Fenenna kujawska: Różnice pomiędzy wersjami
(→Śmierć) |
m (Zastępowanie tekstu - ", † " na ", † ") |
||
| (Nie pokazano 7 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| + | [[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga polska| | {{Uwaga polska| | ||
|strona = https://pl.wikipedia.org/wiki/Fenenna_kujawska | |strona = https://pl.wikipedia.org/wiki/Fenenna_kujawska | ||
| Linia 14: | Linia 15: | ||
| | | | ||
| − | '''Fenenna''' ( | + | {{Redoslijed królowe| |
| + | |poprzedniczka = | ||
| + | |gl_članak_funkcija = [[Królowe Węgier|Królwa Węgier i Chorwacji [1295]] | ||
| + | |współrządząca = | ||
| + | |następczyni = | ||
| + | }} | ||
| + | |||
| + | {| | ||
| + | | | ||
| + | |} | ||
| + | |||
| + | '''Fenenna''' (węg. ''Kujáviai Fenenna'', cz. ''Fenena Kujavská'') (* 1268÷1277, † pod koniec [[1295]]) – księżniczka kujawska (inowrocławska), królowa węgierska z dynastii [[Piastowie|Piastów]]. | ||
Córka [[książęta kujawscy|księcia inowrocławskiego]] [[Ziemomysł inowrocławski|Ziemomysła]] i Salomei, córki [[książęta gdańscy|księcia tczewskiego]] [[Sambor II|Sambora II]]. Bratanica [[Władysław I Łokietek|Władysława I Łokietka]]. Żona [[władcy Węgier|króla Węgier]] [[Andrzej III|Andrzeja III]] z dynastii [[Arpadowie|Arpadów]]. | Córka [[książęta kujawscy|księcia inowrocławskiego]] [[Ziemomysł inowrocławski|Ziemomysła]] i Salomei, córki [[książęta gdańscy|księcia tczewskiego]] [[Sambor II|Sambora II]]. Bratanica [[Władysław I Łokietek|Władysława I Łokietka]]. Żona [[władcy Węgier|króla Węgier]] [[Andrzej III|Andrzeja III]] z dynastii [[Arpadowie|Arpadów]]. | ||
| Linia 33: | Linia 45: | ||
[[Plik:III Andras Thuroczy.jpg|thumb|200px|Andrzej III według miniatury z ''Kroniki węgierskiej'']] | [[Plik:III Andras Thuroczy.jpg|thumb|200px|Andrzej III według miniatury z ''Kroniki węgierskiej'']] | ||
| − | ''Genealogia św. Jadwigi'' podała, że Fenenna została poślubiona przez króla Węgier. Według Jana Długosza władcą tym miał być Stefan V. Choć przekaz polskiego kronikarza nie ma oparcia w źródłach i jest fałszywy (Stefan V zmarł w 1272), to jeszcze w XVIII stuleciu utrzymywał się jako prawdziwy<ref>Balzer 2005 ↓, s. 615.</ref>. Mężem Piastówny kujawskiej był Andrzej III, co znajduje dostatecznie potwierdzenie w źródłach węgierskich. Z okresu jego panowania, z lat 1290–1295, zachowało się kilkanaście dokumentów wystawionych przez królową węgierską, która podpisywała się jako Fenena, Fennena, Fenenna lub w skrócie F.. W dwóch dokumentach z 1290 monarchini nadała przywileje podkanclerzemu swojego męża Teodorowi w podziękowaniu za liczne zasługi poczynione wobec niej, a w szczególności za podjęcie się pertraktacji przedślubnych, na które przybył do Polski. Legenda na węgierskiej pieczęci Fenenny z 1291 poświadcza, że królowa była córką Ziemomysła. Wreszcie za małżeństwem Piastówny z Arpadem przemawia bliska współpraca jej stryja z węgierskim monarchą. | + | ''Genealogia św. Jadwigi'' podała, że Fenenna została poślubiona przez [[Król Węgier|króla Węgier]]. Według Jana Długosza władcą tym miał być [[V. István|Stefan V]]. Choć przekaz polskiego kronikarza nie ma oparcia w źródłach i jest fałszywy (Stefan V zmarł w 1272), to jeszcze w XVIII stuleciu utrzymywał się jako prawdziwy<ref>Balzer 2005 ↓, s. 615.</ref>. Mężem Piastówny kujawskiej był [[III. András|Andrzej III]], co znajduje dostatecznie potwierdzenie w źródłach węgierskich. Z okresu jego panowania, z lat 1290–1295, zachowało się kilkanaście dokumentów wystawionych przez królową węgierską, która podpisywała się jako Fenena, Fennena, Fenenna lub w skrócie F.. W dwóch dokumentach z 1290 monarchini nadała przywileje podkanclerzemu swojego męża Teodorowi w podziękowaniu za liczne zasługi poczynione wobec niej, a w szczególności za podjęcie się pertraktacji przedślubnych, na które przybył do Polski. Legenda na węgierskiej pieczęci Fenenny z 1291 poświadcza, że królowa była córką Ziemomysła. Wreszcie za małżeństwem Piastówny z Arpadem przemawia bliska współpraca jej stryja z węgierskim monarchą. |
W lipcu 1290 Andrzej III został koronowany na króla Węgier. Jednym z jego pierwszych postanowień było zawarcie przymierza z Polską, w szczególności z księciem Władysławem Łokietkiem. We wrześniu przybył do Polski na rokowania przedślubne podkanclerzy Teodor. Najpóźniej 9 października powrócił na Węgry wraz z księżniczką kujawską już jako narzeczoną Andrzeja<ref>J. Dąbrowski, ''Z czasów Łokietka. Studia nad stosunkami polsko-węgierskimi w XIV w''., [w:] „Rozprawy Akademii Umiejętności. Wydział Historyczno-Filozoficzny” 59, 1916, s. 287. Zob. Jasiński 2001 ↓, s. 139</ref>. Wówczas odbyły się zaślubiny. Z 1290 pochodzą trzy dokumenty Fenenny jako żony Andrzeja i królowej węgierskiej, z których tylko jeden zawiera datę dzienną – 24 listopada. Wobec tego małżeństwo Piastówny i Arpada zostało zawarte między wrześniem a 24 listopada 1290. Wraz z uroczystością ślubną albo też niedługo po niej nastąpiła koronacja Fenenny na królową węgierską<ref>Jasiński 2001 ↓, s. 137; Wcześniej Balzer 2005 ↓, s. 618–619, kładł datę zaślubin na jeden z terminów między 19 sierpnia a 24 listopada 1290. Termin początkowy uzasadnił dokumentem Fenenny z niedorzeczną datą dzienną „quintodecimo Idus Septembris anno 1291, regni autem nostri anno primo”. Datę tę można skorygować na 6–12 września (kładąc którykolwiek z możliwych dni VIII–II) lub na 18 sierpnia (poprzez zastąpienie idów kalendami wrześniowymi). Z treści dokumentu wynika, że został on wystawiony w pierwszym roku rządów Fenenny jako królowej węgierskiej. Zatem według hipotezy Balzera Piastówna wyszła za mąż i została koronowana na królową najwcześniej 19 sierpnia 1290.</ref>. | W lipcu 1290 Andrzej III został koronowany na króla Węgier. Jednym z jego pierwszych postanowień było zawarcie przymierza z Polską, w szczególności z księciem Władysławem Łokietkiem. We wrześniu przybył do Polski na rokowania przedślubne podkanclerzy Teodor. Najpóźniej 9 października powrócił na Węgry wraz z księżniczką kujawską już jako narzeczoną Andrzeja<ref>J. Dąbrowski, ''Z czasów Łokietka. Studia nad stosunkami polsko-węgierskimi w XIV w''., [w:] „Rozprawy Akademii Umiejętności. Wydział Historyczno-Filozoficzny” 59, 1916, s. 287. Zob. Jasiński 2001 ↓, s. 139</ref>. Wówczas odbyły się zaślubiny. Z 1290 pochodzą trzy dokumenty Fenenny jako żony Andrzeja i królowej węgierskiej, z których tylko jeden zawiera datę dzienną – 24 listopada. Wobec tego małżeństwo Piastówny i Arpada zostało zawarte między wrześniem a 24 listopada 1290. Wraz z uroczystością ślubną albo też niedługo po niej nastąpiła koronacja Fenenny na królową węgierską<ref>Jasiński 2001 ↓, s. 137; Wcześniej Balzer 2005 ↓, s. 618–619, kładł datę zaślubin na jeden z terminów między 19 sierpnia a 24 listopada 1290. Termin początkowy uzasadnił dokumentem Fenenny z niedorzeczną datą dzienną „quintodecimo Idus Septembris anno 1291, regni autem nostri anno primo”. Datę tę można skorygować na 6–12 września (kładąc którykolwiek z możliwych dni VIII–II) lub na 18 sierpnia (poprzez zastąpienie idów kalendami wrześniowymi). Z treści dokumentu wynika, że został on wystawiony w pierwszym roku rządów Fenenny jako królowej węgierskiej. Zatem według hipotezy Balzera Piastówna wyszła za mąż i została koronowana na królową najwcześniej 19 sierpnia 1290.</ref>. | ||
| − | Małżeństwo to było częścią polityki dynastycznej prowadzonej przez stryja Fenenny, Władysława Łokietka, mającej na celu pozyskiwanie sojuszników. Układ węgiersko-kujawski okazał się korzystny dla obydwu stron. Książę kujawski pomógł Andrzejowi III w usunięciu uzurpatora, który zgłaszał pretensje do tronu Węgier, podając się za brata poprzedniego króla Władysława IV Kumańczyka. W zamian węgierskie posiłki wspierały Łokietka w walkach przeciw królowi Czech Wacławowi II i przeciwko księciu głogowskiemu Henrykowi III. Dokument Andrzeja III z 1293 donosi, że na pomoc księciu kujawskiemu został wysłany liczny poczet szlachty. W akcie tym król Węgier wynagrodził dwóch panów węgierskich, Pawła i Serafila, za odznaczenie się w zdobyciu Prędocina. Natomiast Rocznik Traski i Rocznik Sędziwoja informują pod 1297, że Władysław Łokietek z pomocą Węgrów i Wielkopolan najechał na Śląsk. . | + | Małżeństwo to było częścią polityki dynastycznej prowadzonej przez stryja Fenenny, Władysława Łokietka, mającej na celu pozyskiwanie sojuszników. Układ węgiersko-kujawski okazał się korzystny dla obydwu stron. Książę kujawski pomógł Andrzejowi III w usunięciu uzurpatora, który zgłaszał pretensje do tronu Węgier, podając się za brata poprzedniego króla [[IV. László|Władysława IV Kumańczyka]]. W zamian węgierskie posiłki wspierały Łokietka w walkach przeciw królowi Czech [[Wacław II|Wacławowi II]] i przeciwko księciu głogowskiemu Henrykowi III. Dokument Andrzeja III z 1293 donosi, że na pomoc księciu kujawskiemu został wysłany liczny poczet szlachty. W akcie tym król Węgier wynagrodził dwóch panów węgierskich, Pawła i Serafila, za odznaczenie się w zdobyciu Prędocina. Natomiast Rocznik Traski i Rocznik Sędziwoja informują pod 1297, że Władysław Łokietek z pomocą Węgrów i Wielkopolan najechał na Śląsk. . |
[[Plik:Fenenna Inowrocławska seal 1291.PNG|thumb|200px|Pieczęć królowej Fenenny przy dokumencie z 1291 (XIX-wieczny rysunek zaginionego oryginału)]] | [[Plik:Fenenna Inowrocławska seal 1291.PNG|thumb|200px|Pieczęć królowej Fenenny przy dokumencie z 1291 (XIX-wieczny rysunek zaginionego oryginału)]] | ||
| Linia 43: | Linia 55: | ||
Z zachowanych dokumentów Fenenny nie wynika, aby Piastówna odgrywała większą rolę na węgierskim dworze. Niemniej była osobą znaczącą dla istnienia sojuszu pomiędzy stryjem Władysławem Łokietkiem a mężem. Po jej śmierci Andrzej III zawarł porozumienie z przeciwnikiem Łokietka, Wacławem II. Jego umocnienie stanowiły zaręczyny córki węgierskiego monarchy, Elżbiety, i syna króla Czech, Wacława, do których doszło w 1298. Projekt małżeński nie został jednak zrealizowany. | Z zachowanych dokumentów Fenenny nie wynika, aby Piastówna odgrywała większą rolę na węgierskim dworze. Niemniej była osobą znaczącą dla istnienia sojuszu pomiędzy stryjem Władysławem Łokietkiem a mężem. Po jej śmierci Andrzej III zawarł porozumienie z przeciwnikiem Łokietka, Wacławem II. Jego umocnienie stanowiły zaręczyny córki węgierskiego monarchy, Elżbiety, i syna króla Czech, Wacława, do których doszło w 1298. Projekt małżeński nie został jednak zrealizowany. | ||
| − | Mąż Fenenny urodził się między 1265 a 1270<ref>Nikodem 2002 ↓, s. 37.</ref>. Pochodził ze związku księcia Slawonii Stefana Pogrobowca i Tomasiny Morosini. Po ojcu był formalnie wnukiem króla Węgier Andrzeja II<ref>Stefan Pogrobowiec faktycznie był synem węgierskiego magnata Dénesa, jednakże uważano go za potomka Andrzeja II. Zob. Sroka 2000 ↓, s. 43, 48.</ref>. W 1290 objął panowanie na Węgrzech. Po śmierci Fenenny poślubił Agnieszkę, córkę księcia Austrii i późniejszego króla niemieckiego Albrechta I Habsburga. Małżeństwo to było bezdzietne. Andrzej III zmarł 14 stycznia 1301. Był ostatnim władcą Węgier z dynastii Arpadów. | + | Mąż Fenenny urodził się między 1265 a 1270<ref>Nikodem 2002 ↓, s. 37.</ref>. Pochodził ze związku księcia Slawonii [[Stefan Pogrobowiec|Stefana Pogrobowca]] i [[Tomasina Morosini|Tomasiny Morosini]]. Po ojcu był formalnie wnukiem króla Węgier [[II. András|Andrzeja II]]<ref>Stefan Pogrobowiec faktycznie był synem węgierskiego magnata Dénesa, jednakże uważano go za potomka Andrzeja II. Zob. Sroka 2000 ↓, s. 43, 48.</ref>. W 1290 objął panowanie na Węgrzech. Po śmierci Fenenny poślubił [[Agnieszka Habsburg|Agnieszkę]], córkę księcia Austrii i późniejszego króla niemieckiego [[Albrecht I Habsburg|Albrechta I Habsburga]]. Małżeństwo to było bezdzietne. Andrzej III zmarł 14 stycznia 1301. Był ostatnim władcą Węgier z dynastii [[Arpadowie|Arpadów]]. |
Fenenna i Andrzej mieli jedno dziecko – w 1292 urodziła się im córka Elżbieta. Po zerwaniu zaręczyn z Wacławem czeskim została zmuszona przez macochę Agnieszkę do wstąpienia do klasztoru dominikanek w Töss, leżącym obecnie w Szwajcarii<ref> Hamannová 1996 ↓, s. 61.</ref>. Była ostatnią przedstawicielką dynastii Arpadów. | Fenenna i Andrzej mieli jedno dziecko – w 1292 urodziła się im córka Elżbieta. Po zerwaniu zaręczyn z Wacławem czeskim została zmuszona przez macochę Agnieszkę do wstąpienia do klasztoru dominikanek w Töss, leżącym obecnie w Szwajcarii<ref> Hamannová 1996 ↓, s. 61.</ref>. Była ostatnią przedstawicielką dynastii Arpadów. | ||
| Linia 57: | Linia 69: | ||
== Bibliografia == | == Bibliografia == | ||
| − | * [[Balzer|Oswald Balzer]]: ''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Genealogia_Piast%C3%B3w Genealogia Piastów]''. Wyd. II. Kraków: Wydawnictwo Avalon, 2005, | + | * [[Balzer|Oswald Balzer]]: ''[https://pl.wikipedia.org/wiki/Genealogia_Piast%C3%B3w Genealogia Piastów]''. Wyd. II. Kraków: Wydawnictwo Avalon, 2005, str. 615–620. ISBN 83-918497-0-8. OCLC 58727844. |
| − | * Brigitte Hamannová: ''Habsburkové. Životopisná encyklopedie''. Praha: Nakladatelství Brána, 1996, | + | * Brigitte Hamannová: ''Habsburkové. Životopisná encyklopedie''. Praha: Nakladatelství Brána, 1996, str. 61. ISBN 80-85946-19-X. OCLC 75934085. (cz.) |
* [[Jasiński|Kazimierz Jasiński]]: ''Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich''. Poznań – Wrocław: Wydawnictwo Historyczne, 2001, s. 113–114, 137–139. ISBN 83-913563-5-3. OCLC 53283960. | * [[Jasiński|Kazimierz Jasiński]]: ''Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich''. Poznań – Wrocław: Wydawnictwo Historyczne, 2001, s. 113–114, 137–139. ISBN 83-913563-5-3. OCLC 53283960. | ||
| − | * Jarosław Nikodem: Andrzej III. W: Józef Dobosz, Maciej Serwański, Ilona Czamańska: ''Słownik władców Europy średniowiecznej''. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2002, | + | * Jarosław Nikodem: Andrzej III. W: Józef Dobosz, Maciej Serwański, Ilona Czamańska: ''Słownik władców Europy średniowiecznej''. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2002, str. 37–38. ISBN 83-7177-102-9. OCLC 316557182. |
| − | * Krystyna Pieradzka: Fenenna. W: ''Polski Słownik Biograficzny''. T. 6. 1948, | + | * Krystyna Pieradzka: Fenenna. W: ''Polski Słownik Biograficzny''. T. 6. 1948, str. 413. |
| − | * Stanisław A. Sroka: Fenenna. W: K. Ożóg, S. Szczur (red.): ''Piastowie. Leksykon biograficzny''. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1999, | + | * Stanisław A. Sroka: Fenenna. W: K. Ożóg, S. Szczur (red.): ''Piastowie. Leksykon biograficzny''. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1999, str. 222. ISBN 83-08-02829-2. OCLC 43562214. |
| − | * Stanisław A. Sroka: ''Historia Węgier do 1526 roku w zarysie''. Bydgoszcz: Wydawnictwo Homini, 2000, | + | * Stanisław A. Sroka: ''Historia Węgier do 1526 roku w zarysie''. Bydgoszcz: Wydawnictwo Homini, 2000, str. 43, 48. ISBN 83-87933-75-9. OCLC 749805493. |
| | | | ||
{{Władca infobox | {{Władca infobox | ||
| − | |władca = Fenenna | + | |władca = Fenenna (pol.)<br>Kujáviai Fenenna (węg.)<br>Fenena Kujavská (cz.) |
|imiona = | |imiona = | ||
|tytulatura = [[Królowa Węgier]] | |tytulatura = [[Królowa Węgier]] | ||
| Linia 107: | Linia 119: | ||
|} | |} | ||
| − | [[Kategoria:Piastowie | + | {{SORTUJ:Piastowie, Fenenna}} |
| + | |||
| + | [[Kategoria:Piastowie]] | ||
| + | [[Kategoria:Dynasta]] | ||
[[Kategoria:Węgierskie królowe]] | [[Kategoria:Węgierskie królowe]] | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:Żony władców Węgier]] |
| + | [[Kategoria:Nieznana data urodzenia]] | ||
[[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]] | [[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]] | ||
[[Kategoria:Zmarli w 1295]] | [[Kategoria:Zmarli w 1295]] | ||
| − | + | [[Kategoria:Zmarli w XIII wieku]] | |
| − | [[Kategoria: | ||
Aktualna wersja na dzień 08:16, 7 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Fenenna (węg. Kujáviai Fenenna, cz. Fenena Kujavská) (* 1268÷1277, † pod koniec 1295) – księżniczka kujawska (inowrocławska), królowa węgierska z dynastii Piastów. Córka księcia inowrocławskiego Ziemomysła i Salomei, córki księcia tczewskiego Sambora II. Bratanica Władysława I Łokietka. Żona króla Węgier Andrzeja III z dynastii Arpadów. Fenenna pojawia się tylko w dwóch polskich źródłach: Genealogii św. Jadwigi i Rocznikach Jana Długosza, a także w źródłach węgierskich. Genealogia przekazała, że była ona córką Ziemomysła inowrocławskiego poślubioną przez niewymienionego z imienia króla Węgier. Korzystający z tego źródła Długosz dodał, że Piastówna wyszła za mąż za króla Stefana V. Ta niepoparta źródłami i błędna informacja utrzymywała się w literaturze do XVIII w. Dopiero w następnym stuleciu Fenenna została zidentyfikowana jako żona Andrzeja III. Co prawda Fenenna nie odgrywała znaczącej roli na węgierskim dworze, jednakże wzmacniała sojusz pomiędzy jej mężem a stryjem Władysławem Łokietkiem, korzystny dla kujawskiego Piasta w trakcie walk m.in. z królem Czech Wacławem II. Wkrótce po jej śmierci Andrzej III związał się z Przemyślidą, czego wyrazem były zaręczyny ich córki Elżbiety z królewiczem czeskim Wacławem. Spis treściŻyciorysNarodzinyJako córka Ziemomysła inowrocławskiego Fenenna jest poświadczona przez Genealogię św. Jadwigi. Małżeństwo jej rodziców zostało zawarte w pierwszej połowie lutego 1268[1]. Jeżeli była ona najstarszym dzieckiem książęcej pary, to mogła urodzić się jeszcze w tym samym roku. Wychodząc za mąż w 1290, zgodnie z ówczesnym prawem kanonicznym, musiała mieć ukończonych 12 lat, natomiast gdy w 1292 zostawała matką, najprawdopodobniej liczyła co najmniej 15 lat. W związku z powyższym datę jej narodzin ustala się na lata między 1268 a 1277[2]. W kwestii kolejności narodzin potomstwa Ziemomysła inowrocławskiego i Salomei pomorskiej badacze nie są zgodni. Powszechnie przyjmuje się, że Fenenna urodziła się jako drugie dziecko książęcej pary, po Eufemii a przed Leszkiem[3][4]. W literaturze można spotkać się też z poglądem, że Fenenna była najstarszym dzieckiem księcia inowrocławskiego[5]. Istnieje również hipoteza, że trzy córki Ziemomysła (Eufemia, Fenenna i Konstancja) urodziły się przed synami (Leszkiem, Przemysłem i Kazimierzem), gdyż ci wiek sprawny osiągnęli zdecydowanie później niż one. Na tej podstawie wyciągany jest wniosek, że narodziny Fenenny i jej dwóch sióstr mogły nastąpić w początkowym okresie trwania małżeństwa rodziców (w latach 1268–1271), natomiast chłopcy urodzili się po wyraźnym kilkuletnim odstępie[6]. Imię Fenenny jest pochodzenia biblijnego[7], w przekładzie Jakuba Wujka nosiła je jedna z dwóch żon Elkany, ojca proroka Samuela[8]. W Polsce imię to występowało bardzo rzadko. Księżniczka kujawska była jedyną przedstawicielką dynastii piastowskiej noszącą to miano[9]. Małżeństwo z Andrzejem IIIPlik:III Andras Thuroczy.jpg Andrzej III według miniatury z Kroniki węgierskiej Genealogia św. Jadwigi podała, że Fenenna została poślubiona przez króla Węgier. Według Jana Długosza władcą tym miał być Stefan V. Choć przekaz polskiego kronikarza nie ma oparcia w źródłach i jest fałszywy (Stefan V zmarł w 1272), to jeszcze w XVIII stuleciu utrzymywał się jako prawdziwy[10]. Mężem Piastówny kujawskiej był Andrzej III, co znajduje dostatecznie potwierdzenie w źródłach węgierskich. Z okresu jego panowania, z lat 1290–1295, zachowało się kilkanaście dokumentów wystawionych przez królową węgierską, która podpisywała się jako Fenena, Fennena, Fenenna lub w skrócie F.. W dwóch dokumentach z 1290 monarchini nadała przywileje podkanclerzemu swojego męża Teodorowi w podziękowaniu za liczne zasługi poczynione wobec niej, a w szczególności za podjęcie się pertraktacji przedślubnych, na które przybył do Polski. Legenda na węgierskiej pieczęci Fenenny z 1291 poświadcza, że królowa była córką Ziemomysła. Wreszcie za małżeństwem Piastówny z Arpadem przemawia bliska współpraca jej stryja z węgierskim monarchą. W lipcu 1290 Andrzej III został koronowany na króla Węgier. Jednym z jego pierwszych postanowień było zawarcie przymierza z Polską, w szczególności z księciem Władysławem Łokietkiem. We wrześniu przybył do Polski na rokowania przedślubne podkanclerzy Teodor. Najpóźniej 9 października powrócił na Węgry wraz z księżniczką kujawską już jako narzeczoną Andrzeja[11]. Wówczas odbyły się zaślubiny. Z 1290 pochodzą trzy dokumenty Fenenny jako żony Andrzeja i królowej węgierskiej, z których tylko jeden zawiera datę dzienną – 24 listopada. Wobec tego małżeństwo Piastówny i Arpada zostało zawarte między wrześniem a 24 listopada 1290. Wraz z uroczystością ślubną albo też niedługo po niej nastąpiła koronacja Fenenny na królową węgierską[12]. Małżeństwo to było częścią polityki dynastycznej prowadzonej przez stryja Fenenny, Władysława Łokietka, mającej na celu pozyskiwanie sojuszników. Układ węgiersko-kujawski okazał się korzystny dla obydwu stron. Książę kujawski pomógł Andrzejowi III w usunięciu uzurpatora, który zgłaszał pretensje do tronu Węgier, podając się za brata poprzedniego króla Władysława IV Kumańczyka. W zamian węgierskie posiłki wspierały Łokietka w walkach przeciw królowi Czech Wacławowi II i przeciwko księciu głogowskiemu Henrykowi III. Dokument Andrzeja III z 1293 donosi, że na pomoc księciu kujawskiemu został wysłany liczny poczet szlachty. W akcie tym król Węgier wynagrodził dwóch panów węgierskich, Pawła i Serafila, za odznaczenie się w zdobyciu Prędocina. Natomiast Rocznik Traski i Rocznik Sędziwoja informują pod 1297, że Władysław Łokietek z pomocą Węgrów i Wielkopolan najechał na Śląsk. . Plik:Fenenna Inowrocławska seal 1291.PNG Pieczęć królowej Fenenny przy dokumencie z 1291 (XIX-wieczny rysunek zaginionego oryginału) Z zachowanych dokumentów Fenenny nie wynika, aby Piastówna odgrywała większą rolę na węgierskim dworze. Niemniej była osobą znaczącą dla istnienia sojuszu pomiędzy stryjem Władysławem Łokietkiem a mężem. Po jej śmierci Andrzej III zawarł porozumienie z przeciwnikiem Łokietka, Wacławem II. Jego umocnienie stanowiły zaręczyny córki węgierskiego monarchy, Elżbiety, i syna króla Czech, Wacława, do których doszło w 1298. Projekt małżeński nie został jednak zrealizowany. Mąż Fenenny urodził się między 1265 a 1270[13]. Pochodził ze związku księcia Slawonii Stefana Pogrobowca i Tomasiny Morosini. Po ojcu był formalnie wnukiem króla Węgier Andrzeja II[14]. W 1290 objął panowanie na Węgrzech. Po śmierci Fenenny poślubił Agnieszkę, córkę księcia Austrii i późniejszego króla niemieckiego Albrechta I Habsburga. Małżeństwo to było bezdzietne. Andrzej III zmarł 14 stycznia 1301. Był ostatnim władcą Węgier z dynastii Arpadów. Fenenna i Andrzej mieli jedno dziecko – w 1292 urodziła się im córka Elżbieta. Po zerwaniu zaręczyn z Wacławem czeskim została zmuszona przez macochę Agnieszkę do wstąpienia do klasztoru dominikanek w Töss, leżącym obecnie w Szwajcarii[15]. Była ostatnią przedstawicielką dynastii Arpadów. ŚmierćŹródła milczą na temat śmierci Fenenny. Wobec tego data zgonu została ustalona na podstawie przekazów kronik austriackich o zaślubinach Andrzeja III z drugą żoną, Agnieszką Habsburg, i dokumentów wystawionych przez małżonki ostatniego Arpada. Większość źródeł historiograficznych o drugim ślubie Andrzeja informuje pod rokiem 1296, tylko jedno podaje, że miał on miejsce w zapusty 1295. Przy zaistniałej sprzeczności przyjmuje się, że poprawna jest data późniejsza, przekazana przez kilka po części niezależnych od siebie źródeł[16]. W dokumentach królowych węgierskich również zachodzi sprzeczność w datach. Ostatni dokument wystawiony przez Fenennę pochodzi z 8 września 1295, podczas gdy pierwszy dokument Agnieszki nosi datę 1 maja 1295. Jako że małżeństwo Andrzeja III z księżniczką austriacką zostało zawarte w 1296, data roczna w dokumencie Habsburżanki musiała zostać przesunięta o rok wstecz[16]. W związku z powyższym przyjmuje się, iż ślub Andrzeja z Agnieszką odbył się w zapusty 1296, po odbyciu krótkiej żałoby po śmierci Fenenny i szybkich rokowaniach przedślubnych. Zatem Piastówna zmarła pod koniec 1295[16]. Miejsce pochówku Fenenny nie jest znane[17]. Przypisy
Bibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||