = Encyklopedia papieży | wydawca = Państwowy Instytut Wydawniczy | miejsce = Warszawa | data = 1997 | strony = 222-224 | isbn = 83-06-02633-0}}</ref>
 
<ref name="Wollpert">{{cytuj książkę | nazwisko = Fischer-Wollpert | imię = Rudolf | tytuł = Leksykon papieży | wydawca = Znak | miejsce = Kraków | data = 1996 | strony = 78-79 | isbn = 83-7006-437-X}}</ref>
 
<ref name="Hüls">{{cytuj książkę | nazwisko = Hüls| imię = Rudolf | autor link = Rudolf Hüls| tytuł = Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130. | wydawca = Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag. | miejsce = Tybinga | data = 1977 | strony = 102| isbn = 978-3-484-80071-7}}</ref>
 
}}
 
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę | url = http://www.newadvent.org/cathen/15210a.htm | tytuł = Pope Bl. Urban II | opublikowany = Catholic Encyclopedia | język = en | data dostępu = 2012-12-01}}
+
* [http://www.newadvent.org/cathen/15210a.htm Pope Bl. Urban II] (po angielsku). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-12-01].
 
* Hüls, Rudolf: ''Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130.'' Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag. Tybinga 1977, {{ISBN|978-3-484-80071-7}}
 
* Hüls, Rudolf: ''Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130.'' Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag. Tybinga 1977, {{ISBN|978-3-484-80071-7}}
  
Linia 55: Linia 52:
 
  |imię i nazwisko            = Odon de Lagery
 
  |imię i nazwisko            = Odon de Lagery
 
  |imię i nazwisko oryginalne =  
 
  |imię i nazwisko oryginalne =  
  |imię przybrane            = Urban II
+
  |imię przybrane            = II. Orbán (węg.)<br>Urban II (pol.)<br>Urban II. (chor.)
 
  |imię przybrane oryginalne  = Urbanus Secundus
 
  |imię przybrane oryginalne  = Urbanus Secundus
 
  |tytuł                      = Papież
 
  |tytuł                      = Papież
 
  |grafika                    = BlUrban II.png
 
  |grafika                    = BlUrban II.png
 +
|opis grafiki              =
 
  |herb                      =  
 
  |herb                      =  
 +
|opis herbu                =
 +
|faksymile                  =
 +
|opis faksymile            =
 
  |dewiza                    =  
 
  |dewiza                    =  
 
  |dewiza - j. polski        =  
 
  |dewiza - j. polski        =  
Linia 67: Linia 68:
 
  |data śmierci              = [[29 lipca]] [[1099]]
 
  |data śmierci              = [[29 lipca]] [[1099]]
 
  |miejsce śmierci            = [[Rzym]]
 
  |miejsce śmierci            = [[Rzym]]
 +
|przyczyna śmierci          =
 +
|miejsce spoczynku          =
 
  |1. funkcja                = Papież
 
  |1. funkcja                = Papież
 
  |1. funkcja - okres        = 1088-1099
 
  |1. funkcja - okres        = 1088-1099
Linia 85: Linia 88:
 
  |kościół tytularny          = Biskup Ostii
 
  |kościół tytularny          = Biskup Ostii
 
  |data pontyfikatu          = 12 marca 1088
 
  |data pontyfikatu          = 12 marca 1088
 +
|grafika 2                  =
 +
|opis grafiki 2            =
 
  |odznaczenia                =  
 
  |odznaczenia                =  
 
  |commons                    = Category:Urbanus II
 
  |commons                    = Category:Urbanus II
Linia 122: Linia 127:
 
|}
 
|}
  
{{SORTUJ:Urban 2}}
+
{{SORTUJ:Papieże, Urban 02}}
 +
 
 
[[Kategoria:Papieże]]
 
[[Kategoria:Papieże]]
 +
[[Kategoria:Błogosławieni katoliccy]]
 
[[Kategoria:Francuscy błogosławieni katoliccy]]
 
[[Kategoria:Francuscy błogosławieni katoliccy]]
 +
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
 
[[Kategoria:Urodzeni w XI wieku]]
 
[[Kategoria:Urodzeni w XI wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1099]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1099]]
 +
[[Kategoria:Zmarli w XI wieku]]
 
[[Kategoria:Beatyfikowani przez Leona XIII]]
 
[[Kategoria:Beatyfikowani przez Leona XIII]]
 
[[Kategoria:Importowane]]
 

Aktualna wersja na dzień 09:57, 15 sty 2021

Urban II (łac. Urbanus II, właśc. Odon de Lagery OSB (* ok.1035 w Chatillon-sur-Marne[1], † 29 lipca 1099 w Rzymie[2]) – papież w okresie od 12 marca 1088 do 29 lipca 1099[3], błogosławiony Kościoła katolickiego[2].

Życiorys

Urban pochodził z francuskiej rodziny szlacheckiej[2]. Kształcił się w szkole katedralnej w Reims, jego nauczycielem był św. Bruno z Kolonii, założyciel zakonu kartuzów[2]. Odon de Lagery został kanonikiem i archidiakonem katedry w Reims[1]; około 1068 wstąpił do zakonu benedyktynów (klasztor w Cluny)[2], gdzie następnie objął funkcję przeora, którą pełnił jeszcze na przełomie 1079/80[1]. W 1080[1] został mianowany kardynałem-biskupem Ostii przez papieża Grzegorza VII, którego został bliskim współpracownikiem[2]. W latach 1082-1085 był legatem we Francji i Niemczech (w 1083 krótko więziony przez cesarza Henryka IV)[2][1]. Koordynował obsadę wakujących stolic biskupich w Saksonii duchownymi wiernymi Grzegorzowi VII oraz przeprowadził synod w Kwedlinburgu, na którym klątwą obłożony został Klemens III oraz jego zwolennicy[2].

Powrócił do Rzymu z misji legata w 1085, już po śmierci Grzegorza VII. Początkowo był przeciwnikiem wyboru Wiktora III, ostatecznie uznał go jednak za prawowitego papieża; po śmierci Wiktora (1087) wybór nowego papieża nie mógł odbyć się w Rzymie, opanowanym przez antypapieża Klemensa. 12 marca 1088 w Terracinie wybrany został Odon de Lagery; przyjął imię Urbana II[2].

Pontyfikat

W 1089 roku Urban przeprowadził synod w Melfi, na którym podtrzymał postanowienia swojego poprzednika, dotyczące symonii, małżeństw księży i inwestyturze świeckiej[2]. Ogłosił także utworzenie Kurii Rzymskiej, zorganizowanej na wzór dworu królewskiego, oraz podniósł znaczenie kolegium kardynalskiego[2]. Jego działania były jednak znacznie ostrożniejsze niż Grzegorza VII, ponieważ pozycja papieża była wówczas słaba, ze względu na rządy antypapieża Klemensa[2]. Reformatorzy gregoriańscy sprzeciwili się takim metodom, lecz umocniło to pozycję papiestwa[2]. W tym samym roku Klemens odbył synod, na którym ekskomunikował Urbana[3]. Rok później Urban przyjechał do Rzymu i odbył uroczysty ingres[3]. Jednak wkrótce potem interwencja Henryka IV, skłoniła go do ponownej ucieczki z miasta i chronienia się u Normanów[3]. Gdy w 1093 roku, przeciwko Henrykowi wystąpił jego syn Konrad Salicki, papież mógł bezpiecznie wrócić do Rzymu[3]. Prawdopodobnie za pomocą łapownictwa odzyskał Lateran (w 1094) i Zamek Świętego Anioła (w 1098)[2].

W latach 90. XI wieku, papież pozostawał w konflikcie z królem Francji Filipem I – m.in. ogłosił jego ekskomunikę), w związku ze sprawami matrymonialnymi króla[2]. W Hiszpanii przywrócił arcybiskupstwo w Toledo i nadał nowemu arcybiskupowi paliusz i prymat na cały kraj[2].

Na synodzie w Piacenzy w 1095 roku odnowił ekskomunikę Klemensa[3]. 27 listopada 1095 na synodzie w Clermont ogłosił hasło wojny świętej, czym zapoczątkował wyprawy krzyżowe[3]. Podczas tego synodu został także wydany dekret Treuga Dei[3]. W związku z udziałem w krucjatach, wszyscy uczestnicy wyprawy mieli dostąpić odpustu zupełnego[3]. Krzyżowcy zdobyli Jerozolimę 15 lipca 1099; papież zmarł dwa tygodnie potem, wiadomość o powodzeniu krucjaty nie zdążyła do niego dotrzeć[2]. Wśród historyków toczą się spory, na ile pierwsza wyprawa krzyżowa była wynikiem umyślnego działania papieża, a na ile nieporozumieniem z cesarzem Aleksym I Komnenem.

Za jego pontyfikatu założony został zakon cystersów. Z pomocą Anzelma z Canterbury zdołał przekonać przedstawicieli Kościoła wschodniego do doktryny Filioque, mówiącej o podwójnym pochodzeniu Ducha Świętego[2].

Kult

Urban został beatyfikowany 14 lipca 1881 przez papieża Leona XIII, natomiast jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 29 lipca (dies natalis)[2].

Zobacz też

Szablon:Portal Szablon:Portal

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Rudolf Hüls: Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130.. Tybinga: Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag., 1977, s. 102. ISBN 978-3-484-80071-7.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 222-224. ISBN 83-06-02633-0.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 78-79. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia

  • Pope Bl. Urban II (po angielsku). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-12-01].
  • Hüls, Rudolf: Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130. Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag. Tybinga 1977,
II. Orbán (węg.)
Urban II (pol.)
Urban II. (chor.)
Urbanus Secundus
Odon de Lagery
Papież
Plik:BlUrban II.png
Państwo WD: {{#property:P17}}
Urodziny ok. 1035
Miejsce Chatillon-sur-Marne
Śmierć 29 lipca 1099
Miejsce Rzym
Papież
Okres sprawowania 1088-1099
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia ok. 1080
Sakra biskupia przed 24 kwietnia 1082
Kreacja kardynalska ok. 1080
Grzegorz VII
Kościół tytularny Biskup Ostii
Pontyfikat 12 marca 1088

Błogosławiony
Urban II

Plik:Urban II cropped.png
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 14 lipca 1881
Rzym
przez Leona XIII
Wspomnienie 29 lipca