Agnes von Ungarn: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 26: | Linia 26: | ||
'''Agnieszka Habsburżanka'''<ref>Klara Csapodiné Gárdonyi: ''Iluminowane kodeksy europejskie''. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1984, s. 49.</ref> (ur. [[18 maja]] [[1281]]; zm. [[10 czerwca]] [[1364]] w [[Königsfelden]]) – królowa węgierska. | '''Agnieszka Habsburżanka'''<ref>Klara Csapodiné Gárdonyi: ''Iluminowane kodeksy europejskie''. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1984, s. 49.</ref> (ur. [[18 maja]] [[1281]]; zm. [[10 czerwca]] [[1364]] w [[Königsfelden]]) – królowa węgierska. | ||
| − | Agnieszka była drugą córka [[Albrecht I Habsburg|Albrechta I Habsburga]] i [[Elżbieta Tyrolska|Elżbiety Tyrolskiej]]. 13 lutego 1296 w [[Wiedeń|Wiedniu]] poślubiła króla węgierskiego [[Andrzej III|Andrzeja III]]. Była jego drugą żoną. Małżeństwo okazało się bezdzietne. Po śmierci męża opuściła Węgry zabierając ze sobą znaczny majątek i pasierbicę [[Elżbieta węgierska (1292–1338)|Elżbietę]], córkę Andrzeja III z pierwszego małżeństwa. Po przeprowadzce do Austrii nadal otrzymywała znaczne dochody z Węgier. | + | Agnieszka była drugą córka [[Albrecht I Habsburg|Albrechta I Habsburga]] i [[Elżbieta Tyrolska|Elżbiety Tyrolskiej]]. 13 lutego 1296 w [[Wiedeń|Wiedniu]] poślubiła króla węgierskiego [[Andrzej III|Andrzeja III]]. Była jego drugą żoną. Małżeństwo okazało się bezdzietne. Po śmierci męża opuściła Węgry zabierając ze sobą znaczny majątek i pasierbicę [[Elżbieta węgierska (1292–1338)|Elżbietę]], córkę [[III. András|Andrzeja III]] z pierwszego małżeństwa. Po przeprowadzce do Austrii nadal otrzymywała znaczne dochody z Węgier. |
Po zamordowaniu ojca Albrechta I wraz z matką i braćmi założyła na miejscu zbrodni klasztor minorytów i klarysek Königsfelden. W pobliżu zbudowała dla siebie rezydencję, w której wiodła wystawne życie. W 1309<ref>''Elisabeth von Ungarn'', [w:] ''Lexikon für Theologie und Kirche'', Bd. 3, Freiburg im Breigau 1931, kolumna 634. Według B. Hamannová, ''Habsburkové. Životopisná encyklopedie'', Praha 1996, s. 61, stało się to w 1318, ale nie wydaje się to prawdopodobne.</ref> umieściła swą pasierbicę, w poniżających okolicznościach, w klasztorze dominikanek w [[Töss]], aby poprzez ewentualne małżeństwo nie przekazała rywalom Habsburgów praw do tronu węgierskiego. | Po zamordowaniu ojca Albrechta I wraz z matką i braćmi założyła na miejscu zbrodni klasztor minorytów i klarysek Königsfelden. W pobliżu zbudowała dla siebie rezydencję, w której wiodła wystawne życie. W 1309<ref>''Elisabeth von Ungarn'', [w:] ''Lexikon für Theologie und Kirche'', Bd. 3, Freiburg im Breigau 1931, kolumna 634. Według B. Hamannová, ''Habsburkové. Životopisná encyklopedie'', Praha 1996, s. 61, stało się to w 1318, ale nie wydaje się to prawdopodobne.</ref> umieściła swą pasierbicę, w poniżających okolicznościach, w klasztorze dominikanek w [[Töss]], aby poprzez ewentualne małżeństwo nie przekazała rywalom Habsburgów praw do tronu węgierskiego. | ||
Wersja z 13:45, 15 lut 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Agnieszka Habsburżanka[1] (ur. 18 maja 1281; zm. 10 czerwca 1364 w Königsfelden) – królowa węgierska. Agnieszka była drugą córka Albrechta I Habsburga i Elżbiety Tyrolskiej. 13 lutego 1296 w Wiedniu poślubiła króla węgierskiego Andrzeja III. Była jego drugą żoną. Małżeństwo okazało się bezdzietne. Po śmierci męża opuściła Węgry zabierając ze sobą znaczny majątek i pasierbicę Elżbietę, córkę Andrzeja III z pierwszego małżeństwa. Po przeprowadzce do Austrii nadal otrzymywała znaczne dochody z Węgier. Po zamordowaniu ojca Albrechta I wraz z matką i braćmi założyła na miejscu zbrodni klasztor minorytów i klarysek Königsfelden. W pobliżu zbudowała dla siebie rezydencję, w której wiodła wystawne życie. W 1309[2] umieściła swą pasierbicę, w poniżających okolicznościach, w klasztorze dominikanek w Töss, aby poprzez ewentualne małżeństwo nie przekazała rywalom Habsburgów praw do tronu węgierskiego. Agnieszka interesowała się mistyką. Mistrz Eckhart dedykował jej swoje dzieło Liber, Benedictus.
Przypisy
Bibliografia
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- -++
