Битка за Крушевац: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "Kategoria:1b Kategoria:Strony importowane z angielskiej Wikipedii {{Uwaga| |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Kru%C5%A1evac |autorzy = https://en...") |
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej") |
||
| (Nie pokazano 6 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Kru%C5%A1evac | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Kru%C5%A1evac | ||
| Linia 14: | Linia 14: | ||
|-style="vertical-align:top;" | |-style="vertical-align:top;" | ||
| | | | ||
| − | |||
{| | {| | ||
| | | | ||
|} | |} | ||
| + | '''Битка за Крушевац''' (pol. ''Bitwa pod Kruševacem'') została stoczona 2 października [[1454]] r. między siłami [[Imperium|Imperium Osmańskiego]] i [[Despotat Serbii|despotatu Serbii]] sprzymierzonego z [[Królestwo|Królestwem Węgier]].<ref>http://www.rastko.rs/rastko-bl/istorija/corovic/istorija/4_8.html</ref> | ||
| − | + | W 1454 r. Turcy rozpoczęli wielką inwazję na Serbię, na czele której stał sam sułtan [https://pl.wikipedia.org/wiki/Mehmed_II_Zdobywca Mehmed II Zdobywca]. Początkowo Serbowie pod wodzą [https://en.wikipedia.org/wiki/Nikola_Skobalji%C4%87 Nikoli Skobaljićia] odnieśli zdecydowane zwycięstwo miesiąc wcześniej [https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Leskovac pod Leskovacem], zaskakując znacznie większą armię osmańską. Na rzece Morawie sułtana Mehmeda II opuścił [https://en.wikipedia.org/wiki/Firuz_Bey Feriz Bej] i 32 000 żołnierzy, aby zapobiec wszelkim możliwym kontratakom Serbów na południe od Kruševaca. Serbowie nie wahali się wykonać pierwszego ruchu i obie armie się spotkały. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | W 1454 r. Turcy rozpoczęli wielką inwazję na Serbię, na czele której stał sam sułtan Mehmed Zdobywca. Początkowo Serbowie pod wodzą Nikoli | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | Zwycięstwo pod Leskovacem pozwoliło [[Hunyadi János|Janowi Hunyadiemu]] i [[Đurađ Branković|Đurađ Brankovićiowi]] na zdecydowane uderzenie na odizolowaną armię turecką i rozpoczęcie dużej ofensywy, niszcząc Nisz i Pirot oraz spalając Widyn. Nikola Skobaljić kontynuował ekspedycje przeciwko Turkom, działając między Leskovacem a Prisztiną, i odniósł kilka dużych zwycięstw w starciach z armią sułtana, aż sam Mehmed spotkał się z nim w [[Bitwa pod Trypolisem|bitwie pod Tripolje]] (niedaleko Novo Brdo). | |
== Referencje == | == Referencje == | ||
| Linia 41: | Linia 33: | ||
|grafika = Don_Zon_kula.jpg| | |grafika = Don_Zon_kula.jpg| | ||
|opis grafiki = Ruiny Kruševaca | |opis grafiki = Ruiny Kruševaca | ||
| − | |czas = 2 | + | |czas = 2 października 1454 |
|miejsce = [[Kruševac]]| | |miejsce = [[Kruševac]]| | ||
|terytorium = [[Imperium Osmańskie]] | |terytorium = [[Imperium Osmańskie]] | ||
| Linia 52: | Linia 44: | ||
|dowódca1 = [[File:Despot of Serbia.png|20px]] [[Đurađ Branković]]<br>[[File:Coa Hungary Country History (15th century).svg|20px]] [[Hunyadi János|Jan Hunyady]]<br> | |dowódca1 = [[File:Despot of Serbia.png|20px]] [[Đurađ Branković]]<br>[[File:Coa Hungary Country History (15th century).svg|20px]] [[Hunyadi János|Jan Hunyady]]<br> | ||
| − | |dowódca2 = [[File:Flag of the Ottoman Sultanate (1299-1453).svg|24px]] [[Feriz Beg]]<ref>Babinger, ''Mehmed the Conqueror and His Time'', (Princeton University Press, 1978), 110.</ref> | + | |dowódca2 = [[File:Flag of the Ottoman Sultanate (1299-1453).svg|24px]] [[Feriz Beg]]<ref name=Babinger>Babinger, ''Mehmed the Conqueror and His Time'', (Princeton University Press, 1978), str. 110.</ref> |
|jednostki1 = | |jednostki1 = | ||
|jednostki2 = | |jednostki2 = | ||
|siły1 = 35,000 | |siły1 = 35,000 | ||
| − | |siły2 = 32,000<ref | + | |siły2 = 32,000<ref name=Babinger/> |
|straty1 = relatywnie niskie | |straty1 = relatywnie niskie | ||
| Linia 65: | Linia 57: | ||
|commons = | |commons = | ||
}} | }} | ||
| + | {| | ||
| + | | | ||
| + | |} | ||
{{Podboje Turcji Osmańskiej}} | {{Podboje Turcji Osmańskiej}} | ||
{{Wojny węgiersko-tureckie}} | {{Wojny węgiersko-tureckie}} | ||
| − | |||
{{Wojny serbsko-tureckie}} | {{Wojny serbsko-tureckie}} | ||
|} | |} | ||
Aktualna wersja na dzień 18:28, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Битка за Крушевац (pol. Bitwa pod Kruševacem) została stoczona 2 października 1454 r. między siłami Imperium Osmańskiego i despotatu Serbii sprzymierzonego z Królestwem Węgier.[1] W 1454 r. Turcy rozpoczęli wielką inwazję na Serbię, na czele której stał sam sułtan Mehmed II Zdobywca. Początkowo Serbowie pod wodzą Nikoli Skobaljićia odnieśli zdecydowane zwycięstwo miesiąc wcześniej pod Leskovacem, zaskakując znacznie większą armię osmańską. Na rzece Morawie sułtana Mehmeda II opuścił Feriz Bej i 32 000 żołnierzy, aby zapobiec wszelkim możliwym kontratakom Serbów na południe od Kruševaca. Serbowie nie wahali się wykonać pierwszego ruchu i obie armie się spotkały. Zwycięstwo pod Leskovacem pozwoliło Janowi Hunyadiemu i Đurađ Brankovićiowi na zdecydowane uderzenie na odizolowaną armię turecką i rozpoczęcie dużej ofensywy, niszcząc Nisz i Pirot oraz spalając Widyn. Nikola Skobaljić kontynuował ekspedycje przeciwko Turkom, działając między Leskovacem a Prisztiną, i odniósł kilka dużych zwycięstw w starciach z armią sułtana, aż sam Mehmed spotkał się z nim w bitwie pod Tripolje (niedaleko Novo Brdo). Referencje
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=small}
Przypisy
- ↑ http://www.rastko.rs/rastko-bl/istorija/corovic/istorija/4_8.html
- ↑ 2,0 2,1 Babinger, Mehmed the Conqueror and His Time, (Princeton University Press, 1978), str. 110.
