Filippo II d'Angiò: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 17: | Linia 17: | ||
Był najmłodszym synem cesarzowej [[Katarzyna II de Valois|Katarzyny II de Valois]] i jej męża – [[Filip I z Tarentu|Filipa I z Tarentu]]. Jego dziadkami ze strony ojca byli król [[Karol II Andegaweński]] i Maria węgierska. Jego dziadkami ze strony matki byli hrabia [[Karol de Valois]] i jego druga żona cesarzowa [[Katarzyna I de Courtenay]]. | Był najmłodszym synem cesarzowej [[Katarzyna II de Valois|Katarzyny II de Valois]] i jej męża – [[Filip I z Tarentu|Filipa I z Tarentu]]. Jego dziadkami ze strony ojca byli król [[Karol II Andegaweński]] i Maria węgierska. Jego dziadkami ze strony matki byli hrabia [[Karol de Valois]] i jego druga żona cesarzowa [[Katarzyna I de Courtenay]]. | ||
| − | W kwietniu [[1355]] poślubił [[Maria di Calabria|Marię Neapolitańską]] ([[1328]]–[[1366]]), córkę Karola, księcia Kalabrii, i Marii de Valois. Dzięki temu małżeństwu stał się szwagrem królowej Neapolu – [[Joanna I (królowa Neapolu)|Joanny I]]. W [[1364]] zmarł bezdzietnie najstarszy brat Filipa – [[Robert z Tarentu]] i Filip odziedziczył po nim tytuł tytularnego cesarza [[Konstantynopol]]a, księcia [[Księstwo Achai|Achai]] i [[Tarent]]u, króla [[Albania|Albanii]]. W [[1366]] zmarła żona Filipa, Maria. | + | W kwietniu [[1355]] poślubił [[Maria di Calabria|Marię Neapolitańską]] ([[1328]]–[[1366]]), córkę [[arlo d'Angio|Karola]], księcia Kalabrii, i Marii de Valois. Dzięki temu małżeństwu stał się szwagrem królowej Neapolu – [[Joanna I (królowa Neapolu)|Joanny I]]. W [[1364]] zmarł bezdzietnie najstarszy brat Filipa – [[Robert z Tarentu]] i Filip odziedziczył po nim tytuł tytularnego cesarza [[Konstantynopol]]a, księcia [[Księstwo Achai|Achai]] i [[Tarent]]u, króla [[Albania|Albanii]]. W [[1366]] zmarła żona Filipa, Maria. |
[[20 października]] [[1370]] Filip ożenił się po raz drugi, z Elżbietą Slawońską ([[1352]]–[[1380]]), córką [[Stefan Andegaweński|Stefana Węgierskiego]], księcia [[Siedmiogród|Siedmiogrodu]], [[Slawonia|Slawonii]], [[Chorwacja|Chorwacji]] i [[Dalmacja|Dalmacji]], i Małgorzaty Bawarskiej. W [[1373]] Filip zrzekł się swoich praw księstwa Achai na rzecz królowej Joanny I. Zmarł w Tarencie, 25 listopada 1374, bezdzietnie, bo wszystkie jego dzieci zmarły w dzieciństwie. Jego następcą został jego siostrzeniec – [[Jakub de Baux]], książę [[Andria|Andrii]], syn starszej siostry Filipa, Małgorzaty. | [[20 października]] [[1370]] Filip ożenił się po raz drugi, z Elżbietą Slawońską ([[1352]]–[[1380]]), córką [[Stefan Andegaweński|Stefana Węgierskiego]], księcia [[Siedmiogród|Siedmiogrodu]], [[Slawonia|Slawonii]], [[Chorwacja|Chorwacji]] i [[Dalmacja|Dalmacji]], i Małgorzaty Bawarskiej. W [[1373]] Filip zrzekł się swoich praw księstwa Achai na rzecz królowej Joanny I. Zmarł w Tarencie, 25 listopada 1374, bezdzietnie, bo wszystkie jego dzieci zmarły w dzieciństwie. Jego następcą został jego siostrzeniec – [[Jakub de Baux]], książę [[Andria|Andrii]], syn starszej siostry Filipa, Małgorzaty. | ||
Wersja z 20:57, 16 sty 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Filippo II d'Angiò (pol. Filip II z Tarentu) (ur. 1329, zm.25 listopada 1374) – tytularny cesarz łaciński jako Filip III, książę Tarentu i król Albanii (1364–1374), książę Achai (1364–13730. Był najmłodszym synem cesarzowej Katarzyny II de Valois i jej męża – Filipa I z Tarentu. Jego dziadkami ze strony ojca byli król Karol II Andegaweński i Maria węgierska. Jego dziadkami ze strony matki byli hrabia Karol de Valois i jego druga żona cesarzowa Katarzyna I de Courtenay. W kwietniu 1355 poślubił Marię Neapolitańską (1328–1366), córkę Karola, księcia Kalabrii, i Marii de Valois. Dzięki temu małżeństwu stał się szwagrem królowej Neapolu – Joanny I. W 1364 zmarł bezdzietnie najstarszy brat Filipa – Robert z Tarentu i Filip odziedziczył po nim tytuł tytularnego cesarza Konstantynopola, księcia Achai i Tarentu, króla Albanii. W 1366 zmarła żona Filipa, Maria. 20 października 1370 Filip ożenił się po raz drugi, z Elżbietą Slawońską (1352–1380), córką Stefana Węgierskiego, księcia Siedmiogrodu, Slawonii, Chorwacji i Dalmacji, i Małgorzaty Bawarskiej. W 1373 Filip zrzekł się swoich praw księstwa Achai na rzecz królowej Joanny I. Zmarł w Tarencie, 25 listopada 1374, bezdzietnie, bo wszystkie jego dzieci zmarły w dzieciństwie. Jego następcą został jego siostrzeniec – Jakub de Baux, książę Andrii, syn starszej siostry Filipa, Małgorzaty. PotomstwoZ pierwszego małżeństwa z Marią Neapolitańską miał 5 dzieci:
Z drugiego małżeństwa, z Elżbietą Slawońską, Filip miał syna:
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Infoboksy – błędne dane – Dynasta infobox – związek
- Andegawenowie
- Andegawenowie (linia Taranto)
- Dynastie
- Dynastia Andegaweńska
- Kapetyngowie
- Książęta Achai
- Książęta Tarentu
- Urodzeni w 1329
- Urodzeni w XIV wieku
- Władcy Cesarstwa Łacińskiego
- Władcy Albanii
- Zmarli w 1374
- Zmarli w XIV wieku
