Zarándi-hegység: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| (Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga polska| | {{Uwaga polska| | ||
| Linia 15: | Linia 15: | ||
| | | | ||
| + | '''Hegyes-Drócsát''' (pol. ''Góry Zarand'') – góry w [[Rumunia|Rumunii]] (w [[Siedmiogród|Siedmiogrodzie]]). Należą do łańcucha [[Góry Maruszy|Gór Maruszy]] w [[Góry Zachodniorumuńskie|Górach Zachodniorumuńskich]]. | ||
| + | |||
| + | Góry Zarand są najdalej na zachód wysuniętym pasmem Gór Zachodniorumuńskich, wcinającym się w [[Nizina Cisańska|Nizinę Cisy]]. Stanowią długi, pojedynczy grzbiet o przebiegu równoleżnikowym. Od zachodu góry Zarand ostrym stopniem opadają w [[Równina Kereszów|Równinę Kereszów]]. Od północy góry otacza kotlina Zarand, za którą leżą [[góry Codru]]. Wschodnia granica gór Zarand biegnie wzdłuż potoku [[Vaţa]], przez przełęcz [[Tătăroaei]] i doliną potoku [[Almaş]], za którymi leżą [[Rudawy Siedmiogrodzkie]]. Od południa granicą gór Zarand jest [[Bruzda Maruszy]]. | ||
| + | |||
| + | Najwyższym szczytem gór Zarand jest [[Văratecului]] (881 m n.p.m.). Góry Zarand zbudowane są z [[Łupki krystaliczne|łupków krystalicznych]]. | ||
| + | |||
| + | == Bibliografia == | ||
| + | # Krystyna Jawecka (red.) ''Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1 000 000'', PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84 | ||
| + | # Jerzy Kondracki ''Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym'', „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466 | ||
| + | # Jerzy Kondracki ''Karpaty'', wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ISBN 83-02-04067-3. | ||
| + | # Andrzej Maryański ''Rumunia'', Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973 | ||
| + | |||
| + | | | ||
{{Region infobox | {{Region infobox | ||
| − | |nazwa=Góry Zarand | + | |nazwa=Hegyes-Drócsát (węg.)<br>Góry Zarand (pol.) |
| − | |obrazek= | + | |mapa = |
| − | |opis_obrazka= | + | |opis_mapy = |
| + | |obrazek=Apuseni in Romania.jpg | ||
| + | |opis_obrazka= Główne pasma Gór Zachodniorumuńskich | ||
|megaregion=[[Region Karpacki]] | |megaregion=[[Region Karpacki]] | ||
|prowincja=[[Góry Zachodniorumuńskie i Wyżyna Transylwańska]] | |prowincja=[[Góry Zachodniorumuńskie i Wyżyna Transylwańska]] | ||
| Linia 27: | Linia 42: | ||
|jednostki='''[[Rumunia]]'''<br> – [[okręg Arad]]<br> – [[okręg Hunedoara]] | |jednostki='''[[Rumunia]]'''<br> – [[okręg Arad]]<br> – [[okręg Hunedoara]] | ||
}} | }} | ||
| − | + | |} | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
[[Kategoria:Geografia]] | [[Kategoria:Geografia]] | ||
| − | |||
[[Kategoria:Siedmiogród]] | [[Kategoria:Siedmiogród]] | ||
Aktualna wersja na dzień 07:07, 9 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Hegyes-Drócsát (pol. Góry Zarand) – góry w Rumunii (w Siedmiogrodzie). Należą do łańcucha Gór Maruszy w Górach Zachodniorumuńskich. Góry Zarand są najdalej na zachód wysuniętym pasmem Gór Zachodniorumuńskich, wcinającym się w Nizinę Cisy. Stanowią długi, pojedynczy grzbiet o przebiegu równoleżnikowym. Od zachodu góry Zarand ostrym stopniem opadają w Równinę Kereszów. Od północy góry otacza kotlina Zarand, za którą leżą góry Codru. Wschodnia granica gór Zarand biegnie wzdłuż potoku Vaţa, przez przełęcz Tătăroaei i doliną potoku Almaş, za którymi leżą Rudawy Siedmiogrodzkie. Od południa granicą gór Zarand jest Bruzda Maruszy. Najwyższym szczytem gór Zarand jest Văratecului (881 m n.p.m.). Góry Zarand zbudowane są z łupków krystalicznych. Bibliografia
|
| |||||||||||||||||
