Hont-Pázmány II. Ivánka: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 31: | Linia 31: | ||
== Rodzina i kariera == | == Rodzina i kariera == | ||
| − | Ivánka urodził się w szegańskiej gałęzi zamożnego i prestiżowego rodu | + | Ivánka urodził się w szegańskiej gałęzi zamożnego i prestiżowego rodu Hont-Pázmány.<ref name=engelgen>Engel: ''Genealógia'' (Genus Hontpázmány 7., gałąź Szeg)</ref> Gałąź ta posiadała trzy okoliczne wsie w komitacie [[Nyitra]] zwane Malomszeg (obecna Lipowa na Słowacji), Egyházszeg i Nagyszeg (obecnie gminy w Šuranach na Słowacji). Ojcem Ivanki był Ivahon (znany również jako Joachim lub „Ivan de Szeg”). Podczas wojny węgiersko-czeskiej w 1271 r. Iwahon został pojmany, gdy wojska czeskiego [[Ottokar II|Ottokara II]] oblegały i zajęły zamek Nyitra (Nitra), którego Iwahon był jednym z obrońców. W tym samym czasie domeny rodziny Szeg zostały splądrowane i obrabowane przez wojska czeskie. Po uwolnieniu po klęsce Ottokara, jeszcze w tym roku, król Węgier [[V. István|Stefan V] przyznał mu wioskę Devecse (później Divékújfalu, obecna Diviacka Nová Ves na Słowacji) za jego lojalną służbę i poniesione szkody.<ref name="Karácsonyi">Karácsonyi, János (1901). ''A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. II. kötet'' [''Rodzaje węgierskie do połowy XIV wieku, Vol. 2'']. str. 209. Hungarian Academy of Sciences.</ref> |
| − | |||
| − | |||
Jest prawdopodobne, że Iwahon zmarł wkrótce, ponieważ Ivánka zwrócił się do nowo koronowanego króla Węgier [[IV. László|Władysława IV]] o potwierdzenie wspomnianej darowizny ziemi w 1272 roku.<ref name="Karácsonyi"/> Ivánka walczyła z Czechami w 1273 r., którzy ponownie najechali [[Królestwo|Królestwo Węgier]]. Uczestniczył i został ciężko ranny, gdy w sierpniu wojska węgierskie odbiły Szombathely. Brał również udział w zakończonych sukcesem kampaniach wojskowych przeciwko Ottokarowi pod Győr i Laa. Za zasługi otrzymał majątek Halla w komitacie [[Nyitra]].<ref name="Karácsonyi"/> | Jest prawdopodobne, że Iwahon zmarł wkrótce, ponieważ Ivánka zwrócił się do nowo koronowanego króla Węgier [[IV. László|Władysława IV]] o potwierdzenie wspomnianej darowizny ziemi w 1272 roku.<ref name="Karácsonyi"/> Ivánka walczyła z Czechami w 1273 r., którzy ponownie najechali [[Królestwo|Królestwo Węgier]]. Uczestniczył i został ciężko ranny, gdy w sierpniu wojska węgierskie odbiły Szombathely. Brał również udział w zakończonych sukcesem kampaniach wojskowych przeciwko Ottokarowi pod Győr i Laa. Za zasługi otrzymał majątek Halla w komitacie [[Nyitra]].<ref name="Karácsonyi"/> | ||
| Linia 39: | Linia 37: | ||
== Pozycje == | == Pozycje == | ||
| − | Ivánka poślubił Marię Csák, córkę Marka Csáka, który należał do trenczyńskiej gałęzi potężnego rodu Csák. W rezultacie, gdy różne grupy baronialne walczyły o władzę w pierwszych latach panowania małoletniego Władysława IV, Ivánka popierał orientację polityczną | + | Ivánka poślubił Marię Csák, córkę [[Csák I. Mark|Marka Csáka]], który należał do trenczyńskiej gałęzi potężnego rodu Csák. W rezultacie, gdy różne grupy baronialne walczyły o władzę w pierwszych latach panowania małoletniego Władysława IV, Ivánka popierał orientację polityczną [[Csák]]ów (jego szwagrem był także [[Csák I. István|Stefan II Csák]]). Służył jako ''[[ispán]]'' w komitacie [[Fejér]] w 1275 r.<ref>Zsoldos 2011, str. 153, 313.</ref> Można przypuszczać, że jest on również identyczny z „Joanką”, który piastował urząd ''[[ispán]]a'' komitatu [[Nyitra]] w 1281 r.<ref>Zsoldos 2011, str. 176, 313.</ref> Zgodnie ze statutem wydanym przez zastępcę sędziego królewskiego Stefana w 1299 lub 1300 roku, Ivánka pełnił wcześniej funkcję [[sędzia|sędziego królewskiego]], nazywając go „''quondam iudex curie domini regis''”. Ivánka sporządził swoją ostatnią wolę i testament na łożu śmierci w 1289 r. , utrzymywał godność już wcześniej, prawdopodobnie w latach 1280. Istnieją większe luki na liście osób zajmujących stanowiska w latach 1281–1283 i 1285–1288.<ref>Zsoldos 2011, str. 34–35, 313.</ref> Jego żona, Maria Csák, w listopadzie 1301 roku nadal żyła, gdyż wówczas w dokumentach jest mowa o niej jako o „wdowie” . Była wówczas żoną Zoeardusa z rodu [[Zoárd]].<ref name=engelgen/> |
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Aktualna wersja na dzień 07:14, 5 wrz 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
II. Ivánka (* nieznana, † 1289), węgierski szlachcic w drugiej połowie XIII wieku. Służył jako sędzia królewski w latach 80. XIII wieku. Spis treściRodzina i karieraIvánka urodził się w szegańskiej gałęzi zamożnego i prestiżowego rodu Hont-Pázmány.[1] Gałąź ta posiadała trzy okoliczne wsie w komitacie Nyitra zwane Malomszeg (obecna Lipowa na Słowacji), Egyházszeg i Nagyszeg (obecnie gminy w Šuranach na Słowacji). Ojcem Ivanki był Ivahon (znany również jako Joachim lub „Ivan de Szeg”). Podczas wojny węgiersko-czeskiej w 1271 r. Iwahon został pojmany, gdy wojska czeskiego Ottokara II oblegały i zajęły zamek Nyitra (Nitra), którego Iwahon był jednym z obrońców. W tym samym czasie domeny rodziny Szeg zostały splądrowane i obrabowane przez wojska czeskie. Po uwolnieniu po klęsce Ottokara, jeszcze w tym roku, król Węgier [[V. István|Stefan V] przyznał mu wioskę Devecse (później Divékújfalu, obecna Diviacka Nová Ves na Słowacji) za jego lojalną służbę i poniesione szkody.[2] Jest prawdopodobne, że Iwahon zmarł wkrótce, ponieważ Ivánka zwrócił się do nowo koronowanego króla Węgier Władysława IV o potwierdzenie wspomnianej darowizny ziemi w 1272 roku.[2] Ivánka walczyła z Czechami w 1273 r., którzy ponownie najechali Królestwo Węgier. Uczestniczył i został ciężko ranny, gdy w sierpniu wojska węgierskie odbiły Szombathely. Brał również udział w zakończonych sukcesem kampaniach wojskowych przeciwko Ottokarowi pod Győr i Laa. Za zasługi otrzymał majątek Halla w komitacie Nyitra.[2] PozycjeIvánka poślubił Marię Csák, córkę Marka Csáka, który należał do trenczyńskiej gałęzi potężnego rodu Csák. W rezultacie, gdy różne grupy baronialne walczyły o władzę w pierwszych latach panowania małoletniego Władysława IV, Ivánka popierał orientację polityczną Csáków (jego szwagrem był także Stefan II Csák). Służył jako ispán w komitacie Fejér w 1275 r.[3] Można przypuszczać, że jest on również identyczny z „Joanką”, który piastował urząd ispána komitatu Nyitra w 1281 r.[4] Zgodnie ze statutem wydanym przez zastępcę sędziego królewskiego Stefana w 1299 lub 1300 roku, Ivánka pełnił wcześniej funkcję sędziego królewskiego, nazywając go „quondam iudex curie domini regis”. Ivánka sporządził swoją ostatnią wolę i testament na łożu śmierci w 1289 r. , utrzymywał godność już wcześniej, prawdopodobnie w latach 1280. Istnieją większe luki na liście osób zajmujących stanowiska w latach 1281–1283 i 1285–1288.[5] Jego żona, Maria Csák, w listopadzie 1301 roku nadal żyła, gdyż wówczas w dokumentach jest mowa o niej jako o „wdowie” . Była wówczas żoną Zoeardusa z rodu Zoárd.[1] Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
