Anjou János: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 42: | Linia 42: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Anjou János''' (pol. ''Jan Andegweński'') (* 1354, † 1360), węgierski książę, syn [[Stefan Andegaweński|Stefana Andegaweńskiego]] – księcia Chorwacji, Dalmacji i Slawonii oraz [[Małgorzata Bawarska|Małgorzaty Bawarskiej]]. Odziedziczył księstwa ojca wkrótce po urodzeniu. Był uważany za spadkobiercę swojego bezdzietnego stryja, króla Węgier [[I. Lajos|Ludwika I]], który również zapewnił | + | '''Anjou János''' (pol. ''Jan Andegweński'') (* 1354, † 1360), węgierski książę, syn [[Stefan Andegaweński|Stefana Andegaweńskiego]] – księcia Chorwacji, Dalmacji i Slawonii oraz [[Małgorzata Bawarska|Małgorzaty Bawarskiej]]. Odziedziczył księstwa ojca wkrótce po urodzeniu. Był uważany za spadkobiercę swojego bezdzietnego stryja, króla Węgier [[I. Lajos|Ludwika I]], który również zapewnił Jánosowi prawo do dziedziczenia korony polskiej po [[Kazimierz Wielki|Kazimierzu III]]. Zarówno Ludwik I, jak i Kazimierz III przeżyli przedwcześnie zmarłego János. |
== Urodziny == | == Urodziny == | ||
| Linia 52: | Linia 52: | ||
== Książę == | == Książę == | ||
| − | Stefan zmarł 9 sierpnia 1354 r.<ref name="Halász91">B. Halász 2016, s. 91.</ref> János odziedziczył prowincję ojca pod opieką matki.<ref name="Engel157 /> Był uważany za spadkobiercę Ludwika I, który również przekonał polskiego Kazimierza III do adopcji | + | Stefan zmarł 9 sierpnia 1354 r.<ref name="Halász91">B. Halász 2016, s. 91.</ref> János odziedziczył prowincję ojca pod opieką matki.<ref name="Engel157 /> Był uważany za spadkobiercę Ludwika I, który również przekonał polskiego Kazimierza III do adopcji Jánosa w 1355 r.<ref name="Engel169">Engel 2001, s. 169.</ref><ref name="Halász92" /> Ludwik I, będąc związany wojną z Wenecją, wiosną 1356 r. mianował Jánosa swoim zastępcą rządzącym Slawonią, a w 1357 r. – banem administrującym Chorwacją i Dalmacją.<ref name="Engel158">Engel 2001, str. 157–158.</ref> W 1358 r. János został nazwany księciem Slawonii, Chorwacji i Dalmacji.<ref name="Halász93">B. Halász 2016, s. 93.</ref> Zmarł w 1360 r.<ref name="Halász93" /> |
==Przypisy== | ==Przypisy== | ||
| Linia 69: | Linia 69: | ||
| | | | ||
{{Dynasta infobox | {{Dynasta infobox | ||
| − | |dynasta = Anjou János | + | |dynasta = Anjou János (węg.)<br>Jan Andegaweński (pol.) |
|imiona = | |imiona = | ||
| − | |tytulatura =[[Książę Slawonii]]<br>[[Następca tronu Węgier]]<br>[[Następca tronu Polski]] | + | |tytulatura =[[Książę Slawonii]]<br>[[Następca tronu Węgier]]<br>[[Następca tronu Polski]]<br>'''zarządca Chorwacji i Dalmacji''' |
|grafika = | |grafika = | ||
|opis grafiki = | |opis grafiki = | ||
Aktualna wersja na dzień 09:01, 1 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Anjou János (pol. Jan Andegweński) (* 1354, † 1360), węgierski książę, syn Stefana Andegaweńskiego – księcia Chorwacji, Dalmacji i Slawonii oraz Małgorzaty Bawarskiej. Odziedziczył księstwa ojca wkrótce po urodzeniu. Był uważany za spadkobiercę swojego bezdzietnego stryja, króla Węgier Ludwika I, który również zapewnił Jánosowi prawo do dziedziczenia korony polskiej po Kazimierzu III. Zarówno Ludwik I, jak i Kazimierz III przeżyli przedwcześnie zmarłego János. Spis treściUrodzinyJános był jedynym synem Stefana Andegaweńskiego i Małgorzaty Bawarskiej.[1][2] Stefan był najmłodszym synem króla Węgier Karola I. [1][2] Na Węgrzech Stefan był uważany za spadkobiercę swojego najstarszego bezdzietnego brata, Ludwika Wielkiego [1], ale polscy szlachcice zabronili Stefanowi ingerowania w sprawy polskie, gdy potwierdzili w 1351 r., że Ludwik ma prawo odziedziczyć Polskę po swoim wuju ze strony matki, Kazimierzu III.[3][4] Matka Jánosa była córką Świętego Cesarza Rzymskiego, Ludwika IV.[5][6] Przybyła na Węgry jesienią 1350 r.[5] Data i miejsce urodzenia Jánosa nie są znane.[2]] Jego ojciec przebywał w Zagrzebiu, gdy urodził się János, zgodnie z przyznaniem statutu jego matki przez Kapitułę Zagrzebską.[2] Stefan nie odwiedzał Zagrzebia w 1351 i 1352 r.[2] Siostra Jánosa, Elżbieta, urodziła się najprawdopodobniej w 1353 r.[2] Zatem János musiał się urodzić pod koniec 1353 lub 1354 r., gdyż według historyk Evy B. Fisher[2], Stefan już wówczas otrzymał od Ludwika I Chorwację, Dalmację i Slawonię[6]. KsiążęStefan zmarł 9 sierpnia 1354 r.[7] János odziedziczył prowincję ojca pod opieką matki.[6] Był uważany za spadkobiercę Ludwika I, który również przekonał polskiego Kazimierza III do adopcji Jánosa w 1355 r.[8][2] Ludwik I, będąc związany wojną z Wenecją, wiosną 1356 r. mianował Jánosa swoim zastępcą rządzącym Slawonią, a w 1357 r. – banem administrującym Chorwacją i Dalmacją.[9] W 1358 r. János został nazwany księciem Slawonii, Chorwacji i Dalmacji.[10] Zmarł w 1360 r.[10] Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
