Báthori V. István

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Sędzia królewski (1471-1493) Następca: Rozgonyi II. János Kinizsi Pál Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1479-1493) Następca: Geréb III. Péter Losonci III. László Drágffy Bertalan Poprzednik: Przywódca Seklerów (1479-1493) Następca: Geréb III. Péter Losonci III. László Báthori V. István (pol. Stefan Batory z Ecsed, rum. Ștefan Báthory) (* ok.1430, † 1493), węgierski magnat, syn Istvána III i Butkai Borbála. Węgierski dowódca, dapiferorum regalium magister (1458–14), sędzia królewski (1471–1493) i wojewoda Siedmiogrodu (1479–1493). Do swojej pozycji doszedł w okresie panowania króla Węgier Macieja Korwina, a po śmierci króla stanął po stronie Władysława Jagiellończyka z Czech, a później wraz z Pawłem Kanizsaiem pokonał księcia Jana Korwina w bitwie pod Csonthegy (1493). W związku z jego okrucieństwami w Siedmiogrodzie, zwłaszcza przeciwko Seklerom, został zdymisjonowany przez króla w 1493 r. i wkrótce potem zmarł. Życiorys Za rządów króla Macieja Korwina, Stefan otrzymał godność ispána komitatu Szatmár oraz tytuł sędziego dworskiego. W 1478 został mianowany przez króla wojewodą Siedmiogrodu. W 1479 wraz z Kanizsai Pál odniósł zwycięstwo nad Turkami w bitwie na Chlebowym Polu. Stefan Batory do końca życia pozostał w stanie bezżennym i zmarł nie pozostawiwszy potomka. Stephen Báthory of Ecsed (, Szablon:IPA-hu; ; 1430–1493) was a Hungarian commander, 'dapiferorum regalium magister' (1458–?), judge royal (1471–1493) and voivode of Transylvania (1479–1493). He rose to power under King Matthias Corvinus of Hungary and after the king's death sided with Vladislav Jagiellon of Bohemia and later together with Pál Kinizsi defeated Prince John Corvin in the Battle of Csonthegy (1493). As a result of his cruelty in Transylvania, especially against the Székelys, he was deposed by the King in 1493 and died shortly afterwards. Historia rodziny Plik:Matei Corvin Johannes de Thurocz f137.jpg Matthias Corvinus przedstawiony w Chronica Hungarorum autorstwa Thuróczi János Rodzina Batory była potężną i wpływową węgierską rodziną szlachecką od XIV do XVII wieku. Dwie gałęzie rodu wydały wielu wojewodów, książąt siedmiogrodzkich i króla (Stefan Batory). Báthory należał do potężnej rodziny Gutkeled z gałęzi Ecsed. Nazwę Batory i herb rodowy nadano w 1325 roku. [3] [4] [5] The Báthory family was a powerful and influential Hungarian noble family from the 14th to 17th century. The two branches of the family produced many voivodes, Transylvanian princes and a king, (Stefan Batory of Poland). Báthory belonged to the powerful family of Gutkeled, of the Ecsed branch. The name Báthory and the family coat-of-arms were granted in 1325. Kariera Plik:2011-IMG 5018.jpg Báthori V. István na pomniku Macieja Korwina W 1467 r. Wziął udział w gorzkiej klęsce Macieja z Mołdawią w bitwie nad Bają. W 1476 roku Korwin zdecydował się wesprzeć Vlada III Draculę w odzyskaniu jego wołoskiego tronu z rąk Basaraba Laioty. [6] Dlatego też uczynił Batorego najwyższym dowódcą armii składającej się z 8 000 piechoty i 13 000 kawalerii [6], ale ponieważ Batory był raczej niedoświadczony w dowodzeniu wojskowym, „faktyczne przywództwo podzielali Dracula i serbski despota Vuk Brancovic [6]. Dracula i Batory prowadzili wojnę w Bośni, gdzie Batory został wysłany przez Korwina, aby uwolnić pewnego bośniackiego króla, który również nazywał się Matthias. [7] Nowa kampania miała obejmować wojska węgierskie, mołdawskie i wołoskie, z pomocą małego serbskiego [6] Dracula napisał do swojego kuzyna, księcia Stefana III Mołdawii, aby zaczekał na niego, aby obaj mogli połączyć swoje armie, ale połączenie nie powiodło się z powodu opóźnienia ruchu wojsk węgierskich, co spowodowało klęskę Stefana w bitwa pod Valea Albă 26 lipca 1476 r. [8] W dniu 18 sierpnia obie armie połączyły się i pomogły Stefanowi pozbyć się Turków w Mołdawii. [6] Po naradzie, która odbyła się w mieście Braszów, Dracula, Báthory i Brancovi c najechał Wołoszczyznę z południowej Transylwanii z armią 35 000 żołnierzy, podczas gdy Stefan miał im pomóc, atakując wschodnią Wołoszczyznę z 15 000 żołnierzy. [9] Ofensywa Drakuli rozpoczęła się na początku listopada 1476 r. i pokonała 18-tysięczną armię Laioty pod Rucăr, na granicy Wołosko-Siedmiogrodu. . [9] Obie armie straciły około 10 000 ludzi. [9] In 1467, he took part in Matthias' bitter defeat against Moldavia at the Battle of Baia. In 1476, Corvinus decided to support Vlad III Dracula in reclaiming his Wallachian throne from Basarab Laiotă. He therefore made Báthory supreme commander over an army of 8,000 infantry and 13,000 cavalry, but since Báthory was rather inexperienced in military leadership, "the actual leadership was shared by Dracula and the Serbian despot Vuk Brancovic. Before this, Dracula and Báthory had waged war in Bosnia, where Báthory was sent by Corvinus to free a certain Bosnian king whose name was also Matthias. The new campaign would involve Hungarian, Moldavian, and Wallachian troops, with the assistance of a small Serbian contingent. Dracula wrote to his cousin, Prince Stephen III of Moldavia, to wait for him so that the two could merge their armies, but the merging failed due to delayment in movement of the Hungarian troops, which resulted in Stephen's defeat at the Battle of Valea Albă on 26 July, 1476. On 18 August, the two armies merged and helped Stephen get rid of the Turks in Moldavia. After a consultation that took place in the city of Braşov, Dracula, Báthory, and Brancovic invaded Wallachia from southern Transylvania with an army of 35,000, whereas Stephen would aid them by attacking eastern Wallachia with 15,000 men. Dracula's offensive began in early November 1476 and defeated Laiotă's 18,000 strong army at Rucăr, at the Wallachian-Transylvanian border. Both armies lost around 10,000 men. On 8 November, Dracula captured the capital of Târgovişte where he met with Stephen. The two swore eternal allegiance to one another and when at the presence of Báthory, the two pledged as well to pursue a great crusade against the Turks. By 11 November, Báthory reported to the town officials of Sibiu that most of Wallachia was in Dracula's hands and added that "all the boyars aside from two are with us" and "even the latter will soon join us." 8 listopada Dracula zdobył stolicę Târgovişte, gdzie spotkał się ze Stephenem [9]. Obaj złożyli sobie przysięgę na wieczną wierność, a gdy w obecności Batorego, obaj również przyrzekli prowadzić wielką krucjatę przeciwko Turkom. [9] Do 11 listopada Batory doniósł władzom miejskim w Sybinie, że większość Wołoszczyzny jest w rękach Drakuli i dodał, że „wszyscy bojarowie oprócz dwóch są z nami” i „nawet ten drugi wkrótce do nas dołączy” [9]. W listopadzie Bukareszt padł pod naporem armii Batorego, a 26 listopada Dracula został ponownie ustanowiony księciem Wołoszczyzny po raz trzeci. [9] Po wycofaniu się Stefana i Batorego z Wołoszczyzny, Laiotă wrócił do Wołoszczyzny z armią, by odzyskać tron. W grudniu Laiota i Dracula spotkali się w bitwie. Dracula posiadał tylko niewielką armię i zginął w bitwie. On 16 November, Bucharest fell to Báthory's army and on 26 November, Dracula was reestablished as Prince of Wallachia for his third time. After Stephen and Báthory retreated from Wallachia, Laiotă would return to Wallachia with an army to reclaim his throne. In December, Laiota and Dracula met each other in battle. Dracula possessed only a small army and was killed in battle. Bitwa Chlebowy Polu W 1479 r. Batory został gubernatorem Siedmiogrodu, a pod koniec sierpnia 1479 r. Osmańska wyprawa z Bośni, dowodzona przez dwunastu paszów, najechała Siedmiogród siłą 43 000 ludzi [10]. Turcy poruszali się bardzo szybko po ziemi, plądrując ją, dając Batorowi niewiele czasu na zebranie milicji w Sibiu. [10] Pál Kinizsi, Zakon Timișoary, obiecał pomóc Batory. Gdy Báthory zbliżył się do Sebeşa, Ali Bey, jeden z tureckich paszów, założył obóz na równinie między Mureş i Sebeş, nieświadomy, że Kinizsi również zmierza przeciwko niemu [10]. In 1479, Báthory was made governor of Transylvania and in late August 1479, an Ottoman expedition from Bosnia, commanded by twelve pashas, invaded Transylvania with a force of 43,000 men. The Turks moved very quickly through the land while pillaging it, giving Báthory little time to gather his militia at Sibiu. Pál Kinizsi, the Ban of Timișoara, promised to aid Báthory. As Báthory approached Sebeş, Ali Bey, one of the Turkish pashas, had raised camp on a plain between Mureş and Sebeş, unaware that Kinizsi was also on his way against him. Wczesnym rankiem 13 października Batory pojawił się na „wyżynach za potokiem”. [10] Ali był zmuszony stanąć w miejscu, aby zapewnić ewentualne wycofanie się i ewakuację łupu. ”[11] Batory rozkazał swojej armii przygotować się do bitwy: jego 3000 Siedmiogrodzkich Sasów, wspieranych przez drugą linię siedmiogrodzkich Wołochów, stanowili prawą flankę na rzece Mureş, podczas gdy Węgrzy stanowili lewą flankę, a on i jego ciężka kawaleria zostali umieszczeni w środku. [12] przywódcy nie byli zgodni i ich przygotowania do bitwy zostały opóźnione; po „trzech godzinach bezczynnego czekania Báthory, przekonany, że Pál Kinizsi przybędzie lada chwila, wydał rozkaz do ataku”. [12] Sasi Siedmiogród rozpoczęli atak, ale zostali rozgromieni; siedmiogrodzcy Wołosi doświadczyli tego samego losu, wielu zostało rannych lub zabitych; później linia węgierska musiała wycofać się do centrum. [12] Batory następnie szarżował ze swoją ciężką kawalerią, ale spadł z konia; s zaalarmował swoich towarzyszy, którzy zinterpretowali to jako zły omen i poradzili mu albo zawrócić, albo wycofać się w góry. [12] Ali następnie szarżował ze swoją kawalerią i toczyła się zaciekła bitwa, która trwała trzy godziny. [12] Batory został poważnie ranny, krwawiąc z sześciu ran; „jego koń został zabity pod nim”. [12] Otoczony „ścianą trupów” i ledwo trzymający się swojego życia, miał właśnie przegrać bitwę, gdy armia Kinizsi pojawiła się na wzgórzu, ogłaszając swoją obecność bębnami i trąbkami . [12] Około 900 Serbów pod dowództwem Demetera Jakšicia, wspomaganych przez „licznych dworzan króla”, oskarżyło Turków [12]. Turcy, którzy zostali zaskoczeni, zostali wymordowani przez wściekłych Kinizsi; po ponownym ataku udało mu się uratować Batory. [12] On the early morning of 13 October, Báthory appeared on the "heights beyond the brook." Ali was forced to stand ground in order to secure an eventual withdrawal and evacuate his booty." Báthory ordered his army to prepare for battle: his 3,000 Transylvanian Saxons, supported by a second line of Transylvanian Wallachians, comprised the right flank on the Mureş River, while the Hungarians comprised the left flank; he and his heavy cavalry were placed in the middle. The Ottoman leaders were in disagreement and had their preparations for the battle delayed; after "three hours of idle waiting, Báthory, confident that Pál Kinizsi would arrive any minute, gave the order to attack." The Transylvanian Saxons opened the attack, but were routed; the Transylvanian Wallachians experienced the same fate, with many being wounded or killed; later, the Hungarian line would be pressured to retreat to the centre. Báthory then charged with his heavy cavalry, but fell off his horse; this alarmed his companions, who interpreted it as a bad omen and advised him to either turn back or retreat to the mountains. He ignored their advice and, as head of his cavalry, charged the first Ottoman line with great force, routing them. Ali then charged with his cavalry and a fierce battle took place that lasted for three hours. Báthory was seriously injured, bleeding from six wounds; "his horse had been killed under him." Surrounded by a "wall of corpses" and barely holding onto his life, he was about to lose the battle when Kinizsi's army appeared on the hill, announcing their presence with drums and trumpets. Some 900 Serbs under a Demeter Jakšić, assisted by "numerous courtiers of the king", charged against the Turks. The Turks, who were taken by surprise, were slaughtered by the furious Kinizsi; after a renewed attack, he managed to save Báthory. Nieliczni Turcy, którzy przeżyli masakrę, uciekli w góry, gdzie większość została zabita przez miejscową ludność. [13] Ali, który mówił po rumuńsku, założył trochę chłopskich ubrań i uciekł na Wołoszczyznę. [14] W bitwie zginęło około 30 000 Turków, podczas gdy Batory stracił 8 000 Węgrów i około 2 000 Sasów Siedmiogrodu i Wołochów Siedmiogrodu [14]. Dwaj dowódcy ucztowali razem ze swoimi żołnierzami, a Kinizsi tańczył z martwym Turkiem jako jego towarzyszem. [14] The few Turks who survived the massacre fled into the mountains, where the majority were killed by the local population. Ali, who spoke Romanian put on some peasant clothes and fled to Wallachia. Some 30,000 Turks died in the battle, whereas Báthory lost 8,000 Hungarians and some 2,000 Transylvanian Saxons and Transylvanian Wallachians. The two commanders feasted together with their troops, with Kinizsi dancing with a dead Turk as his companion. Następstwa Batory został oskarżony o stosowanie nadmiernego okrucieństwa wobec Székely w Siedmiogrodzie i został zdetronizowany przez Władysława II w 1493 r. [15] Niedługo potem zmarł. Jego rodzina powróci, by rządzić jako wojewodowie, a następnie książęta Siedmiogrodu. Báthory was accused of using excessive cruelty against the Székely in Transylvania and was deposed by Vladislaus II in 1493. He died shortly afterwards. His family would return to rule as Voivodes and then Princes of Transylvania. Przypisy Bibliografia Horn I., Andrzej Batory, S. Brzeziński (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2010, str. 15, 308, ISBN 978-83-7543-163-6, OCLC 750793621. C. Tóth, Norbert (2009). "Ki kicsoda az ecsedi Bátori családban: A Bátori család ecsedi ágának tagjai, 1377-1541 [Kto jest kim w rodzinie Bátori de Ecsedi: Członkowie gałęzi Ecsed w rodzie Bátori, 1377-1541"]. Szabolcs-Szatmár-Beregi Szemle (po wegiersku). 48 (1): str. 5–47. ISSN 0133-2465. Florescu, R. Radu; McNally, T. Raymond. Dracula: Prince of many faces - His life and his times. ISBN 978-0-316-28656-5. Horváth, Richárd; Neumann, Tibor (2012) (hu). Ecsedi Bátori István: Egy katonabáró életpályája (1458-1493) [Stfan Bátori z Ecsed: kariera wojownika barona (1458-1493)] (po wegiersku). MTA Bölcsészettudományi Kutatóközpont Történettudományi Intézet. ISBN 978-963-9627-46-8. Babinger, Franz (1992). Mehmed the Conqueror and His Time. Bollingen Series 96. Tłumaczonie z niemieckiego: Ralph Manheim. Redakcja, przedmowa: William C. Hickman. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-09900-6. OCLC 716361786. Kezai, Simon; Veszprémy, Lázló. Frank Schaer (ed.), Gesta Hungarorum: The Deeds of the Hungarians (Central European Medieval Texts). Central European University Press, 1999. ISBN 963-9116-31-9. Simon, Alexandru. În jurul bătaliei de la Vaslui (1474–1475). Considerații asupra relațiilor dintre regatul Ungariei, Moldova și Țara Româneasca. Studia Universitatis Babeș-Bolyai; Historia, XLIX, 2, 2004 Wertner, Moritz. "Urgeschlechter in Siebenbürgen.", in Archiv des Vereins für siebenbürgische Landeskunde. Neue Folge, Bd. 29, Heft 1 (1899), Hermannstadt 1899, p. 156-235. Farin, Michel. Heroine des Grauens. Elisabeth Báthory. Munich: P. Kirchheim, 2003. ISBN 3-87410-038-3.

Báthori V. István (węg.) Stefan Batory z Ecsed (pol.) Ștefan Báthory (rum.) — Sędzia królewski<br[[>Wojewoda Siedmiogrodu]] — Trzy Zęby Trzy Zęby Sędzia królewski Okres od 1471 do 1493 Poprzednik Rozgonyi II. János Następca Kinizsi Pál Wojewoda Siedmiogrodu Okres od 1479 do 1493 Poprzednik Geréb III. Péter Następca Losonczi László Drágffy Bertalan Dane biograficzne Ród Báthori Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier Urodziny ok.1430 Śmierć 1493 Ojciec Stefan Batory Matka Barbara Butkai