Karpaty: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| − | [[Plik:LageVidraru.jpg|thumb | + | [[Plik:LageVidraru.jpg|thumb|700px|Karpaty Południowe, mapa ukształtowania terenu]] |
| − | == | + | == Zobacz także == |
* [[Munții Carpați]] | * [[Munții Carpați]] | ||
| Linia 10: | Linia 10: | ||
* [[Lista grupelor muntoase din Carpații Orientali]] | * [[Lista grupelor muntoase din Carpații Orientali]] | ||
* [[Munții Dobrogei]] | * [[Munții Dobrogei]] | ||
| − | Grupa | + | |
| + | [[Retyezát-Godeanu|Grupa Retezat-Godeanu]] znajduje się w zachodniej części [[Déli-Kárpátok]] (''Karpat Południowych''), a więc jest to grupa zachodnia. | ||
== Nazwa, rozgraniczenie == | == Nazwa, rozgraniczenie == | ||
| Linia 23: | Linia 24: | ||
== Geomorfologia == | == Geomorfologia == | ||
| − | [[Plik:Vnější Východní Karpaty-hu.svg| | + | [[Plik:Vnější Východní Karpaty-hu.svg|thumb|700px|Podział Karpat Północno-Wschodnich i Wschodnich na podstawie geomorfologii]] |
| − | + | ||
| + | Karpaty Wschodnie rozciągają się od Maramures, [[Borsai-hágó]] (''przełęczy Borsai'') do [[Prahova (folyó)]] (''doliny Prahova''), [[Tömösi-szoros]] (''przełęczy Tömösi''). Jego najwyższym punktem jest [[Nagy-Pietrosz]] (''Wielki Pietros'') w [[Radnai-havasok]] (''górach Radnai'') (2303 m). | ||
| + | |||
| + | Zwykle dzieli się na dwa sposoby. W odniesieniu do [[Kárpát-medencé]] (''Kotliny Karpackiej'') możemy mówić o linii zewnętrznej i wewnętrznej. W kierunku północ-południe można go jednak podzielić na trzy główne grupy: północną, środkową i [[Déli-Kárpátok|południową]] ([[Kárpátkanyar]] (''Zakręt/Zakole Karpat'')). | ||
| + | |||
| + | == Przypis == | ||
| + | {{izvori}} | ||
| − | + | {{SORTUJ:Karpaty}} | |
[[Kategoria:Karpaty]] | [[Kategoria:Karpaty]] | ||
| + | [[Kategoria:Karpaty Południowe]] | ||
| + | [[Kategoria:Déli-Kárpátok]] | ||
| + | [[Kategoria:Karpaty Wschodnie]] | ||
| + | [[Kategoria:Keleti-Kárpátok]] | ||
| + | [[Kategoria:Karpaty Zachodnie]] | ||
| + | [[Kategoria:Nyugati-Kárpátok]] | ||
| + | [[Kategoria:Kárpátkanyar]] | ||
| + | [[Kategoria:Zakole Karpat]] | ||
| + | [[Kategoria:Geografia]] | ||
| + | [[Kategoria:Siedmiogród]] | ||
| + | [[Kategoria:Góry Zachodniorumuńskie]] | ||
Aktualna wersja na dzień 09:25, 23 lut 2021
Zobacz także
- Munții Carpați
- Lista grupelor muntoase din Carpații Occidentali
- Lista grupelor muntoase din Carpații Meridionali
- Lista grupelor muntoase din Carpații Orientali
- Munții Dobrogei
Grupa Retezat-Godeanu znajduje się w zachodniej części Déli-Kárpátok (Karpat Południowych), a więc jest to grupa zachodnia.
Nazwa, rozgraniczenie
Dzisiejsza węgierska literatura geograficzna dzieli Karpaty na cztery główne części:
- Északnyugati-Kárpátok (Karpaty Północno-Zachodnie),
- Északkeleti-Kárpátok (Karpaty Północno-Wschodnie),
- Keleti-Kárpátok (Karpaty Wschodnie) i
- Déli-Kárpátok (Karpaty Południowe).[1]
Na arenie międzynarodowej iw przeszłości istniało wiele innych podziałów i odpowiadających im nazw. Powszechne jest traktowanie Karpat Północno-Wschodnich jako części Karpat Wschodnich, zwanych zwykle Zewnętrznymi Karpatami Wschodnimi, w przeciwieństwie do węższych Karpat Wschodnich jako Wewnętrznych Karpat Wschodnich.
Geomorfologia
Karpaty Wschodnie rozciągają się od Maramures, Borsai-hágó (przełęczy Borsai) do Prahova (folyó) (doliny Prahova), Tömösi-szoros (przełęczy Tömösi). Jego najwyższym punktem jest Nagy-Pietrosz (Wielki Pietros) w Radnai-havasok (górach Radnai) (2303 m).
Zwykle dzieli się na dwa sposoby. W odniesieniu do Kárpát-medencé (Kotliny Karpackiej) możemy mówić o linii zewnętrznej i wewnętrznej. W kierunku północ-południe można go jednak podzielić na trzy główne grupy: północną, środkową i południową (Kárpátkanyar (Zakręt/Zakole Karpat)).
Przypis
- ↑ Gábris Gyula – Horváth Erzsébet – Horváth Gergely – Kéri András – Móga János – Nagy Balázs – Nemerkényi Antal – Pavlics Károlyné – Simon Dénes, Telbisz Tamás: Európa regionális földrajza - természetföldrajz. www.tankonyvtar.hu. ELTE Eötvös Kiadó (2014) [dostęp: 2016-04-01[. (pdf)
