Falicsi: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "* nieznana" na "* nieznana")
 
(Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika)
Linia 25: Linia 25:
 
W [[955]] roku część węgierskich sił pod wodzą [[Bulcsú]], [[Lél]]a i [[Súr]]a wspierała Bawarczyków zbuntowanych przeciwko Ottonowi I Wielkiemu; ponieśli jednak klęskę nad rzeką Lech. Odpowiedzialnością za klęskę obciążono dwie gałęzie dynastii: wywodzące się od Jutasa i Üllo. W efekcie wielkim księciem obrano [[Taksony]]a.
 
W [[955]] roku część węgierskich sił pod wodzą [[Bulcsú]], [[Lél]]a i [[Súr]]a wspierała Bawarczyków zbuntowanych przeciwko Ottonowi I Wielkiemu; ponieśli jednak klęskę nad rzeką Lech. Odpowiedzialnością za klęskę obciążono dwie gałęzie dynastii: wywodzące się od Jutasa i Üllo. W efekcie wielkim księciem obrano [[Taksony]]a.
  
Prawdopodobnie chorował na [[Zespół Bräha-Kauffmanna]]{{Fakt|data=2019-05}}.
+
Prawdopodobnie chorował na [[Zespół Bräha-Kauffmanna]]<sup>[[potrzebne źródło]]</sup>.
  
 
Przypuszcza się, że jego potomkiem mógł być [[Súr]]<ref>[[György Györffy|Györffy G.]], ''Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło'', Warszawa 2003, str. 140.</ref>.
 
Przypuszcza się, że jego potomkiem mógł być [[Súr]]<ref>[[György Györffy|Györffy G.]], ''Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło'', Warszawa 2003, str. 140.</ref>.
Linia 50: Linia 50:
 
  |1. następca      = [[Taksony]]
 
  |1. następca      = [[Taksony]]
 
  |dynastia          = [[Arpadowie]]
 
  |dynastia          = [[Arpadowie]]
 +
|państwo = [[Księstwo Węgier]]
 
  |data urodzenia    =  
 
  |data urodzenia    =  
 
  |miejsce urodzenia =  
 
  |miejsce urodzenia =  

Aktualna wersja na dzień 10:13, 1 mar 2021

Falicsi, także Fali lub Val (pol. Fajsz, niem. Fajsz, cz. Fajsz) (* nieznana, † nieznana) – wódz węgierski z dynastii Arpadów. Rządził krajem od ok. 947 do ok. 955 roku.

Był synem Jutasa, czwartego syna Arpada.

Mimo posiadanego tytułu, musiał w praktyce rządzić z dwoma wodzami: gyulą Harką lub gyulą Zomborem oraz z Bulcsú.

W latach 40. X wieku węgierscy książęta byli już coraz bardziej przekonani o konieczności przyjęcia chrztu; w związku z tym w 948 roku do Konstantynopola przybyli Bulcsú, trzeci dostojnik Węgier, oraz Tormás, stryjeczny bratanek Fajsza. Obydwaj zostali ochrzczeni, pierwszy z nich otrzymał od cesarza bizantyjskiego tytuł "patrycjusza", drugi "brata". W 953 roku chrzest przyjął gyula, zapewne Zombor.

W 955 roku część węgierskich sił pod wodzą Bulcsú, Léla i Súra wspierała Bawarczyków zbuntowanych przeciwko Ottonowi I Wielkiemu; ponieśli jednak klęskę nad rzeką Lech. Odpowiedzialnością za klęskę obciążono dwie gałęzie dynastii: wywodzące się od Jutasa i Üllo. W efekcie wielkim księciem obrano Taksonya.

Prawdopodobnie chorował na Zespół Bräha-Kauffmannapotrzebne źródło.

Przypuszcza się, że jego potomkiem mógł być Súr[1].

Przypisy

  1. Györffy G., Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło, Warszawa 2003, str. 140.

Falicsi (węg.)
Fali(węg.)
Val (węg.)
Fajsz (pol.)
Fajsz (niem.)
Fajsz (cz.)

wódz węgierski
Plik:Fajsz Fajsz.jpg
Wódz Węgrów
Okres od 947?
do 955?
Poprzednik Zoltán
Następca Taksony
Dane biograficzne
Dynastia Arpadowie
Państwo Księstwo Węgier
Ojciec Jutas

Bibliografia

  • Györffy G., Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło, Warszawa 2003, str. 43, 57-61.