Osl (klan)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Osl (Osli, Osth lub Ozsol) to nazwa rodzaju (łac. „Klan”; nemzetség po węgiersku) z pieczyngiem lub węgierskim pochodzeniem w Królestwie Węgier, z siedzibą w dzisiejszym okręgu Győr-Moson-Sopron. Wieś Osli została nazwana na cześć tego klanu. Osl (Osli, Osth or Ozsol) was the name of a gens (Latin for "clan"; nemzetség in Hungarian) with Pecheneg or Hungarian origin in the Kingdom of Hungary, based in today's Győr-Moson-Sopron County. The village of Osli was named after that clan. Genealogia http://ostffyasszonyfa.hu/.viwo/users/content/2019/05/osl-ostffycsaladfa-dokumentacio190502.pdf?dl=true A1. I. Osl (Comes) A Fertő vidékén letelepedett nemzetségfő. A Csornai Prépostság megalapítója B1. I. Osl Osl 1235-ben soproni fõispán, szörényi bán (ok.1240) C1. III. Osl Asszonyfa már a birtokában; żona Nagymartoni Nn D1. IV. Osl (Oslu) Szörényi bán E1. Osl Domonkos, Macsói bán (ok.1340); żona Nn F1. Osl de Azzunfalva Johannes Az első a nemzetségben, aki Asszonyfáról nevezi magá; żona: Nn G1. Ostffy Ferencz I. Soproni és vasi főispán. Az első asszonyfai vár tulajdonosa; żona: Kata Losonczy H1. Ostffy János H2. Ostffy Ferenc II.1456-ban királyi engedélyt kap új vár építésére; żona: Nn I1. Ostffy István H3. Ostffy László Várépítő. Birtokában:Asszonyfa, Mihályfa, Csenge, Csehi, Hőgyész, Far; żona: Bánfi Anna I1. ... i ciąg dalszy H4. Ostffy János sz.:1434 H5. Ostffy Margit sz:1439 H6. Ostffy István H7. Ostffy Katalin Ilona H8. Ostffy Borbála G2. Osl Demeter G3. Osl Miklós F2. Osl János G1. Osl János F3. Osl Péter; żona Nn G1. Osl Gergely F4. Osl Erzsébet F5. Osl Miklós, 1237-1239 győri ispán C2. Osl Benedek C3. Osl Jakab D1. Osl István D2. Osl János E1. Osl Lökös B2. Osl Herbord IV. Béla királyunk mellett harcolt, hadi tetteiért Rába mentén birtokokat kapott. C1. Osl II. Herbord D1. Osl István E1. Osl János B3. Osl Benedek / Lendvai Benedek, váradi püspök (1231–1243), győri püspök (1242–1244) B4. Osl Sur C1. Osl Péter D1. Osl Péter D2. Osl Gergely D3. Osl Feldre D4. Osl András D5. Osl Margit B5. Osl Belud , założyciel rodu Viczay ág őse C1. Ose II. Belud / Viczay Beled (1237–1291) D1. Ose Miklós D2. Viczay János fl 1309 E1. Viczay Miklós E2. Viczay Péter ?? E3. Viczay Tamás, Soproni főispán, fl 1347-60 F1. Viczay János (1368-1394) G1. György, (1438-1464); 1 żona: Sitkei Dorottya; 2 żona: Nn Ilona H1. István, (1451-1457) I1. (g1.) György, (*1505) G2. Viczay Mihály ?? D2. Viczay Imre fl 1309, żona: NN fl 1355 E1. Viczay Péter fl 1335 E2. Ilona, (*1335); mąż: Ebergőci István E3. nieznana córka; mąż: Megyes Jakab D3. Viczay János fl 1309 E1. Viczay Péter († przed 1358), fl 1335–1355 F1. lózsi Jakab (1355–1377) E2. Péter († 1355/1358) F1. Jakab Lózsi fl 1355-1377 G1. Beled (Imre), fl 1381-1415; 1 żona: Pinnyei Katalin; 2 żona: Nn Anna (Anics)? H1. János fl 1409-1410 H2. János fl 1410 F2. Mihály fl 1355-1370 D4. Osl III. Beled sopron megye szolgabírája fl 1309–1349 E1. János fl 1349–1355 F1. Osli († 1355/1366); żona: Egervári Katalin D5 László fl 1309 B6. Osl Tamás, założyciel rodu Kanizsai ág őse C1. Osl Tamás D1. Osl Gergely E1. Kanizsai (Osl) János E2. Kanizsai István D2. Kanizsai (Osl) Lõrinc 1321-ben királyi ajándékként kapta Kanizsa várát. E1. Kanizsai Miklós E2. Kanizsai Lõrinc (Levkó) E3. Kanizsai II. János Johannes fílius Johannis de genere Osl Kanizsai János esztergomi érsek, első magyar prímás E4. Kanizsai István D3. Osl László D4. Osl Mihály C2. Osl Imre D1. Osl Dezsõ E1. Kanizsai (Osl) Benedek D2. Osl Imr E2. Csornay János B7. Osl Miklós B8. Osl János C1. Viczay Péte C2. Viczay Jakab po węgiersku „Oslu comes” (1200–1230) ─ Osli ág asszonyfalvi Osl soproni ispán, szörényi bán, tárnokmester, pozsonyi ispán (1216–1246) Benedek (1246–1256) Jakab (1250–1294) Ostfi Osl (1250–1303) → Ostfi de Asszonyfalva család Benedek „filius meus” váradi püspök, győri püspök (1230–1246) csornai Tamás „filius meus” (1221–1248) → Kanizsai család Herbord baranyai ispán, főlovász és főétekfogó mester (1229–1270) herbortyai Herbord (1280–1321) Miklós győri ispán (1237–1250) János (1238–1250) András (1257–1269) Móric „frater meus” (1228–1230) – Móroc ág zemenyei György (1239–1264) Márk (1290–1327) György (1290–1323) Móric ( 1277–1281) Beled pohárnokmester, tárnokmester (1216–1236) – Beled ág vicai és lózsi Beled (1237–1291) → Viczai de Loos család höflányi János (1237–1287) János (–1327) Súr (-) – Súr (agyagosi) ág Péter ispán (1222–1256) Péter (1256–1258) András (1269–1285) Gergely (1267–1292) Súr kaboldi várnagy (1277–1298) alramsi Gergely (1256–1292) Feldre (1256–1258) András (1256–1258) Péter (–1228) – németi ág Péter (1228–1239) András (–1298) Dénes (1278–1279) Péter (–1299) Domonkos (1300–1302) Benedek (–) István (–1228) – csornai töredék ág István (1255–1257) János (Iván) (1257–1264) Szatmárfia Miklós (1234–1237) – egyes töredék Pétertfia Guor (–1281) – egyes töredék Birtokaik Posiadłości Możliwe do zidentyfikowania posiadłości do początku XIV wieku: [6] W trakcie Ráby: Csorna, Barbacs, Mugurch, Magnolia, Farad, Kontynent, Örs, Jeziora, Oslo, Enyed, Rodzina, Potahc, Hueche, Borhofölde, Erlen, Tamási, Potyond, niemiecki, Zamarol, Vica, Beled, Újfalu, Janoa, Pertel, Sobor. A 14. század elejéig beazonosítható birtokok: A Rábaközben: Csorna, Barbacs, Mugurch, Maglóca, Farád, Szárföld, Örs, Tóttelek, Osli, Enyed, Család, Potahc, Hueche, Borhofölde, Erlen, Tamási, Potyond, Németi, Zamarol, Vica, Beled, Újfalu, Janoa, Pertel, Sobor. Kapuvártól nyugatra: Agyagos, Neweg, Szerdahely, Sarud, Széplak, Kalacs, Loos, Pereszteg, Homok, Hidegség. Sopron megye déli részén: Völcsej, Horpács, Pusztacsalád, Szopor, Gyalóka, Dicsk, Garablyán, Bő, Damonya, Salajsa. Sopron megye északnyugati részén: Móroc, Zemenye, Szerdahely, Semverd, Heren, Kis- és Nagy-Höflány, Sebret, Alramos. Sopron megyei falvaik voltak még: Dág, Péter-Németi, Csáva, Német-Barom, Péterfalva, Adul, Aranaz és Bezernuk. Győr megyében: Bikafölde, továbbá Borbán és Sokorón voltak szőlőik. Somogy megyében: Nágocs és Kisasszond. Pilis megyében a Pomáz mellé eső Aszófő. A Dráván túl: Szentvid, Raszina és Herbortya. Bihar megyében: Keserű és Süvegd. A főágak nevezetesebb leszármazottai Słynne potomstwo głównych gałęzi Miklós Provost of Várad (1323-1327) Beled Lieutenant Gate (1327-1377) János Lőkös (1385-1393) w Fejér Gergely hrabia z Szarvkő (1379–1411) * Miklós váradi prépost (1323–1327) * Beled kapui várnagy (1327–1357) *asszonyfalvi Lőkös János (1385–1393) * Gergely szarvkői várnagy (1379–1411) 'Oslo Comes' '(1200-1230) ─' 'Oddział w Oslo' ' Aspenfalva 'Oslo' ' soproni ispanic, [ [Monster | Monster Ban]], gentleman, Bratislava i Hiszpan (1216-1246) 'Benedek' (1246-1256) 'Jakub' (1250-1294) 'Ostfi Oslo' (1250-1303) → Rodzina Ostfi de Asfalva „Benedykt” „” filius meus [Biskup Oradea |] , Biskup Gyor (1230-1246) Csorna Tamás filius meus (1221-1248) → Kanizsa Family Herbord Baranya Ispane, Horseman i Master Catcher (1229 -1 270) herbortyai 'Herbord' '(1280-1321) Miklós Győr ispan (1237-1250) John (1238-1250) 'András' (1257-1269) 'Móric' 'frater meus' ' (1228-1230) - „Oddział w Móroku” George of Zhennye's (1239-1264) 'Mark' '(1290-1327) 'George' '(1290-1323) 'Móric' (1277-1281) Beled beakmaster, [[bounty master] ] (1216-1236) - „Oddział Beled” Vicai i Lozi Beled (1237-1291) → Rodzina Viczai de Loos Jan z Höflany (1237-1287) 'John' (-1327) Tłuszcz (-) - „Gałąź tłuszczu (gliny) ' 'Peter' hiszpański (1222-1256) 'Peter' (1256-1258) 'András' (1269-1285) 'Gergely' (1267-1292) 'Súr' 'Lieutenant kabold (1277-1298) alramy Gregory '(1256-1292) 'Feldre' '(1256-1258) 'András' (1256-1258) 'Peter' ' (-1228) -' Oddział niemiecki ' 'Peter' '(1228-1239) 'András' (-1298) 'Dénes' (1278-1279) 'Peter' (-1299) 'Dominik' (1300-1302) 'Benedek' (-) 'Stephen' ref name = "m4" /> (-1228) - 'Fragment fragmentu Csornna' „István” „(1255–1257) 'John' '(' Ivan ')' '(1257-1264) 'Szatmárfia Miklós' (1234-1237) - 'some fragment' Pétertfia Guor ' (-1281) -' pojedynczy fragment ' Wnuk Jamesa, János Lőkös z Felsőfalva, zdobył sławę dzięki swojej służbie zagranicznej. Mianowicie, zięć Dominika, zięć Macho, Ferenc, został zamordowany w powiecie Veszprém, András Szörzsöki, który został skazany na utratę głowy Zygmunta i żywego inwentarza. W 1388 r., Na prośbę Zygmunta, niektórzy arcykapłani i lordowie zostali ułaskawieni i zarządzili odkupienie oryginalnej kary pieniężnej. Mimo łaski w 1403 r. Obaj stanęli na przyjęciu László Neapolu. W 1409 r. Jego spadkobiercy zostali zmuszeni do tymczasowego przekazania pałacu Miklós Garai za swoje długi, z wyjątkiem zamku Kigyókő. Jakab unokája, asszonyfalvi Lőkös János nevezetességét nem országos szolgálataival érdemelte ki. Ugyanis Domonkos macsói bán unokájával, Ferenccel a Veszprém megyei Szörzsöki Andrást megölték, amiért Zsigmond fej és jószágvesztésre ítélte őket. 1388-ban Zsigmond, némely főpapok és főurak kérésére mindkettőjüknek megkegyelmezett és az eredeti büntetés pénzzel való megváltását rendelte el. A kegyelem ellenére, 1403-ban mindketten Nápolyi László pártjára álltak. 1409-ben örökösei, adósságai fejében a Jakab ág összes birtokát – Kigyókő várának kivételével – kénytelenek voltak ideiglenesen Garai Miklós nádor kezelésébe adni. Historia Plik:Címerfaragvány.JPG A lózsi ág címere Plik:Nagylózs. Szent István római katolikus temetőkápolna..jpg A lózsi Szent István temetőkápolna Plik:Fejfaragvány.JPG Fejfaragvány a kápolna kapuzatán Gesta Hunnorum et Hungarorum („Czyny Hunów i Węgrów”) odnotowuje, że klan pochodził z jednego z 108 rodzajów podczas węgierskiego podboju Kotliny Karpackiej. Według legend przodkiem rodzaju był Súr, dowódca bitwa nad rzeką Lech i ewentualny potomek dynastii Árpád. [1] Przodkiem klanu był Osli I, który mieszkał między 1200 a 1230 rokiem. Prawdopodobnie miał siedmioro dzieci, w tym Beleda, który służył jako Mistrz nosicieli, którego najstarszy syn Beled był przodkiem rodziny hrabiego Viczaya, która wyginęła w 1873 r. The Gesta Hunnorum et Hungarorum ("Deeds of the Huns and Hungarians") records that the clan was from one of the 108 original genera during the Hungarian Conquest of the Carpathian Basin. According to the legends, the forefather of the genus was Súr, a commander in the Battle of Lechfeld and a possible descendant of the Árpád dynasty. The ancestor of the clan was Osli I who lived around between 1200 and 1230. Presumably, he had seven children, including Beled, who served as Master of the cupbearers, whose eldest son, Beled was the ancestor of the Count Viczay family which became extinct in 1873. Drugim synem Osli był Osli de Asszonyfalva, Ban Severin, którego trzeci syn Osli Ostffy został przodkiem rodziny Ostffy de Asszonyfalva. Trzecim synem był Benedek, biskup Váradu (dziś: Oradea, Rumunia). Przeżył inwazję Mongołów na Europę, a później został mianowany biskupem Győr. Czwarty syn, Tamás de Csorna, był pierwszym członkiem Domu Kanizsai. Jego wnuk Gergely nabył znaczące ziemie w okręgu Győr. Rábaszentmiklós otrzymał od Władysława IV w 1287 roku. Nie miał jednak męskich następców, więc majątek odziedziczył Lőrinc, Ispán z hrabstwa Zala, synowie jego brata. Ostatnim ocalałym członkiem tej rodziny była Orsolya Kanizsai (zm. 1571), żona Palatine Tamás Nádasdy. Osli's second son was Osli de Asszonyfalva, Ban of Szörény, whose third son, Osli Ostffy became ancestor of the Ostffy de Asszonyfalva family. The third son was Benedek, Bishop of Várad (today: Oradea, Romania). He survived the Mongol invasion of Europe and later was appointed Bishop of Győr. The fourth son, Tamás de Csorna was the first member of the House of Kanizsai. His grandson Gergely acquired significant lands in Győr County. He was received Rábaszentmiklós by Ladislaus IV in 1287. However, he had no male successors, thus the property were inherited by Lőrinc, Ispán of Zala County, his brother's sons. The last surviving member of that family was Orsolya Kanizsai (d. 1571), wife of Palatine Tamás Nádasdy. Piątym synem był Herbold, Ispán (hrabia; przybył) z hrabstwa Baranya. Po bitwie pod Mohi (1241) umieścił Bélę IV i rodzinę królewską w Twierdzy Klis (), która uciekła z Mongołów do Dalmacji. W tym czasie Herbold był kasztelanem Klis, który skutecznie bronił się przed Tatarami. W rezultacie później Béla IV przekazała duże majątki wzdłuż Raby. The fifth son was Herbold, Ispán (Count; comes) of Baranya County. After the Battle of Mohi (1241), he put in safety Béla IV and the royal family at Klis Fortress () who fled from the Mongols to Dalmatia. During that time, Herbold served as castellan of Klis who defended successfully from the Tatars. As a result, later, Béla IV donated large estates along the Raba. Przypisy Źródła János Karácsonyi: A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. Budapest: Magyar Tudományos Akadémia. 1900–1901. August Ernst: Geschichte des Burgenlandes. Verlag für Geschichte u. Politik, Wien 1991, Gyula Kristó (editor): Korai Magyar Történeti Lexikon - 9-14. század (Encyclopedia of the Early Hungarian History - 9-14th centuries); Akadémiai Kiadó, 1994, Budapest; .

Osl Herb {{{dynastia}}} Kraj Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji — Ban Severin Skarbnik królewski Stolnik królewski — Pierwszy I. Osli Ostatni Héder Viczay Początek XII wiek Koniec 1873 (ostatni Viczay) Pochodzenie węgierskie Gałęzie Kanizsai Ostffy Viczay