Agrippina lengyel fejedelemné: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 80: | Linia 80: | ||
|ojciec = [[Rościsław Michajłowicz]] | |ojciec = [[Rościsław Michajłowicz]] | ||
|matka = [[Anna Arpadówna]] | |matka = [[Anna Arpadówna]] | ||
| − | |rodzeństwo = [[ | + | |rodzeństwo = [[Mihály bosnyák bán|Michał]]<br>Jelizawieta (Elżbieta)<br>[[Kunigunda cseh királyné|Kunguta]] (Kunigunda)<br>[[Béla macsói herceg|Béla]] |
|1. związek = mąż | |1. związek = mąż | ||
|1. związek z = [[Leszek Czarny]] | |1. związek z = [[Leszek Czarny]] | ||
Wersja z 16:38, 10 lut 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Agrippina (pol. Gryfina Halicka); ur. ok. 1248, zm. pomiędzy 1305 a 1309, najprawdopodobniej w 1309) – księżna krakowska, żona Leszka Czarnego od 1265. Była córką Rościsława Michajłowicza (1225-1262) kniazia halickiego, Bana Maczwy i Slawonii oraz węgierskiej Anny Arpadówny (1226/1227-po 1270). Jej siostra Kunegunda Halicka poślubiła króla Czech Przemysla Ottokara II. Do zawarcia małżeństwa Gryfiny z Leszkiem Czarnym doszło zapewne w 1265[1], a przyczynił się do niego Bolesław Wstydliwy, który adoptował Leszka. W latach 1271-1274 doszło do rozłąki między małżonkami. Przyczyną była impotencja Leszka Czarnego, którą Gryfina publicznie mu zarzuciła. Do zgody doszło w wyniku mediacji Bolesława Wstydliwego. Leszek Czarny zdecydował się na leczenie, ale nie przyniosło ono rezultatu i małżeństwo pozostało bezdzietne. W czasie buntu rycerstwa przeciwko mężowi w 1285, księżna schroniła się na Wawelu pod opieką mieszczan. W czasie trzeciego najazdu Tatarów na Polskę w 1287 uszła wraz z Leszkiem na Węgry. Po śmierci męża w 1288, z pretensjami do tronu krakowskiego wystąpił jej siostrzeniec król czeski Wacław II, który powoływał się na prawo sukcesji po ciotce [2]. Po śmierci męża zamieszkała w klasztorze klarysek w Starym Sączu. Przeoryszą była tam jej bliska krewna, wdowa po Bolesławie Wstydliwym -św. Kinga. Nie wiemy, czy już wówczas Gryfina otrzymała jakąś oprawę wdowią dopiero bowiem od 1292 (od śmierci Kingi, która zarządzała tymi włościami) tytułowała się panią sądecką - łac. domina de Sandecz). Po śmierci Kingi Gryfina objęła również tytuł przeoryszy[3]. Od 1300 przebywała w Czechach jako opiekunka Ryksy Elżbiety, córki Przemysła II i narzeczonej Wacława II. Pochowana w klasztorze klarysek w Pradze. Plik:Gryfina and Leszek II the Black.PNG Spór małżeński Gryfiny z Leszkiem Czarnym, obraz Jana Matejki Przypisy
Literatura
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||