Maria di Calabria: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej")
 
(Nie pokazano 30 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:1a]]
+
[[Kategoria:0]]
 +
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Maria_of_Calabria
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Maria_of_Calabria
Linia 24: Linia 25:
 
===Wczesne lata===
 
===Wczesne lata===
  
Maria urodziła się około sześć miesięcy po śmierci ojca, 9 listopada 1328 r.'''[1]''' W chwili jej narodzin, ze starszych trzech sióstr i jednego brata, żyła tylko, urodzona w marcu 1328 roku, Joanna. Dwa lata później, 23 października 1331 r., jej matka, Maria de Valois, zmarła podczas pielgrzymki do Bari,'''[2]''' pozostawiając Marię i jej starszą siostrę [[Giovanna I di Napoli|Joannę]] (teraz dziedziczkę tronu neapolitańskiego) sierotami. Obie zostały wychowane na neapolitańskim dworze ich dziadka ze strony ojca [[Robert I Mądry|Roberta]], króla Neapolu.
+
Maria urodziła się około sześć miesięcy po śmierci ojca, 9 listopada 1328 r.<ref>Émile-G. Léonard: Histoire de Jeanne Ire, reine de Naples, comtesse de Provence (1343-1382) : La jeunesse de la reine Jeanne, t. I, Paris et Monaco, Auguste Picard, coll. « Mémoires et documents historiques », 1932, 730 p., s. 110.</ref> W chwili jej narodzin, ze starszych trzech sióstr i jednego brata, żyła tylko, urodzona w marcu 1328 roku, Joanna. Dwa lata później, 23 października 1331 r., jej matka, Maria de Valois, zmarła podczas pielgrzymki do Bari,<ref>Émile-G. Léonard: Histoire de Jeanne Ire, reine de Naples, comtesse de Provence (1343-1382) : La jeunesse de la reine Jeanne, t. I, Paris et Monaco, Auguste Picard, coll. « Mémoires et documents historiques », 1932, 730 p., s. 142</ref> pozostawiając Marię i jej starszą siostrę [[Giovanna I di Napoli|Joannę]] (teraz dziedziczkę tronu neapolitańskiego) sierotami. Obie zostały wychowane na neapolitańskim dworze ich dziadka ze strony ojca [[Robert I Mądry|Roberta]], króla Neapolu.
  
W bulli datowanej 30 czerwca 1332 roku papież [[Jan XXII|Jan XXII]] oficjalnie orzekł, że Maria i jej starsza siostra będą małżonkami synów [[Karol I Robert|Karola I Roberta]], króla Węgier. Joanna była zaręczona z [[Andrzej Andegaweński|Andrzejem]], a Maria była przeznaczona dla jego starszego brata i następca tronu węgierskiego, [[Ludwik Węgierski|Ludwika]]; jednakże to ustalenie było uwarunkowane, że gdyby Joanna umarła, zanim jej małżeństwo mogło być skonsumowane, to wówczas Maria poślubiłaby Andrzeja.'''[3]''' W ten sposób król Robert chciał pojednać swój ród z potomkami swego starszego brata, pozbawionych korony Neapolu, z korzyścią dla siebie.
+
W bulli datowanej 30 czerwca 1332 roku papież [[Jan XXII|Jan XXII]] oficjalnie orzekł, że Maria i jej starsza siostra będą małżonkami synów [[Karol I Robert|Karola I Roberta]], króla Węgier. Joanna była zaręczona z [[Andrzej Andegaweński|Andrzejem]], a Maria była przeznaczona dla jego starszego brata i następca tronu węgierskiego, [[Ludwik Węgierski|Ludwika]]; jednakże to ustalenie było uwarunkowane, że gdyby Joanna umarła, zanim jej małżeństwo mogło być skonsumowane, to wówczas Maria poślubiłaby Andrzeja.<ref name="Goldstone">[https://books.google.com.pe/books?id=78uwtCNfaNQC&pg=PT33&lpg=PT33&dq=maria+of+calabria+betrothed+to+louis+of+hungary&source=bl&ots=vZwpu2il3s&sig=6kRHEZ9EJ-0ufzFJ455lZpdy2oo&hl=es&sa=X&ei=OtetVIiMGYmbNs2tg_gO&ved=0CDMQ6AEwAw#v=onepage&q=maria%20of%20calabria%20betrothed%20to%20louis%20of%20hungary&f=false Nancy Goldstone: ''Joanna: The Notorious Queen Of Naples, Jerusalem And Sicily]'' [dostęp:2015-01-07].</ref> W ten sposób król Robert chciał pojednać swój ród z potomkami swego starszego brata, pozbawionych korony Neapolu, z korzyścią dla siebie.
  
Król Robert zmarł 20 stycznia 1343 r. i zgodnie z postanowieniami jego woli, starsza siostra Joanna miała zostać władczynią Neapolu, podczas gdy Maria otrzymała nie tylko okręg Alba wraz z rozległym dziedzictwem'''[4]''', ale także potwierdzono jej zaręczyny z [[I. Lajos|Ludwikiem Węgierskim]]'''[5]''' lub w przypadku, gdy związek nigdy się nie zdarzył, król polecił, aby wtedy mogła poślubić [[Jan II Dobry (król Francji)|Jana]], księcia Normandii, dziedzica tronu francuskiego (chociaż ten był już żonaty od 1332 r.).
+
Król Robert zmarł 20 stycznia 1343 r. i zgodnie z postanowieniami jego woli, starsza siostra Joanna miała zostać władczynią Neapolu, podczas gdy Maria otrzymała nie tylko okręg Alba wraz z rozległym dziedzictwem<ref name="Cawley">Cawley, Charles, ''[http://fmg.ac/Projects/MedLands/SICILY.htm#Mariedied1366 Profile of Maria]''', Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,<sup>[[źródło opublikowane autor]] [[potrzebne lepsze źródło]]</sup></ref>, ale także potwierdzono jej zaręczyny z [[I. Lajos|Ludwikiem Węgierskim]]<ref>[https://archive.org/stream/cu31924087981720/cu31924087981720_djvu.txt Francesca Steele: ''The Beautiful Queen: Joanna I of Naples]'', dostęp:2015-01-07].</ref> lub w przypadku, gdy związek nigdy się nie zdarzył, król polecił, aby wtedy mogła poślubić [[Jan II Dobry (król Francji)|Jana]], księcia Normandii, dziedzica tronu francuskiego (chociaż ten był już żonaty od 1332 r.).
  
 
===Pierwsze małżeństwo===
 
===Pierwsze małżeństwo===
  
Wkrótce po śmierci jej dziadka Maria została porwana przez [[Agnieszka z Périgord|Agnieszkę z Périgord]], wdowę po Janie, księciu Durazzo. Agnieszka zaaranżowała małżeństwo Marii z jej synem, [[Karol z Durazzo|Karolem]], księciem Durazzo. Ślub odbył się 21 kwietnia 1343 r., Panna młoda miała prawie czternaście lat, a pan młody dwadzieścia.'''[4]''' Maria i Karol mieli pięcioro dzieci:
+
Wkrótce po śmierci jej dziadka Maria została porwana przez [[Agnieszka z Périgord|Agnieszkę z Périgord]], wdowę po Janie, księciu Durazzo. Agnieszka zaaranżowała małżeństwo Marii z jej synem, [[Karol z Durazzo|Karolem]], księciem Durazzo. Ślub odbył się 21 kwietnia 1343 r., Panna młoda miała prawie czternaście lat, a pan młody dwadzieścia.<ref name="Cawley" /> Maria i Karol mieli pięcioro dzieci:
  
* Ludwika (*grudzień 1343, 14 stycznia 1344);
+
* Ludwika (ur. grudzień 1343, zm. 14 stycznia 1344);
* [[Joanna z Durazzo|Joannę]] (*1344, 20 lipca 1387), księżną Durazzo'''[1]''', żonę Ludwik z Nawarry, hrabiego Beaumont (od 1366 do 1372) i Robert IV z Artois, hrabiego Eu (do 1387);
+
* [[Joanna z Durazzo|Joannę]] (ur. 1344, zm. 20 lipca 1387), księżną Durazzo<ref name="Zacour">Zacour, Norman P. (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)". ''Transactions of the American Philosophical Society''. New Series. American Philosophical Society. 50 (7), s 32.</ref>, żonę Ludwik z Nawarry, hrabiego Beaumont (od 1366 do 1372) i Robert IV z Artois, hrabiego Eu (do 1387);
* [[Agnieszka z Durazzo|Agnieszkę]] (*1345, 15 lipca 1388)'''[1]'''; żonę Cansignorio della Scala, władcy Werony (od 6 czerwca 1363 do 1375) i [[Jakub de Baux|Jakuba de Baux]] (1382-1383);
+
* [[Agnieszka z Durazzo|Agnieszkę]] (ur. 1345, zm. 15 lipca 1388)<ref name="Zacour" />; żonę Cansignorio della Scala, władcy Werony (od 6 czerwca 1363 do 1375) i [[Jakub de Baux|Jakuba de Baux]] (1382-1383);
* Klemencję (*1346, 1363'''[1]'''/1371);
+
* Klemencję (ur. 1346, zm. 1363<ref name="Zacour" />/1371);
* [[Małgorzata z Durazzo|Małgorzatę]] (*28 lipca 1347, 6 sierpnia 1412)'''[1]''', od lutego 1368, żonę [[Karol III z Durazzo|Karola]], kuzyna (jego ojciec, Ludwik z Durazzo i jej ojciec, Karol, byli braćmi) .
+
* [[Małgorzata z Durazzo|Małgorzatę]] (ur. 28 lipca 1347, zm. 6 sierpnia 1412)<ref name="Zacour" />, żonę [[Karol III z Durazzo|Karola]], kuzyna (jego ojciec, Ludwik z Durazzo i jej ojciec, Karol, byli braćmi) (od lutego 1368).
 
 
[1] -> Przypisy angielskie Karola  -.> Zacour 1960, p. 32.
 
  
 
Karol i Maria stanęli na czele frakcji przeciwnej królowej Joannie i jej drugiemu mężowi, Ludwikowi z Tarentu. 15 stycznia 1348 r. Karol został mianowany generałem-porucznikiem i gubernatorem Królestwa Neapolu. Król i królowa uciekli w obliczu inwazji króla węgierskiego, a Karol najwyraźniej dostrzegał możliwość zdobycia władzy pod ich nieobecność. Został schwytany przez Węgrów zaledwie kilka dni później, w pobliżu [[Aversa]]. 23 stycznia 1348 r. Karol został ścięty przed kościołem San Pietro a Majella. Okres jego władzy trwał mniej niż tydzień.'''[4]''' Maria została dziewiętnastoletnią wdową.
 
Karol i Maria stanęli na czele frakcji przeciwnej królowej Joannie i jej drugiemu mężowi, Ludwikowi z Tarentu. 15 stycznia 1348 r. Karol został mianowany generałem-porucznikiem i gubernatorem Królestwa Neapolu. Król i królowa uciekli w obliczu inwazji króla węgierskiego, a Karol najwyraźniej dostrzegał możliwość zdobycia władzy pod ich nieobecność. Został schwytany przez Węgrów zaledwie kilka dni później, w pobliżu [[Aversa]]. 23 stycznia 1348 r. Karol został ścięty przed kościołem San Pietro a Majella. Okres jego władzy trwał mniej niż tydzień.'''[4]''' Maria została dziewiętnastoletnią wdową.
  
===Drugie małżeństwoe===
+
===Drugie małżeństwo ===
  
 
Po śmierci Karola Maria uciekła z Neapolu do Awinionu. Szukała schronienia na dworze papieża [[Klemens VI|Klemensa VI]]. W 1348 r. ''[[Czarna śmierć]]'' dotarła na półwysep Italii, zmuszając króla węgierskiego i większość jego armii do wycofania się do ojczyzny, w nadziei na ucieczkę przed rozprzestrzeniającą się epidemią. Maria wróciła do Neapolu i zamieszkała w [[Castel dell'Ovo w Neapolu|Castel dell'Ovo]].
 
Po śmierci Karola Maria uciekła z Neapolu do Awinionu. Szukała schronienia na dworze papieża [[Klemens VI|Klemensa VI]]. W 1348 r. ''[[Czarna śmierć]]'' dotarła na półwysep Italii, zmuszając króla węgierskiego i większość jego armii do wycofania się do ojczyzny, w nadziei na ucieczkę przed rozprzestrzeniającą się epidemią. Maria wróciła do Neapolu i zamieszkała w [[Castel dell'Ovo w Neapolu|Castel dell'Ovo]].
  
Według ''Chronicle of Parthénope**'' neapolitańscy książęta, których król Ludwik Węgier uwięził podczas [[Neapolitańska kampania Ludwika Wielkiego|pierwszej kampanii w południowej Italii]], zaproponowali mu poślubienie Marii, swojej poprzedniej oblubienicy. Podczas oblężenia Aversy latem 1350 r. Ludwik spotkał się z jej wysłannikiem w pobliskiej [[Trentola-Ducenta]] i warunki ich małżeństwa zostały zaakceptowane. Zanim jednak małżeństwo mogło się odbyć, Maria została porwana ponownie, tym razem przez Hugha IV, pana Baux i hrabiego Avellino, który zmusił Marię do małżeństwa z najstarszym synem i swoim spadkobiercą Robertem'''[3]'''. Nie mieli dzieci. [A]
+
Według ''Chronicle of Parthénope**'' neapolitańscy książęta, których król Ludwik Węgier uwięził podczas [[Neapolitańska kampania Ludwika Wielkiego|pierwszej kampanii w południowej Italii]], zaproponowali mu poślubienie Marii, swojej poprzedniej oblubienicy. Podczas oblężenia Aversy latem 1350 r. Ludwik spotkał się z jej wysłannikiem w pobliskiej [[Trentola-Ducenta]] i warunki ich małżeństwa zostały zaakceptowane. Zanim jednak małżeństwo mogło się odbyć, Maria została porwana ponownie, tym razem przez Hugha IV, pana Baux i hrabiego Avellino, który zmusił Marię do małżeństwa z najstarszym synem i swoim spadkobiercą Robertem<ref name="Goldstone" />. Nie mieli dzieci. <ref><small>'''Uwagaa 1''':</small> Chociaż w niektórych źródłach wydaje się, że małżeństwo to dało czwórkę dzieci - Raymonda III, Franciszka, Phanette i Ettienette z Baux - byli rodzeństwem Roberta, a nie jego dziećmi. Małżeństwo Raymonda III z Jeanne de Montfort w 1358 r. Poparło z chronologicznego punktu widzenia ten pogląd. Źródło: [http://www.genmarenostrum.com/pagine-lettere/letterab/del%20Balzo/DEL%20BALZO.htm Genealogy of the Family del Balzo (de Baux) at. genmarenostrum.com] [dostęp:2015-01-08].</ref>
  
[A] -> Notes angielskie: Although in some sources it appears that this marriage produced four children – Raymond III, Francis, Phanette and Ettienette of Baux – they were Robert's siblings and not his children. The marriage of Raymond III with Jeanne de Montfort in 1358 supported from a chronological point this view. Source: Genealogy of the Family del Balzo (de Baux) at. genmarenostrum.com [retrieved 8 January 2015].
+
Hugh IV został zamordowany na polecenie szwagra Marii [[Ludwik z Tarentu|Ludwika z Tarentu]] w 1351 roku. Dwa lata później (1353) Maria została ostatecznie uratowana przez króla Ludwika Węgierskiego, ale jej mąż Robert został schwytany i uwięziony przez Ludwika z Tarentu w Castel dell'Ovo, gdzie został zabity na jej polecenie. Podobno była bezpośrednim świadkiem egzekucji.<ref>Mihail-Dimitri Sturdza, ''Dictionnaire historique et Généalogique des grandes familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople'' (1983), s. 504.</ref>
 
 
** -> https://www.degruyter.com/view/books/9780812206067/9780812206067.521/9780812206067.521.xml
 
 
 
Hugh IV został zamordowany na polecenie szwagra Marii [[Ludwik z Tarentu|Ludwika z Tarentu]] w 1351 roku. Dwa lata później (1353) Maria została ostatecznie uratowana przez króla Ludwika Węgierskiego, ale jej mąż Robert został schwytany i uwięziony przez Ludwika z Tarentu w Castel dell'Ovo, gdzie został zabity na jej polecenie. Podobno była bezpośrednim świadkiem egzekucji.[6]
 
  
 
===Trzecie małżeństwo===
 
===Trzecie małżeństwo===
  
Wkrótce po śmierci drugiego męża Maria została ponownie uwięziona, tym razem przez Ludwika z Tarentu. Została jednak uwolniona w kwietniu 1355 roku, dopiero po ślubie z [[Filip II z Tarentu|Filipem II z Tarentu]], młodszym bratem Ludwika. Maria i Ludwik mieli pięcioro dzieci, które wszystkie zmarły młodo:'''[7][8]'''
+
Wkrótce po śmierci drugiego męża Maria została ponownie uwięziona, tym razem przez Ludwika z Tarentu. Została jednak uwolniona w kwietniu 1355 roku, dopiero po ślubie z [[Filip II z Tarentu|Filipem II z Tarentu]], młodszym bratem Ludwika. Maria i Ludwik mieli pięcioro dzieci, które wszystkie zmarły młodo:<ref>Cawley, Charles, ''[http://fmg.ac/Projects/MedLands/SICILY.htm#PhilippeTarentodied1374 Profile of Philip]'', Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy<sup>[[źródło opublikowane autor]] [[potrzebne lepsze źródło]]</sup></ref><ref>''[http://www.genmarenostrum.com/pagine-lettere/letteraa/angioini.htm Genealogy of the House of Anjou at. genmarenostrum.com]'' [dostęp:2015-01-08].</ref>
  
 
* Filip (1356);
 
* Filip (1356);
Linia 66: Linia 61:
 
* nieznany z imienia syn (1366).
 
* nieznany z imienia syn (1366).
  
W swojej woli król [[Robert I Mądry|Robert]] ustanowił Marię spadkobierczynią królestwa Neapolu w przypadku, gdy Joanna zmarła bezdzietnie. Gdy Maria zmarła w 1366 r., jej roszczenia zostały przekazane jej trzem ocalałym córkom, z których mąż trzeciej w końcu zdobył tron w Neapolu w 1382 r. jako [[Karol III]] '''[9]'''. Maria zmarła w wieku 37 lat, prawdopodobnie z powodu komplikacji porodowych i została pochowana w Bazylice Santa Chiara w Neapolu.
+
W swojej woli król [[Robert I Mądry|Robert]] ustanowił Marię spadkobierczynią królestwa Neapolu w przypadku, gdy Joanna zmarła bezdzietnie. Gdy Maria zmarła w 1366 r., jej roszczenia zostały przekazane jej trzem ocalałym córkom, z których mąż trzeciej w końcu zdobył tron w Neapolu w 1382 r. jako [[Karol III]] <ref>Marcelle-René Reynaud, ''Le temps des princes: Louis II & Louis III d’Anjou-Provence 1384-1434'', Collection d’histoire et d’archéologie médiévales 7 (Lyon, France: Presses Universitaires, 2000), str. 20-21.</ref>. Maria zmarła w wieku 37 lat, prawdopodobnie z powodu komplikacji porodowych i została pochowana w Bazylice Santa Chiara w Neapolu.
  
 
== Rodowód ==
 
== Rodowód ==
Linia 110: Linia 105:
 
|31= 31. [[Beatrycze Plantagenet]]
 
|31= 31. [[Beatrycze Plantagenet]]
 
}}</center>
 
}}</center>
 
==Notes angielski==
 
a # Although in some sources it appears that this marriage produced four children – Raymond III, Francis, Phanette and Ettienette of Baux – they were Robert's siblings and not his children. The marriage of Raymond III with Jeanne de Montfort in 1358 supported from a chronological point this view. Source: Genealogy of the Family del Balzo (de Baux) at. genmarenostrum.com [retrieved 8 January 2015].
 
 
==References angielskie ==
 
 
# Émile-G. Léonard: Histoire de Jeanne Ire, reine de Naples, comtesse de Provence (1343-1382) : La jeunesse de la reine Jeanne, t. I, Paris et Monaco, Auguste Picard, coll. « Mémoires et documents historiques », 1932, 730 p., p. 110.
 
# Émile-G. Léonard: Histoire de Jeanne Ire, reine de Naples, comtesse de Provence (1343-1382) : La jeunesse de la reine Jeanne, t. I, Paris et Monaco, Auguste Picard, coll. « Mémoires et documents historiques », 1932, 730 p., p. 142
 
# Nancy Goldstone: Joanna: The Notorious Queen Of Naples, Jerusalem And Sicily [retrieved 7 January 2015].
 
# Cawley, Charles, Profile of Maria, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed]
 
# Francesca Steele: The Beautiful Queen: Joanna I of Naples, retrieved 7 January 2015
 
# Mihail-Dimitri Sturdza, Dictionnaire historique et Généalogique des grandes familles de Grece, d'Albanie et de Constantinople (1983), p. 504.
 
# Cawley, Charles, Profile of Philip, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed]
 
# Genealogy of the House of Anjou at. genmarenostrum.com [retrieved 8 January 2015].
 
# Marcelle-René Reynaud, Le temps des princes: Louis II & Louis III d’Anjou-Provence 1384-1434, Collection d’histoire et d’archéologie médiévales 7 (Lyon, France: Presses Universitaires, 2000), pp 20-21.
 
 
  
 
== Źródła ==  
 
== Źródła ==  
Linia 131: Linia 110:
 
* Zacour, Norman P. (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)". Transactions of the American Philosophical Society. New Series. American Philosophical Society. 50 (7).
 
* Zacour, Norman P. (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)". Transactions of the American Philosophical Society. New Series. American Philosophical Society. 50 (7).
  
==További információk==
+
== Wiecej informacji ==
  
 
      
 
      
Linia 179: Linia 158:
 
  |miejsce spoczynku = [[Santa Chiara (Naples)|Santa Chiara Basilica]]
 
  |miejsce spoczynku = [[Santa Chiara (Naples)|Santa Chiara Basilica]]
 
  |ojciec            = [[Carlo d'Angio]]
 
  |ojciec            = [[Carlo d'Angio]]
  |matka            = Marie de Valois
+
  |matka            = [https://fr.wikipedia.org/wiki/Marie_de_Valois_(1309-1328) Marie de Valois]
 
  |rodzeństwo        = [[Giovanna I di Napoli|Giovanna]]
 
  |rodzeństwo        = [[Giovanna I di Napoli|Giovanna]]
 
  |1. związek        = 1. mąż
 
  |1. związek        = 1. mąż
  |1. związek z      = [[Karol z Durazzo]]
+
  |1. związek z      = [[Carlo di Durazzo]]
 
  |1. związek od    = 1343
 
  |1. związek od    = 1343
 
  |1. związek do    = 1348
 
  |1. związek do    = 1348
  |1. dzieci        = Giovanna, duchessa di Durazzo<br>Agnese, imperatrice latina di Costantinopoli<br>Margherita, regina di Napoli
+
  |1. dzieci        = [https://en.wikipedia.org/wiki/Joanna,_Duchess_of_Durazzo Giovanna]<br>[https://it.wikipedia.org/wiki/Agnese_di_Durazzo Agnese]<br>     cesarzowa łacińska Konstantynopola<br>[[Margherita di Durazzo|Margherita]]
 
 
 
  |2. związek        = 2. mąż
 
  |2. związek        = 2. mąż
 
  |2. związek z      = Robert, signore di Baux e conte di Avellino
 
  |2. związek z      = Robert, signore di Baux e conte di Avellino
Linia 206: Linia 184:
 
}}
 
}}
 
|}
 
|}
 +
 +
== Referencje i 1 uwaga ==
 +
{{izvori}}
  
 
{{SORTUJ:Andegawenowie, Maria di Calabria}}
 
{{SORTUJ:Andegawenowie, Maria di Calabria}}
  
 +
[[Kategoria:Drzewa genealogiczne]]
 
[[Kategoria:Andegawenowie]]
 
[[Kategoria:Andegawenowie]]
 
[[Kategoria:Andegawenowie (linia Durazzo)]]
 
[[Kategoria:Andegawenowie (linia Durazzo)]]
[[Kategoria:Dynastie]]
 
[[Kategoria:Dynastia Andegawenów]]
 
 
[[Kategoria:Księżna Tarentu]]
 
[[Kategoria:Księżna Tarentu]]
 
[[Kategoria:Księżna Achai]]
 
[[Kategoria:Księżna Achai]]
Linia 220: Linia 200:
 
[[Kategoria:Zmarli w 1366]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1366]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]
 +
[[Kategoria:Wywód genealogiczny]]

Aktualna wersja na dzień 16:42, 7 mar 2021

Maria di Calabria, także Maria d'Angiò (pol. Maria Kalabryjska, fr. Marie de Calabre, także Marie de Naples, Marie d'Anjou lub Marie de Duras, węg. Anjou Mária) (*6 maja 1329, † 20 maja 1366), neapolitańska księżniczka, najmłodsza córka Karola, księcia Kalabrii i Marii de Valois; wnuczka Roberta I Mądrego. Przez matkę, siostrę Filipa VI, króla Francji, członkini bocznej linii dynastii Kapetyngów.

Życie

Wczesne lata

Maria urodziła się około sześć miesięcy po śmierci ojca, 9 listopada 1328 r.[1] W chwili jej narodzin, ze starszych trzech sióstr i jednego brata, żyła tylko, urodzona w marcu 1328 roku, Joanna. Dwa lata później, 23 października 1331 r., jej matka, Maria de Valois, zmarła podczas pielgrzymki do Bari,[2] pozostawiając Marię i jej starszą siostrę Joannę (teraz dziedziczkę tronu neapolitańskiego) sierotami. Obie zostały wychowane na neapolitańskim dworze ich dziadka ze strony ojca Roberta, króla Neapolu.

W bulli datowanej 30 czerwca 1332 roku papież Jan XXII oficjalnie orzekł, że Maria i jej starsza siostra będą małżonkami synów Karola I Roberta, króla Węgier. Joanna była zaręczona z Andrzejem, a Maria była przeznaczona dla jego starszego brata i następca tronu węgierskiego, Ludwika; jednakże to ustalenie było uwarunkowane, że gdyby Joanna umarła, zanim jej małżeństwo mogło być skonsumowane, to wówczas Maria poślubiłaby Andrzeja.[3] W ten sposób król Robert chciał pojednać swój ród z potomkami swego starszego brata, pozbawionych korony Neapolu, z korzyścią dla siebie.

Król Robert zmarł 20 stycznia 1343 r. i zgodnie z postanowieniami jego woli, starsza siostra Joanna miała zostać władczynią Neapolu, podczas gdy Maria otrzymała nie tylko okręg Alba wraz z rozległym dziedzictwem[4], ale także potwierdzono jej zaręczyny z Ludwikiem Węgierskim[5] lub w przypadku, gdy związek nigdy się nie zdarzył, król polecił, aby wtedy mogła poślubić Jana, księcia Normandii, dziedzica tronu francuskiego (chociaż ten był już żonaty od 1332 r.).

Pierwsze małżeństwo

Wkrótce po śmierci jej dziadka Maria została porwana przez Agnieszkę z Périgord, wdowę po Janie, księciu Durazzo. Agnieszka zaaranżowała małżeństwo Marii z jej synem, Karolem, księciem Durazzo. Ślub odbył się 21 kwietnia 1343 r., Panna młoda miała prawie czternaście lat, a pan młody dwadzieścia.[4] Maria i Karol mieli pięcioro dzieci:

  • Ludwika (ur. grudzień 1343, zm. 14 stycznia 1344);
  • Joannę (ur. 1344, zm. 20 lipca 1387), księżną Durazzo[6], żonę Ludwik z Nawarry, hrabiego Beaumont (od 1366 do 1372) i Robert IV z Artois, hrabiego Eu (do 1387);
  • Agnieszkę (ur. 1345, zm. 15 lipca 1388)[6]; żonę Cansignorio della Scala, władcy Werony (od 6 czerwca 1363 do 1375) i Jakuba de Baux (1382-1383);
  • Klemencję (ur. 1346, zm. 1363[6]/1371);
  • Małgorzatę (ur. 28 lipca 1347, zm. 6 sierpnia 1412)[6], żonę Karola, kuzyna (jego ojciec, Ludwik z Durazzo i jej ojciec, Karol, byli braćmi) (od lutego 1368).

Karol i Maria stanęli na czele frakcji przeciwnej królowej Joannie i jej drugiemu mężowi, Ludwikowi z Tarentu. 15 stycznia 1348 r. Karol został mianowany generałem-porucznikiem i gubernatorem Królestwa Neapolu. Król i królowa uciekli w obliczu inwazji króla węgierskiego, a Karol najwyraźniej dostrzegał możliwość zdobycia władzy pod ich nieobecność. Został schwytany przez Węgrów zaledwie kilka dni później, w pobliżu Aversa. 23 stycznia 1348 r. Karol został ścięty przed kościołem San Pietro a Majella. Okres jego władzy trwał mniej niż tydzień.[4] Maria została dziewiętnastoletnią wdową.

Drugie małżeństwo

Po śmierci Karola Maria uciekła z Neapolu do Awinionu. Szukała schronienia na dworze papieża Klemensa VI. W 1348 r. Czarna śmierć dotarła na półwysep Italii, zmuszając króla węgierskiego i większość jego armii do wycofania się do ojczyzny, w nadziei na ucieczkę przed rozprzestrzeniającą się epidemią. Maria wróciła do Neapolu i zamieszkała w Castel dell'Ovo.

Według Chronicle of Parthénope** neapolitańscy książęta, których król Ludwik Węgier uwięził podczas pierwszej kampanii w południowej Italii, zaproponowali mu poślubienie Marii, swojej poprzedniej oblubienicy. Podczas oblężenia Aversy latem 1350 r. Ludwik spotkał się z jej wysłannikiem w pobliskiej Trentola-Ducenta i warunki ich małżeństwa zostały zaakceptowane. Zanim jednak małżeństwo mogło się odbyć, Maria została porwana ponownie, tym razem przez Hugha IV, pana Baux i hrabiego Avellino, który zmusił Marię do małżeństwa z najstarszym synem i swoim spadkobiercą Robertem[3]. Nie mieli dzieci. [7]

Hugh IV został zamordowany na polecenie szwagra Marii Ludwika z Tarentu w 1351 roku. Dwa lata później (1353) Maria została ostatecznie uratowana przez króla Ludwika Węgierskiego, ale jej mąż Robert został schwytany i uwięziony przez Ludwika z Tarentu w Castel dell'Ovo, gdzie został zabity na jej polecenie. Podobno była bezpośrednim świadkiem egzekucji.[8]

Trzecie małżeństwo

Wkrótce po śmierci drugiego męża Maria została ponownie uwięziona, tym razem przez Ludwika z Tarentu. Została jednak uwolniona w kwietniu 1355 roku, dopiero po ślubie z Filipem II z Tarentu, młodszym bratem Ludwika. Maria i Ludwik mieli pięcioro dzieci, które wszystkie zmarły młodo:[9][10]

  • Filip (1356);
  • Karol (1358);
  • Filip (1360);
  • nieznany z imienia syn (1362);
  • nieznany z imienia syn (1366).

W swojej woli król Robert ustanowił Marię spadkobierczynią królestwa Neapolu w przypadku, gdy Joanna zmarła bezdzietnie. Gdy Maria zmarła w 1366 r., jej roszczenia zostały przekazane jej trzem ocalałym córkom, z których mąż trzeciej w końcu zdobył tron w Neapolu w 1382 r. jako Karol III [11]. Maria zmarła w wieku 37 lat, prawdopodobnie z powodu komplikacji porodowych i została pochowana w Bazylice Santa Chiara w Neapolu.

Rodowód

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Karol I Andegaweński
 
 
 
 
 
 
 
8. Karol II Andegaweński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Beatrycze Prowansalska
 
 
 
 
 
 
 
4. Robert I Mądry
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Stefan V
 
 
 
 
 
 
 
9. Maria Węgierska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Elżbieta Kumańska
 
 
 
 
 
 
 
2. Karol Kalabryjski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Jakub I Zdobywca
 
 
 
 
 
 
 
10. Piotr III Wielki
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. Jolanta węgierska
 
 
 
 
 
 
 
5. Violante/Jolanta de Aragón y Sicilia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. Manfred Sycylijski
 
 
 
 
 
 
 
11. Konstancja Hohenstauf
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Béatrice de Savoie
 
 
 
 
 
 
 
1. Maria Kalabryjska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Ludwik IX Święty
 
 
 
 
 
 
 
12. Filip III Śmiały
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Małgorzata Prowansalska
 
 
 
 
 
 
 
6. Karol de Valois
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Jakub I Zdobywca (=20)
 
 
 
 
 
 
 
13. Izabela Aragońska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. Jolanta węgierska (=21)
 
 
 
 
 
 
 
3. Maria de Valois
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Gwido/Guy III, hrabia Saint-Pol]]
 
 
 
 
 
 
 
14. Gwido/Guy IV, hrabia Saint-Pol]]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Matylda Brabancka
 
 
 
 
 
 
 
7. Mahaut de Châtillon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Jan II Bretoński
 
 
 
 
 
 
 
15. Maria Bretońska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. Beatrycze Plantagenet
 
 
 
 
 
 

Źródła

  • Zacour, Norman P. (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)". Transactions of the American Philosophical Society. New Series. American Philosophical Society. 50 (7).

Wiecej informacji

  • Cawley, Charles: Sicily & Naples (angol nyelven). Foundation for Medieval Genealogy. (Hozzáférés: 2016. március 18.)
  • Gli Angioini (Dinastia di Angio) (olasz nyelven). Libro d’Oro della Nobilita Mediterranea. (Hozzáférés: 2016. március 18.)
  • Marek, Miroslav: The House of Capet (angol nyelven). Euweb. (Hozzáférés: 2016. március 18.)
  • Schreiber, Karl-Heinz: Maria Titular-Kaiserin von Konstantinopel (német nyelven). Genealogie-Mittelalter (Kreuzzüge). (Hozzáférés: 2016. március 18.)
  • Schreiber, Karl-Heinz: Maria Gräfin von Alba (német nyelven). Genealogie-Mittelalter (Kapetinger). (Hozzáférés: 2016. március 18.)

Maria di Calabria
Maria Kalabryjska
Maria d'Angio (wł.)
Marie de Calabre (fr.)
Marie de Naples (fr.)
Marie d'Anjou (fr.)
Marie de Duras (fr.)
Anjou Mária (węg.)

neapolitańska księżniczka
Tomb in Santa Chiara, in Naples
Tomb in Santa Chiara, in Naples
Dane biograficzne
Dynastia Kapetyngowie
Gałąź Andegawenowie
Linia neapolitańska
Pochodzenie neapolitańsko-francuskie
Państwo Królestwo Neapolu
Urodziny 6 maja 1329
Śmierć 20 maja 1366 (w wieku 37)
Miejsce spoczynku Santa Chiara Basilica
Ojciec Carlo d'Angio
Matka Marie de Valois
Rodzeństwo Giovanna
1. mąż Carlo di Durazzo
od 1343
do 1348
Dzieci Giovanna
Agnese
     cesarzowa łacińska Konstantynopola
Margherita
2. mąż Robert, signore di Baux e conte di Avellino
od 1350
do 1353
3. mąż Filippo II d'Angiò, książę Tarentu i Achai, tytularny cesarz łaciński
od 1355
do 20 maja 1366

Referencje i 1 uwaga

  1. Émile-G. Léonard: Histoire de Jeanne Ire, reine de Naples, comtesse de Provence (1343-1382) : La jeunesse de la reine Jeanne, t. I, Paris et Monaco, Auguste Picard, coll. « Mémoires et documents historiques », 1932, 730 p., s. 110.
  2. Émile-G. Léonard: Histoire de Jeanne Ire, reine de Naples, comtesse de Provence (1343-1382) : La jeunesse de la reine Jeanne, t. I, Paris et Monaco, Auguste Picard, coll. « Mémoires et documents historiques », 1932, 730 p., s. 142
  3. 3,0 3,1 Nancy Goldstone: Joanna: The Notorious Queen Of Naples, Jerusalem And Sicily [dostęp:2015-01-07].
  4. 4,0 4,1 Cawley, Charles, Profile of Maria', Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,źródło opublikowane autor potrzebne lepsze źródło
  5. Francesca Steele: The Beautiful Queen: Joanna I of Naples, dostęp:2015-01-07].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Zacour, Norman P. (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)". Transactions of the American Philosophical Society. New Series. American Philosophical Society. 50 (7), s 32.
  7. Uwagaa 1: Chociaż w niektórych źródłach wydaje się, że małżeństwo to dało czwórkę dzieci - Raymonda III, Franciszka, Phanette i Ettienette z Baux - byli rodzeństwem Roberta, a nie jego dziećmi. Małżeństwo Raymonda III z Jeanne de Montfort w 1358 r. Poparło z chronologicznego punktu widzenia ten pogląd. Źródło: Genealogy of the Family del Balzo (de Baux) at. genmarenostrum.com [dostęp:2015-01-08].
  8. Mihail-Dimitri Sturdza, Dictionnaire historique et Généalogique des grandes familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople (1983), s. 504.
  9. Cawley, Charles, Profile of Philip, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogyźródło opublikowane autor potrzebne lepsze źródło
  10. Genealogy of the House of Anjou at. genmarenostrum.com [dostęp:2015-01-08].
  11. Marcelle-René Reynaud, Le temps des princes: Louis II & Louis III d’Anjou-Provence 1384-1434, Collection d’histoire et d’archéologie médiévales 7 (Lyon, France: Presses Universitaires, 2000), str. 20-21.